26246 resultaten.
De dode hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 wij glijden af
flauw tegenspartelend
naar de slangenkuil
waarin het vuil
van ons bestaan door
tijd en rot ooit zal vergaan
de dode hoek
van het paradijs
waar grijs de kleuren
heeft verdrongen
harmonie en vorm tot
karikaturen zijn verwrongen
nog is er een weg terug
met de rug tegen
de muur omdat ons
laatste uur geslagen is
wij…
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw - de schering
los van inslag - en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
stekelig gedichtje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
530 die rot mug
me
steekt.…
Proxima centauri
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 is een diepte die ontneemt het licht
met oneindig gewicht en zwaar gemoed
dat omhelst het hart zo dicht
dat het welhaast stikken moet
verder dan de einder gaat dit niet
stiller dan zwijgen zonder woord
met ruimteloze aarde in het verschiet
in een zucht door niemand gehoord
verder van huis door asbreuk en onbalans
een steen die van de rots…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering
los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
Mijn God heb ik lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Hij heeft zo veel goeds voor mij gedaan
Mij altijd steun en sterkte gegeven
Hij die mijn vaste rots is in dit leven
Ik wil Hem roemen, in heel mijn bestaan.
Mijn God heb ik lief, die getrouwe Heer
Wil elke dag opnieuw voor mij zorgen
Bij Hem ben ik veilig en wel geborgen
Halleluja, aan Hem zij de lof en alle eer.
(Woorden uit Psalm 116…
geliefd.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
716 om haar heen,
dit doet haar zichtbaar heel goed,
zomaar een zaterdagmorgen,
voor het eerst openbaar,
samen lopend zonder zorgen,
hand in hand dat is ook waar,
haar werk zo dichtbij,
maar nu geen verstoppertje meer,
het maakt haar oprecht blij,
mijn schatje leeft weer,
dat ze bekend was wist ik wel,
dus ik sta achter haar als een rots…
God heb ik lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
571 Ik wil op God blijven vertrouwen
Ook in zorgelijke en moeilijke tijden
Zal Hij mij in dit leven begeleiden
Op God, mijn Rots, kan ik bouwen.
God heb ik lief, Hij wil naar mij horen
Ik wil Hem loven want Hij is goed
Die met Zijn liefde mij ontmoet
Hij kent mij, bij Hem mag ik behoren.
( Woorden uit Psalm 116)…
Intieme trots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.107 demonen op uit allerlei gedachten
ik begon met het lezen van geschiedenisboeken
er kwamen grimassen op de herinneringen
ik deed wat ik niet laten kon
ik verlangde naar genegenheid
het zat diep in mijn genen
maar bij iedere gelegenheid
begon mijn hart droef te wenen
ik vond mezelf terug
in intieme trots
eelt op mijn ziel
zo hard als een rots…
Zal helledood zijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
541 steeds vaker
jaagt een
brandende wind
langs het steen
waar zij
vroeger polijstte
schuurt nu
de grove korrel
het fijne zand
is verdwenen in
duinen die al de
benen hebben genomen
hier brokkelt
alles af dat
zachter is dan rots
tot ruïnes van muren
die eens de
winden keerden
bescherming boden
aan de kleine oase
nog vegeteren…
Occulte riten
netgedicht
4.5 met 127 stemmen
467 wiegde
water tot
hogere golven
nog dichterbij
jij dacht het
te bezweren
probeerde met
occulte riten
maar je bracht
water naar de zee
wij hebben
de vloed
niet afgewacht
zagen het land
en de steden
verdwijnen in
een gigantisch
pandemonium
waarbij het leven
in zichzelf is gestikt
oplandig treurt
totale verslagenheid
wij zijn de roots…
Late veertigers
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 De Dijle, als baken op hun weg terug,
zo geurend naar rotte makreel.…
Hoop doet leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Die sterke rots in glans getooid
weet van het hemelblauw daarboven
de rollende storm en bomen gerooid
takken met armen te mager om te loven
Van wie het helste kwaad ontmoet
die bijna zijn vergaan
in het weerlicht zien we ze staan
rondom schaduwen en donkere wolken
ach hoe getergd zijn de volken
Het schreien en zuchten
bliksemend…
Een blond karakter
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 op perrons of bij
evenementen
en belangrijke
samenkomsten
waren er altijd
velen te duiden
aan de alom
zeer bekende
genealogische
roots in hun naam
door een vriendelijke
zwaai van arm en
hand en de eigen
draai met groet
voelde alles al goed
lokaal waren jullie
in de meerderheid
als groep staken jullie
zeer herkenbaar boven…
Opmerkelijke allure
netgedicht
5.0 met 254 stemmen
482 de straat was gevuld
met een warme
opmerkelijke allure
de luiken volgden
ronde ramen in
een robuuste setting
rijtjes steunden
elkaar in tijdloze
verwantschap hadden
dezelfde roots en
de zo eigen taal
als exponenten
tuinen bloeiden
een duurzame zomer
in klimaat bestendigheid
waar de leef afdruk
in geur en ruimte zijn
eigen muzikaal…
Levensbron
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 Je ontstaat in mij door dit gevoel van leven
onuitputtelijke energie door het gevoel van gewoonten
bron van emoties, wij als bronnen van emoties
emoties als bronnen van leven, je bent waar de rivier
begint, de oorsprong, het begin van al het leven
je komt uit de grond, je verbergt je in een rots
je bent weerbarstig, onweerstaanbaar eigen…
Erosie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik zag
de stenen
liggen in
zacht
kabbelend
water en
kende hun
afkomst uit
mijn gesprek
met de rivier
die in rustige
klanken zijn
verhaal aan
de oever
murmelde
en verder
stroomde
met een
opgedane
ervaring rijker
in de bedding
had de kracht
van de stroom
zijn sporen van
duizenden jaren
nagelaten van
groot naar klein
rots…
Een Kraai bij Siena
gedicht
4.0 met 3 stemmen
304 Werkt zich rot, denk je van onderaf,
met die averechtse vleugels.
Door de kijker zijn slimme snavel,
zijn eigenwijs hoofd: hij lapt
het toch maar. Niet de begaafde
vlechtwerken boven de stad
van de zwaluwen — hij blijft een aardse
zitter, die heeft gedacht:
waarom zij wel verdomme?…
Overgave
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.058 De drang is onbedwingbaar,
naar zee die ik bemin;
geen koude kan mij weren,
ik ren de branding in.
Het treffen onontkoombaar,
ik gooi me in de strijd;
reeds word ik weggezogen,
zodat ik onderglijd.
De golven onverslaanbaar,
mijn lichaam overspoeld;
een waas trekt voor mijn ogen,
dit heb ik nooit gevoeld.…
Een wens
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
4.290 Een branding vol verlangen,
in dagdromen gevangen.
Een veilige plek wordt geboren
in een verlaten hutje aan zee.
Hand in hand zoeken we
naar antwoorden, wij met z’n twee.
Nooit komt er een einde
aan deze stille wens.
Onze vingers glijden
over de horizon, heel intens.…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 daar over mij de branding slaat,
Bij 't doffe bruisen der ontroerde baren,
Te zien hoe 't Leven om mij heen vergaat, -
Maar Liefde niet, en midden in het staren
Op 't rustig stralen van uw klaar gelaat,
Vereend met u, ter eeuwigheid te varen...…
O liefste
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.602 In het dichte woud
de galmende grotten
van mijn geest
wonen dromen
Zij glanzen als kristal
parels uit de diepzee
Daar is het huis van mijn lief
Ik hoor haar lachen in
de branding van een schelp
haar haar gebleekt
in maan en sterrenlicht
haar gewaad geblauwd
in azuren zomerluchten
O liefste
laat mij knielen voor je gratie
Laat mij…
en doe de tijd voorzichtig uit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
618 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
ik kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
breken de golven veel te snel
we dromen…
Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.787 Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
houden mij gezelschap aan de branding.…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden…
een wimpel waait
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
601 midden in de tuin staat een boom
terwijl ik met hem praat, zonder mijn stem te laten horen
schudt hij zijn bloesems hoog op, alsof er tederheid is
alsof het gedicht in zijn buikholte mij zal vergezellen naar de branding
mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde
opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken…
dag acht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
660 zich eens een schip mocht noemen
het is koud varen met een gebroken roer
een doemscenario zonder kunst
herkent het pikhouweel om spaanders
te hakken van het teveel aan rust, een wond
waarvan de hechtdraad asymmetrisch
de oevers tracht te helen versmalt
slechts het zicht op de horizon
midscheeps loodst nog wel mijn trots
ons door de branding…
Like a Deventer Carol
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 kieren van een zoveelste woord
zij gaf het me
en hij
en nog meer wangen met een thuisreis
bij het raam op de stad en de binnendeur
van beeldspraak
al ben ik dan onvolgroeid
en bouw burchten op het zand van zwijgzaamheid
om de vlucht naar zee
te beperken
ik zag dromen, gekust
en uit het krijt gehaald, pianogolven
wild boven de branding…
Donker & Licht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.027 Ik weet nu; heb overal vrede mee
Langzaam geeft mijn alles toe
Ik hoor een branding, sta bij zee,
levenslustig, niet meer moe
Hier lig ik tussen dood en leven
Donker en licht zijn aardse woorden
Die al die dingen goed weergeven;
Die dingen die vroeger bij me hoorden.…
Heelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 De branding zingt vanuit de diepte:
werkelijkheid is aards en hemels, zichtbaar voor elkaar,
heelheid begint in de gevoeligste snaar...…