2105 resultaten.
Soms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
483 soms ben je zelf
de stille vriend
die naar je luistert
even het beste gezelschap
dat je op enig moment verdient
immers de ander
is iemand die enkel fluistert
en niet jouw verte ziet
vreemde woorden doven
ook al is je weerstand week
ze raken niet je hart,
hoop laat je in de steek
het is vluchten
in een heelal
van verborgen zuchten…
Avond mijmeringen.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.112 avond valt, de hemel kleurt
sporen van wit in 't blauw
oranje en rood gekleurde wolken
een Engelse roos in mijn tuin geurt
genieten vanavond in de warme avondlucht
damp stijgt op vanuit de aarde
in de verte klink het geluid van een tractor
kraaien vliegen over in snelle vlucht
nog even dan is het met de zomer gedaan
zullen vogels zich…
Overspannen.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.051 Het is schemerig
stil en koud
op de heide waar
een eenzame berk
buigt in
de straffe noordenwind
bladeren dalen neer op de grond
richt mijn hoofd op en
zie in de verte een vrouw lopen
met een kind
flitsen voor mijn ogen
licht en donker
spookt weer in mijn hoofd dat
nu wat zwaar weegt
gedachten slierten en
vreemde beelden…
Het tweede spoor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 heb geluk gevonden
zomaar op het strand
stond in zand geschreven
niet door een mensenhand
ik kon de tekens
nauwelijks ontcijferen
het voelde tegendraads
begon aan mezelf te twijfelen
tot ik het tweede
spoor ontdekte
uit de glooiing in de verte
holde leven naderbij
in achteruit bewegen
stond de ontmoetingsplaats
heel duidelijk beschreven…
Een duinpan
gedicht
3.4 met 7 stemmen
4.798 In de verte morde de donder.
Een komen en gaan van krijsende
meeuwen. Een hond sloeg aan. De
auto's op de snelweg raasden.
Niets werd gestild.
En door de regen terug naar
huis. Verdreven. De kust
was onveilig geworden.
--------------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
kofferdrager
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
695 en jou en mij
't gebroken licht aan mijn voeten
dat voorbij trekt, wegkruipt in dicht geboomte
en gedaalde dagen
de vragen die ik waag, vanzelf weer overgaan
als gerafelde schaduwen
en gescheurde deuren
is het zo bedoeld
dat ik moet wachten op wat verder komt
uitgeknipt en vastgeplakt
de muur aan de andere kant
en in diezelfde verte…
Uranus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 we liepen ons landschap in,
hoorden bladeren ritselen tot een tapijt
zagen elke toekomst liggen in de verte,
zeldzaam zichtbaar bij helder weer
er waren zinnen die we nooit eerder
lazen, woorden die werelden schreven
ijs werd gas en daarna warmte waarbij
afstand smolt tot naderbij
ons tijdstip was aan de hemel, we waren
aanwezig als…
Heerser
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 langoor Loazi
op zijn waterbuffel teleurgesteld
de beschaving verlaat
beschrijft hij de potentie van het niets
in raadselachtige teksten
in eigen context overzie ik hier
mijn ongerepte koninkrijk van leegte
een diepe inham aan zee
met een droogvallend kelpveld bij eb
kaal grasland op de schaars begraasde heuvels
en in een verre verte…
Roekoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 takken van de berk
pal voor het keukenraam
zat de hele dag al roerloos
een kleine grijze tortelduif
af en toe klonk een ~roekoe~
maar antwoord kwam er niet
de kleine jongen vond het zielig
hij opende voorzichtig het raam
en riep roekoe naar de duif
die keek even in zijn richting
maar reageerde verder niet
staarde daarna weer in de verte…
Een paradijs voor mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 waar zij
ook ging
ze had oog voor
het kleinste ding
zag details in
vorm en kleur
die harmonieerden
met hun geur
al in de verte
zagen zij haar
komen als de prinses
uit hun dromen
de knopjes
werden gedraaid
als haar flits hun
uitspansel raakte
zij wilden
met hun blik alle
groei energie van
de schepping vragen
dan bloeien…
achterwaarts begrepen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 achtergebleven sporen
vinden hun graf
er komt asfalt misschien
iemand krabt oude
verflagen van de muren
als plots een zware
beklemming over de
warme middag valt
zwartgrijze rookslierten
stijgen op
uit schoorstenen
een vettige walm
besmeurt de hemel
met bevende hand
krabbelt een man:
ik ben als
een kleine vogel
die in de verte…
uitwendig
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
384 er volgt een pauze tussen twee trefwoorden
een voorgordijn in het stadium dat volgt
dit stelt men zich voor als voortzetting
als bestendiging van roerloos weten
ter kennisgeving, zodat sprake is van
bevaarbaarheid als bewijs van zichtbare verte
want daar omzoomt verstrooid licht de bosrand
priemen goudgerande wolken in het zwerk
langs…
uitzicht La Garde Adhémar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 de zon aait het aardewerk van
waaruit de bloemen gretig bloeien
de collines in gindse verte strelen
elkaar met tedere tinten
de lucht hemelsblauw zoals het moet
en het gestapelde muurtje op de
voorgrond maakt het plaatje bijna af…
Bruisende zinnen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
479 keek
naar vingers
die dansend over
de toetsen vlogen
in een weergaloos
spel van snelheid
en souplesse
een staccato
rood touche van
gelakte nagels
bracht leven
in de brouwerij
van woorden tot
bruisende zinnen
het is probleemloos
spelen in de eigen
lettertuin zonder
visuele controle
van ogen die met
een dromerige lach
in de verte…
Echoot tijd
netgedicht
5.0 met 133 stemmen
479 je lach waait
keuzes weg
die al dan niet
terecht op
je pad zijn
gekomen met
je mee lopen
en dromen
ze vangen met
beelden je ogen
showen werkelijkheid
zonder te worden
bedrogen maar in
de verte echoot
tijd het lied van
voorzichtigheid
nog zijn de
woorden niet
te verstaan maar
tonen geven al
spanningen aan die
in naderbij…
Wees gegroet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 Ze zijn met zes en twintig,
gaan schuil in diepe grotten
en wachten op 't ontbotten,
na het lange onderduiken
te rijzen, te ontluiken
tot opschuim van het ABC,
de letters schuimen tastend mee,
van aarzelend begroeten
naar innerlijk ontmoeten,
van uit de verte lonken
naar hecht aaneen geklonken.…
Ademde schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
413 in de verte
zag ik je al
komen op
lange benen
die altijd
dansten in
mijn stoutste
dromen
je liep langs
zonnestralen
deelde gratis
warmte ademde
frisse schaduw
van de zonlicht
contrasten in
regenboogkleur
de laatste
stappen kwamen
niet vooruit alsof
wij blokkeerden
we waren bijna
huid op huid en
nog verdwaalde
verklaarde liefde…
Wodka
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
622 Wilde blauwe vlinders
bespieden sluwe wolven
op Russisch grondgebied
waar de Veluwe veel groter is
lenige wilgen deinen weemoedig
met de wind mee in een strijdlied
zie daar de wilde paardenbenen
onder de heldere blauwlucht
van bonte horizonnen
uit de verstilde verte
rivieren drinken
bloeddoorlopen
labiele emoties
monsterkoppen…
Slinkse streken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 wij wisten van
het paradijs
schoonheid
en verlokking
zonder enige eis
maar niemand
had ons de
omgangstaal
van blad en
bloemen geleerd
hoe zij zich
in de verte al
profileerden
met kleurrijke
grote harten
en die naar ons
keerden voor
visuele contacten
door een innemend
wiegen op de wind
ook onderscheidden
zij zich in vorm…
De maat genomen
netgedicht
5.0 met 106 stemmen
479 ronkende donders
en schichtten valse
bliksems met
gevaarlijke kleuren
uit de aarde
kroop angst als
mens verterend
ongenoegen
uit het diepst van
stinkende riolen
in een wereld
die zijn balans
verloren heeft
van de natuur
geen enkele
weet meer heeft
omdat chaos
ons de maat
heeft genomen
wij van hoop en
liefde alleen nog
in de verte…
GEMIST DOEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Mevrouw paling glijdt
over de modderbodem
voelt kriebels in haar buik
de vaart waarin ze woont
geeft benauwenis
oevers komen op haar af
ontspruitend liefdesverlangen
jaagt de rusteloze aal
naar onbekende verte
waar in eindeloos water
wijder dan de wereld
vele minnaars wachten
eens het heftige spel
met haar mogen uitvoeren
verder steeds…
Verlamd van schrik
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
465 handen rustend
op de balustrade
blik op verder
kijkend naar
het open
spiegelend
verlopen van
de horizon die
niet te vangen is
weidsheid
die geen
grenzen kent dan
de belemmering
van ons eenvoudig
zichtvermogen
dat niet alles
registreert wel
uit de verre verte
en daar de kleuren
van angst kan
waarnemen in een
ons onbekende…
Half licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
279 Alleen, in de lege filmzaal
tussen de tapijten
mijn ogen in half licht
gesloten, rug en dijen
stevig in de stoel op reis
door de gonzende ruimte
van het drukke verkeer
van in- en uitvoegen
in de verte en ergens
glijdt er een liedje voorbij
- vertrouwde emoties
op afslagen zonder bestemming
rondgaand in het wegennet
Daarom en omdat…
Petrichor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
379 Donau Hongarije
tokkelend op de cymbalen
dan weer snelle regendruppels
harlekijn speelt toermalijnen
dwarrelloopjes op de lijnen
in een wereld zonder grenzen
ruisen in de verte onbestemd
ritmisch gordijnen
In Petrichor verkent het trio
de psyche in de luwte
van 't muzikaal geheugen -
David Orlowsky en de zijnen…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
153 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
Mijn Holland
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3 Een kerkklok beiert het noen,
Zachtjes suizen wieken ener molen,
Koeien hoor je in de verte loeien,
Leeuweriken zomer begroeten.
Ik begroet de bruid mijner dromen,
Hollands schone dreven,
Haar eindeloos stromende rivieren.
Maar de stad rukt op, verdelgt
Al het eens zo schone.
Holland is mijn Holland niet meer.…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
601 Maar ergens breekt de stilte, de wereld lijkt weer
te ademen, en ver, in de verte, roept de lente zacht, met de belofte van een nieuw begin.…
onvoltrokken daden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
987 In weerspiegelde reflectie
Als door een bliksemstraal getroffen
Het voltrokken, het prestigieuze 3e uur
Een hand verbonden en verstrengeld
Strakker en strakker aangetrokken
Het koord rondom mijn hals
3 maal na de bekoorde slagen galmend vanuit de verte
daar naar waar ik heen tracht te gaan
en waar ze dan voor mij luiden
In weerspiegelde…
De ring van Saturnus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.105 Afgeplat wentelt de bol om de as
In een ring van puin, steen, stof
Miljarden hemellijfjes
Volgen de baan
De kosmische wet
In een samenhang tussen verte en vaart
Door een massieve kluit aangezogen
(Omgekeerd evenredig met het kwadraat)
Zwier- en zwaartekracht houden elkaar in toom
Dan scheurt een reuzekruimel los
De maan die te dicht nadert…
(T)huis
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.253 tapijt stemmen absorbeerde
Het prikte aan mijn voeten
Ik moest op blote voeten
Zo voelde ik dat ik leefde
In het huis
Was de kamer
Waar het bed kraakte als je ernaar keek
De dekens een huis
Een huis in een huis
Mijn geheime hutje
Buiten het huis
Was de straat
Waar stenen mij in verzoeking brachten
Het grotenmensen bos
Lonkte in de verte…