1331 resultaten.
Vanuit de lucht groet een vogelvlucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Terecht geniet ik ook deze dag en haar vrucht
levensloon, noem het wellicht grootsheid geducht
al het fraaie wat in onze Hoeksche waard leeft,
elk op eigen wijze het bestaansvonnis verweeft.…
Morgendicht?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 pas gewit,
de ander nog ongewis de
toekomst tart, om in het
stof van het heden te bijten
Eens zal ik die Satan pakken,
met wie jij moest vluchten,
ik schep genoegen in die daad
laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
als de maan zijn baan verlaat
het verleden rijpen zal om de
juiste roos te wekken, haar
vrucht…
schildering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 op de ademhaling van de stad
wandelt zij voorbij een deinend huis
een kat waagt de sprong
verdwijnt in een verdronken bladerdek
zij gaat langs een pad
dat haar leidt naar de plaats
waar het land als een rijpe vrucht
sluimert onder een gewelf
dat slaapdronken illusies zaait
en de nacht herinnert en herinneringen weten
van tijd dwalend langs…
poème nature
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
249 Ook als wij de vogels zouden verstaan
de bloemen begrijpen, het beest in ons verslaan
de rijpe vruchten der bomen en hun dromen doorzien
al het klaterende water onze diepste dorsten lessen laten
het gif uit onze aderen persen, deze grond waarop wij leven
teruggeven aan de aarde onder onze voeten
ons heilige moeten gunnen diep tussen wortels…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag
Zij houdt vast aan wat was, raakt het niet kwijt
hij wil wat hem toekomt, zijn oude strijd
zij voelt haar bloesem en tast
hij reikt naar de oogst die haar leven belast
Wat zij niet kan missen wil hij
in bezit
dezelfde rode vrucht…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 Een hagedis kroop door een
citroenmaan
waar sterren als verdwaalde
vruchten staan
haar schubben vingen een zilveren
schijn
alsof zij ooit een ander had kunnen
zijn
een vreemd geruis bewoog door
haar wezen
als een vergeten melodie verstomd
en geruisloos verdwenen
haar staart verdween in een
vreemde nacht
waar alles sliep en niets…
redundantie bij fruit
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.053 zij springt van levensvreugd in het rond
zingt van radijsjes mirabellen en bananen
knijpt in perzik cox conference pompoenen
vruchten zacht aan steeltjes om te zoenen
ziet haar mango's teer omzichtig wegen
die de stagiaire op schaal los vasthoudt
om te verstillen ze mogen niet bewegen
daar zij anders de uitkomst niet vertrouwt
hij denkt…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 alsof de eeuwigheid
ongrijpbaar spiegelt
langzaam
schuiven haar handen
dalend
met scharende
slanke vingers
langs gladde wegen
en rusten
ten einde
op kleine vlakke velden
de geronde rug
blinkend in een enkel
schemerlicht
telt stippen
rimpels in de schaduw
gelijnd van boven naar benee
waar twee ronde
doch gerijpte vruchten…
OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
2.378 Al scheurt de dood het leven hier uiteen
en zaaien wij de korrel in de aarde;
U geeft de vrucht voor eeuwig nieuwe waarde
dwars door de afbraak van dit leven heen,
U wilt ons uitzicht geven,
de toekomst is het leven.…
granaatappel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
970 hoogte
mijn voeten zinken in een heuvel van mat lover
ik raap één blad, ovaal en toegespitst, met een gave rand
bloesem aan de scheuttop, jouw parfum waait over
jij kwam hier op een rafelig tapijt neergestreken
geweekt in de spanwijdte van de Middellandse Zee
jouw gespleten tong heeft me leren spreken
toch zwijg ik en pluk de ronde vrucht…
Alles geeft een nieuwe kans..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
844 komen gaan
En zich openen
Wat u dacht
En verwacht
Dat na snoeien
De boom zal doodbloeden
Fout
Er komt nieuw hout
Met alle macht
En uit volle kracht
Fier in de lucht
In volle pracht terug
Pas als de boom vrij oud
Zijn bladeren bijna niet behoud
Verbouwd
Inkrimpt, gepimpt
Zijn takken vallen laat
En een zucht slaakt
Zijn laatste vruchten…
pitloze prut
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
591 Iedere dag weer aardappelen schillen ajuinen stoven
citroentjes persen kleertjes aandoen de dans inspringen
stoofpot allemaal kut en peer vruchten van alweer
dezelfde scheppingsdrang woordjes persen op papier
vruchteloos want ze hangen nooit gelijk
die contra-gewichten werken als een aarding
zoals een stemvork je plat op de buik krijgt
geen…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 Mise-en-scène: Het erfrecht van de hoop
wuif naar mij
en hoor hoe de wind stil valt
in het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet…
LOSERS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 Zij zullen geen appels stelen
maar bedauwde pruimen plukken
die zij feilloos kunnen vinden
in de boomgaard, deze krukken
die geen vruchten zullen telen
geen droog brood zullen verdienen
maar die slenterend door het leven
lachend het geluk ontvangen
dat zich zomaar weg laat geven
zonder doel of discipline.…
Haar natuur,
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Als ze danst, wordt een werveling
universeel, ze betreedt met beide
voeten elk werelddeel en de sterren -
en de zonnestralen, op alle windstromen
wordt haar beweging waargenomen,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
in de wenteling wordt de aardse
zwaartekracht vermeden en deelt zij
met mensen haar serene vrucht, zaait de
liefde uit…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 geleden
schikt zich zijn dorre geest
doorbroken wanden
blauwe beken schimmelt de huid
stromen vol van jaren
achterom
in zijn ogen
waait geen vuur vonkt nog even
als de wind hem raakt
geen heden geen terug
mistnevel dwars over oog
getrokken compromis
in zijn ogen
getekend leven
met rode linten omfloerst
wijsheid uit dorre dagen
vruchten…
Waarachtig?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
677 Laat me varen in jouw dromen, totdat die
dag aanbreekt, te denken aan de bloesem is
haar zien en ruiken, letterlijk te proeven van
de geleerde vruchten in hun rijpere betekenis.…
Zij is het mysterie van de nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
671 Hij belooft zichzelf om over zijn zinnen te waken
en haar terug te vinden in de bloeiende vruchten van de ziel
Zij is het mysterie
waar zijn hartstocht verdrinkt in onvermogen
En waar hij ook zoekt, hij vindt haar niet, want:
Zij is te perfect om mens te kunnen zijn,
niet van deze wereld
Hij is van deze wereld,
teveel mens om perfect…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 de natuur tovert haar kleuren
in oranje, rood en geel
kastanjes en paddenstoelen
vormen een geheel
de vruchten zijn rijp
de oogst kan beginnen
de bladeren vallen
en wij gaan ons bezinnen
moeder aarde in overvloed
zaait nu haar zaden
dag en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet…
Bij muziek
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.596 Stille muziek,
Als gij nog eenmaal later
Een zilvren wiek
Doet flitsen over 't donker water,
Zult gij dan ook, o lied,
Door Licht het onverklaarbare aan te roeren,
Mij naar dit jaar,
Zo dor en zwaar,
En vol verdriet,
Dat ik schier dacht
Het heeft geen vruchten voortgebracht,
Daar het mijn handen ledig liet,
Zachtvleuglig medevoeren
Als…
dame blanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
889 universitair ziekenhuis
van -zeg maar- Ouagadougou
de ebbenzwarte reus Orpheus
die hier kadavers prepareert
voor autopsie
staat aan haar zijde
de kille schoonheid
van haar blank en romig lijf
gesteven als een uitheems eiland
van vanille-ijs
ontroert de zwarte man
in hart en nieren
hij buigt zich, proeft haar tepels
als bevroren vruchten…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 Ook ík moest eenmaal eten
Van de verboden vrucht,
Ook ik heb neergezeten In
doodsheid en gezucht;
Maar nu niet meer. Mijn tranen
Hebben de storm bedaard;
Vaak is 't, of door de lanen
Een geur van rozen waart.
Ik hoop weer. Als de weiden
Fonklen van morgenschijn,
Denk ik in vroom verbeiden:
Hier zal mijn zomer zijn.…
AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.893 Dan mocht om zulk een prijs en rozenkrans alleen
Mijn hof en naam vol vreugds, vol vruchts, vol zegens heten.…
het kostbaarste vieren – van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 betekenen
de grootste hartstocht
is het jonge leven
dat jij en jouw liefde
de wereld schonk
dat alles vieren wij
in jouw jaardag
met voor het komend jaar
een welgemeende wens
zit het tegen soms
til het op – even maar
keer het om en zet het neer
en kijk er anders tegenaan
als het citroenen regent
moet je niet verzuren
maar de vruchten…
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 En is dit de laatste framboos, wat klein van stuk,
En de aller-aller-laatste tomaat: wie is er nog over om
bloemen te bestuiven en groene vrucht een blos te geven?…
Mijn biologische klok?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 die klonk als een tijdloze gong
in uitersten soeverein te regeren
prozaïsch entiteit naast een diepzinnige
werkelijkheid in het samenzijn,een
waarachtig vuurwerk creëert, waarin
verliefdheid een eufemisme leek als
een oase in een vurige woestijn
in het collectieve onderbewuste
waarin elk in z’n domein domineert
floreren de zoetste vruchten…
Een hemels festijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
671 dat wij van de dageraad genieten
de verse bloemen plukken in de dauw
en de uitgedroogde plantjes vlug begieten
de courgettes en pompoenen zijn gegroeid
snijboontjes gerijpt, en de tomaten kleuren
tussen basilicum en tijm die zalig geuren
de kleine moestuin lijkt helemaal volgroeid
augustus ; de maand om rijk te oogsten
volle korven vruchten…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 Tussen twee vleugels mijn vrucht.
Keer om en loop naar links.
Ik wijs je de weg. Je ziet
de wandelpaden van mijn labyrint.
Loop van mij weg. Mis je me al?
Straks loop je weer naar mij toe
en zie je de veelarmigheid van mijn kroon.
Kijk naar de andere kant, lage beplanting.…
Godbang (Lisboa)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Tegen 't fel azuren zwerk
stond in al haar toegewijde kracht
te restaureren bastion van geestelijke macht
doorluchte vrucht van generaties vakmanwerk
alweer een kerk.
Ik dacht die vele vrome timmerlui indachtig
en zeker ook beschonken
ben ik niet te diep gezonken
heb ik het soms mis?…
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 valk
die op met vrucht beladen akkers
het ritselen van voedsel ziet en verder
niets dan vallen doet: eenvoud lijkt de wet
waarnaar je eigen hand zich richt, lied
dat jou en haar tot niets verdicht.…