1883 resultaten.
Valentijnsdromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
992 Koester die dromen
bouw ze om tot paleizen,
bloemenparadijzen
wolkenwegen
rivieren van magisch licht...
Een lieflijk glorende dageraad
Dauwparels op een rode eglantier
Kom lief en dans...
dans onder de witte zonnevlam...
de gouden hemelbomen...
de blauwe regen...…
Zorro zingt voor de regen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
5.550 Rivieren
proberen zich de zee te herinneren
en het rood
droogt op handen.
Regen,
waarom ben je een douche voor het groen
als je zijn leven kunt zijn?
He regen,
waarom val je op regen?
----------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
A'dam IN MAART
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 Maart
roerde z'n staart
wolken hingen
boven de stad
het hoofd zwaar
Het is waar
het weer is
-zelfs door een weerman-
onvoorspelbaar
Wind speelde
met licht venijn
met jas en das
...tijd voor wanten
De rondvaartboot
zwaaide en zwenkte
had slechts
'n handjevol klanten
Maar
voor mensen
'uit de provincie'
'beneden de grote rivier…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 Akkers, gras en wijken
langs de lange slang -
de rivier die alles verbindt
de ruggengraat van de lapjes
aan de overkant omzoomd
door stapels driehoeken -
kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het…
In de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
778 In de nacht komen herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd
aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in het…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Loze blikken gewisseld
de stille wensen
het blind verlangen
naar wat was verloren
geen zekerheid gekregen
met moeite gedragen
terugkerend rumoer
in de dagen die komen
vertrouwen en zonlicht
een avond van stilte
bomen die ruisen
rivieren die stromen
vol blijvende hoop.…
Zolang de voorraad strekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 ben ik mijn eigen staat van zijn
of sta ik terzijde, geïmproviseerd
tussen ons, in een staat van
semi-bevinden of onderbestaan
het is opmerkelijk hoe we hier
nu al een tijdje verwijlen
het water stroomt al die tijd
door de rivier, streelt de stenen
en schampt de oever in de
uiterwaarden van onze huid
gaan we voor honderd procent…
Munnekemoer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Munnekemoer
zo ver je kunt kijken
velden en weiden
en ergens daar door
stroomt de Runde
daarmee begon de
Ruiten Aa
als rivier
maar was hier
ondertussen
genoeg water
om de veenbrand
van Barnflair
te blussen ?
Munnekemoer
de laatste huizen
de grens, de rand
hierna alleen nog maar
Drenthe, Duitsland.…
heimwee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 heimwee naar het
oude Frankrijk
Hotel des Alpes
tout le confort
A Die route de Gap
en de Grand Garage
van A.Saviard
Centre Ville
waar je destijds
terecht kon voor
een Peugeot of Simca
de snel vervagende
schildering op de
oude muur in Pontaix
maakt weemoed in mij los
met het glas pastis op het
terras aan de overzijde
van de rivier…
Leven..., nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Laten wij de wereld weer vol kleuren verven
De beken en rivieren met leven vullen
En blazen de wolken van de hemelboog
Zodat de zon tranen op aarde droogt
Laten we dansen onder de regenboog
Als kinderen spetteren in plassen
Kuilen graven aan het strand
En kastelen ergens hoog in de lucht
Als bejaarden wandelen over paden
Op een bank op…
Avond (Glencoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 een krijsende kleine burgemeester
zwiert sierlijk boven het droogvallend wier
in de monding van de rivier
zoeken eenden gelaten naar voedsel
op de nerende scheidslijn
van zout en van zoet
de hemel verliest in egale bewolking haar gloed
de wind valt geleidelijk weg
en in de verte vergrijst
een berg in het zwelgende grijs
steeds verder…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen en mompelen rivieren…
Het mannetje aan de Maas
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
508 Hij kijkt vanaf de dijk
naar de stromende rivier
en voorbijvarende schepen;
alleen hij, blijft hier.
Hoewel, z’n geest vaart naar vroeger,
naar toen z’n leven nog stroomde,
volop in beweging was
en hij nog vrij droomde.…
hoe dan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 hoe kan ik je kloven uit steen
als de beitel slechts de
jaarringen kent die hij
deelt met de jaren
die in hem verloren zijn gegaan
ik zie nog steeds geen markant
gelaat of een geschaduwd silhouet
die in ruste het bloed stelpt
van de wonde die
in hem gespleten woont
zelfs de sokkel laat dezelfde
kloven zien die in mijn handen
de rivieren…
Hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 Niet denken maar doen
handeling schatplichtig
stroomgebied van dromen
rivieren ledematen
bloeien kleuren
boeiend naakt
het praten niets
in stilte alles
bonzen van leven
open de sluizen
alle deuren open
sloop de muren
naamgenoot in liefde
goud omrande schoonheid
bloemetje voor de dorst
behulpzaam neergeschreven
wat er toe doet…
Dag van de haiku
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 De zon stijgt omhoog
de rivier spreidt haar armen
mijn deur wacht op jou.…
alles met jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 de rivieren volgen
uit koers raken
steil naar beneden
vliegen wou ik met jou
dwars over de grote
oceaan loodrecht naar
beneden storten kijken
naar zon en sterren
met jou vlak voor de
grond te raken weer
steil optrekken hoog
en laag vliegen wou ik
als gevleugelde paarden
de wereld verkennen
de zwaartekracht opheffen
de aarde…
Dorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 De ochtend valt in droomschaduw
hij betreedt regels der heimwee
een tante die de was doet in de rivier
de oude vader die sigaren rookt
krachtige wortels zwijgen in lage mist
wanneer landelijke tongen verdwalen
geen leugen haalt de horizonnen
een harde zon prikt door de nevel
kraaien vliegen boven het groene weiland
terwijl jij droomt in…
Onderweg [2]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 Vanaf de rivier overal bos
met ridderzwam, elfenbankjes
en witbebaarde bomen
Soms valt er een stilte
en hoor ik de boomkruiper
hier en daar is er een steen
die beschreven staat
op de kaart van dit gebied
die geen kaart is
maar een opsomming
van kruispunten, bruggen
en solitaire bomen
Vanavond zal ik rusten
in een gemakkelijke stoel…
Israël
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 Omzwervingen en de uiteindelijke
vestiging in het land van belofte
over de rivier rondom de vijandelijke
horde straalt het vergezicht van de gelofte
Het land ligt als een verscheurde
mantel in het hart van de tijd ; ik denk
aan handen en het perkament verkleurde,
de schrijvers van het schoon geschenk
Wij voelen ons met jullie verbonden…
ZO ZAL HET GAAN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
730 als je niet meer bent
zullen de wind en de bladeren
van de bomen het elkaar
al ritselend laten weten
zullen vogels het elkaar
al kwetterend vertellen
dat ze jou nooit mogen vergeten
zullen zeeën woelig baren
zullen rivieren tranen stromen
en kunnen het verdriet niet langer
voor zichzelf bewaren
ben jij dan zo bijzonder
ja en voor elk…
Winterstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Winterstilte in het laagland
In winters ijzig hart stort de hemel neer,
grijs gewaad wurgt aarde in sluimer,
velden wit doorsneden, rivieren kristal graf.
Bomen verminkt in kou, armen wanhopig
naar bloedende zon, sneeuw raast in ballet
van verdoemenis, verscheurd door tijds klauwen.…
ondergedompelde zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
359 sterke banden vonden de weg
langs de zilverspiegelende rivier
op-en-neer
naar de haag van het oosten
waar de reuzendoder met
zij die mij zeer bekoort
hun brood en mosterd
met mij delen wilden
maar het scheelde niet veel
of
ik werd voor de keuze gesteld
als R.E.U.S. ten onder te gaan
of
in Roblox het onderspit te delven
het voelt…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Ik zat waar een rivier ging en er hingen
Treurwilgen over mij, waardoor de wind
Zoet en zoel weende tranen als een kind.
Het was zó een rivier tussen twee dijken
Als uit de bergen springt en door de rijken
Van Duitsland en van Holland naar zee gaat.…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 Jou eren wil ik H₂0
Je zit bij iedereen vanbinnen
Ik wil een lofdicht nu beginnen
Je prijzen om je status quo
Je bent onmisbaar sowieso
We kunnen door rivieren waden
Of zwemmen, duiken, pootje baden
Ja dwepers zijn er legio
Je komst op aarde die ging zo
Planetoïden en kometen
Gevuld met ijs zoals we weten
Die brachten jou; wat een cadeau…
St. Louis
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.303 het - in zand - gespreide lichaam
draait haar handpalmen
in een groet naar de afrikaanse zon
brullend slaan woest wilde golven
hun lied van verlangen op de kust
getemd water waaiert uiteen
likt gretig het gestrekte lichaam
onder afrikaanse zon
tussen zee en rivier
raakt het teder aan
neemt het woest in bezit
lanque de barbarie !…
De wind blaast..
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.012 Zachtjes blaast de wind zijn adem
Door het bos van bomen heen
Laat de blaadjes plagend ritselen
In het serene ruisen van de wind
Wiegen de bomen hun melodie
Zachtjes blaast de wind zijn adem
Over de uitgestrekte rivieren
De golven laten hun kracht zien
In een donderende waterval
Laat de wind zich meevoeren
Zachtjes blaast de wind zijn…
HOE VAAK...
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.587 Hoeveel regendruppels vielen er
misschien rivieren vol
hoeveel van dit alles
op deze grote wereldbol.
Die dingen zijn niet te tellen
maar brengen ons in vervoering
wonderen van alledag
het brengt ons in beroering.…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Verdwaalde meeuwen
slapen er nog immer in hun schaduwen
terwijl in het dorp een grijsaard sterft
ook even later dolverliefden huwen
waar de geest van Hanzesteden eeuwig zwerft
De rivier draagt op het kabbelend water
de tijd naar veel verder en veel later.…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…