1934 resultaten.
Zoete Moeder van Den Bosch
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
819 Een zee van lichtjes, koele ruimte,
bloemen die de tolk zijn van de dank,
weemoed die hier rondhangt in de stilte,
vragen, twijfels, vroomheid ook,
haastig even binnenlopen,
kaarsje aan, een vluchtig kruis,
of wat aarzelende stappen,
weg uit al dat groot gedruis...,
eventjes hier wat verpozen
schuifelend met zware tas...…
Voor een Moeder
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
3.574 Een zee van lichtjes, koele ruimte,
bloemen die de tolk zijn van de dank,
weemoed die hier rondhangt in de stilte,
vragen, twijfels, vroomheid ook,
haastig even binnenlopen,
kaarsje aan, een vluchtig kruis,
of wat aarzelende stappen,
weg uit al dat groot gedruis...,
eventjes hier wat verpozen
schuifelend met zware tas...…
Ze droeg een wollen muts.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Ze hield haar hoofd graag warm
en droeg daarom een wollen muts
die niet alleen haar twijfels
maar ook haar mooie haar verborg.
Zo fietste ze langs hagen en door mistige velden
haast in trance hervond ze haar cadans
Zo heerste ze en wekte mijn verlangen,
ze wist me steeds te vinden waar ik me ook verschans.…
Annonce
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.839 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijde loef en lij
Onvernieuwd…
In mij
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.964 dan eerst mocht
staren naar wat ik zocht
in ogen van het mooiste blauw
Al je interesses krijgen
glimlachend zwijgen
genieten van alles van jou
Weten dat het niet kan
vanwege een andere man
met wie je wel wilt zijn
Een blok aan je been
dus toch maar alleen
opeens ben ik heel klein
Dromen van dagen
zonder zorgen, zonder vragen
twijfel…
besluit
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.078 Gelukkig dat niemand je ziet
je voelt je naar en hebt verdriet
waarom voel ik mij nu zo down
kon ik maar even vrolijk zijn, net als een clown
misschien ziet alles er dan ook anders uit
en nam ik eindelijk ook eens een besluit
want twijfelen dat doe ik al veel te lang
ik weet niet waarom, maar ik ben bang
om te zeggen dat het nu even niet gaat…
Een stukje vleugel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 verscheen
klopte op wat schouders
was redder in hun nood
opende vaak gesloten deuren
luisterde naar wat bestaan hen bood
ik koesterde dat image
voelde de hemel al nabij
deze zogenaamde goede werken
maakten mij en anderen heel blij
was het echt
omdat het zo hoorde
of deed ik het gewoon
omdat het sociaal heel goed scoorde
die twijfels…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd,
althans zo wil ik dat zien
dan zijn hemelse genoegens
waard om in te geloven
het maakt niet uit of
de Schenker bestaat of niet
de mens, ik,
kan niet zonder een
groots Idee
het verlangen ernaar
is eigen aan het bestaan
(twijfel…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie
had geen zin in verwijten
bleef slechts alleen achter
een doorzichtig gordijn schrijven
over twijfels…
Heerlijke maanden, fijne dagen.
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
935 Maar al wat voor eeuwig en altijd
in mijn geheugen gegrift is
blijft, en dat is zeker,
in ons herinneringenkastje staan
Smakend naar meer, nog veel meer
dient zich hier voor ons,
we hebben hem zomaar voor het grijpen,
onze nieuwe toekomst al weer aan
Daarom vraag ik jou schat,
in deze, nu nog besneeuwde uren:
Ga verder met mij en twijfel…
Heiligschennis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 blonde haar
ook niet, dat prachtig opgestoken
verfrissend richting de hemel schiet,
je stijfrode lippen die lachen al zijn
ze gesloten, je wipneusje die je iets
grappigs geeft, je rode wangen die
stralen als door zonbeschenen appels
en verder al je fenomenale golvingen
een landschap dat je naar adem doet
snakken, en mij toch doet twijfelen…
- Jouw kracht van gouden adem -
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
770 want elk moment van gouden adem
ontvangt terecht geboren twijfel
en heeft zijn eigen ongekende loon.
Kracht vereenvoudigt het leven
dat zonder "anders" niets meer was
de stilte van geweten dat geeneens zonde vond..
kom adem diep uit en wees maar stil.…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijden loef en lij
Onvernieuwd danst het water magnifiek
de reflectie van ongerepte schoonheid
als de natuur in groen verschiet.
----------------------------------------------
uit: 'De tonen van de replica…
Voornemen
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.330 Ik stop ermee, ‘k vindt het genoeg
bovendien, ’t was één januari
men zegt dat het dan moet
Ik stop ermee, zoals ik al zei
alleen ‘k weet nog niet hoe
doe ik het ineens, of beetje voor beetje
eerst alleen in de morgen, dan de hele dag
ik twijfel over de lengte, de hoeveelheid
houd ik het wel vol tot aan de avondstond
ik ga denk ik maar mondjesmaat…
De onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.894 Soms schilder jij mijn kwetsbaarheid
op een spierwit doek van verlangen
in sombere kleuren vol verwachting
ergens tussen angst en hoop gevangen
Soms teken jij mijn onzekerheid
in een schrift met wazige lijnen
een schets van zichtbare twijfels
die nooit meer zullen verdwijnen
En soms, heel soms sluit jij jouw ogen
dan omlijn jij mij in…
Licht
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.111 Als de kaarsen zijn ontstoken
aan het Licht,
dat door de nacht
alle twijfel heeft doorbroken
zeg ik : Jezus kom ..........
ik wacht.…
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel heeft verstomd
Zijn stramme handen
knoopten immer de eindjes
aan elkaar ook al had hij geen verweer
Alles aan hem is kwetsbaar
ziet ze, alles aan hem is teer
“ Nee paps “, zegt ze zacht maar twijfelend…
Dat het afgelopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
879 Herinneringen
het kader staat
maar zonder mij
alsof ik nooit
was meer dan licht
en ik twijfel over nu
Vandaag bel ik D.…
Een te harde kaft
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
524 de ruimte die eens passend en
eensgezind mijn onderkomen
eerbiedigde slentert nu wezenloos
langs torenflats met hoekige muren
het glas is levenloos zonder zon
het doodt de dagen met het vangen
van vage silhouetten die steeds
reikend naar de verte hun beelden
zien vertragen in de storm
het leven vervaagt mijn twijfel nu
de herfst de dood…
Blauwe bloes.
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.876 jij platina blonde poes
met je licht blauwe bloes
welke ik graag wil ontknopen
om mijn vuur op te stoken
je speelt met mijn zinnen
die willen beminnen
zet hormonen in bedrijf
in mijn onvervulde lijf
uitpuilende blauwe bloes
mijn wellust zoekt een smoes
mijn twijfel zoekt te lang
maakt mijn geweten bang
ik loop snel het steegje door…
Zachte dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
965 Zonder twijfels over hun levenslicht te verhelen,
zie ik hoe ze op de stoffige vensterbank,
in groei achter, met ziekelijk gelaat
om hulp roepend zonder weerklank
in de volle zon liggen te vergelen.
Hier ligt een bewusteloos korps, daar
roerloos en stil een Siamese tweeling,
onderop een kloppend hart van steen.…
Een onkreukbaar geschenk
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.403 *Voor een vriend*
bij jou mag ik
weifelen, twijfelen
jij kent, bent het deelbare
in een woord, een gebaar
de bladzij uit een boek
van vele levensvragen
de kromme letters op regels
die we samen dragen
jij bent een geschenk
kleurig als de omslag
de band van vele delen
gespeld door een lach
de titel geponst
met een laagje goud…
troebel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 dit spiegelbeeld,
ik ken het nog niet goed
ik moet er zo aan wennen
het is niet ik,
zeker niet de ik van vroeger
mijn contouren,
ongemerkt weg gegomd,
in enkele halen
ik kijk naar angst
en twijfels,
ik kan ze bijna ruiken
ze zijn nu dichtbij
ze dringen zich weer op aan mij,
telkens als ik in deze ogen kijk
het is nu onvermijdelijk…
De laatste dagen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 teleurstelling
versus stille moed
voelde ik
in mijn grijze aderen
nog voor de nachten
bleef jij niet bij me
maar in de verte
stond mijn jas je goed
uit een donkergrijs verleden
had ik wol van ’t schaap
over één kam geschoren
zoals de zonderlingen
zonder adem
en was er geen excuus
om niet te herenigen
opnieuw beginnen
bij twijfel…
Vannacht*
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.905 Nog kijk ik naar de bron die twijfels voedt
over Uw goedheid, als U onverwacht
de kloof die ons scheidde, dicht met almacht:
een ster is het die mij U loven doet.
Ik zie licht, een stal. Een zwoegende vrouw
baart Uw zoon, in al zijn vorstelijkheid,
op wie ik in mijn doen en laten bouw.…
Horizon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
540 markeert de grens naar het niets
maar je geeft niets om de leegte
dit is ons liefdeshuis om in te leven
als omhulsel gebouwd voor ons bestaan
dit is onze danszaal onder een heldere hemel
je trekt de kleren van liefde
vol passie voor mij uit
terwijl de zon zakt
in jouw slipje
waar de maan klimt in jouw hart
zie je even voorzichtige twijfel…
het mat geslagen uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 zou niet weten hoe mijn spade
je zou verbieden, je verankeren
aan het lot dat ons bindt, mijn liefste
ik sterf mee aan jouw keten
in twijfel hangt de herinnering
aan het heden; er is geen moment
dat jouw zijn zich niet
in mijn armen bevindt…
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 in de stille deemster
fluister ik in woorden
mijn weifel, mijn twijfel
tot een ongeoefend lied
mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs…
Kalahari
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
548 O kamertje, kamertje in mijn huis
Is er dan geen doorkomen aan
Waarom blijf je gesloten als een kluis
Mag ik dan nooit naar binnen gaan
De gang is een weg naar bestaan
Om woorden te zoeken, te blijven dolen
Want reizen is twijfelen, te denken aan
Wat onbereikbaar ligt verscholen
Het dorsten lijkt wel het doel
Niet slechts het water
Zo…
Westwaarts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Even wazig als het weer, kleuren
in besluiteloosheid en twijfel:
verzenden of verscheuren
het commando verschaft enkel hartzeer.…