1749 resultaten.
De kustlijn verandert niet voor de visser
gedicht
3.5 met 26 stemmen
20.999 '
terwijl tranen op je wangen zich oplossen in de lucht
en zich vermengen met het stof van een van een volgende eeuw.
---------------------------------------------------------------
uit: 'Na de wetten van Afscheid en Herfst', 1978.…
Woestijn in de polder
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
816 Met mijn schoen door zand en stenen
Waait het stof hoog op
Daalt een eindje verder
En strijkt neer op een verdwaald blikje
Ik hoor de doeken klapperen
Als grote witte spoken
Sommige mensen zijn al op
Alsof de camping gaat ontwaken
Ik zie een karavaan van mensen
Wachtend in de rij
Storm in hun hoofd
En het zand in hun ogen
De groene…
Leeg
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.364 -Het zonlicht dwarrelt schuw door de kamer
De schaduw die schuchter volgt-
Zijn huis is leeg
zijn wereld is zijn huis
Zijn gedachten zijn rommelig
als de kamers
(Vazen in de keuken kuchen
neerslachtig stof)
(Kinderlaarzen dromen water
en weten niet meer of ze lekken)
(Een deuntje tracht met dof geluid
voorbije sferen te behouden…
LEVENSBOOM EN LEVENSSTROOM
poëzie
3.3 met 72 stemmen
17.381 Toen schudde een lentestorm mijn levensboom:
Een wolk van bloesem en van blaadren stoof
in 't grijs der lucht; de stroom stortte in een kloof ...
en wenend zeeg ik neder aan de zoom.
En dáárom golft mijn donkre levensstroom
zo eenzaam, droef beschaduwd door zwartgroen
van pijnboom en cypres en doornstruweel.…
je lach wiegde mijn zinnen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.263 je woorden zijn geboren
je liefde prenataal
ik mocht bij je ontsluiten
je was niet meer te stuiten
opende verbaal
je lach wiegde mijn zinnen
voeden kwam van binnen
lente dartelde terwijl
de stofen in het frisgroen
buitelden en tegenspartelden
we groeiden zomer
in een warm samenzijn
je nam de zon en zee
we dichtten waarheid in
de…
Laatste eer aan Don Bosco Alkmaar...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.104 Laten de muren omvallen in een ruïneplas
Amen
Grondvesten die bescherming boden voor iedereen
Waar men bezinning kon ervaren in sereenheid
Een schuilplaats was voor de eenzamen van ziel
Don liet het licht schijnen en maakte geen onderscheid
Amen
Een kerk die geen kerk meer mocht spelen
Alles wordt stil en gaat ten onder in kerkelijk stof…
De Grote Parade
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
956 stijf stil
je draait je hele lijf
in enen een kwart slag
je trilt
de staf kijkt of je broek
glad zit je pik gesteven
binnen vlak houdt
de president van zambia
glimlacht
strijk zet
je draait terug
ingerukt mars
je bedenkt je snor
je drukt je netwerk
op geschept papier
je ziet jezelf
als kostuum
als veteraan
postuum
tot stof…
Water
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.062 de trein vertraagt onverwacht vaart,
knarsend schuren de ijzeren wielen
roestige bouten raken verweerd ijzer,
een bleke, jonge vrouw leest de krant
soms blikt ze verveeld naar buiten,
nipt rode wijn die hart, ziel
en zinnen slechts even gloeien doet,
treinreis naar het zuiden van Italië,
proestend en slikkend,
verdroogt en verstikt stof…
winterletter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
654 het wordt weer tijd
van elkaar tot in elkaar
behagen en warmte vragen
konijnenkousen op de schoot
en hete grog op tafel
dicht bijeen weer lekker knus
de boeken in de kast
staan op springen
hun terrassen ongeduld
te lang weer op de proef gesteld
wachten ze op het laatste woord
ademloos gelezen of verteld
er waait inderdaad wat
stoof…
Het nieuwe jaar is hier
poëzie
3.8 met 15 stemmen
7.420 De tijd, de nieuwe tijd zal nieuwe jeugd gaan brengen,
Aan bergen, bos en dal, aan allerhande dingen:
Al wat daar henen lag, begraven in het stof,
Zal steken óp het hoofd, tot siersel van de hof.…
Paleisgeluiden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.554 Stof dwarrelt op van troon en kroon
vult de vergulde gangen
tapijten dragen hoffelijk het verlangen
van licht naar luchter op een gedempte toon
Ze is ontwaakt, regeert de dagen slechts
zonder besef van links of rechts
Als tegen het slaan van elfen
de warme avondwind waait uit het zuiden
dan schuifelt ze fluisterend langs de gewelven
en…
Wat een vrouw spreekt
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.011 Dat ik slagpen en wiekdons derve,
En langzaam door het stof moet zwerven,
Is dit uw grief?
Mijn man, gij kunt in mij niet roemen
De reine zorgloosheid der bloemen,
Heb mij toch lief!…
Vertraagde thuiskomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.146 Vergeeld, vergeten, diep verscholen
in een courant vol polemiek
bij een prentje van een molen
achter een stapel bladmuziek
Daar stierven jaren in jouw schoot
alleen geraakt door vallend stof
een kiertje fluwelen avondrood
dat teder soms jouw rug nog trof
Ik blaas de tijden van het lijfje
spreid onkuis jouw helften open
hoor je fluist’ren…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Wanhopig tekenen mijn lippen
de leegte op het laken,
ze betasten het snikkende stof,
opgerold tot een levenloze gedaante.
Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 En op de koude wind is het als stoof er
Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken,
En zoekend waart hij om die droeve merken,
Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.…
Cartier Bresson
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.146 oren
niet verpesten door
het gedrein van klein
gespuis en semi hormonen
opgedrongen en nooit
stilstaande stelletjes
die nauwelijks de puberteit
ongeschonden zijn ontklommen
Vergeet de schurftige honden
en verenlatende verwilderde
duiven hijgend en koerend
tegelijk naar iets van eten
of geslachts gefixeerd naar
elkaar kruipen in het stof…
Gedoemd platonisch ?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.224 een kar die door de holweg huift
waarnaast de zon door kruinen schuift
doet mijn hart troosteloos verkrimpen
wijl ik je snikkend lang nawuif
een traan die mij oogdiep verhit
en ’t stof mijns aangezicht verkit
rolt onbeheerst over mijn wangen
en vlekt mijn kraag, ooit leliewit
ik blijf je schrijven, zonder schroom
en praat luid voort in…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 Altijd turend naar
de deinende horizon,
steeds bedekt met stof.
Sancho, op de heuvels
dáár, ver vooruit,
zie ik witgewiekte molens?
Dansen er skeletten
met wentelende armen?
Ik wil rusten Sancho,
hier in het gras en
mijn loden hoofd
in de koelte van
de bergbeek dopen.
Morgen, morgen Sancho,
zal ik ten strijde trekken.…
Dorpsleven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
967 Er komt hier meer dan stof en licht
van oude dagen, men kende nog elkaar
Bijnamen vaak en bijzondere beesten
zoals de zieke geit van de boerin die
naar Lourdes ging voor water, daarmee
haar lievelingsdier genas, dat haar nog
jarenlang van melk, van kaas voorzag
tot op een dag haar tijd was volgemeten
In de zomermaanden klinken verdwaalde…
U wordt verwacht in feestkledij
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.311 inwoners van het licht
morgen verwacht ik
jullie aanwezigheid
bij mijn graf
spreek verblijd
met hees gefluister
vanuit mijn nimmer
goed te maken hart
laat de nachten bij me blijven
teken ze desnoods op mijn gezicht
maar zorg ervoor dat mijn naam
op eeuwige stilte zal rijmen
begraven in genoeg stof
voor een lied of een…
DMN De Machinefabriek Noordwijkerhout
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.022 Sirene
Onheilsbode
Eenzaam en hoog
Afscheid
Van de fiets op het grindpad
Zijn hand
Zwaaiend naar mij
Stilte
Adem stokt
Hoofden buigen
Vrezen voor de klap
Een eenzame, stoere lach
Licht verslaat geluid
Dof dreunt de donder
Explosie van stof en gruis
Uiteenspattend
Opwaarts kolkend
De grauwe hemel in
Even blijft hij hangen…
Zandloper
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
646 Langs vale wintergrenzen,
het loodgrauw in de lucht,
vermoedens gevat in wensen,
sjouw ik het levenspad,
omzoomd met distels af,
langs gladde keien, tussen
wieg en soms het graf,
maalt de molen haar tijd,
ruist het alom aanwezig leven
in stof door de vingers glijdt,
haar blik mijn toekomst kuist,
bedekt met open hand, de
opening van…
Het droogboeket
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 Haar zoon verfoeit de geur van haar verleden:
een beetje duf, het valt niet te vermijden
want elke klokslag breekt een uur uiteen
in stof dat dwarrelt over alles heen.
Maar moeder ziet de fleur van vroeger tijden
in bloemenpaden, klaar om te betreden.
gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/…
Parfum
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.100 Wanneer haar parfum ronddwaalt in mijn hoofd
de lucht omruilt voor mijn bloedeigen bloed
is de illusie zo sterk dat de waarheid gelooft
alsof de alcohol me benevelt met geveinsde moed
Durf ik haar niet nog eens opsnuiven
wetende dat het niets meer is dan ijle lucht
die het stof op mijn gevoelens doet opstuiven
de schijn hooghoudend met zelfontworpen…
Hoornen zacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.049 mij aan
een koprol nog
laat mij begaan
daar ronkt het steundier in de nacht
met zo af en toe een basstem in de lucht
palen flisten door de ruimte
ongewild tel ik de flitsen van de gauwigheden lichten
zie daar de eerste koren van de dag
van het verkeer dat mij wordt aangedragen val ik om
één koprol nog moeder
dan ga ik heen
en sla het stof…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 Als poëzie familie, kruimelbeeld
van geest, religie of goedkoper nog
vizier op kop in overmoed van stof
die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft
de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof…
Schering en inslag ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
523 Bloesem maakt verten,
schoon, staat in het stof
geschreven, een optelsom.
Daar waar we wonen,
waar kunnen we anders zijn,
dan waar inzicht groeit.
Stammen ontbreken,
niets dan ruwe knoesten,
wortels bieden uitzicht.
Leven is van loof ontdaan
van bomen die er niet meer
staan, ben ik de tel kwijt.…
KREET VAN COR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.425 Tot stof weergekeerd
ben je vrij als een vogel,
vlieg je ten hemel.
Hemel van liefde
voor en van je geliefden,
en dat zijn allen.
De zalige rust
ligt over knekelvelden,
ergens een vogel.
Eeuwenoud kasteel,
tijdelijk onderkomen,
waar vind ik mijn thuis?
Zal ik weerkeren
of nog wat verder trekken
naar eindelijk thuis?…
Ik lag alleen
poëzie
2.0 met 4 stemmen
4.402 Ik lag en weende om dromen, die vervlogen
Als kussen van een mond, nu koud en bleek,
En dat de godheid mijner ziele bleek
Stof als ik zelf en al mijn liefde logen.…
Sober
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 geboren in een vroom gezin
van uitgelezen woorden
geloof en bidden als ritueel
met warme psalm akkoorden
het Bijbelboek zonder stof
op een opgeruimde tafel
als ons vader daaruit leest
houd jij gepast je snavel
mijn geloof is uitgegraasd
zonder de hemelse weiden
mijn eigen geest verliet
die vorm van belijden
de liefde voor de Heer…