2287 resultaten.
Ik ben de kubus 1
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Ook ik streef,
En ontdek,
En wordt ontdekt,
Dat het verborgen
Is, blijft, zal zijn,
Maar toch spreekt
De kubus, tot zijn
Graf. En het graf
Spreekt tot zijn
Maker, ook ik streef.…
Zij wachten nog altijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
568 sirenes huilen allang niet meer
de mensheid nog wel
zij die verborgen zitten
onder trappenhuizen
mensen die iedere dag weer
worden opgeschrikt door
inslagen, terwijl het ziekenhuis
hun veiligheid zou moeten bieden
scholen zijn al jaren gesloten
daar straten niet meer veilig zijn
kinderen zijn allang geen kind meer
daar oorlog iedere seconde…
Transparant leeg glas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Mijn chic gevuld kristal
proost ik tegen een glas
met verborgen gevoelens
uit het gekleurd verleden.
Dromerig met de afdronk
Illustreren vele indrukken
van onze intense beleving
voor mij nog kort geleden.
Transparant tekent het licht
door de geslepen scherpte
haar enorme portret in prisma
als schilderij tegen de muur.…
Ik ben telkens weer verbaasd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
434 Ik hou mij niet verborgen.
Ik vind in dit leven zijn eigen plaats.
Elke zonnestraal verbaast
mij ook weer morgen.
Wordt langs mijn profiel
zielshartig teruggekaatst.
Mijn verbazing kan ik niet verbergen.
Achter de wolken schijnt steeds weer een zon.…
Vanbinnen uit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Vanbinnen uit
Het zijn niet de woorden die ik schrijf
Het luchtledige van mijn brein
Mijn buitenkant die niets verhult
Van binnen uit komt mijn pijn
Het is niet mijn mond die spreekt ‘t gevoel
Wat uit mijn hart door d’ ad’ren stroomt
Slechts ogen stralen lijden uit
En hoop op begrip voor ’t werkelijke doel
Die hoop ligt steeds verborgen…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…
zwaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 wit en rein het lijf
majestueus de zwaan
als is zij dromend
haar charme lonkend
lokt zij mij te komen
tot rond de ogen zwart
gelijk in pilotenbril gezet
dominant haar ogen vuren
afstand of ik vlieg je aan
zwijgend dreigend talend
zelfbewust zo verdedigt zij
als een koningin en moeder
de oever en haar territoir
waar in het riet verborgen…
Rondgang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
618 in krasse taal toch
alvast zijn lentedromen
wat koude poedersuiker
legt een maskerende deken
over het onbewogen gras
vanuit mijn glimlach
tekenen zich asemvlaagjes
met genoegen vertraag ik mijn pas
voor even verban ik
de twijfel naar de verte
loochen mijn zorgen
dit wonderwerk
wil ik, kan ik niet omheen
wat komt is nog verborgen…
Een suggestie
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
386 deelt wel humor
van ongekende klasse
een suggestie
of blik een goed
getimede lach
verwacht respons
in nemen
of geven zijn
de lijnen nooit
vaststaand beschreven
het is het spel
begrijp jij mij in
de voorzet die ik geef
nou ik de jouwe wel
flitsend wordt
communicatie gevoerd
waarbij lichaamstaal
andere monden snoert
verborgen…
Sta even stil
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
576 Sta even stil en blik terug
hoe het een en ander is gegaan
al wat gebeurd is
mooi en minder mooie
worden herinnering
en in de verborgen plooien
van het onverwachte
ligt nieuwe hoop gewikkeld
wacht ongeduldig het nieuwe jaar
om groots uit te pakken
vouw dit jaar met liefde dicht
proef nu van de kille
stille wintermaanden
en laat je gaandeweg…
De wandeling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Laatst liep ik voor heel even
Langs het landschap van mijn leven
Die ik goed had opgeborgen
Achter heuvels had verborgen
Tot ik laatst achter die heuvels keek
Het landschap daar te liggen bleek
Ik was heel even in de schrik
Toen keek ik om me heen en ik
Zag hetzelfde landschap weer
Rook het voor de tweede keer
Hoorde klanken van verleden…
Schuim van succes
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
448 ik danste
met ritmische kracht
op de passievolle
ademgolven
waarin jij je
dromen ruimte gaf
in lange rollers
huisde een
verborgen melodie
waarvan de brekers
het schuim van
succes kopten
waar ooit
het zilte nat van
zee voor vrijheid
stond openden
jouw beelden de
oneindigheid van horizon
zo vleugelden
wij door de heldere…
't GLOEIT VOORT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Het licht van de Blijde Boodschap
moge hoog aan de hemel staan
's nachts als grote klare ster
overdag een ijle dwergzon
dit hemellichaam is bereid
altijd het kleinste vonkje
uit zich te laten dalen
op een ieder
die Gods stem wil horen
zal dan door bloed en ziel stromen
een vlammende stip zijn
brandt aanwezig verborgen
straalt milde tucht…
Oude mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Oud en grijs
lief en leed gedeeld
Voor ons
het grote voorbeeld
Een rimpel
van zorgen
Zorgvuldig
voor ons verborgen
Vele herinneringen
schuilen achter die ogen
Waarvan wij
er vele weten mogen
Sommige
zijn net nog een kind
Weer andere wachten
Tot hun laatste reis begint
Oude mensen
jullie mogen we nooit vergeten…
Triestig plezier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Triestig plezier
geeft vreugde gelijk pijn
bitter en zoet
troost ook vervelend genoeg
lachen en huilen maar
vergeet de herinneringen
die altijd me vergezellen bij
het zo heel doodalleen zijn
Verborgen zijn
tenzij je ze toch ziet
diep in mijn hart
schaduw van mijn somber oog:
Triestig plezier ...…
Mijn Vervlakte Land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 de te sociale media
heeft waarden aangetast
mijn land dat eens vijanden
en water overwon
door ons oud Hollandse
nuchtere verstand
kenden we geen enkele weerga
nu vervlakt ons kleine
unieke mooie land
en verliezen we
ons in losgeslagen wanen
die ons achterlaten
in schaamte verborgen
achter schrijnende tranen *…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
549 Verborgen in mijn hand zodat niemand ze ziet,
hou ik voor alle zekerheid toch ’n vergeet mij niet!…
Zeesprookje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
507 De oester was jaren dicht geweest
Zó dicht, ze ging bijna niet open
Totdat een kreeft kwam aangelopen
Hij tikte op haar robuuste schelp
Alsof hij wist van de kostbare schat
Die binnenin verborgen zat
Voorzichtig opende zij haar veilige huis
Hij gaf haar zijn schaar
Zij liet hem binnen
Een welkom thuis
Hij is daarna niet meer…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de peilloze open hemel,
verborgen achter een grauwe wolkenlaag,
waaruit als papiersnippers vogels tuimelden,
door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…
de overkant gevierd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 aan de overkant van tijdelijkheid
in een warme schoot verborgen
huist ons verleden in de verhalen
van hen aan wiens stam wij wortelen
een tijdloze schatkist zonder bodem
vol van de herinneringen en sporen
die hen in onze geschiedenis bewaart
aan de eeuwige overkant van het nu
dierbaar verscholen in hoofd en hart
leven de mensen en momenten…
In voor en tegenspoed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
515 Blijf bij de realiteit
en wees voorbereid
er gebeuren vreselijke dingen
om ons heen
het is alles voorspeld
tranen en zorgen
diep verborgen een
leven in vrijheid
welvaart of wat de tijd ook
voor ons in petto heeft
geef me je hand en laat
de hoop steeds overwinnen
met elkaar in één geest van liefde
en Waarheid verbonden…
Tweestrijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
673 Echter jij bleef voor mij in de leegte verborgen,
ben toen verslagen maar verdergegaan,
Mijn dromen achterlatend waar ze blijkbaar horen,
bij haar die helaas niet meer naast mij kan staan.
En in het pikkedonker van die nacht,
voelde het heel bewust.
Met een enorme kracht,
door mijn verloren engel te worden gekust.…
onnavolgbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
529 terwijl goden over graslanden
achter demonen raasden
de mens op eeuwigheid jaagde
plukte iemand de laatste
zomerroos in het zonnerood
plantte iemand een amandelboom
terwijl een vlinder bezweek toen
de lucht haar vleugelslag licht beroerde
drakenbloed zich kronkelend
in het duister verborg
verslond de nacht de stille
zwarte schepen…
houthakken in het Interbellum (1918-1939)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
666 van verre boerderijen
hoorde hij het
krassen van de
de zwarte vogels
het kraaien van
hanen het
hameren van
de specht in
de bomen
hij hakte hout
hij dacht niet
dat er een god was
die zich met de
mensheid bemoeide
een deken van
sneeuw verborg
muizen en land
hij hoorde de
zwarte vogels
de trekvogels
waren allang…
Naam van de steen
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.465 Waarom lijkt de stilte zo op jou
in ruimte die geen leegte inneemt
omdat het woeste waaien vragen heeft
tot in de eindeloze dood, het stille zwijgen
waarom vraag je naar mijn antwoord
in de stille steen met jouw naam
blijven antwoorden verborgen
waarom huil je met mijn tranen?…
De zielen weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Diep verborgen leed
laat geen tijd verstrijken
Laat een getal nietszeggend zijn
heelt wonden, niet de pijn
voor zij die weten
en proberen te vergeten
of in vergetelheid geraken
En dan wij, in tijd die wel verstrijkt
De onvoorstelbaarheid ons niet bereikt
in Godsnaam nooit
in Godsnaam nooit
Als we niets meer kunnen dan
eventjes vredig…
Portretten van Nancy van Overveldt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Gezichten die in mijn kamer hangen
van mij, van hem, van haar,
ze geven weer
wat er genoten en geleden is,
wat er gedacht, vergeten is,
verborgen angsten, boosheid,
wijsheid, mededogen,
familiebanden, houdingen,
ze leven en met hun ogen
vertellen ze me dagelijks hun verhaal
van onuitgesproken dingen
dat zonder hen niet wezen zou.…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 als ik drijf in de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij…
Sneeuwengelen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
160 Jeugd verborgen achter rimpels en lange neusharen.
Vandaag geleid door de draaitafel.
Morgen weer keiharde onderhandelingen,
vergaderingen
en die eindeloze dead lines.
Let it snow.
Let it snow.…
Een maat rust bij de abdij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
92 In het dal staat de abdij bijna verborgen.
Een oude melkkar tut voorbij de muren,
brengt stilte aan de deuren in plaats van melk.
Dieper dan het pad opent zich een ravijn.
Op de bodem openen zich bloedbloemen,
rood en wonderlijk zonder gevaar.
Ik zeg nee tegen de haast van het verkeer.
Eén maat rust, brood gebroken zonder woorden.…