1883 resultaten.
Erosie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik zag
de stenen
liggen in
zacht
kabbelend
water en
kende hun
afkomst uit
mijn gesprek
met de rivier
die in rustige
klanken zijn
verhaal aan
de oever
murmelde
en verder
stroomde
met een
opgedane
ervaring rijker
in de bedding
had de kracht
van de stroom
zijn sporen van
duizenden jaren
nagelaten van
groot naar klein
rots…
Wederkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 Ik wil een zee zonder golven
En strooi rode bloemblaadjes
in een rimpelloze oceaan
Ik breng een ode aan het water waar
alle rusteloze rivieren in uitmonden
Om zich vol goede moed te herpakken
en slagregen en miezerbui te worden
in Noorwegen, stille sneeuw in Siberië
Bluswater in verhit Griekenland,
wijwater in een grote kathedraal
De…
elkaar ontmoeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 voorbij
zullen wij dan elkaar ontmoeten
in de wilde wintertuin
waar alleen maar
blauwe bloemen bloeien
draag je nog je lange zilveren haren
uitgewaaierd over je ranke blanke schouders
kraken je gewrichten nog altijd
harder dan de mijne
kijk ik nog
door watervalgordijnen
dreigt het altijd donker nog
of zijn wij
bergen wouden en rivieren…
"Verdrinken in het Zachte"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
382 De dagen kabbelden als stille rivieren, geen golf, geen sprong, geen onverwacht geluid.
Tot ik besefte: ik was aan het verdwijnen, niet door gevaar, maar door wat ik vertrouwde.
Dus brak ik een raam, liet de wind weer binnen, sprak met de storm, danste met het onbekende.…
Siddhartha
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 De rivier vertrekt hier
maar komt nooit nog terug
en wordt weer elders water
maar later, veel later,
al is de tijd ook niet bestaand
maar gaat toch voorbij.
Een steen is een steen
maar wordt ook met alles
verknoopt en vervlochten
tot hij opnieuw een steen wordt
en meer is dan we misschien
ooit zochten.…
Siddharta
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
95 De rivier vertrekt hier
maar komt nooit nog terug
en wordt weer elders water
maar later, veel later,
al is de tijd ook niet bestaand
maar gaat toch voorbij.
Een steen is een steen
maar wordt ook met alles
verknoopt en vervlochten
tot hij opnieuw een steen wordt
en meer is dan we misschien
ooit zochten.…
Alex uit Ivanovo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 doorklieven de
eenzame regenavond
in de rivierenbuurt
van de geliefde oude stad
en je blijft niet naakt naast me liggen
omdat je zonder kleren bent geboren
je kleedt je aan en duwt de deur dicht
ik draag een broek en ik sluit alle ramen
onze vriendschap is nog pril
wanneer we nieuwe liefde drinken
aan de oevers van de Oevod
waar de rivier…
Rampen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
913 Herinneringen verdwijnen in de kolkende rivieren
het water eist de ruimte op, dat het nodig heeft.
De een wordt slachtoffer, de ander overleeft
als Gaia vecht om de natuur te laten zegevieren.
De stilte van de berg, die een hoogtepunt bereikt
een ejaculatie van lava bedekt moeder aarde.…
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Bizarre kronkels in je gedachten,
omringd door herfstige rivieren,
turend naar dorre, geelbruine bomen,
ik blijf nog even dromen.
Schaduwen trillen door stervende bladeren,
ritselend door een vage wind,
De stilte waait over natte wegen,
ik voel de kilte naar me schreeuwen.…
vaarwel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.331 het is zonder liefde
de woorden doen mij pijn
zelfs als ik ze al denk
respect, bewondering draag ik
oprecht voor jou
maar de kaars brandt
zonder vlam
soms zoek ik houvast
aan beelden uit verleden
wil ik de gesloten weg
van de toekomst niet zien
ik hou van je
maar niet zoals het hoort
vaarwel mijn schat
onze tranen zullen rivieren…
GEWELD OP AARD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.653 waarde
Voor hun spullen en hun geld
En om dat te bereiken
Gebruiken ze wapens en geweld
Mijn buurvrouw huilde zachtjes
Toen haar zoontje overleed
Zijn lichaam niet te herkennen
Nadat die tank er over reed
Het huilen en de tranen
Stromen grote rivieren…
Sylvie’s Dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
692 Jouw naam dwaalt
als een zacht parfum
door de stegen van mijn verlangen
waar passie en tederheid elkaar bevangen
Jouw ogen kijken
als zachte beddingen van rivieren
door de bergen van mijn kracht
waar de hoop en liefde wacht
Maar oneindig ver
lijk jij bij mij weg te bewegen
als een niet te vangen ster
De dagen klimmen waarna ze dalen…
Aan tafel
gedicht
3.3 met 84 stemmen
23.878 De lucht gaat in het kind
--------------------------------------
uit: 'De rivier als vlakte', 2003.…
Passage in de schemer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.250 Een scherpe hoek scheurt de rivier
klieft de bodem onder haar buik
rillingen rollen onder het wier
tegen de oever. Eenden in een laatste duik.
In het zog het verwonde water
een lidteken na het snijden
herinnering aan het lijden
wie verzacht en wat baadt er ?
De nacht verkruimelt en ik vergeet
het leed dat eens het water spleet.…
Naar de maan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.126 In slaap zwemmen we
van zeeën naar oceanen
we klimmen in rivieren
lopen dood in bergmeren.
In de nacht zijn we vloeibaar
borrelen onze gassen vrijuit
loopt er lava uit onze neuzen
en slikken we slijm tot moes.
De maan is het ventiel
van al wat dan ten hemel stijgt
daar drogen allengs onze dromen op
in zore, weidse maren.…
Zilverstroom*
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 De Melkweg
Bij waterval of hangende rivier
Gedachten spelen door mijn hoofd
Aantrekkelijk. Begeerlijk
Is zij die Liefde op Waarde weet
Te schatten. Tijd laat komen
Voorbij laat gaan. Jaren die slijten
Onder onze zilverstroom. Waterloop
Tijd pauzeert niet. Heeft geen tijd.…
Verbinding van tijd
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
534 Hoe verloopt
een strijd door zelfverwijt, door
geaardheid - op voorhand - al verloren,
rivieren stromen over van zelfbeklag,
wat kleine mensen scheidt, verwaaien
kleine stapjes in een marmeren gang
en wordt de brug weer opgehaald,
eeuwenlang om de liefde te missen
tot op de laatste levensdag.…
laat me varen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
711 ik sluit mijn wereld
verberg de deuren van het huis
en wanneer de avond alle ramen verbrandt
tot een donkere reis
zwelt de nacht
als een brede rivier
met pijnlijke gewrichten
de rust zal komen
ik weet het zeker; binnen in mij
zal een eindeloze tocht zich herkenbaar maken
zich openen
met niets om over te schreien
met paarse…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke…
Tijd is...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
697 Tijd is voor volwassenen een rivier
wild stromend, vol met toekomstdromen
waarop zij als bootjes van papier
rusteloos worden meegenomen.
Tijd is voor ouderen een beekje
dat rustig maar gestaag blijft vloeien
waarlangs aanvaarding en berusting
als de mooiste bloemen bloeien.…
Reis naar de stilte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
551 Als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder bloesem van de vlierstruik
ruiken we adem van zomerse wind
zonder verstandelijke conflicten
of kleerscheuren van liefde
graven we rivieren om te bevaren
onze jeugdigheid en eerlijk streven
begraven we liefde om te bewaren
als een schat…
muze
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
848 Overbrug jij deze rivier?
Stromend en stilstaand water,
Verdrinken doe ik niet; ik wil aanleggen,
Ik ga met de stroom, en wil je de liefde aanzeggen!
Je bent mijn muze en liefde voor altijd.…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Onophoudelijk verstrijkt het leven
in tintelende fluisteringen
Als een rivier keer ik terug
In een toevloed van zachtzinnigheid
komen oude sentimenten boven
Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt mee met het stille lied,
dobberend op het waterblad
langs slingerende beekjes,
kronkelende rivieren naar zee en oceaan.
Zo werd ik, als kleine levensdruppel,
deel van dat ene grote universele verhaal.
Mijn blik dwaalt niet meer...…
waarvandaan
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
570 het was een zacht begin
toen jij dichterbij
kwam
en de rivier achterliet
die ten dode was opgeschreven
je was de enige
die zag hoe het water
treurde
hoe stil haar stroom de klanken
volgde
van de wind, de verte
waar niemand wil komen
en nog trager vogels herleest
dan de woorden, die zichzelf,
nog in hun schaal, niet begrijpen…
Jaagt jouw naam mij na...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
501 vanuit het ochtendgloren
roept een stem
open je hart voor het wonder
als je in magie gelooft
ik ben jouw droom
kom liefste
volg me, volg me
voel je vrij
want het verleden kent geen toekomst
ik ben het licht dat jij zult zijn
langs de rand van de wereld
kus ik de hemel waarin jij leeft
en geef je vleugels als je valt
langs bloedrode rivieren…
Het zwijn en zijn zonnestralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
882 Aan morgen gedacht:
rivieren overgestoken
en zonnestralen gestolen
van een in lakens verpakte
verminkte halfgod.
Onder wolken
geld als zegeningen tellen,
wachten op de regen.
Ze had nog zo gezegd:
‘Blijf verre van’,
maar in het licht van de maan
lijkt alles verder weg dan dichtbij.
Als sterren.…
Stippen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 onze levens verschoven mee en mee
niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen we het glas
niet alleen de tranen…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Dwangmatig, omdat de rivier niet mag verzanden
en luchten zich niet in zwijgen mogen hullen.
Geschreven woorden verdrinken krampachtig
in bevlogen letters van de spiegelende kust.
Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.…
THE TORCH
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 Zij zorgt ervoor dat het niet dooft
Het vuur dat wordt verspreidt, hij met
Zich meetorst als hij reist, hem door
Het stormen leidt
Zij lijkt gemaakt van sterrenstof
Zo helder is haar licht, samen
Met haar wil hij terug, zoekt hij
Gods Aangezicht
Dat danst als goudvonk op de zee
Boven meer en rivier, in heuvelland
Als van smaragd; edelsteen…