Alle inzendingen over figuratief/ onrust /vaagheid

1267 resultaten.

Sorteren op:

Frans Timmermans

snelsonnet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.051
’t Was ruim na elven: Timmermans bij Pauw Scherpzinnig als altijd en prima sfeertje Ons eigen politieke knuffelbeertje en talenwonder… hè, wat zegt ie nou? Het zal nog lang in al zijn hersens spoken: ‘Ik heb me in mijn eigen taal versproken!’…
Aar Noordam12 oktober 2014Lees meer >

Ik

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.180
hoop op een leven van lange duur waar ik voor sta bestaat nauwelijks meer een vuurtoren voor een kust zonder schepen de laatst nog echt levende holenbeer waar zich al zoveel mensen aan hebben vergrepen ik ben de witte duif van de hoop door noach verraden en gekookt een vluchteling voor altijd op de loop voor een wereld die enkel maar onrust…

Ecce homo

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 837
Zijn vrienden stoten elkaar stiekem aan, onrustig schuifelend met hun sandalen in het zand onder de cederen tafel. Ze fluisteren achter geheven hand en durven hem niet aan te kijken.…
Tjoke3 april 2007Lees meer >

De vraag van Gorter

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 725
Iedere nacht speuren haar blikken onrustig de grenzeloze diepten van de hemel af, haar donkere ogen weerkaatsen een mozaïek van blauwzilveren sterrenbeelden, die gepassioneerde hemellichamen vervat in hun wonderlijke mythologie.…
Tjoke14 april 2007Lees meer >

het blijft behelpen

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.889
stof samen met moeder thuis trof herinneren doet zo'n pijn vooral nu in de weet dat vanwege vroeger en alles bij elkander je toen nog steeds zo stil en niet anders kon zijn het was nu zijn schoonzus vijfentachtig al weer ze rijdt en fietst nog die schrik in haar ogen bij ons opstaan om weer verder te gaan ze zag dat ik haar onrust…

Iedere dag

hartenkreet
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.331
liefde mij blind maakte zo heb ik nog steeds alles aan jou zo lief waarom, vraag jij je net als ik af kunnen we niet stoppen met denken in onze slapeloze nachten niet blussen het vuur dat het daglicht verstoort en iedere dag weer vloeien mijn tranen want ik heb je zo lief zo onbeschrijfelijk lief en iedere dag geef ik jou mijn onrustig…
annabel16 februari 2009Lees meer >

mijn kind van grote zorgen

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.483
ik zie de angsten in je ogen ik lees de onrust in je hart nee ik had echt niet gelogen het loopt ff anders schat en de lont is aangestoken de explosie volgt definitief het ritme is doorbroken en er is geen alternatief ik probeer te redden wat te redden is, niet veel het is een zwart gat waarin je niet meer speelt niet meer lacht maar…
knor11 september 2010Lees meer >

Ze heeft genoeg aan zichzelf.

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 648
In de stilte schuilt het ritme van haar leven, geen vervaldatum die haar onrust kan bedwingen, een verlangen van langzaam op te lossen in d' ochtendnevel zomaar ongemerkt in haar slaap. Ze heeft genoeg aan zichzelf. Nu noch roept de dag in het alleen maar ouder worden. Bladstil, gewichtloos is het haar wereld die vervaagt...…

Voltooi wat Je in mij begon - een psalm

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Jij hebt mij verzegeld Mijn ziel onrustig, jaagt haar eigen hartstochten na. Zo drijf ik van Je weg. De vrijheid die Jij me geeft is onmetelijk Jouw liefde een mens teveel. Jouw trouw eeuwig. Mijn geschiedenis, mijn toekomst. Ze begon toen Jij sprak: “Licht”. Licht dat zich niet laat doven.…

Het bewegende duister

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
de akkers bedekken onder rode gloed van de huidig blijvende oorzaak het is alsof de paarden spreken: wij bewaken het gebeente van de rustende gestorvenen want onder de drukte heerst het meest stille der stilte witte kelken vangen het geluid van ons draven zodat er onder hen verlangende stilte heerst sowieso domineert er soms barstende onrust…

Vrede

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
En is 't onrustig om me heen, voel ik toch die vrede, zie ik naars op de tv neem ik ook mijn vrede mee, 'k ga ermee naar bed, 'k bedank wat ik heb gedaan, waar ik heb gelopen, met wie ik heb gesproken, 'k bedank het denken, 'k zeg het goedenacht 'k ga naar vrede altijd houdt zij stil de wacht.…
Ralameimaar12 augustus 2015Lees meer >

voor hun morbide dromen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
van heel dichtbij heb ik je pijn gezien zo gaat dat,geeft niet zei je zachtjes tegen mij je ogen waren jachtig bewegingen te snel stilte had je niet als vriend onrustig was je wel praten hand in hand wij tweeën op een eenzaam strand we wilden verder samen uit het leven op los zand jij was lucht voor hen ze negeerden je volkomen…

Gereanimeerd?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
naar binnen zijn gekeerd, ik onderga de aderlating die de stilte insemineert, belicht de kleuren van zwartgalligheid in een schater, berijd gestolde tranen van kleinschaligheid, ik nummer zwervende kiezels een voor een, even groot en even klein als levend bewijs, ik de sater die afdaalt in eigen paradijs, ook daar kleeft de onrust…
Pama5 april 2019Lees meer >

Delvauxesque

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
De onrust wordt mondig. Jij die mij kent begrijpt in extase je haren. Je ligt als LAIS met waaier en kroon jezelf te verlaten: ik geef je de parel, je hebt het bereikt.…

Onvolmaaktheid

netgedicht
2.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 403
In haar tere onrust herkennen we iets van onszelf. Toch jagen we vaak op wat glad is, zorgvuldig afgerond en strak. Maar we worden pas geraakt door het grillige — dat wat niet klopt, maar volhardt in haar ongerepte, wilde bestaan, en juist daardoor zo dichtbij kan komen.…
CB6 juli 2025Lees meer >

MOLENKOREN (tijdigheid van het weten)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 288
De mijmer verstijft: de regen blijft, zolang het duurt, in vlagen dalen van onzekere wind in onstuimige vaart die onrust baart; achter dat onheil der wichelaarsgoden, de lachende derden zonder mensengeboden, verblijven in vaste beelden de sterren, zoals de tijdigheid van het weten beklijft.…

Betekenisvol leven

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 360
Wanneer twijfel mijn onrustige denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille centrum in mijzelf. Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
CB3 oktober 2025Lees meer >

Wanneer het bos mij heelt

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 182
Groene stilte heelt bomen ademen diep in onrust waait voorbij In het zachte ruisen van tere bladeren opent zich iets tussen gedempt licht en verstilling, alsof een oude spanning oplost in takken die zonder haast hun eigen adem volgen.…
CB16 juli 2026Lees meer >

Aan Joke van der Veen

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 913
De onrust en de woede en het domme wachten en alle onuitsprekelijke gedachten, want ongenadig slaat de liefde toe, bijtend als een zuur, wat ik ook doe. Onrust bevangt me tot de ochtendwind komt, stilte omringt me waarin alles verstomt.…

Rotterdam CS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.051
hoertjes die hem uit zijn haast wegrukten Laten de forens secondenlang staan Ze loeren daarna met schuine blikken Naar een Surinamer die staat te dealen In een gevouwen krant, twee smachtende zielen Naar stuff, een shot of naar een stick Op de trap van de metro ligt een knaap Opgerold, zijn haar woest over zijn schouders Dromend over de onrust…

Een muur van glas

hartenkreet
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.033
Maar woede onrust en pijn zijn ruim zijn deel ontredderen ons evenzeer. Dicht bij elkaar maar gescheiden door een muur van glas waarin geen poort, gaan hij en wij onzeker aarzelend, in onze eigen werelden voort.…

Wasvrouw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.511
De beelden schuilen onder lagen stof die zij verwoedt probeert te weren toch blijft het telkens koppig keren tot haar denken; moe en dof De bonte plekken tussen het wit sorteert ze als onrusten knagen bij het strijken van de dagen terwijl haar prinsje heerlijk zit Zij perst de kreukels uit het leven terwijl hij zijn stoom afblaast…

WANDELEN (2)

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 994
op het water gutst naar buiten de boer steekt sleutel in contact rijdt wagen druipend naar de boerderij trekker eerzaam achterlatend twee reigers klapwieken geruisloos eendenpaar schrikt op vliegt snel weg van mij rattenval in tweede zijsloot toont van ver beweging achter gesloten entree een witte vlek panikeert een meerkoet zwemt onrustig…

De schoonheid

poëzie
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.443
Uit de schaduw van mijn stille leven, Over de onrust van mijn blinde zorgen, Heb ik mij naar de eindeloze verte Met een glimlach weder heengebukt, - En tevreden bij haar heldre gaven, Heb ik met mijn beide dankbre handen Weer een groene tak vol zoete vruchten Van de boom des levens afgeplukt.…

Spiegelbeeld

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.773
Je voetstappen extra diepe indrukken achter laten, En je lichaam alleen maar onrust uitademt? Waar kan je dan nog heen voor zekerheid, Hoe raak je wat achter je meeloopt kwijt? Kan je weer leren met een lichtere tred te lopen, En is het mogelijk om weer fris en vrij te ademen?…

Player

hartenkreet
4.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.764
een player hij speelt graag met vrouwen Palmt hen in met lieve woordjes zodat ze van hem gaan houden Ik ken een man een player hij heeft zijn zinnen op seks gezet Wringt zich in allerlei bochten met als doel zijn prooi in bed Ik ken een man een player hij komt langs op gezette tijden Met een wijntje en een goed humeur GSM uit om onrust…
car12 maart 2008Lees meer >

Het Dansende Meisje

poëzie
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.512
. - met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten tot aan de horizon onrustig is en glanst, en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven, betast zij met de voet het pas ontblote strand, de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven…
Jan Prins19 februari 2026Lees meer >

schaak - mat

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 985
een zwarte raven in haar haar ze krijsen in haar oor nog eer het startsein is gegeven is het spel opnieuw begonnen met voorbedachte rade zet hij pionnen uit waar de grond hem te heet geworden is zoekt hij nieuwe aarde om wortel te slaan de vrouw luistert naar woorden woorden van lava uit een krater van eigen deeg de wind waait onrust…

In de zevende hemel

gedicht
2.2 met 66 stemmen aantal keer bekeken 22.086
Zij verzet zich met wat luchtig graafwerk in de wolken, wieden en het zaaien van haar onrust. En 's avonds als zij toch weer getracht heeft een opgeschoten schim in haar appartement te lokken, en afgepoeierd is met een 'goedenavond hertogin', werpt zij zich nijdig op enige beschikbare lektuur, Het Boek der Boeken.…

Vlakke land / Het gat is groot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Waar onrust kraait, de wind waait. Vlak land, waar ’t altijd regent, Meneer pastoor nog altijd zegent En in het donker de kat knijpt. Vlak land, waar ik geboren ben, Gelukkig en ook verloren ben Waar de slager z’n messen slijpt. Het gat is groot tussen gaan en blijven, Tussen spreken, iets doen en zwijgen.…