1787 resultaten.
Huizen zonder vaders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
763 Wie kent de klamheid in de steen
van huizen zonder vaders
de meubelen uit het pleoceen
de as der liefde in vergulde kaders
al wat er ooit voortvarend was
is nu tot haperen gedoemd
zonen en dochters worden in de klas
de wibra-kinderen genoemd
soms zie je ze met ogen van gebarsten glas
in onbestemde verten staren
waar vaders zonder kinderen…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Gedachteloos staren naar drukke straten
stroming van komen en van gaan
verstoppend in machteloos vluchten
verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de…
Enfin
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
539 mijn haar
nog immer lang,
over oren op weg
naar schouder
verdunt in allerijl,
havens komen in zicht,
op het slagveld
ruist het voorlaatste riet
het wordt er kouder
is het vizier
op mijn zwanengezang
gericht
raakt dan ook
de geest gekweld,
wordt mijn kijken
naar nog meer staren overgeheld
dicht ik almaar dichter dan verlicht…
Heden aanvaarden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Laat mij vergeten die voorbije jaren
niet meer naar onherroepelijke staren.…
Muze
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
732 Witte aangelijnde vlokken
Doorkruisen verre blauw
Traag wijkende naar verder
Zulk een gebaar
Maakt dat ik mijn gang aanschouw
Soms denk ik, ik ben klaar
Reeds moe van de dagen
Als ik vooruit in de verte staar
Ik vergeet ook het prille landschap
Dat vervaagt in een verleden gebaar
Witte aangelijnde vlokken
Verwarren in…
De vrouw in de lange rok
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 het begon,
toen haar moeder haar deed leren
haar lange haar te eren,
door een lange rok te dragen
op de zonnigste der dagen
opdat mannen enkel staren
naar de lokken van haar haren
naar hoe mooi een vrouw kan zijn
in de felle zonneschijn.…
De nevel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 De nevelen van het verleden sluiten mij in met een diepe zucht
als in een trance staar ik naar een grijze muur die voor mij ligt
als ik omkijk zie ik nog flarden van een blauwe lucht
wederom ben ik voor het nostalgische gevoel gezwicht
de nevels hebben mij nu volledig ingesloten
de hunkering naar vroeger is nu in alle staten
een weemoedige…
Kijk en zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Kijk naar het goudgele koren en staar met ongeloof,
naar de gruwelijkheden van deze wereld.
Kijk naar een moeder met haar kind, en zie
hun liefde voor elkaar.
Kijk, en zie
waartoe we geboren zijn.…
Ontmoeting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 Ik stond haar diep getroffen aan te staren:
perfect gemodelleerd, goudblonde haren,
zo rank, zo rijp, en hooguit negentien.
Helaas ben ik wat schuchter, en mitsdien
geen meester in gewiekste commentaren.
Zij had geen last van dergelijke bezwaren
en vroeg: 'Heb ik wat van je aan misschien?…
Ik weet niet wat ik heb gedaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.203 - Deze avond draagt op plane vlerken
het wegen van een milder tijd;
En 'k voel mijn blijheid in me sterken
bij 't staren in úw tederheid.
Ik weet me zo beraden rusten,
o schone, in ons verénigd-zijn,
en vredig, als een vege schijn
op 't aanschijn van verre avond-kusten.…
Bijna tachtig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.021 Och waarachtig
bijna tachtig
nog altijd prachtig
want ik schrijf
door de velden
met mijn helden
wilde paarden
volop in galop
grijze haren
ogen die staren
oude botten
lekker ravotten
met mijn kleinzoon
een fijn persoon
om mee te stoeien
en inkt te knoeien
blijf maar schrijven
dan zal je blijven
kon dat maar waar zijn
maar het…
de uil
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
708 gapen
met heel grote ogen
hij schudt zijn kop
van links naar rechts
heft zijn gat op
en vliegt weg
ik wil hem volgen
maar het gaat te snel
weet niet in welke boom
de uil zich heeft verscholen
ik hoor enkel nog
zijn treiterig gezang
oehoe, oehoe, oehoe
wat natuurlijk wel wilt zeggen:
“wie is er nu eigenlijk een uil
ik kan ook staren…
Dagdromen over het blauwere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Doodgewoon op mijn rug en alleen staren
met wellicht mijn favoriete blauwe nachthemd
aan en met mijn handen onder mijn kin.
Van daaruit naar de maan en sterren kijken,
ontroerd oude en nieuwe romances gadeslaan
zien of dat hemelbed of je rookstoel al klaarstaat.…
Dit minzaam proces
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
478 ik dacht
dat jij de
ordening van
liefde in je had
in mijn ervaren
bleef ik in
gênante onkunde
naar vrijheid staren
speelgoed
kwam warmlief
bovendrijven
maar kleur en vorm
konden niet met echt
wedijveren er moest
een trigger zijn in
dit minzaam proces
juist in kleine
dingen bleek contact
in elke fysieke vorm
een investering met…
zonder titel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
326 Nu heeft hij staar
en moeite om zijn das te knopen.
Dat doet het klimmen van de jaren.
Hij houdt hun aantal niet meer bij.
– Het zal wel goed zijn –, zegt hij blij
en dwarrelt verder door de blaren.
Soms moet hij thuis worden gebracht;
geen flauw benul meer waar hij is.
Zijn vrouw verkeert in alle staten.…
Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
160 Welk doel heeft de weg voorbij ’t verschiet,
ik peins, weeg en wik, maar weet het niet,
sta verwonderd te staren, zonder antwoord,
dat komt er niet, dat is wel wat mij stoort.
Ik keer om, plots d’weg terug van weggeweest,
is in razend tempo weerom terug gesjeesd.…
De doodstrompet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
339 Merels vlogen op toen ze hem verblind
door het raam zagen staren.
Ik wilde ademen, maar er lag een hand
op mijn mond. Groter dan anders
greep ze naar brekend glas. Het was
in de scherven dat ze mij eindelijk vond.
---------------------------------------------------------
uit: De doodstrompet (De Bezige Bij, 2026)…
Achter de eeuwige grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
92 Soms wacht hij en blijft nog even staren;
van alsmaar klagen heeft hij genoeg gehad.
Geruisloos ademt het grint zijn schrede,
het gebed dat hij elke dag voordroeg.
In zijn zieke knuist rust waar ik om vroeg;
wat bij hem lag, maakte hem tevreden.…
TOEN...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Nu is hij even blijven staren
naar die zware stam en deze jonge staf.
Hij kan de weemoed wel verklaren
die hem bekruipt: zijn droom is weer veraf;
hij trad de herfst in, voelt zijn jaren
en mist de zoon, die 't leven hem niet gaf.…
Pupil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.328 sluier waait om de hals
Je wil in laaiende lompen sterven
Gedrild in verliezen
Scheur ik de voering van de broekzak
Munten, sleutels, zand van gisteren
Glijden langs een pijp omlaag
Ik hel achterover
Het lusteloos kruis
Bewijst dat ik verga
Jij draagt jouw zelfportret
Als een toorts door een steeg
Houdt de man buiten spel
Ze staren…
Wir War
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 Antwoorden zoeken, staren naar de grond,
waar is de wereld waarin ik je vond?
Een kille ruimte omgeven met angst,
maar het gevoel van onzekerheid blijft het langst.
Ik voel je adem, de angst neemt toe,
al deze gevoelens maken me moe.
Het hart op de tong, je zachte lippen,
ontroerende woorden die mij ontglippen.…
Verlang naar mij
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.337 Antwoorden zoeken, staren naar de grond,
waar is de wereld waarin ik je vond?
Een kille ruimte omgeven met angst,
maar het gevoel van onzekerheid blijft het langst.
Ik voel je adem, de angst neemt toe,
al deze gevoelens maken me moe.
Het hart op de tong, je zachte lippen,
ontroerende woorden die mij ontglippen.…
De Cirkel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
941 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoordt
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
gekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende haar rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens…
JANUSKOP
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.142 Kauwend op zuring vind
ik mijzelf dromend terug, terwijl ik
als Januskop naar toen en nu staar.
noordhorn, 1 juni 2005…
Ik Wil...
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
996 'k Wil wandelen in het grote bos
Waar bomen staan, heel hoog
En vogels zingen op een tak
Dan fluit ik er ook op los
en houd ik in mijzelf een monoloog
'k Wil zwemmen in een heel groot meer
Waar vissen zich vermaken,
en ik zwem daar dan tussenin,
om me daarna weer droog te maken
Dan wil ik liggen in het gras
en staren naar de zon
Die…
Jutter
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.100 Over zee trok een orkaan
golven beukten op het strand
flarden voor de maan
schuim mengde zich met zand
terwijl ze langs de branding liep
gekromd, met natte wilde haren
alsof een verre stem haar riep
plots stil om over zee te staren
om beter te kunnen zien
een hand boven haar ogen
een schip in nood misschien
minuten lang, onbewogen…
je hebt het leven dicht gedaan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.312 ogen die in je geloven
staren naar de kist, weten
nu al hoe je wordt gemist
je hebt de zon gepakt
de warmte bleek funest
water en de veteranenpest
je hebt liefde uitgedeeld
om de wereld en je kinderen gegeven
in poëzie kwam je tot leven
die blijft bestaan
terwijl jij weg kon gaan
je hebt het leven dicht gedaan
de zon schijnt winters…
zo
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.985 het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
de maan, ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken, gezang en glinsterende pret dansen samen
en balanceren op de vallende blaren
je voelt de engelen staren…
Weten dat je gaat
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
830 ik staar naar een lege kist,
en ik zie mezelf al liggen,
later kan ik zeggen dat ik eigenlijk al wist,
dat het vandaag moest zijn...
Het fluweel langs de zijkant voelt zacht aan,
en ik wen al een beetje,
vandaag is het tijd om te gaan,
en later kan ik zeggen dat ik dat eigenlijk al wist...…
Zo
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.917 het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
Janneke , ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken, gezang en glinsterende pret dansen samen
en balanceren op de vallende blaren
je voelt de engelen staren…