415 resultaten.
Ik ben het
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 In die wazige, nevelige
Wereld van jou, hersens
Aangetast door het kwalijke
Werk van meneer Alzheimer,
Lijkt het voor jou zo vaak
Of ik in zijn nevelen ben
Opgelost, niet meer zichtbaar,
Voor jou niet meer tastbaar aanwezig -
En nu spreek ik je, vanmorgen,
Zo maar gewoon door de telefoon,
En hoor ik aan je stem, aan je
Toon die…
Het kruis van Juliaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
441 ~Goddank dat jullie er nu zijn,
ik weet niet waar ik moet beginnen,
rond acht komt de visite binnen.
Dan wordt er toch van mij verwacht
dat alles in de puntjes is,
met koffie cake een glaasje fris.
Sigaar en neut moet er ook staan
dat zei die nog vlak voor het gaan.~
~Maar Ma, Pa is al acht jaar weg,
dat ben je toch nog niet vergeten?~
~…
Repri
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 jouw hand glipt uit de mijne
langzaam ga je op in de
mensenmassa, op weg naar huis
al twijfel je daar soms aan
even daarvoor, vertelde ik je
anekdotes uit een ver verleden
die een glimlach op jouw
lippen toverde
zelf verval je in herhaling
van hetgeen je net ook vertelde
steevast luister ik
omarm ik jou met liefde
totdat het moment…
Dementie in een spiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 De man die in de spiegel naar mij kijkt
is geen onbekende voor mij, zo blijkt.
Vertrouwd komt zijn gezicht mij voor
en met zijn smile van oor tot oor
lijkt hij mij een wat rare kwast
als hij naar zijn oorlellen tast.
Zijn bewegingen, niet meer zo vlug,
als hij dan wuift en ik wuif terug.
Traag krabt hij aan zijn rechterwang,
ik aan mijn linker…
Zonder om te kijken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
579 Zonder om te kijken
Steek je de weg over,
Baan jij je een weg
Tussen vrachtwagens
En langsdenderende
Trekkers door -
Jij moet ergens heen,
Al weet je zelf niet
Waar naar toe -
Ik groet je,
Omdat ik je zo goed ken,
Dag vrouw Aukema, hoor je
Me zeggen, je kijkt me aan
En je twijfelt of jij dat bent,
Want tussen jouw ogen en…
Geheugen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
610 Hij kon het zich niet heugen
was het kwijt, kon 't nergens vinden
vergat de tijd.
Liep verloren, gebogen en triest
aangifte gedaan bij de politie
maar ook die wist niets.
Alles afgezocht, althans dat dacht hij
tot ie in de pantalon van gisteren keek,
daar zat zij.
Compleet met sleutel, pasje en rijbewijs
alleen zijn geheugen nog:
want DAT…
Een botje voor het speelgoedhondje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 't Is dierendag vandaag
zegt ze met 'n zachte blik
Joepie krijgt dat altijd
een bot, 't is zo'n snoepie.
'k kijk naar haar, met wazige ogen
zeg, 'k haal het zometeen.
wetend dat haar gedachten alweer
dwalen, maar waarheen?
Ze gooit 't beessie maar opzij
loopt ongerust wat heen en weer
zeg, laat jij Joepie ff uit,
'k kan 't echt niet meer…
Geheugen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Wanneer geheugen langzaam verdwijnt,
wanneer je niets meer onthouden kunt,
wanneer "gisteren" verdween, zomaar
is het " denken" verdwenen,
wanneer herinneringen weg waaien,
zonder dat de wind aanwezig is
je niet meer weet welke dag er komt
of zelfs welke maand het is,
wanneer geheugen oplost in het niets
je ons ook niet meer herkent,
is…
Andere Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Daar zit mijn moeder heel alleen, zo zit zij alle dagen
ze zegt geen woord , heeft ook niets meer te vragen.
Daar zit mijn moeder, alle dagen, alsof ze ergens nog
op wacht... en soms lijkt het of ze even lacht.
Zij zit in haar wereld is daar alleen heeft geen besef
meer van de wereld om haar heen.
Ze ziet ons wel maar weet niet wie we…
beroofd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
576 rovers slopen
's nachts het
pakhuis binnen
dat tot de nok
toe gevuld was
met herinnerigen
meedogenloos
maakten ze het
interieur met de
grond gelijk
een beroofde man
zoekt in het puin
vergeefs zijn
verweesde zelf
hij slaat met
een hand op
het onttakelde
hoofd: help
houd de dief
het wankele
gelijk aan ziijn…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 het is mistig geworden
de wereld een cirkel
waarin jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja…
Versluieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 de vrouw die mij negen maanden
binnenin droeg, zij die mij zo gewenst had
mij heeft leren lopen, doen vallen en weer opstaan
raakt meer en meer verstrikt
in een onontkoombaar web vol leugens
wast haar dagen in tranen
verdoezelt staar de naakte waarheid
gaat ze voort op de tast
houdt ze zich vast aan geschreven patronen
die ze iedere minuut…
heden gij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
615 de leunstoel
kraakt klaaglijk
de sprei
verspreidt een
urinegeur
de brillenglazen
bieden een
morsig
perspectief
hij zucht
ongrijpbare
aaneengeregen
dagen van
samengepakte
wolken
in een spaarzaam
moment van
klaarte zegt hij
Hodi mihi
cras tibi
heden ik morgen
gij vertaal ik
hij schudt nee
nee heden gij
morgen ik…
Laat maar gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Laat nu maar gaan,
je bent niet meer die je ooit was,
door wat je omringt bewogen
beweeg je je onzeker tastend voort,
jouw stem wordt steeds minder gehoord.
Laat het maar los,
want hoewel zelf onvergetelijk,
ben je bijna alles vergeten,
je bent er nog omdat je in ons woont,
ook dat zul je niet bewust meer weten.
Laat alles varen,
en meen…
Laatste fase
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Je was een optimist in hart en nieren,
zong, altijd opgewekt, het hoogste lied,
nu sta je voor de laatste brug,
je bent er en je bent er niet.
Al bijna uit het leven weggesneden
door een ziekte die niemand ontziet,
wat moet ik met die tegnstrijdige gevoelens,
je bent er en je bent er niet.
De plechtigheid is achter de rug,
er komt ruimte…
Overgaan bij leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 Zij schreef haar zwanenzang
doorheen de jaren van groeiende leegheid
waar eerst nog ruimte werd geschapen
in samenhang der dingen
Zij dreef af in een oceaan van een voor haar
en mij onpeilbare diepte dan wel oploste
in een onmetelijke heelal.
Reddingsboeien werden woorden,
inhoudsloos doorschijnend,
en haar spraak verdampte vruchteloos…
Psalmen van hoop
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
662 Door dementie getroffen
sprak hij niet meer haar taal
maar op een dag was er zijn vraag,
ik ken ze allemaal.
Ze zongen tot zijn sterven
wat zij in hem hervond,
zo deelden ze geloof en hoop
door psalmen dat hen bond.
Zijn Woord doorbrak de grenzen,
maakte hen samen één,
hij troostte in Amerika
zijn zus in Amstelveen.…
[ Zij noemt straten straat ]
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 Zij noemt straten straat,
maar kent geen brug, en kent geen --
doodlopende weg.…
Heden zonder verleden
netgedicht
2.3 met 281 stemmen
655 rode bessen
planten in mosgroen
wij hebben ergens
nog zilveren slingers
die vaak langs onze
vingers zijn gegaan
en die we daarna
hebben vergeten
geen aandacht en
plaats voor vrede
op aard wel chaos
en opgroeiende jeugd
met andere ideeën
en vooral wensen
maar het kan niet
langer zo alles wegdoen
en vergeten zonder dat
het dementie…
(VERG) ETEN
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.864 .
----------------------------------------------------------------
...Nieuwsfeit: Corpulentie en overgewicht op middelbare leeftijd verhogen de kans op dementie als mensen ouder worden. Dat blijkt uit onderzoek van Amerikaanse wetenschappers....…
Grootmoeder
netgedicht
2.4 met 82 stemmen
41.905 Haar hoofd een stad te vol
om er weer kind te kunnen zijn.
Maar in dat labyrint stond nog gegrift
een vaderhuis met vele woningen;
toen raakte zij op drift.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.
Zij werd een interlinie tussen dit
en dit terwijl haar ogen keken…
Was is gewist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
631 niet meer weten
wat er was, zojuist is was
gewist en is
was zonder weten
zo weer weg
nu is nu is nu is
wederkerend monotoon
onwetend wankelend
zonder was, zonder was
is nu, is nu een kloon
wie is, wie was waar wanneer en waarom
weet je niet?
was is zojuist gewist…
Ken je mij .... wie ben ik dan ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Een grijze mist betrekt mijn hoofd
wanhopig op zoek naar het bekende
ik tast… maar struikel menig keer
verward…. alsof ik ben beroofd
Waar is het pad waar ik op bouwde
mijn levensweg lijkt zo vervaagd
pak alsjeblieft mijn hand en leid me
terug naar het veilige vertrouwde
Heel soms trekt de mist wat op
en zie ik de zon weer schijnen
maar…
Mauve
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Elke ochtend
staat ze voor de spiegel en kamt
haar grijze haren.
Heel precies
zet ze een wrong met spelden vast.
Zorgvuldig de make-up
ogen lichtjes met wat blauw.
Een opstandig wenkbrauwhaartje
wordt verwijderd.
Het parelen collier
de zijden blouse.
Met opgeheven hoofd
wandelt ze door de gangen
waar haar geur
blijft hangen.
Langer…
Schommelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 Kijk
Mijn handen
Ze zouden iets moeten doen
Maar ik weet niet wat
Niemand heeft mij nodig
Saaie dagen, lege handen
Blaadjes in de wind
En zand
Ik let op het zand
Kijk
Een foto
Vitrage voor de ramen
En een schim erachter
..Dat weet je wel mam
..Dat ben jij
..Kijk
..Ons huis, de tuin
..Het prieel waar papa koffie dronk
..…
Dementia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
323 Grijze mist beperkt het zijn,
Wat eer was, ging heen,
Eerst was de last nog klein,
Tot steeds meer zijn verdween.
De wereld werd een notendop,
Tijd en ruimte,
Verdwenen uit ’t hier en nu,
Eerst schoorvoetend, dan in galop.
Nu heden en verleden verdween,
Toekomst niet meer is,
Sluipt het zijn steeds meer heen.
Het zijn nu nog maar…
Nieuwe dimensie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
219 De mist in mijn hoofd,
Wist mijn herinneringen,
Kan ze niet meer bereiken,
Voor altijd verbannen.
Ik herken niets van ik zie,
Begrijp niet wat ik hoor,
Alles ik wist gaat teloor,
Weet niet meer wie is wie.
Ik beleef alles steeds opnieuw,
Leef in verwondering,
En ook in verwarring,
Alles in een nieuwe dimensie.…
Het woord kent mij niet meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
414 Woord, ik zoek je
maar weet je naam
niet meer.
Je ligt hier
voor me op
het stoepje
voor mijn deur.
Het enige dat ik nog weet
is dat je naam
met de letter v- begint.
Ik stamel vlinder
maar het kind begint
te lachen.
Dan probeer ik
vleugel maar het kind
lacht al wéér.
Nee Pap, het is ook geen vleugel,
probeer het gewoon nòg…
Schemering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
286 De blik schemert in het licht,
Gedachten verduisteren,
Het gebeuren rondom staat stil,
De omgeving verkleint.
Geluid alleen stilte,
Het gekende is geheel onbekend,
Muziek nog herkend,
Het ik verdween in niemand.
Waar het leven eens bloeide,
Is nu alles verdord,
Verdwenen uit het hier en nu.
Toekomst ligt nu in ’t verleden,
Heden…
Zonder zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
327 Temidden van onbekenden,
Eenzaam door wat wordt gemist,
Niet gevonden kan worden,
Nu het brein verdwaalt is in mist.
Alleen muziek biedt enige troost,
Herkenning zonder begrip,
Het nu is de nieuwe eeuwigheid,
Nu begin noch eind bestaat.
Zonder een begin of eind,
Dobberend in een zee van tijd,
Waar het zijn verdwijnt,
En ’t eind samenvalt…