1371 resultaten.
lodderige beestjes
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
385 met
bij tij en weide een plons
een opdwarrelend wolkje
zand
of modder met lodderige beestjes
-ting- -ting-
soms machtig sponsachtige
glibberige zinsbegoocheling
omtovering in zinnenlevens
ideetjes die fee-tjes niet weven zullen
zonder de getouwen
die de dichtgetrouwen in handen houden
-ting- -ting- -ting-
van de oude vertrouwde…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Geur van nat hout stijgt op,
zwaar en vertrouwd; mijn gedachten lossen langzaam op in de schemer.
Op de top van een heuvel
sta ik stil, kijk naar de horizon waar wolken
zich vouwen in zachte bergen van licht. Een specht tikt
in de verte, een kleine herinnering dat alles beweegt en toch veilig blijft.…
Als een vogel
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
217 Zijn vlucht tekent een levend spoor
tussen horizon en wolken, van vertrouwde grond naar grenzeloze hoogte.…
Een dag zonder jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
447 Tegen de avond wordt de wereld stiller,
het daglicht trekt zich langzaam uit de tijd;
maar in mijn hart blijft iets van jou nog branden,
een klein, vertrouwd licht in de eenzaamheid.…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 Vergeet-mij-nietjes
je naam leeft tussen bloemen
stilte zegt genoeg
De stoel is leeg,
maar iets van jou blijft achter:
de warmte die nog rust in het vertrouwde huis.
Stilte bewaart je sporen, alsof je hier nog even bent geweest.
Afscheid snijdt door de dagen
die we deelden, terwijl het gewone leven
verdergaat zonder antwoord.…
Het noodlot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.059 de ijzige stilte
doorbroken door alweer een reeds vertrouwde gedachte
het is voorbij maar ik leef nog voort
als een bloem die geplukt is,
voort bloeiend niet wetende dat het einde nadert.
de weg naar vernieuwing niet gezien.…
INCORRECT
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
2.539 Maar Ab, die op Amor vertrouwde,
die smeekte en sloofde en sjouwde.
O, het was zonneklaar
dat hij houde van haar,
hoewel Bep steeds weer “Hield !” tot hem snauwde.
Tót hij op zijn pc (al een oude !)
op de spellings-controleknop douwde.
Op het scherm stond nu dat
hij veel híeld van zijn schat
in een tekst die zich langzaam ontvouwde.…
Huisgeest
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
876 lieve geest van dit huis,
je werpt vertrouwde schaduwen,
silhouetten op de witte muur
je sluipt door al mijn kamers,
je blaast een zachte briesje
in het dons van mijn kussens,
ik hoor je flemende stem,
en wanneer ik sta te douchen,
fluister je in alle stralen
lieve geest van dit huis,
je bewaart mijn heftige geheimen,
je woont in de…
Oostindisch doof
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
839 zijn vuisten
sloeg zijn helm tegen mijn ruit
met een sadistische lach
Getracht hem te kalmeren
maar drong niet tot hem door
hij begon zichzelf
zelfs te amuseren
het leek alsof hij compleet
de realiteit verloor
Ik heb hem maar laten
razen
en op gepaste afstand
rustig gewacht
maar deze kloon van
Japanse kamikaze
vertrouwde…
vriend
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
5.721 Ik ken jouw gedraai, je babbels, je grappen
Ik neem jouw beloften met een kilo zout
Maar als jij op me wacht, mijn pilsje al open
dan voel, nee dan weet ik dat ik van je houd
Want jij bent de broer
die ik graag wil hebben
mijn vader, mijzelf, jij bent mij vertrouwd
Jij kent mijn gezeur, mijn te harde lachen
Jij noemt mij een branie en jij…
Nog éénmaal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
978 Nog éénmaal op een koele zomeravond de
nachtegaal in de vroege schemering ver
achter in die vertrouwde tuin te horen slaan.
Nog éénmaal de hemel zien openbreken
in miljoenen witte wintervlokken en het
geluid van verre kinderstemmen te horen
omlijst door knerpend jonge sneeuw.…
Geloofsbrief
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.299 zeven zinnen van de vos
voorbij het kippenhok verwaaien
waar hij stond - om te verhalen
van zijn onschuld op den duur
Het was de vos die ik verwachtte
of toch niet
dit late uur
Moest ik hem staande hier verbieden dan
zijn weg verder te gaan
toen hij mij zei dat hij slechts kwam
als eens gelijk de goede lieden
om de haan die hij vertrouwde…
Laten gaan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.745 manisch monotone monoloog
Als een droge keel
Die slikte zijn lot
Weg inderdaad
Die ene zin kwam wel in woord
Maar niet in daad aan bod:
“Ik kom eraan”
Verlatend en herstellend vermogen
Gaat in het uur U achterlaten
Inherent gedogen
Wat twijfel en angst
Verhinderden te beogen
Wie was er nu het bangst
Intiem bevlogen
Ook niet ultiem vertrouwd…
Dezelfde passen ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Toch in de rol te schikken, met herhaling
van de passen, kennelijk zijn we in dat ritme
het beste en daarmee het meest vertrouwd.
“Gewoonte is de leider van de tweede natuur, zoek
naar een derde en wissel eens van danspartner”…
liefdes rapsody nr 2
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
910 ik liep er zomaar tegenaan
het voelde alsof het heel gewoon was
zo vertrouwd zo fijn zo aangenaam
een traan een lach een oogopslag zorgt
nu mijn leven aan dat zijden draadje hangt
dat cupido mijn hart weer steekt
ben jij het dan die mij straks vangt
als dat draadje misschien toch breekt?…
Verloren en onzeker
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.649 in het vorige
Momenteel nog niets in het andere
Mijn ziel is blijven steken hier op deze plaats
Zal ik het kunnen geven in wat komt
Mijn hart doet pijn vandaag
Zal het overgaan volgende week
De tranen zoeken hun weg
Zullen ze opdrogen in het onbekende
Hier bloeit mijn tuin
Daar is het levenloos zonder kleur
Hier word ik wakker in mijn vertrouwde…
carpe diem quam minimum credula postero
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
939 De bomen staan daar vertrouwd op hun plek,
en de vogels zoeken daar een mooie stek.
De bloemen tonen al hun vormen en kleuren,
met hun heerlijke overweldigende geuren.
In gedachten aanschouw ik dit keer op keer,
Het is machtig, stil en zo'n serene sfeer.…
Zeilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.105 verblijf
en heus gezond als tijdverdrijf
ik wil niet zeilen
'k volg nu een cursus theorie
'k begon er aan uit sympathie
al weet ik nu wat reven is
en kan ik zwemmen als een vis
al ken ik vlaggen en bebakening
al word ik morgen zeemeermin
'k hou niet van zeilen
ik leer ook op betonning letten
coordinaten op een kaart uitzetten
al ben 'k vertrouwd…
familie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.485 Wel een deur die open staat;
een luist’rend oor voor al jouw praat;
‘n vertrouwd adres waar je kunt schuilen.
Samen lachen, samen huilen
tijdens feesten of verdriet.
Een familieband is heilig en die
veiligheid verbreek je niet.…
Liedje van de straat
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.662 O om 't vertrouwde pad dat leidt
Weg uit de ban van ruimte en tijd
En wake zonder doel of baat,
Poolzon die nimmer ondergaat,
Lichtwijn die in zichzelf verslaat, -
Terwijl de onafgeloste geest
In 't eindloos boek der sterren leest
Om heul die buiten slaap geneest,
En in zijn diepe nood gepeeld,
In aandacht goddelijk verveeld…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 ons bed
zonder een vertrekken of verrekken
het is vrijwel stil in Amsterdam
onder wolkenbehang drupt regen
als muziek van drummende vlinders
op luisterschaduw van bloempotten
ik kan je niet vergeten
in het duister van mijn onmacht
jij was het spiegelbeeld van mijn ziel
het gewicht dat mijn ego liet reizen
en als alles in stilte vertrouwd…
Feest der herkenning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Vanuit het hokje klonk ineens haar vrolijk stemgeluid:
~Kijk aan, ‘t vertrouwde potlood is er deze keer ook weer;
Goddank geen scherm maar een papieren lijst zoals weleer,
ik doe weer mee als Ouwe Trien, daar gaat ie dan, vooruit!~
Een man achter de tafel vroeg: ~Wil ik u assisteren?…
Hemelbed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Nacht, als ik straks te rusten ga, kom dan
als oude vriend die ik vertrouwde
vertrouwen hebben in jou nacht
het is gelijk een loflied voor de dag
ik kan niet zonder beiden.…
In een rooswolk van verlangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
714 Hij keek over mijn plannen en mijn daden
vol bescherming reikte hij zijn hand
hij vertrouwde mij toe: nooit te verlaten
en 'k voelde zijn onafscheidelijke band.
Hij hield mij in zijn gezegende handen
en leidde mij naar d' hoogste idealen...
Onder Zijn Liefde mocht ik hem bedanken
en hoop ik mijn eindzege ooit te halen!…
Reisangst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
519 Ik begin al te bibberen, wanneer ik mijn vertrouwde stad
op de fiets verlaat. Ik verwacht achter iedere boom een
bloeddorstige struikrover.
Met treinen heb ik nog meer moeite, want je weet nooit
wie er naast je zit of gaat zitten en of het wel zo
verstandig is in die vreemde aurasferen.…
Spreek je nu eens uit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
703 Luisteren is voor mij niet moeilijk
een en al oor zijn voor jou
we gaan het bos in om samen te zijn
je klemt je teveel vast aan het leven
luister niet meer naar die boze trom
je komt steeds dichter bij de waarheid
hoe meer je er over praat en nadenkt
je bent echt wie je denkt dat je bent
ik zie al weer die vertrouwde glans in jouw ogen…
doodgewoon geluk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
384 op de dagjesreizen
naar de kinderen en hun kroost
of de vrienden en vriendinnen
die wij vrij weer maken zullen
ik droom heel voorzichtig ook
van een camping in het najaar
waar op het terras de zomer
nog een heerlijk briesje waait
ik probeer mij voor te stellen
weer voldaan thuis te komen
na een lange dag van werken
op het nu te vertrouwde…
Wat na corona
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 Op het eerste: dat alles in zijn oude vertrouwde
plooi valt?
Of op het tweede: dat we nooit vergeten
wat corona ons heeft geleerd.
Als een geluk bij een ongeluk?
Meer dan vandaag beseffen
wijzigt corona onze
manier van leven,
van werken, van denken,
van voelen, van verwachten.…
Rivier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 Steeds weer behouden herleid naar vertrouwde oevers.
De parallelle belijning van een kronkelend bestaan.
Veelvuldig ook in mij geweest – ontelbaar vele keren.
Op haar beurt vrijelijk door mijn lijf gestroomd.
Samengevloeid opgelost in lauwwarme ontvankelijkheid.
gestadig vloeiend licht rosé gekleurd.…
Muziek der sferen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
487 De harmonie der sferen
aldus Shakespeare
kunnen wij niet horen
zo meenden ook de Ouden
inzonderheid Stoa-adepten,
vertrouwd met de gedachte
- voor het eerst geopperd
door Pythagoras -
dat de planeten in de
harmonische regelmaat
van hun ecliptische
bewegingen
de snaren tokkelden
der wereldharp
en door het universum
wonderbaarlijk…