Alle inzendingen over koel

1341 resultaten.

Sorteren op:

Droom-Huis

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.518
In de koele en verzielde toon Staan de dingen stil en schoon Dingen zonder naam, maar zo vertrouwd Dat wij geen behoefte voelen Hen met namen te bedoelen, En geen klokken tellen tijds verloren goud...…

De Zon komt terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
Doorklieven wij het donker Het is maar nacht wij moeten door Bereiken wij de ochtend Nog voor het gloren van vaal licht Onwelkom koel als watervleug Nieuw is altijd even wennen Zo frisgeboren ongevormd Oplichtend in het grijze rood Zal zij straks warmte geven Haar opkomst niet zo heftig Rijpend licht gloeit zachtjes aan Zonnevlekjes op…

De zebra en de gnoe

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.061
't Zal koelen zonder blazen." Maar de zebra zat niet stil en stichtte De Partij met slechts één programmapunt: De Steppe Moet Gnoe-vrij! De antiloop, die huilde snel met de wolven mee. en werd heel erg anti-gnoe. Toen waren ze al met twee.…
Peter Stynen16 februari 2005Lees meer >

Temperament

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.803
Haar vlees wil hem verlokken zegt hij laat maar je bent niet bevallig een huis is ze niet waard een regenton is goed genoeg onverschilligt hij woede moet ze koelen desnoods op onschuldige vliegen op witte muur `s avonds huilt ze stil in een hoekje van de donkere steeg, bij haar regenton dan wordt het stil in haar ze rekt en strekt…

ik staar omhoog

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.099
schat wacht tot die tijd op mij ik kom een keer naar je toen en dan zijn we daar allebei tot die tijd denk ik gewoon heel erg veel aan jou en dat is zo omdat ik zo onbeschrijflijk veel van je hou het is niet op papier te beschrijven de pijn die wij voelen toch probeer ik het puur voor mezelf om onze woede en verdriet een beetje te doen koelen…
lisette18 augustus 2007Lees meer >

EEUWELINGEN

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.220
Gij grijpt mij, grote bomen, vast; en ‘k voele vreze mij het hert des herten slaan, hore ik, al met eens, omhoge, ‘t koele gedaver van de winden dóór u gaan!... Gij spreekt dan tegen hen zo'n zware sprake, dat, angstig en ontsteld ik worde, en koud gerake! 9/2/1897…

ZOMERONWEER

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 526
lijster - sommigen noemen deze vogel de regenroeper - is hoog opgeklommen naar de zwiepende top van een zilvergrijze, jonge berk, dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig, zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek, intens scherp doorklieft een felle bliksem de stille sfeer van deze zomeravond, en dikke druppels vallen onverwacht, stil, koel…
Tjoke24 juli 2009Lees meer >

Geen frambozen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 856
Behalve dan die ene kleine, die droeve die 's nachts in de dennen het koele sterven bezong en mij dan openhartig aankeek alsof blauw nooit zou volgen. Weet je nog. Ik was zo verrukt in het bos. Jij gaf het voorbeeld en drukte jouw horloge in het zand. We zouden nooit verlaten leven. Niet van diep begrip of tweemaal.…

Zachte dagen

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.399
O, nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel, Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet Bezaaid is met het gulle sprankelgoud; Nu schaduwlanen koel In kalme schemer mijmervol Zich allerwegen oop'nen; nu het riet In fluisterbeving zoetlijk neigt, De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt', De vijver zelf…

Raadgeving

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.830
't Vrouwenhart blijft koel en wreed Voor ons zuchten en ons leed; 't Spot wat met der blode hoop, 't Is voor tranen niet te koop, Maar aan hem, die 't stout bestrijdt, Onderwerpt het zich altijd. Overvallen wij met kracht Dan dat listig zwak geslacht; 't Houdt zich moedig, zijn wij laf, 't Is blohartig, zijn wij straf.…

Eerst de tol ?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
ontmoeten, de duisternis gaf mij je hand, je zonden zal ik strelen, in het boetekleed van mijn verlangens geef je mij een laatste nacht, laat je slagen beuken op een hijgende borst, de wrakken opgezwollen om het daarna te vermorsen, om een opening te winnen met de gouden sleutel op je moederborst, vergeefs heb ik de maan gevraagd mij in koele…
pama17 juli 2010Lees meer >

Liefde voor zwemmen

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 895
Fonkelend blauw lig je reeds klaar een enkeling is er nog maar jij van top tot teen gevuld met water dat lokt vol ongeduld Traag bewust raak ik je aan om door je oppervlak heen te gaan en licht als een veertje voel ik me weer als ik in je koele golven verkeer Toch moet ik bekennen, met alle eerbied, ben je in 't begin echt de makkelijkste…

Koortsdromend

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes, en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt, je tedere handen zijn veranderd in vliezige vleermuisvleugels, en je scherp gepunte, zilveren nagels bekrassen mijn zachte huid met rode striemen, plots klinkt je stem, hol en van ver, als metaal en doet mijn hart huiveren, koel…
Tjoke2 oktober 2010Lees meer >

Wintermorgen

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.158
't Is late nacht, de lamp brandt laag, De ruiten glinstren van de blauwe koude, En koel is 't hart, dat gaarne branden zoude Van ongeduld naar Uwe komst. Vandaag? O, nacht en morgen vloeien traag tezamen, Ontberen en genieten smelt ineen, Maar nòg heerst over ziel en de verbleekte ramen Het grijzen van de schemering alleen.…

dame blanche

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
broeierig is de nacht tijdens de hondsdagen rusteloos woelt zij in het zweterige bed en zoekt vergeefs soelaas in flarden slaap: waarin ze loodzwaar zinkt als Sirius al met de zon over de einder gluurt dan droomt zij hoe haar onderkoelde lichaam roerloos ligt te wachten op het koele marmer van de snijtafel in de witbetegelde lijkenzaal…

ZACHTE DAGEN.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
0 nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel, Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet Bezaaid is met het gulle sprankelgoud; Nu schaduwlanen koel In kalme schemer mijmervol Zich allerwegen oop'nen; nu het riet In fluisterbeving zoetlijk neigt, De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt', De vijver zelf…

In het afnemende seizoen

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 350
Zware ademloze stilte roert de lucht met de scherpe roep van een kraai, hoog boven de bleke hemel, zijn vleugels scheuren door het dunne licht, en ik merk hoe mijn gedachten zich spiegelen in de koele wijdte.…
CB20 november 2025Lees meer >

Fantasiefestijn onder de zeespiegel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Ik ben naar zijn diepte gedoken, ergens in de koele oceaan. Ik heb mij met de stroming mee laten voeren; en ik ben buiten bewustzijn geraakt. Ik heb zonder het te weten een reis naar de bodem gemaakt. Met een wervelende zeekolk van boven naar beneden mocht ik zo het rijk van Neptunus onder de zeespiegel betreden.…

Chopin

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 646
Ik hoor: het koele windje fluisteren het beekje zoetjes ruizelen. Zie: statige bomen en bloemen in sprankelende tonen, zie hun kleuren, ruik zelfs hun geuren. Waar onze grijze cellen toch toe in staat zijn. Het ene moment bruisend van energie, het volgende moment stil en vol melancholie.…
Antje.14 april 2021Lees meer >

Wanneer herfst ademt

hartenkreet
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
Een vogel cirkelt laag boven het grijs dat tussen de stammen hangt, zijn vleugels snijden door de stilte als een aarzelend gebaar, en ik voel hoe de wind mijn gedachten ordenend meevoert in zijn koele stroom.…
CB16 november 2025Lees meer >

De adem van de herfst

netgedicht
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 304
Wind beweegt tussen kale takken, zijn aanraking is koel en tegelijk vertrouwd. Ik voel de ruimte rondom mij trillen, een zachte echo van mijn eigen gevoelig hart die in kalmte met alles resoneert. Het licht breekt door wolken in vlekken, schaduwen spelen op het natte mos.…
CB24 oktober 2025Lees meer >

Viburnum in lentebloei

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 453
En als de avond haar koele mantel over de tuin legt, blijven de trossen open, wachtend op een bries die de dag uitademt en de eerste sterren loslaat. Viburnum bewaart haar stille gloed, zelfs wanneer de nacht haar omarmt.…
CB30 april 2026Lees meer >

BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.708
Dan denkt de ziel aan u met weelde Als aan een koele laafnisbron, En voelt, dat slechts de beste Vader U aan deze aarde schenken kon. Dan zijt ge ons, wat de matte pelgrim De slaap is na een lange nood. Wij strekken u onze armen tegen, En zinken vrolijk in uw schoot.…

Godenkinderen.

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.486
Genezend koel is 't gevoel dat vergeeft. Begin in jezelf als je het hier beleeft. Vergeef schepping en heb het goede lief. Open wijs je hele hart, zoals ik 't belief. De wereld is gestart in een mensenleven. Zo kunnen wij nu god beeldend overgeven. Vergeeft lief en geneest oud zeer nu goed. Vergeet grief, wraak zaait slecht bloed.…
Ma China16 november 2002Lees meer >

op straat

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 904
het wel helaas weten wij beter dat onze liefde omslaat in haat de vuren worden heter en we weten niet waarom het gaat waarom is er die afstand mijlenver van elkaar en toch wanneer ik opzij kijk ben je nog steeds daar daar waar ik je vast hou je warmte en je lichaam voel waar ik niet alleen wil zijn dat is zo alleen, zo saai, zo koel…
miranda11 december 2002Lees meer >

een behouden vaart

hartenkreet
4.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 13.350
De laatste reis Een koele bries, de wind steekt op, wie meert er bij me aan. Hijs het anker, trossen los, het is tijd nu om te gaan Niemand weet hoe lang het duurt en waar het einde is. De grote vaart, een laatste groet, de stilte het gemis. De boot vertrekt, de vlag in top, niemand zegt een woord.…
Edwin Steen22 december 2002Lees meer >

Lichtgeflikker

poëzie
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.557
Ga, waar de zon op 't water breekt En 't wondre vreugdevuur ontsteekt, Dat koel is in zijn blaken, Dat brandt, waar 't zich in 't water stort... Indien ge dan niet blijde wordt, Kan ik het u niet maken.…

vakantie is voor thuisblijvers

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.810
uithuizig zijn gangers zweten poriën die niemand kennen wil vrouwen klagen slappe billen borsten vettig dril kinderen dreinen hun files zuig’rig verveeld venijn met het autootje rijden ze op elkander tegen bunzings geiten de radio staat knalhard aan gore wc’s als eindeloze rijen desolaat verder gaan zuchtend zieken schelden bidden ze om koele…

Loflied voor de melkkoe

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.866
En getuigt van de melkfabriek die zij was Van hoe zij, grazend, groen door wit vervangt Zo rolt zij, tong uit de muil, naar haar beul De romp doorsneden Een lamme tocht langs de bloedgeul De lispelende stroom naar beneden Maar nu nog ligt zij hier hevig te herkauwen De noeste boer slijpt de zeis Het kan haar nauwelijks benauwen Haar koele…
Wim Veen2 september 2004Lees meer >

Honing en Zwavel.

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Hij schopt naar de kip die voor zijn voeten loopt En drinkt het koele water uit de aarden kan Die hier al eeuwen hangt. Hoe eenvoudig dit beeld op het neerhof, Haar blanke hals, een stukgeslagen bloesem. Zijn zwart ligt uitgeveegd over haar buik, De aarde onder haar zijn land en drek.…
vogh20 februari 2006Lees meer >