1569 resultaten.
In een wereld die slechts vraagtekens kent
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 van het bestaan
die ons soms onaangenaam toeschijnt
Na een droomloze nacht raap ik de verloren beetjes op
van een schoongeveegde Aarde
Echter, wat van waarde blijkt, sterft een stille dood
in de armen van het ongelijke
Maar... er is iets
wat een mensenhand niet breken kan
Daarom schrijf ik met hernieuwde moed
kansloze woorden richting…
klok
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
637 het zijn de zielige zielenpoten die
altijd zeiken en alsmaar door blijven
gaan met zielig huilen en zuigen deze
wereld leeg van het lieve liefste woord
alleen geschreven woorden niks
waard staar richting de muur van
gestorven poëzie gelikt gif en
sterf zachtjes langzaam aan
vergeten doet men nooit
haat is altijd voltooit verleden
zinsontleding…
Op de vleugels van de vrijheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
632 langs de wangen van menig dartel harten kind
Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur
dat stoeit met zijn vlammende schaduw
onnavolgbaar en onvermoeid
Als de zee bij de rivier vandaan vloeit
spuwt zij hoge golven waarin scholende vissen
volgzaam worden opgetild uit de luwte
In gedachten schenk ik je zilveren vleugels
als je richting…
Oriëntatie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.487 bewust ontweek ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had eens een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken…
Overal tussen in...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
639 Tussen realisme en idealisme.
1 Duidelijke richting: één weg, één doel!…
Masker af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weg van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd
Coupletten gezongen
Bij de roem neergelegd
Uit vrije wil, ongedwongen
Een vreemde arm om je schouder
Verhalen waar je niet op wacht
De winnende aanhouder
Ze willen zo graag je aandacht
Je naam voluit geschreven
Glimlach richting…
Bemin mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Geeft hoop aan wie verlangen,
Geeft richting aan mijn bestaan.
Begin van mijn begin,
bemin mij.
Heb mij lief,
heb mij lief!…
het neerhalen van het vliegtuig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
504 opgewassen tegen het trage luchtruim
klimt het vliegtuig langs klauterpaden
richting het afgeschoten raster, de hoogte
eigenwijs oneindig, aan boord enkel vertrouwen
en de dood was nog niet geschonken
afgrijzen bedekt met brandend vlees, de geur
van vernietiging en valse verklaringen, niemand wist
en niemand deed, doch nu het schreien…
Diffuse?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 duisternis wordt diffuse
en is mij kwijt, ik zie de schaduw
die met zijn ego vecht en bedriegt,
ik leg de huid af
maar dan ben ik een vreemde
voor mijzelf, een onwillig
en onbeschreven blad in het uur
van de uil, die in één vleugelslag
heen en weer naar de maan vliegt,
De wind wrikt vergeefs aan zijn bakens,
hoe spreekt men de richting…
naschok
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
726 verder is een groot woord
als je aan de grond genageld staat
de schok zindert nog na
je lijf protesteert en
haalt daar alles voor uit de kast
tranen hartkloppingen gemis
gedachten die stilstaan en
met moeite naar de volgende minuut
kunnen gesleept worden
verder is zo ver nu
en toch verzet je ongemerkt de ene voet
na de andere in een richting…
mijn schip ligt klaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
649 de zon is daar
mijn schip ligt klaar
ja, dus varen maar
de mannen aan boord
hijsen de zeilen
lichten het anker
met wind in de loef
zetten we koers
in de richting van de zon
we varen nu heel snel
vijf knopen wel
trotseren hoge baren
we zeilen nu al uren
en het blijft maar duren
met het ontwijken van alle gevaren…
Van der Laan, "The People's Mayor"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
622 hij liefheeft en dan had
de randstad die hij vormgeeft en dan gaf
de Nederlanden die hij zo lief heeft en dan had
Laten we vooral even in gedachten zijn bij hem
en dan ook in gedachten bij hen
in gedachten bij hem en hen die gaan sterven
die de vervolmaking van het leven mogen ervaren
als het baren van een kind maar dan in omgekeerde richting…
aarding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 kostbaarheden
die zich onvermoed in mijn zakken verhullen
plompe bewoordingen kervend op mijn kladjes
met het definitief van een houthakker
die een boom omlegt
Met klompen aan de vingers
betrek ik het papier
het kluwen vertrekt in een zindering
tot ik er met een zinsnede komaf mee maak
trek er een lijn onder
trek er mijn handen vanaf
trek richting…
Ik droomde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 'k vroeg iemand welke richting 't meer nu lag
ze wees, ik liep,
'k bekeek me in een winkelruit
zag me licht gebogen in een huppel gaan,
alleen en zong een lied
en vraag me nu nog af
waar jij zo plots verdween.…
In lijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
590 als je toch een richting
op moet, blijf dan
evenwijdig aan mij
op armlengte afstand
of een iets te dichtbij
ik zal wel lineair voortgaan
onafgebroken regelmatig
dagen vullen met bestaan
binnen de lijnen kleuren
grijs of zilver, zilvergrijs
standaard HB zal voor
kleurpotlood doorgaan
het krast en vlekt
morst koffie en tranen
als de houten…
Kwatrijn (-)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 In de zandloper loopt het zand in de
richting van de hand die hem plaatst.
we kunnen hem blijven draaien, hij
breidt niet uit, de ons aangemeten tijd.
de kleren van herinneringen verbleken
aan de waslijn van de eigentijdse wind,
in dat prisma zie ik alle kleuren breken,
berouwvol voor elk berouwvol kind.…
Nog voor het slapen gaan (op naar Zwolle)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 vriend met sik
met een stem die hoort bij sinterklaas
(had ook een Fransoos kunnen zijn )
maar veel minder jaren telt dan ik
wij versnellen zo de reis met elitair geraas
als een duo dat de wereld wijs bedient
ik ben wel benieuwd naar de knippende pet
die haalt ons even uit de poetische waas
en onze gedachten, een wijle, dat wel
in de richting…
Jean Paul Sartre
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 Maar ondanks alles, cher Jean Paul,
blijf jij één van de wenkers
die als strijdbaar hyperbool
dient; één van die denkers
die de mensheid richting wees
in een volstrekt absurde race.…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Hij beveelt de zonminnende citroenvlinder
richting de bosrand te gaan
voor het houden van een heilzame winterslaap
Hij is de gele trilzwam die de oude iep langzaam uitholt
Zodat het ieder uur
een beetje meer sterven mag
De bladeren die van de bomen waaien zijn geel
nu hij ze weer heeft teruggenomen
omdat hun vermoeide takken ze niet…
ZEGEN NA SMART
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 reddeloos voortkruipen
overal tasten en stoten
een veld van berusting
bood zich vanzelf aan
stapvoets wandelde ik
tussen lange geraspluimen
waarin geritsel klonk
vertelde over aanvaarden
wat was en zou komen
een smal pad door fruitbomen
onder warmend zonlicht
mag ik betreden
bij dalende duisternis
duiden sterren de richting…
Egoloze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
537 Het lichaam is vertrokken,
egoloos
als Pegasus die haar genade brengt
gevleugeld zijn zijn flanken vederlicht
zijn vlucht gaat hemelwaarts,
in rechte lijn
en buigt alras in oostelijke richting
zo ver als boven hoog de sterren staan
hun licht werpt zilver over zwarte zeeën
en krim die onder heerszucht is bezweken
ver boven kaukasus…
Nog blanco jargon
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
340 geestestoestand
het standaard onderzoek vraagt
wel een aangepaste response
in nieuw en aangepast evalueren van
termen voor een goede interpretatie
nieuw en benoemen opent een
blanco jargon voor goed begrip
in elkaar begrijpen en verstaan
anders verliezen wij snel onszelf
omdat het fundamentele die
benodigde denkkracht en
richting…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Je nam me mee in je diepte,
waar geen richting te vinden was
en tijd zich uitstrekte
als een draad zonder einde.
Zonder beweging hing ik
in je onderstroom.
Ik voelde hoe water kon trekken,
hoe het mij meenam zonder haast,
hoe ik mezelf verloor
in een kracht die niets vroeg
en alles nam.…
Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
327 Altijd verlangend en zoekend
naar de juiste richting,
waar mijn welbespraaktheid
hopelijk wordt geprezen.
Ik dans weemoedig voort,
met op mijn wang een traan,
en waanzin gaat hier langzaam
met mij op de loop.
Ik lever mij over aan een
nietszeggende verplichting,
totdat ik mij keer op keer
opnieuw heb bewezen.…
Wanneer Niemand Antwoordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
346 De zekerheid eerst,
daarna de richting.
De blik zoekt houvast
en vindt alleen zichzelf.
In die leegte lost de drift op,
als nevel in het eerste licht.
Het masker zakt,
zonder dat iemand het aanraakt.
Waar eens de hoogte vanzelfsprekend was,
staat slechts steen.
Een toren, verlaten,
open voor weer en tijd.…
In Contemplatie Verzonken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
278 Ze wervelen in mijn hoofd,
zonder richting, zonder bestemming.
Uiteindelijk verworden ze
tot een verdovende witte ruis,
een wereld die blijft spreken
terwijl ik wegdraai.
Waarom zou ik het geluk van vandaag
opofferen voor
de zorgen van morgen?…
In wording
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
265 Ik heb geen vastgelegde lijnen,
geen spoor dat mij de richting geeft,
ik ben het zelf die, tastend, zoekend,
mijn dagen vormt en verder leeft.
Ik brak mijzelf aan oude zekerheden,
viel soms uiteen tot losse grond,
maar uit dat vallen groeide langzaam
een kracht die ik niet eerder vond.…
Ellende zonder brief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
228 Ellende kondigt zich niet aan
Ze nestelt zich
tussen ongeopende dagen
in de plooi van een herinnering
die maar niet wil verdwijnen
Ze leeft
waar namen hun klank verliezen,
waar de lucht zwaarder wordt
zonder dat iemand het ziet
Soms is ze
een ochtend zonder richting
Soms een ademhaling
die nergens meer kan landen
Iedereen…
Eigen wegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
176 En als er nog iets van mij gebleven is,
dan is het niet de richting die ik wees,
maar de eigen weg die je hebt gekozen.…
Aan de avondster
netgedicht
2.2 met 21 stemmen
159 Wanneer het donker
de aarde behoedzaam omarmt,
blijft je licht een stille richting zonder bestemming,
gedragen tussen hemel, verwondering en de rust die in mij achterblijft.…