1980 resultaten.
als rozenknoppen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
753 fluister zacht tegen de nacht dat
ik je teder in mijn naaktheid wil leggen
als wind die nooit het einde van de lente kent
en hunkerend vrije dromen laat ontluiken
boven de rode gloed van rozenvelden
daal langzaam met je handen op mijn schouders
als je bloemblaadjes tot hemelbogen zaait
ik zal je haren betranen met het maanlicht…
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 en hier – aan mijn zijde – het dal:
als de zachte gebogen kust van een klein en sluimerend meer;
zie hoe hij zich vouwt
in de bocht van een tere
en onuitputlijke droom.…
De Laatste Reis (Afscheid van een Reiziger)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
3.024 Mijn leven riskerend,
reizend door berg en dal.
Hier sta ik dan wachtend op m'n laatste reis,
niet wetend wat er komen zal.
Ooh edele zeeën,
door schone rivieren gevoed
Ooh waarde aarde,
toon mij uw gemoed.
Mijn leven geleefd,
mijn paden bewandeld.…
Open raam...
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.062 zucht…
Vogels laten zich meedeinen
op de zachte adem van de wind
Je ogen stralen in het schemerlicht
Even voel je jezelf het kleine kind
De angst voor je laatste reis is weg
Genietend neem je afscheid van de natuur
Nog één keer glijden je ogen de hemel af
in deze ogenblikken van dit stervensuur
Je ogen nemen nu afscheid
Laten zich dalen…
Ja, ik wil
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
738 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendzicht
op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond
tussen sproeten die verdwalen
ik wil…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Dromende spiegel
zwijgend en afgemat,
in lome wiegel
glimmend en glad
Diep van de wolken
dalen de schimmen af,
Donker bevolken
´t groot watergraf.
Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen,
kleuren gaan doelloos om,
vluchtende lijnen
Keren weerom.…
Samen!!
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
3.904 Een duo
is volgens Van Dale toch:
SAMEN!!…
Zolang jij er bent
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.602 Zolang jij maar naast me staat
kan ik de hele wereld aan
dan zal ik bergen kunnen verzetten
lijken alle problemen van de baan
Zolang jij mijn maatje wilt zijn
en mij door de diepste dalen leidt
dan heb ik geen reden om te huilen
want met jou is alles een heerlijkheid
Zolang jij het bent die me troost
in het diepste verdriet en mijn pijn…
Broers
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.114 telt Jan de minuten
van de steeds luider tikkende klok
en wacht - het gras is te hoog -
op de man die komt maaien
samen met Maarten - zijn broer -
rookt hij een ontevreden pijp
Ah, daar zul je hem hebben
'k zag hem net de hoek omgaan
brult Hein - zijn andere broer -
door het keukenraam
Jan ziet enkel een zwerm kraaien
die stijgen en dalen…
parachutevogeltje
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.146 hoog, heel hoog gaat hij
mee uitzicht op den kreek
en zingen, kwetteren, om
dan als een parachuutje
neer te dalen in de goskant
efkes..…
Scheppingsverhaal
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.993 De meeste sprongen stuk tot berg en dal;
En die heel bleven vormden hier en daar
De grote steden en de kleine dorpen…
De tuin
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
735 Al zijn we jong en onervaren, al voert de
weg eerst nog door veel heuvels en dalen,
al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en
de zonnebloemen, al duurt de zomer nog maanden
in deze tuin, nog maanden.…
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 is het dan voorbij
ligt de klim nu achter mij
gaat het verder bergaf
richting een grijs dal
een open graf
waarin leven slechts wacht
op het verlossende eind
nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word…
meteen een vier
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.736 Kiest hij wanhoop, de
hoogte of juist het dal?…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
857 aan sterfelijkheid
ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht
en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht
waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken
hoe duid ik jou, in vredesnaam, dat mijn rozen naar rose ruiken
of in wit zijn gebouwd op luchtige stromende stralen
die drijven over heldere toppen en neerslachtige dalen…
Noor vertrekt…,
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.020 wollen muts op het hoofd
warmt tot aan de ogen, waarin
al de koppige sterren als kolen
gloeien, met onafzienbare tijd voor
beide voeten, je schopt het niet weg,
je loopt er triomfantelijk doorheen,
géén verholen blik terug, omarmt
de berg met je verhalen die
zegevierend wordt beklommen,
om uit het zicht in eigen
schoonheid af te dalen…
Moeder II
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
634 Ooit trok de zon naar West oogde rood flauwer in de stralen
ik bracht ze terug bij Oost om te klimmen na het dalen.
Het voelt gewoon als plicht en vreugd van vroegere dagen
is als een heilig pand dat ik onder mijn hart blijf dragen.…
De Afgrond
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.206 de dag
dat het schuldgevoel wegzakt
ik zeg ik vergeef je schat
maar kijk in mijn ogen
ben verraden bedrogen
jij bent bang weggelopen
er worden hier geen gunsten geboden
dit is de afgrond waar je ons bracht
je rende weg je was te bang
terwijl ik nog steeds naar je verlang
weet mijn hart dat dit het was
de punt, de finale
vanuit het dal…
Voor Jou, door jou
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
619 Mijn buik
vol van een
oceaan van
zware trage
golven
Liefde in mijn
lijf
wil stromen
traag door dalen van
groene bloedrode
hartstocht
Omvat naast jou
onze woorden van
vandaag
Schragen
onze lijven
samen
Bloeien als de
ontluikende roos
zacht rose als ons
vel
fel begeerde
tederheid
zo kwetsbaar
zo fragiel
ontsproten aan…
vals plat
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
759 En hoe ongelooflijk diep lijkt het dal,
peilloos en met zwarte vegen als
onbekende wegen
met kuilen en struiken om in verstrikt te raken
en ik niet weet of ik het kan maken.
En hoe ongelooflijk glad lijkt de weg
die ik nu moet gaan
geen valkuilen of obstakels die er staan
maar moeizamer dan alles waar ik langs ben gekomen.…
vakantietijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 zwaait de ruiten blij langszij, gevormd
door spiegelbeelden rond de vage weg naar daar
het is waar
dat ik je missen zal- maar straks ben ik terug
en voor je ’t weet vertaal ik weer
mijn woorden, als een brug
naar meer
tot ziens, ik zie je
in wat verderop gelegen uren die zo mooi
weten te duren
tot ze dalen in die ene, immer graag geziene…
De tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
629 Al zijn we jong en onervaren, al voert de
weg eerst nog door veel heuvels en dalen,
al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en
de zonnebloemen, al duurt de zomer nog weken
in deze tuin, nog weken.…
Landing in Niemandsland
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Loslaten, afglijden richting een diep dal
niet wetend wat het je daar brengen zal.
Loslaten wat en wie je eens zo lief had
al wat je eens, ooit, zo immens aanbad.
Liefde werd overwoekerd door tranen en verdriet
waardoor wanhoop het mooie niet meer ziet.…
Voetbalvader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 het zal je toch als vader maar gebeuren
je kijkt TV en ziet het carnaval
van dronken dwazen –hoor eens dat gebral-
gehuld in feloranje oorlogskleuren
het zoete leven wordt het zwarte treuren
de hoop verandert in paniekvoetbal
je glijdt verloren in het diepste dal
er valt geen glimpje zonlicht te bespeuren
want tussen de ontspoorden staat…
De wieken van 't leven...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
818 In gedachten mijn leven overlopen,
door menig dal en bergen heen,
vaak niet zoals we allen hopen,
geloof in het goede verdween.
Stormen vanuit alle windrichtingen,
voerde mij radeloos heen en weer,
geen zin aan al die verplichtingen,
"is dit 't leven ?" of is er meer ?…
in valle lacrimarum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 het mistroostig ras
van assad en trawanten
heerst op aard
in dit dal van tranen slapen
vooralsnog de zachte krachten
…...........................................................................................................…
Herinneringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
978 zon niet meer
Achter de hoge bergen voel ik de wind niet meer
In het heldere water zie ik de vissen niet meer
Mijn herinneringen zitten in de knoop
In een prachtige rozentuin ruik ik de rozen niet meer
In de fijnste jazzclub hoor ik mijn muziek niet meer
Mijn hart ben ik kwijt
Mijn herinneringen zitten in de knoop
Vandaag zit ik in dat dal…
De levensweg
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
700 Al is de weg dan kronkelig en hobbelig en droog
Gaat hij door dalen nog zo diep en bergen wolkenhoog
En denk je dan wanneer ben ik nou eindelijk eens daar
Wanneer ben ik met die al die rare dingen een keer klaar
Bedenk dan dat de levensweg niet recht geasfalteerd is
Maar een avontuur op een eenhoorn of een draak is
Een sprookje door een…
Gespleten geest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Als dit takje hier vlak voor mij
Dat op het toppunt van schoonheid
Zich in tweeën splijt,
Ongewis nog over de toekomst
Die hier voor hem ligt
Zo voel ik dat mijn geest
Voor een onmogelijke keuze staat:
Doorgaan zoals ze gewend was
Recht door zee, zonder pieken en dalen,
Of toch de tweestrijd met zichzelf
Aangaan met het risico als…
Pointing to the skies
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
713 quitte pas, het jongenskoor
Abide with me, het was heel ingetogen
Ik zou mijn lief je tranen willen drogen
Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor
Nu ik het voertuig van mijn geest verloor
Kom ik in vlinders op je toegevlogen
Dans ik in goudvonk boven menig meer
Raak ik je wangen aan in zachte regen
Ga ik geregeld op in al wat leeft
Daal…