Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Eenzaamheid

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.848
Eenzaam zijn en traag, wanneer het donker komt, de schaduwen ervaren. Namen noemen en tegen muren praten, urenlang zichzelf verlaten. Een stoel verplaatsen in de hoop daarna niet meer alleen te zijn. Ramen sluiten, een boek dat open ligt dichtdoen. Van dromen in een bed bedaren en morgen alles overdoen.…

Herfstkoe

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Ik zie hoe kop en eiland als door een trage hand bewogen langzaam van mij wegdraaien en heenglijden over de donzige wolk. Ik hoor de misthoorn in haar stem -…

belofte in zachte wind

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 664
er lag toch die belofte van vervulling van warme liefde vrijen overvloed in het fluisteren van de wind die lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind jouw lijflijke onthulling voerde mij op haar stromen mee ik werd weer vrouw en ook weer kind in lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind de wind zwol traag naar zoete pijn verdween…

Pont Neuf

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 740
Traag en troebel stuwt de Seine nieuwe tijden voort Ook nu spellen dolverliefden verse dromen slaapt een brakke zwerver diep en luid lezen heren nors hun ochtendkrant laten hondjes mantelpakken uit Nu mijn blik opnieuw het water raakt waarin plataanloof diepbruin valt strijkt een hand plots door mijn haren zoekt zoete adem speels mijn hals…

Stapt hij straks aan hand gedwee

gedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 14.620
Aan mijn hand in zijn groeiende mantel stamelt hij traag mij een weg vraagt wat ritselt zo geel aan de wandel. Het is een herfstblad vader pas gewaaid. ------------------------------------------ uit: 'Drievuldig feilloos vals', 2005.…

Julius Sjeekspier

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.206
langzaam loop ik leeg gedachten verdwijnen als ik de zwaarte van mijn gevoelens weeg zij zijn omrand met gekartelde lijnen wegrollen kunnen ze niet dan wel morgen in enige hoop verwijlen ik zie de zon schijnen maar het leven niet herrijzen de groene bladeren gloren maar blijken onmachtig mijn ziel te bekoren traag valt het doek…

De drinker

gedicht
2.3 met 440 stemmen aantal keer bekeken 71.792
De trage kamer groet hij, het vertrek van zitkuil, eethoek, suite, tot hij ze niet meer ziet. Hij sluit de ogen, wacht. Hij groet de zachte nacht, die langzaam, langzaam, hem de laatste tonen van gedachten horen doet. De leegte groet hij, toevluchtsoord.…

Léon

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.042
smoelentrekkers wenkten mij als een magneet naar binnen dan begon de kwelling die grijns waarmee hij groette vroeg hoe hij me helpen kon de engerd wist het best terwijl ik de frankskes telde uit mijn knijpportemonnee had hij al een zakje klaar en zei geen groene geloof ik neen, de gele zijn mijn favoriet -maar dat wist hij ook- tergend traag…
Jandeb11 december 2006Lees meer >

Het licht dat ons wil leiden

netgedicht
4.8 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Het is hier en heden, niet later en verder, enkel nu: het traag leren beminnen en vergeven, het wandelen naar de hoop, naar het leven.…
Adeleyd15 december 2006Lees meer >

geborgen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
onzichtbare storm in deze nacht waar de maan zilvert en regeert bomen bulderen in hun kronen een antwoord op de hoge stilte in mijn wereld vol muziek vallen gedachten zacht en stil een eenzame onzichtbare vogel trekt een trage streep naar de maan een eindeloze vergeefse reis een vlucht van vaste grond eens weer in jouw geborgenheid…

Splintervuur, mijn winterlief

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 772
nu over dit te klamme land de maïsloze tijd aanbrak en tak noch blad of vrucht langer verdroeg trad ik zeer vlug terug kroop in de cirque van krommen 'aas trok snel de zon over mijn kop ik likte traag, warempel lief wat splinters vuur van haren tong verdrong al wat ook maar naar kilte rook dook onder in de nacht van haar bestaan en liet…

Hiaten

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
Omdat ik wilde weten waar je was Zocht ik naar jou in onbekende straten Waar oude huizen donker en verlaten De echo galmden van mijn trage pas Daar hoorde ik jou achter muren praten Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras Ik trad behoedzaam in het gebroken glas Van mijn herinneringen, zelfs hiaten Werden stilaan gevuld met rook en…

Vandaag

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 997
Mijn vaders gang is moe en traag Ik sla hem gade door de ramen Hij blijft zich voor emoties schamen Zodat ik ook zijn tranen draag Zijn lijf een hulpeloze vraag Loopt hij langs heggen vol met bramen Leidt nieuwe ranken weer te samen En bindt de trossen aan de haag Hij voelt dat naar hem wordt gekeken Als hij mij ziet achter het glas Komt…

De tijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Tijd kan me mateloos vervelen Ik kan in de minuten verdwalen Tijd kan de wreedste wonden helen daar waar de beste medicijnen falen Tijd kan me eindeloos boeien, Je kunt het niet terugdraaien, Het is onmogelijk uit te roeien, Maar 't kan wel twijfel zaaien, Tijd is iets onvoorspelbaar, Soms heel snel, soms tergend traag Ze neemt iedereen…

de toenadering

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 727
kijken lopen naar den kimme verleggen van den horizont steeds wijkend dichterbij weer verderaf moeders baren schepen varen bergen komen af en aan soms staat men stille rarekieks het fotootje minne in een autootje ’s anderen daags heel al in kanteling na donkerte zonneschijn volgt bemanteling in nevels achter neuzen koud traag niet…

De tango en de zee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
Laat de muziek in pijn weerklinken rijt de wond uiteen die mij verscheurt geef mijn hart de klanken van de weemoed zodat mijn oude ziel zich dieper kleurt de trage tred van slepende akkoorden vol van ingehouden passie en vuur houdt mijn weemoedig hart gevangen kluistert mijn geest in dit verdrietig uur en in de zilte storm van mijn verlangen…

in een zelfknagend gat

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 613
de waarheidsboom groent schitterend blad bloeit ongerept de mooiste bloemen maar aan haar voet scheurt traag de bast woekeren liegbeestjes in een zelfknagend gat ze nemen stukje leven mee en bouwen zo een wereld die de waarheid niet zo nauw meer neemt het leugennest groeit best terwijl de bladeren al snel verdorren…

dood maakt eigen testamenten

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 697
we declameren traag begrafenissen willen graag in woorden sterven en uit strofen de emoties erven van de mensen die we node missen in het afscheid gaan de doden gissen naar de kleuren die de hemel verven nabestaanden zullen namen kerven in het kruis en hopen op de erfenissen de dode heeft geen tijd om te genieten heeft wel andere dingen…

Sterrenstroom

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 573
afwezigheid in stilte bekranst dooft geen sterren in de zomer noch in de herfst er zijn soms geen woorden in gedachten die lichtslierten laten stijgen in de dag of in het avondzwijgen nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom beeft zacht en in zichzelf verloren een tengere vogel nog diep gebogen met angst om haar vleugels op een traag…

De tijd is dood.

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.918
De `tijd`maakt met haar geen ruzie meer geweld is in de ruimste zin van het woord een aanslag die op haar voetstappen rust en niet meer voortsnelt zoals het hoort schuifelend over de lange trage gangen vergeet ze waarnaar ze in rondjes spoedde in een kringetje loopt ze vergetelheid weg waar niemand haar tegen kon behoeden herkenbare gezichten…

Najaar

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 814
Van de bergen in het noorden rollen wolken naar het dal waar jij en ik het traag verval beseffen zonder grote woorden. Laten we nog één keer de sintels van het licht met onze adem doen ontwaken dan vouwen we het duister dicht terwijl we met een laatste blik de horizon aanraken.…

het overbodig takken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
je hebt het blad weer omgekeerd het groen van lente is verteerd in warmte van de zomer nog rest het oppervlak dat rijpen mag naar geel en rood zij dwarrelt straks een trage dood op winden van oktober je knopt al waar je losgelaten hebt de bast vertraagt de stromen en wortels sluiten af voor de winter die gaat komen nog ruist…
wil melker19 september 2006Lees meer >

ja ik wil

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.074
dat je zorgvuldig een homp van mij in het midden van het hakblok legt tot ik mals en platgeslagen vraag om ontleding met het scherpste mes dat je olie op het vuur verwarmt en sissend in het rauwe vlees tergend traag zout in wonden strooit of een slavenbrandmerk schroeit dat je tandenbeet tot bloedens toe sporen laat in mijn gemarineerde…

Wat een vertoning

netgedicht
2.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.435
Liefje midden op het Damrak voor een massa in een linde wippen we als hazenwinde wij samen op een brede tak Repetitie traag en half zacht om die mensen te animeren zal ik je kant en klaar garneren met boter voor de Keizersgracht Waar we bij eenden gesnater vet gaan klikken boven water tot ik jou drop in vies zwart nat Om te kijken…

Waarom begint de nacht

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
Waarom begint de nacht zo traag?…
mobar7 maart 2009Lees meer >

Dood maakt eigen testamenten

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 698
we declameren traag begrafenissen willen graag in woorden sterven en uit zinnen de emoties erven van de mensen die we node missen in het afscheid gaan de doden gissen naar de kleuren die de hemel verven nabestaanden zullen namen kerven in het kruis en hopen op de erfenissen de dode heeft geen tijd om te genieten heeft wel andere…

Kastanjelaren dragen vensters van tijd

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik zou kunnen spreken over geduldige grond, het traag openen van dagen en bestorven dingen. Ik zou kunnen spreken over geduldige grond deze loofstille nachten en prachtige kastanjelaren over de werkelijkheid van het dagelijkse leven.…

Kerkklok van mijn dorp

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
O kerkklok van mijn dorp je klaagt in de kalme middagzon en in elke klepelslag weerklinkt herinnering langzaam is je luiden traag als het leven zelf elke slag klinkt als reeds eer gegeven al klink je zo dichtbij wanneer ik dwalend langs je loop is het alsof ik droom en hoor ik mijn voorbije leven in bijna elke slag van jou in…
fp. tuinder25 september 2009Lees meer >

tragisch vermaak

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Herfst Sterft Met dat bladgeritsel in de struiken Zal alles in het water onderduiken In een week verwelken alle kleuren In geuren Troebele verhalen Zal het de stroomversnelling halen Langs de geul in de modder Een verloren zondagsfolder Weggegooid door een blaag Bedrukt vervormde toplaag Als herfst-traag Een berg oud nieuws Tragisch…

Glimlach van het avondland ( zen)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Waar licht komt baden, lekken trage schaduwen, tranen uit de maan. Afgeschoten pijl beheersing van de snaren, de boog ontspant zich. Op een steen gehurkt kijk ik naar de woordwolken, vrij van gedachten. Vuurvliegen in tal, dronken van het bruisend bloed, om mijn lampion.…
pama20 mei 2010Lees meer >