1669 resultaten.
ik heb de beslissing genomen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.161 ik heb de beslissing genomen
hij zat al in mijn hart
ik kies voor mezelf
en maak een nieuwe start
ik luister niet meer naar je smoesjes
en je leugens
je gemaakte maniertjes en je bedriegerij
je agressie en het schreeuwen
ik kan dit niet meer pikken
wat mij betreft is het voorbij
wat zal je me gaan missen
ontdek je hoeveel je eigenlijk…
Eindelijk vrij.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.099 Hoog in de bergen
Sta ik op de top
En nu laat ik me vallen
Met de wind in mijn kop
Ik juich en ik schreeuw
Ervaar eindelijk die vrijheid
Vlieg weg van het verdriet
Niet denkend aan het afscheid
Het dal komt in zicht
Maar ik sta klaar
Ik laat me niet meer verrassen
Ja, komt u maar
Ik haal diep adem
En duik in de rivier
Maar schiet…
fluisterbomen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
983 er is geen boom
die bijt of woorden snijdt
uit de aarde
van hen die zich niet kunnen weren
en zwerven in ontvolkte schaduwen
dat ik dan aan vrede denk
telkens ik een boom zie staan
met takken nog in het ochtendmaal
brengt de honger in mij naar boven
om de stilte te verraden met een machteloze schreeuw
II.…
Panopticum
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.301 Het oog dat alles ziet
Elke blik, zucht of schreeuw,
Is eindelijk onder de mensen
Elke streling of nare trek
Elke trilling van de huid
Het goudstof van uw wensen
Pure data voor een
Zwerm van slimme bots,
Wervelend om onze lijven
Als in een koker geschoven
Is er geen ontkomen aan
Dit grote schrijven
Als maden snuffelen zij
Aan het…
Schreeuwend verlangen
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.867 wil terug naar het open licht
De hoop schaalt met wrangheid
het geloof gegeseld met wrede tegenslagen
de streken waar verdriet en pijn ronddoolt
verban ik naar verre oorden
Zomin als God ooit nederdaalt
’t geluk tovert uit gouden nerven van zijn ziel
mijn weg plaveit met het dons van genegenheid
behoort dit tot verloren dromen
Schreeuw…
Deadline
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
650 wereld over een uur zou vergaan
Niets meer te verliezen enkel vermogen
Alleen de ongenaakbare blik opslaan
Van het ongeloof in jouw ogen
Wanneer nog één minuut mij zou resten
Vertellen wat mij heeft bedwongen
Seconden als de laatste reddingsvesten
In de zee van vrees gesprongen
Slechts enkele tellen
Geen consequenties die kwellen
Dan schreeuw…
Omaha Beach, 6 juni
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
847 Nog zijn ze zichtbaar
kraters waar eens bommen vielen
nog zijn er resten
van de Atlantikwall
de gapende bunkers
van het zware geschut
de witte kruizen
in eindeloze rijen van eer
geven pijnlijk scherp aan
hoeveel er is geleden
Nu spelen kinderen
waar toen granaten vielen
nu wandelen bezoekers
waar toen helden stierven
zelfs geen schreeuw…
Cool
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
842 Hoeren schreeuwen, kurken knallen,
een pooier kotst van schrik
en snijdt dan dikke lijnen cocaïne.
Wow, what the fuck is going on?
De pianist rolt van zijn kruk
en rukt zich af op reet van Anita.
Sodom en Gomorra!
Het einde is nabij!
Cool speelt de saxman verder.…
En dan ben je weg
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.480 en dan ben je weg
het zand glijdt uit mijn handen
misschien is dit het punt
waar mijn dromen stranden
en dan ben je weg
alles is verloren
al schreeuw ik nog zo hard
niemand wil het horen
en dan ben je weg
in mijn zomer komt geen zon meer op
alleen de herinneringen
waarin ik me verstop
dagenlang lig ik op bed
ik wil niet drinken wil…
gezwegen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 Schreeuw uit je verdriet , destijds
deed je het niet.
En er klinkt eindelijk gegil.…
-Zijn eigen lied-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
930 Iedere schreeuw om hulp wordt verdooft.
Alle hoop verloren waar hij ooit in heeft gelooft
alles verloren waar hij ooit voor heeft geleefd.
Zijn tong verslapt, zijn hand beeft.
Proostend, op een oneindig feest
wat eens was en vast..ooit..is geweest.
Allen kijken hem aan
laten hem los, laten hem gaan..…
roze driehoek terwijl het mica had moeten zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 draad zichzelf
te strak om nog te dienen
als tegenvaller
een footprint in dat hoofd
of een butterflykiss
De muur is bebloed
met mijn gezichtsafdruk
zelfs de plint kleurt rood
draden langs de muur
ééntje spant zichzelf
te slap om nog te dienen
als een reminder of hell once was
Naar buiten dan maar
open ik die klemmende deur
schreeuwen…
Het Heilig Thuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 thuis
Hij streelde intens zacht mijn handen
bracht mijn hemel spontaan naar een hel
liet mij smerig in modder landen
speelde reine onschuld na het spel
Hij deed mij zwijgen onder dwang
speelde glimlachend duveltje ik verlos
vanaf die dag kreeg ik levenslang
hij besteeg schimmig een volgend ros
Het Onze Vader werd vervangen
door een schreeuw…
begin van de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
292 Van het eindig schreeuwen der verscheidene zeemanifestaties
zal de zoute nasmaak overblijven,
onder een ‘spectaculum diei melodiosi’ als gladgestreken huid
verbergen zich onze primaire zintuigelijke gewaarwordingen;
als wij als tovenaarsleerlingen kruipen,
tot op de bodem van Dionysos’ kruiken,
heilzaam zuipen:
in Oizys’ verwachting,
zonder…
Nocturne
gedicht
2.7 met 17 stemmen
5.711 wijkt de blik te wimper voor gevaar,
waait de scheemring over lustrivieren,
wenkt het lied over de nachtgitaar,
beeft het woud onder den roep der stieren,
wiegt de slang – de melodie gewaar –
weiflend over spleten zich en wieren:
schrijft de vleermuis met nerveuze zwieren
mij den wil voor van den tovenaar,
dien ik met een schreeuw…
waarna de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
848 geritsel van
bladeren in de wind
ergens blaft een hond
ergens begint een kind te spelen
ogen, ontwend elkaar nog aan te kijken
het vertellen moe
benen zijn gewend te vluchten
waar naar toe
wie kan er nog slapen in zoveel stilte
de kilte in het hart is niet te verwarmen
met zonlicht
geen gezicht bleef ongeraakt
een laatste verre schreeuw…
ik wil eruit…!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
740 'n draad zichzelf
te strak om nog te dienen
als tegenvaller
een footprint in je hoofd
of een butterflykiss
De muur is bebloed
met mijn gezichtsafdruk
zelfs de plint kleurt rood
draden langs de muur
Ééntje spant zichzelf
te slap om nog te dienen
als een reminder of hell once was
Naar buiten dan maar
open die klemmende deur
schreeuwen…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten in het spektakel dat steeds maar
twijfelend hetzelfde spoor begraast
deze herfst ligt opgestapeld tegen de bedding
van het leven, geen zaailingen oogsten
nog geluk mijn lief maar het is het gemak waarmee
deze liefde wordt bedreven al is de schreeuw…
Leuke ontvoering
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
941 Ik word wakker
Ben op een vreemde plek
Ze hebben me ontvoerd
Die mensen die zijn knettergek
Met het touw om mijn lichaam
Probeer ik langzaam te schreeuwen
Maar er komt geen enkel geluid
Nee, ik kan er niet meer uit
Ik weet niet wat te doen
Ik kan hier niet weg
Kon ik maar terug naar huis
Ik wring me door de…
Ode aan Herman Bode
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.135 Hoewel ik het niet goed kan geloven,
zie ik hoe ondanks de crisis van formaat
en de schreeuw om sociale rechtvaardigheid
de kaarsjes van menig syndicaat
langzaam uitdoven...…
STEMMEN IN MIJN HOOFD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 handelingen die ik in feite niet mag
ik wens zo dat zij mijn hoofd uitgingen
Ze zei: Laaiend worden zij als ik vertik
mij bestendig inschikkelijk te gedragen
Tot ik mij tenslotte naar hun eisen schik
daar ik ‘t razen niet meer kan verdragen
Ze zei: Bevelen hoor ik van ze allemaal
en vaak zijn die zelfs strijdig met elkaar
Nu, luisteren jij, schreeuwen…
Veel gelukjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik heb ze vaak wanneer ik op het strand
de zee, de golven en het zand zie
waar ik graag mijn uren slijt
om wat te dromen in de tijd
en waar ik vecht tegen de wind
en loop te schreeuwen als een kind.
Dáár ligt voor mij zo'n groot moment
waar mijn geluk geen einde kent.…
Zonder ramen de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 donkere wagons met tralies
Voor luiken die ontluchtingsgaten
Van een veetransport lijken te zijn -
Tot opeens een vrouw met hoofddoek
Verschijnt achter de tralies van een
Van die luiken - ze probeert naar buiten
Te kijken maar het enige wat ze ziet
Is een gewapende soldaat die zodra hij
Haar ziet onder het uitstoten van
Een rauwe schreeuw…
Las Vegas, 2010
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
738 De wereld is van kunst hier
zelfs de bomen zijn bedrog
verveelde vrouwen trekken er
aan de eenarmige bandieten
kauwgum etend, rokend, oversized
Geen wonder dat de mannen
vooral denken aan de ‘hotgirls’
die je tegemoet schreeuwen
kijk eens wat een tieten
ze zijn er helemaal voor jou
Hier mag jij lekker alles
Wat thuis verboden is
Hier…
Stille pijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
921 Maar dat duurt nog veel te lang
Want mijn hart staat nu in brand
Vraagt meer, meer dan ik vragen mag
Een afgrond, die ik wou dat ik niet zag
Want dit loopt erg hard uit de hand
Zonder geluid schreeuw ik van de pijn
Blijven lachen, niet opgeven en gewoon doorgaan
Ik blijf vechten, geloven, ik moet dit doorstaan
Totdat jij heel misschien…
Ik moet gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.373 Ik ben boos, ik kan wel schreeuwen, janken en slaan.
De innerlijke strijd ga ik niet meer aan.
Loslaten is het moeilijkst maar er is genoeg gesproken, genoeg gedaan.
Hier heb je de sleutels..ik neem afscheid.... ik moet gaan....…
Eemland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 Dan hoort hij
het verre schreeuwen
van brulapen.
Zijn gedachten dwalen af,
terwijl hij lacht,
naar het Eemland
van zijn jeugd.
Slierten mist…
Getogen op de kleigrond,
soms hard dan zacht;
erboven roept de grutto
en wind en zon spelen
met de wolken.
Hoort hij tussen oerwoudkreten nu het knerpen van het ijs?…
Die vier woordjes...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Ik zou het van de daken willen schreeuwen,
voor iedereen die het maar horen wil.
Dat ik van je houd, voor eeuwig.
Maar die vier woordjes, dat is mij veel te vaag.
Refrein:
Maar als ik aan je denk
dan slaat mijn hart op hol.
Als ik je zie, je liefde voel,
weet dan toch wat ik bedoel.
Die vier woordjes schieten veel te kort.…
Suffe geest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
909 abrupt weg
Schijn grimast om het hoekje
realiteit drijft reeds
in de plas
Al gestold, donkerrood
elkaar opvolgend in een
fase van verwarde lijnen
Metaforisch gevloeid bloed
hoewel dader-DNA aanwezig
achtte de magistraat
ongegrond
Op basis van leugens
liep ik toen de dodengang
d' Opgaande zon gaf mij toen licht
Mijn inwendige mens schreeuw…
Op 1 met Astrid Joosten en Paul de Leeuw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
499 Ze gaan het programma opleuken
Ons leiden naar een prettig weekend
Op 1 vanavond voor het eerst
Astrid Joosten en Paul de Leeuw
De man van de wisselende contracten
Zij de vrouw van de vaste tv-baan
Is het 2 voor twaalf voor op 1
Met ‘de schreeuw van de leeuw’
Of gaat hij de duo’s ‘ranken als stars’
‘Kan niet waar zijn’
Langzaam…