2105 resultaten.
Die in het begin oneindig lijkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Wanneer het denken
Donkere wegen voortduwt
Die zijn geasfalteerd
Met verdriet en pijn,
In volstrekte eenzaamheid
Het stukje korstmos bewegingloos
Liggen blijft, de weg naar
Het licht die in het
Begin oneindig lijkt
En alleen lijkt
Op te houden als ik
Deze aarde verlaten heb,
Is daar ginder in
De verste verte
Nog net voor…
Hanen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 waar onder en boven
een achterhaald bestaan leiden
de zwierige zuidenwind
ongekende luchtstreken meevoert
en de vale zon tinten tovert
de IJssel meandert langs
zware en ijle dijken
het grijze water graast oeverloos
wil het vuur beteugelen
op frêle vleugels aangebracht
een uithijgende ranke twijg
als een kunstig dansend koord
in de verte…
Hazenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 verbeelding trekt in cirkels rond de polen
door een onbeantwoorde weg gescheiden
van de plek die lichtjaren voortduurt
van het continent dat verlangen voortstuwt
met aarden handen moet ik mijn akker doorploegen,
glooiende velden ontgronden, onomwonden
om langs wederkerende wegen te ontkomen
te verdampen tot een onzichtbaar elders
in de verte…
al laat
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 balkon
wacht op de vogels
in de vroege ochtend
terwijl ik ze al hoor
denk aan jouw stem
over de telefoon
het regent en het regent
m'n balkondeur die openstaat
bijna getroffen door de bliksem
zeg ik je naam en hoor je stem
altijd jouw stem
dichtbij en ver weg
de vliegtuigen
die dalen naar Schiphol
een soort gebrom in de verte…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Soms komt wat is vergeten, in
een dagdroom voorbij, of glinstert
in de verte vaag bekend,
tot mijn brein in het schijnsel
van een moment, plots verlicht
zich in een herinnering herkent.…
Werd diepte gewaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
473 het stormde weer
maar ik voelde
geen tegenwind
dreef logeslagen rond
als een stuurloos kind
liet me gaan
zonder houvast
verbaasd door de
kracht die mijn geest
op het lichaam had
keek met ogen
die mij zittend zagen
verdwaasd op de bank
met een chaotisch
hart vol vragen
de verte lokte
door het vrije glas
ik voelde hoe tocht
mij…
Gezonken schip
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
623 noodlot reeds beklonken
de bemanning telkens dronken
de kapitein verlaat de kroeg
een oceaan ligt voor de boeg
het huwelijk moest stranden
niet bestand tegen de golven
thuisgebracht naar verre landen
in de kajuit daar juicht het leven
schuimend bier en schaamhaar
aan de geschiedenis gegeven
rond de mast schreeuwen de eeuwen
in de verte…
Geen reden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Vandaag gebeurde er niets
van belang, we zaten Far Out
op een strandterras – alle ruimte
zon op mij, wind op mij, vrij
de wereld en mezelf ervaren
een meeuw doorgronden, haar aandacht
voor gebakken vis, in een oogwenk
de salto van de surfer in de verte
voelen in mijn bloed, de mensen in en uit
ademen, radslagen door mijn lichaam…
Mijn eerste persing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 Waait stof langs de kust
van zielen langs de sterren,
licht kust de verten.
Maan in ruige zee,
voorbestemd voor mens en dier
rode lap voor mijn stier
Olijf in kruiken,
scherven stromende welvaart
ontpit door eerste persing?…
Tijd voor een sigaret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Een groene en een bruine vlieg vermeien
Op de tafel naast mijn schoot
Soms op mijn blote been of tenen
En ik drink koffie
Een vuilniswagen met klagende sirene
Doet mij een verte beseffen
Die ik zien, voelen
En ook niet doorgronden kan
Ik vergeet alles
Tijd om me weer op de liefde te storten
Nog één keer vullen dat leeg
Wanhopig ongewassen…
Overgaan bij leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 De afstand nam toe in ongrijpbare verten
en onderhuids snelden emoties op en neer
dwars door het wederzijdse onneembare heen.
Zal uit het afscheiden een andere
werkelijkheid geboren worden?
(2005)…
Fatale massa
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
599 Een wittig rif van gevaar
tekent zich kraakhelder af
in de verte flitst een
schel licht meedogenloos
spookachtig schijnsel
röntgennegatieven
van rimpelende vellen
in donker fatale massa
van een staartloze komeet
schiet lood in lichtjaren
prognose in maanden
minder exact
galactische heupen
haardunne breuken
gestage monotonie…
Haiku's zomer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
746 Golven -
zij dansen de verte
dichterbij.
Haar kleurige
parasol klapt open
als een vlinder.…
25 aanzetten voor een wiegelied
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
414 blauw van de hemel
De zachte zomeravond
De verwarde zinnen
Het vogelgesprek
De toon van verdriet
Het ijs van de dood
De stem van mijn liefste
De wolken van zink
Het verborgen verlangen
De schreeuw naar de overkant
Het lege antwoord
De kleuren van kalksteen
De weg naar het gevecht
Het omkijken
De letters in het zand
Het vuur in de verte…
Eindeloze tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 De kim daagt in nabije verte,
Het eind lijkt immer ver,
Lijkt soms wel bijkans inert.…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
188 ´s Morgens vroeg God aanroepen
toont pas ontwaakte wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan
midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte
´s avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven…
Blikveld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Zijn blik was op de verte gericht,
Wat hij ontwaarde verried z’n gezicht,
Een glimlach krulde zijn mond,
Wijl hij zag met zijn ogen verslond.
Na 'n tijdje sloot hij beî zijn ogen,
Bleek hij glimlachen veinsde
Wijl hij nu zeer vals grijnsde,
En z'n mondhoeken laag bogen.…
Alleen lopen in de stad
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.042 De wind geselt mijn wangen
Het rood vloekt met het groen
De regen maakt me half blind,
sijpelt langzaam in mijn schoen
Maar ik moet door
geen tijd voor rust
dus ga ik door
gedreven door lust
De hemel in de verte,
prachtig blauw en open
Dat sterkt mij in mijn wil
Helpt me verder te lopen
Het is stil rond mij op straat,
ik lijk de enige…
Hissarlik
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
6.822 In gedachten zie ik in de verte
honderden Griekse Schepen
hoekige contouren langs het strand.…
De Leeuw van Vlaanderen
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
7.552 In de verte ontwaar ik enkele ruiters,
en boerenvrouwen in minzaam gekeuvel.
Hier klopt het hart van slapend Vlaanderen,
zijn bloed stroomt door de beken.
Niets kan de geschiedenis veranderen,
of proberen de geest te breken.
In ziel zijn wij reeds eeuw na eeuw,
allen één in 'Vlaanderen de Leeuw'.…
Reiziger zonder trein
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.147 nu ik regelmatig ronddraai in een cirkel
als een stupide slang happend naar eigen
staart zie ik vaag vanuit een ooghoek
de rijdende trein in de verte verdwijnen
eens zat ik als een volleerde machinist
in het bestuurdershok en verkleedde mij
af en toe ook nog graag als conducteur
om op een fluitje te blazen dat is voorbij
ik vond mezelf…
Vochtige schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.431 wanhoop in jouw ogen leest
verdriet, pijn en eenzaamheid
steeds verder loop jij uit mijn
tijd en slentert door de dagen
de regensluier verbloemt het
silhouet en ik teken je grijs
en grauw, al zien mijn ogen
alle kleuren, nooit zal
die schaduw kleurrijker
afgebeeld zijn dan vandaag
deze dag waarbij ik je zag
lopen naar oneindige verten…
Eénoog
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
7.626 perspectief wenkt naar Eenoog
die taalt naar gebaren in golvend
landschap de verte licht trillend
op door vuurtje dat loopt naar boog
die spant als vers gebakken lucht
de vulkaan werkt als een paard
ruzie slaat uitdrukking die staat
voor het vrije woord op de vlucht
sluit het alibi terwijl de schrille gil
doordringt in het land van niemand…
meeuwgeschreeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.216 jij klinkt mij als de zee in ‘t oor
en het geschreeuw vertelt van verte
die stormgedragen jou in ‘t bloed
voor ‘t water werd jij eens geboren
in ’t morgenrood hoor ik jouw kreet
een opgewonden fladderen
jij speelt het wolkendrijven met de wind
waar jij bevallig door het luchtruim zweeft
wanneer de schreeuw dan blijft verborgen
de vloed…
afscheid
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.309 sta ik naast jou op de rand
van dit leven het is al bijna
tijd maar je blijft nog even
geeft mij de kans te zeggen
wat niet verzwegen kan zijn
in de verte het gemis en de
trots die jou en mij gebood
te volharden in het zwijgen
niet te overbruggen levens
liggen aan scherven voor mij
je zou trots op me zijn want
mijn hart draagt jouw stempel…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 passchendaele
golvende korenvelden
doorvlekt met rode bloemen
vrede geurend over akkers
verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen…
STATION VLISSINGEN, ZONDAG 22:07
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
976 ik wacht op haar, kijk in de verte
daar komt de trein al, nee toch niet
een wisselzang van hoop, verdriet
ik dood de tijd, inwendige concerten
een holle hal, het enige loket
is dicht, het rolluik neergelaten
ik loop wat heen en weer te praten
de muur is leeg, niet één kroket
hier eindigt alles, elke reis
de spoorlijn leidt naar zee, naar…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
Icoon
gedicht
3.1 met 11 stemmen
14.027 Zij strekte zich
tot in de verten uit, eindeloze
bruid. Lemen voeten kreeg ik, veren
van de vogels die haar omhalsden
ik voelde mij zo wijd als zij.…
Het liefst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.435 Het liefst stapte ik met jou
op een vliegtuig of ging ik met jou op een boot
Alles achter laten voor een nieuwe carrière
ouwe beslommeringen in de goot
Op weg naar een nieuwe tijd, met nieuwe kansen
we kijken niet meer om alleen nog maar vooruit
Op vleugels naar een nieuwe toekomst
in de verte schijnt een nieuwe gloed
We gaan door alle barrières…