Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Die in het begin oneindig lijkt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
Wanneer het denken Donkere wegen voortduwt Die zijn geasfalteerd Met verdriet en pijn, In volstrekte eenzaamheid Het stukje korstmos bewegingloos Liggen blijft, de weg naar Het licht die in het Begin oneindig lijkt En alleen lijkt Op te houden als ik Deze aarde verlaten heb, Is daar ginder in De verste verte Nog net voor…
Bert Weggemans14 september 2013Lees meer >

Hanen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
waar onder en boven een achterhaald bestaan leiden de zwierige zuidenwind ongekende luchtstreken meevoert en de vale zon tinten tovert de IJssel meandert langs zware en ijle dijken het grijze water graast oeverloos wil het vuur beteugelen op frêle vleugels aangebracht een uithijgende ranke twijg als een kunstig dansend koord in de verte…
Kees Keizer1 november 2013Lees meer >

Hazenpad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
verbeelding trekt in cirkels rond de polen door een onbeantwoorde weg gescheiden van de plek die lichtjaren voortduurt van het continent dat verlangen voortstuwt met aarden handen moet ik mijn akker doorploegen, glooiende velden ontgronden, onomwonden om langs wederkerende wegen te ontkomen te verdampen tot een onzichtbaar elders in de verte…
Iniduo3 februari 2014Lees meer >

al laat

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
balkon wacht op de vogels in de vroege ochtend terwijl ik ze al hoor denk aan jouw stem over de telefoon het regent en het regent m'n balkondeur die openstaat bijna getroffen door de bliksem zeg ik je naam en hoor je stem altijd jouw stem dichtbij en ver weg de vliegtuigen die dalen naar Schiphol een soort gebrom in de verte…

Opslagcapaciteit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Soms komt wat is vergeten, in een dagdroom voorbij, of glinstert in de verte vaag bekend, tot mijn brein in het schijnsel van een moment, plots verlicht zich in een herinnering herkent.…

Werd diepte gewaar

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
het stormde weer maar ik voelde geen tegenwind dreef logeslagen rond als een stuurloos kind liet me gaan zonder houvast verbaasd door de kracht die mijn geest op het lichaam had keek met ogen die mij zittend zagen verdwaasd op de bank met een chaotisch hart vol vragen de verte lokte door het vrije glas ik voelde hoe tocht mij…
wil melker22 februari 2016Lees meer >

Gezonken schip

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 623
noodlot reeds beklonken de bemanning telkens dronken de kapitein verlaat de kroeg een oceaan ligt voor de boeg het huwelijk moest stranden niet bestand tegen de golven thuisgebracht naar verre landen in de kajuit daar juicht het leven schuimend bier en schaamhaar aan de geschiedenis gegeven rond de mast schreeuwen de eeuwen in de verte…
mobar11 september 2016Lees meer >

Geen reden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Vandaag gebeurde er niets van belang, we zaten Far Out op een strandterras – alle ruimte zon op mij, wind op mij, vrij de wereld en mezelf ervaren een meeuw doorgronden, haar aandacht voor gebakken vis, in een oogwenk de salto van de surfer in de verte voelen in mijn bloed, de mensen in en uit ademen, radslagen door mijn lichaam…
Zywa23 april 2018Lees meer >

Mijn eerste persing?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 397
Waait stof langs de kust van zielen langs de sterren, licht kust de verten. Maan in ruige zee, voorbestemd voor mens en dier rode lap voor mijn stier Olijf in kruiken, scherven stromende welvaart ontpit door eerste persing?…
Pama25 februari 2019Lees meer >

Tijd voor een sigaret

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Een groene en een bruine vlieg vermeien Op de tafel naast mijn schoot Soms op mijn blote been of tenen En ik drink koffie Een vuilniswagen met klagende sirene Doet mij een verte beseffen Die ik zien, voelen En ook niet doorgronden kan Ik vergeet alles Tijd om me weer op de liefde te storten Nog één keer vullen dat leeg Wanhopig ongewassen…

Overgaan bij leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
De afstand nam toe in ongrijpbare verten en onderhuids snelden emoties op en neer dwars door het wederzijdse onneembare heen. Zal uit het afscheiden een andere werkelijkheid geboren worden? (2005)…

Fatale massa

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
Een wittig rif van gevaar tekent zich kraakhelder af in de verte flitst een schel licht meedogenloos spookachtig schijnsel röntgennegatieven van rimpelende vellen in donker fatale massa van een staartloze komeet schiet lood in lichtjaren prognose in maanden minder exact galactische heupen haardunne breuken gestage monotonie…

Haiku's zomer

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 746
Golven - zij dansen de verte dichterbij. Haar kleurige parasol klapt open als een vlinder.…

25 aanzetten voor een wiegelied

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 414
blauw van de hemel De zachte zomeravond De verwarde zinnen Het vogelgesprek De toon van verdriet Het ijs van de dood De stem van mijn liefste De wolken van zink Het verborgen verlangen De schreeuw naar de overkant Het lege antwoord De kleuren van kalksteen De weg naar het gevecht Het omkijken De letters in het zand Het vuur in de verte…
J.Bakx1 november 2025Lees meer >

Eindeloze tijd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
De kim daagt in nabije verte, Het eind lijkt immer ver, Lijkt soms wel bijkans inert.…

DRIE MAAL BIDDEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 188
´s Morgens vroeg God aanroepen toont pas ontwaakte wolken vol stralende gouden glans om de komende uren opgewekt tegemoet te gaan midden op de dag onder felle zonneschijn zware lucht of onweer de Heer om kracht vragen geeft zegen bij het daagse doen en voor wachtende verte ´s avonds laat de Hemelse Vader danken je te mogen geven…

Blikveld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 12
Zijn blik was op de verte gericht, Wat hij ontwaarde verried z’n gezicht, Een glimlach krulde zijn mond, Wijl hij zag met zijn ogen verslond. Na 'n tijdje sloot hij beî zijn ogen, Bleek hij glimlachen veinsde Wijl hij nu zeer vals grijnsde, En z'n mondhoeken laag bogen.…
Joris Olivier15 november 2026Lees meer >

Alleen lopen in de stad

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.042
De wind geselt mijn wangen Het rood vloekt met het groen De regen maakt me half blind, sijpelt langzaam in mijn schoen Maar ik moet door geen tijd voor rust dus ga ik door gedreven door lust De hemel in de verte, prachtig blauw en open Dat sterkt mij in mijn wil Helpt me verder te lopen Het is stil rond mij op straat, ik lijk de enige…
Jos Govers19 augustus 2003Lees meer >

Hissarlik

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.822
In gedachten zie ik in de verte honderden Griekse Schepen hoekige contouren langs het strand.…

De Leeuw van Vlaanderen

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 7.552
In de verte ontwaar ik enkele ruiters, en boerenvrouwen in minzaam gekeuvel. Hier klopt het hart van slapend Vlaanderen, zijn bloed stroomt door de beken. Niets kan de geschiedenis veranderen, of proberen de geest te breken. In ziel zijn wij reeds eeuw na eeuw, allen één in 'Vlaanderen de Leeuw'.…
Ditheke24 september 2002Lees meer >

Reiziger zonder trein

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.147
nu ik regelmatig ronddraai in een cirkel als een stupide slang happend naar eigen staart zie ik vaag vanuit een ooghoek de rijdende trein in de verte verdwijnen eens zat ik als een volleerde machinist in het bestuurdershok en verkleedde mij af en toe ook nog graag als conducteur om op een fluitje te blazen dat is voorbij ik vond mezelf…

Vochtige schaduw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.431
wanhoop in jouw ogen leest verdriet, pijn en eenzaamheid steeds verder loop jij uit mijn tijd en slentert door de dagen de regensluier verbloemt het silhouet en ik teken je grijs en grauw, al zien mijn ogen alle kleuren, nooit zal die schaduw kleurrijker afgebeeld zijn dan vandaag deze dag waarbij ik je zag lopen naar oneindige verten…
metha21 november 2004Lees meer >

Eénoog

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.626
perspectief wenkt naar Eenoog die taalt naar gebaren in golvend landschap de verte licht trillend op door vuurtje dat loopt naar boog die spant als vers gebakken lucht de vulkaan werkt als een paard ruzie slaat uitdrukking die staat voor het vrije woord op de vlucht sluit het alibi terwijl de schrille gil doordringt in het land van niemand…

meeuwgeschreeuw

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.216
jij klinkt mij als de zee in ‘t oor en het geschreeuw vertelt van verte die stormgedragen jou in ‘t bloed voor ‘t water werd jij eens geboren in ’t morgenrood hoor ik jouw kreet een opgewonden fladderen jij speelt het wolkendrijven met de wind waar jij bevallig door het luchtruim zweeft wanneer de schreeuw dan blijft verborgen de vloed…
sunset17 september 2007Lees meer >

afscheid

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.309
sta ik naast jou op de rand van dit leven het is al bijna tijd maar je blijft nog even geeft mij de kans te zeggen wat niet verzwegen kan zijn in de verte het gemis en de trots die jou en mij gebood te volharden in het zwijgen niet te overbruggen levens liggen aan scherven voor mij je zou trots op me zijn want mijn hart draagt jouw stempel…

poppies

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.120
passchendaele golvende korenvelden doorvlekt met rode bloemen vrede geurend over akkers verten trillend in zomerse rust eens was deze aarde verscheurd verdorven en vermoord lagen hier resten van mannen schreeuwden gewonden in stinkende bloedrode modder onder fluitend staal en de dodelijk kus van gas doden zijn kruisen keurig in rijen…

STATION VLISSINGEN, ZONDAG 22:07

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 976
ik wacht op haar, kijk in de verte daar komt de trein al, nee toch niet een wisselzang van hoop, verdriet ik dood de tijd, inwendige concerten een holle hal, het enige loket is dicht, het rolluik neergelaten ik loop wat heen en weer te praten de muur is leeg, niet één kroket hier eindigt alles, elke reis de spoorlijn leidt naar zee, naar…

een grijze oase

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 739
als de woestijn alleen de hitte verdraagt van dorheid en struiken met stekels kan ik nog zo hard worden uitgedaagd en roepen uit een nabije verte ik zou geen enkele voet kunnen verzetten of woorden vormen tot vruchtbaar zaad jouw zinderend zwart zal het beletten in de schaduw van een grijze oase speel ik een lied op de gitaar zonder snaren…

Icoon

gedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 14.027
Zij strekte zich tot in de verten uit, eindeloze bruid. Lemen voeten kreeg ik, veren van de vogels die haar omhalsden ik voelde mij zo wijd als zij.…

Het liefst

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.435
Het liefst stapte ik met jou op een vliegtuig of ging ik met jou op een boot Alles achter laten voor een nieuwe carrière ouwe beslommeringen in de goot Op weg naar een nieuwe tijd, met nieuwe kansen we kijken niet meer om alleen nog maar vooruit Op vleugels naar een nieuwe toekomst in de verte schijnt een nieuwe gloed We gaan door alle barrières…
Peterdw.19 januari 2008Lees meer >