Alle inzendingen over dementie

415 resultaten.

Sorteren op:

Ik ben het

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
In die wazige, nevelige Wereld van jou, hersens Aangetast door het kwalijke Werk van meneer Alzheimer, Lijkt het voor jou zo vaak Of ik in zijn nevelen ben Opgelost, niet meer zichtbaar, Voor jou niet meer tastbaar aanwezig - En nu spreek ik je, vanmorgen, Zo maar gewoon door de telefoon, En hoor ik aan je stem, aan je Toon die…

Het kruis van Juliaan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 441
~Goddank dat jullie er nu zijn, ik weet niet waar ik moet beginnen, rond acht komt de visite binnen. Dan wordt er toch van mij verwacht dat alles in de puntjes is, met koffie cake een glaasje fris. Sigaar en neut moet er ook staan dat zei die nog vlak voor het gaan.~ ~Maar Ma, Pa is al acht jaar weg, dat ben je toch nog niet vergeten?~ ~…

Repri

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
jouw hand glipt uit de mijne langzaam ga je op in de mensenmassa, op weg naar huis al twijfel je daar soms aan even daarvoor, vertelde ik je anekdotes uit een ver verleden die een glimlach op jouw lippen toverde zelf verval je in herhaling van hetgeen je net ook vertelde steevast luister ik omarm ik jou met liefde totdat het moment…
LadyLove2 oktober 2020Lees meer >

Dementie in een spiegel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
De man die in de spiegel naar mij kijkt is geen onbekende voor mij, zo blijkt. Vertrouwd komt zijn gezicht mij voor en met zijn smile van oor tot oor lijkt hij mij een wat rare kwast als hij naar zijn oorlellen tast. Zijn bewegingen, niet meer zo vlug, als hij dan wuift en ik wuif terug. Traag krabt hij aan zijn rechterwang, ik aan mijn linker…
Frans Vanhove23 september 2015Lees meer >

Zonder om te kijken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Zonder om te kijken Steek je de weg over, Baan jij je een weg Tussen vrachtwagens En langsdenderende Trekkers door - Jij moet ergens heen, Al weet je zelf niet Waar naar toe - Ik groet je, Omdat ik je zo goed ken, Dag vrouw Aukema, hoor je Me zeggen, je kijkt me aan En je twijfelt of jij dat bent, Want tussen jouw ogen en…

Geheugen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Hij kon het zich niet heugen was het kwijt, kon 't nergens vinden vergat de tijd. Liep verloren, gebogen en triest aangifte gedaan bij de politie maar ook die wist niets. Alles afgezocht, althans dat dacht hij tot ie in de pantalon van gisteren keek, daar zat zij. Compleet met sleutel, pasje en rijbewijs alleen zijn geheugen nog: want DAT…
Johanna14 augustus 2016Lees meer >

Een botje voor het speelgoedhondje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 752
't Is dierendag vandaag zegt ze met 'n zachte blik Joepie krijgt dat altijd een bot, 't is zo'n snoepie. 'k kijk naar haar, met wazige ogen zeg, 'k haal het zometeen. wetend dat haar gedachten alweer dwalen, maar waarheen? Ze gooit 't beessie maar opzij loopt ongerust wat heen en weer zeg, laat jij Joepie ff uit, 'k kan 't echt niet meer…
Johanna4 oktober 2016Lees meer >

Geheugen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
Wanneer geheugen langzaam verdwijnt, wanneer je niets meer onthouden kunt, wanneer "gisteren" verdween, zomaar is het " denken" verdwenen, wanneer herinneringen weg waaien, zonder dat de wind aanwezig is je niet meer weet welke dag er komt of zelfs welke maand het is, wanneer geheugen oplost in het niets je ons ook niet meer herkent, is…

Andere Wereld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Daar zit mijn moeder heel alleen, zo zit zij alle dagen ze zegt geen woord , heeft ook niets meer te vragen. Daar zit mijn moeder, alle dagen, alsof ze ergens nog op wacht... en soms lijkt het of ze even lacht. Zij zit in haar wereld is daar alleen heeft geen besef meer van de wereld om haar heen. Ze ziet ons wel maar weet niet wie we…
Wilma Dekker14 februari 2019Lees meer >

beroofd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
rovers slopen 's nachts het pakhuis binnen dat tot de nok toe gevuld was met herinnerigen meedogenloos maakten ze het interieur met de grond gelijk een beroofde man zoekt in het puin vergeefs zijn verweesde zelf hij slaat met een hand op het onttakelde hoofd: help houd de dief het wankele gelijk aan ziijn…
J.Bakx10 februari 2019Lees meer >

achter uitgang

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
het is mistig geworden de wereld een cirkel waarin jij rondjes loopt je voeten liegen je slaat de damp weg klampt je vast aan water zoekt naar iets onzichtbaars ogen van glas de spiegels gebroken dan hang je aan de zon wil de nevel optrekken handen van was armen te kort je valt uiteen en ik lijm wat en ja, je bent er nog en ja…
Tsila13 februari 2021Lees meer >

Versluieren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
de vrouw die mij negen maanden binnenin droeg, zij die mij zo gewenst had mij heeft leren lopen, doen vallen en weer opstaan raakt meer en meer verstrikt in een onontkoombaar web vol leugens wast haar dagen in tranen verdoezelt staar de naakte waarheid gaat ze voort op de tast houdt ze zich vast aan geschreven patronen die ze iedere minuut…
LadyLove2 augustus 2021Lees meer >

heden gij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
de leunstoel kraakt klaaglijk de sprei verspreidt een urinegeur de brillenglazen bieden een morsig perspectief hij zucht ongrijpbare aaneengeregen dagen van samengepakte wolken in een spaarzaam moment van klaarte zegt hij Hodi mihi cras tibi heden ik morgen gij vertaal ik hij schudt nee nee heden gij morgen ik…
J.Bakx20 augustus 2021Lees meer >

Laat maar gaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Laat nu maar gaan, je bent niet meer die je ooit was, door wat je omringt bewogen beweeg je je onzeker tastend voort, jouw stem wordt steeds minder gehoord. Laat het maar los, want hoewel zelf onvergetelijk, ben je bijna alles vergeten, je bent er nog omdat je in ons woont, ook dat zul je niet bewust meer weten. Laat alles varen, en meen…

Laatste fase

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Je was een optimist in hart en nieren, zong, altijd opgewekt, het hoogste lied, nu sta je voor de laatste brug, je bent er en je bent er niet. Al bijna uit het leven weggesneden door een ziekte die niemand ontziet, wat moet ik met die tegnstrijdige gevoelens, je bent er en je bent er niet. De plechtigheid is achter de rug, er komt ruimte…

Overgaan bij leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Zij schreef haar zwanenzang doorheen de jaren van groeiende leegheid waar eerst nog ruimte werd geschapen in samenhang der dingen Zij dreef af in een oceaan van een voor haar en mij onpeilbare diepte dan wel oploste in een onmetelijke heelal. Reddingsboeien werden woorden, inhoudsloos doorschijnend, en haar spraak verdampte vruchteloos…

Psalmen van hoop

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 662
Door dementie getroffen sprak hij niet meer haar taal maar op een dag was er zijn vraag, ik ken ze allemaal. Ze zongen tot zijn sterven wat zij in hem hervond, zo deelden ze geloof en hoop door psalmen dat hen bond. Zijn Woord doorbrak de grenzen, maakte hen samen één, hij troostte in Amerika zijn zus in Amstelveen.…

[ Zij noemt straten straat ]

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Zij noemt straten straat, maar kent geen brug, en kent geen -- doodlopende weg.…
Zywa15 februari 2024Lees meer >

Heden zonder verleden

netgedicht
2.3 met 281 stemmen aantal keer bekeken 655
rode bessen planten in mosgroen wij hebben ergens nog zilveren slingers die vaak langs onze vingers zijn gegaan en die we daarna hebben vergeten geen aandacht en plaats voor vrede op aard wel chaos en opgroeiende jeugd met andere ideeën en vooral wensen maar het kan niet langer zo alles wegdoen en vergeten zonder dat het dementie…
wil melker27 december 2024Lees meer >

(VERG) ETEN

hartenkreet
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.864
. ---------------------------------------------------------------- ...Nieuwsfeit: Corpulentie en overgewicht op middelbare leeftijd verhogen de kans op dementie als mensen ouder worden. Dat blijkt uit onderzoek van Amerikaanse wetenschappers....…

Grootmoeder

netgedicht
2.4 met 82 stemmen aantal keer bekeken 41.905
Haar hoofd een stad te vol om er weer kind te kunnen zijn. Maar in dat labyrint stond nog gegrift een vaderhuis met vele woningen; toen raakte zij op drift. Alle dimensies werden in haar wit, getallen cijferden zich weg uit reeksen en elke volzin weigerde te zijn. Zij werd een interlinie tussen dit en dit terwijl haar ogen keken…

Was is gewist

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
niet meer weten wat er was, zojuist is was gewist en is was zonder weten zo weer weg nu is nu is nu is wederkerend monotoon onwetend wankelend zonder was, zonder was is nu, is nu een kloon wie is, wie was waar wanneer en waarom weet je niet? was is zojuist gewist…

Ken je mij .... wie ben ik dan ?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Een grijze mist betrekt mijn hoofd wanhopig op zoek naar het bekende ik tast… maar struikel menig keer verward…. alsof ik ben beroofd Waar is het pad waar ik op bouwde mijn levensweg lijkt zo vervaagd pak alsjeblieft mijn hand en leid me terug naar het veilige vertrouwde Heel soms trekt de mist wat op en zie ik de zon weer schijnen maar…

Mauve

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Elke ochtend staat ze voor de spiegel en kamt haar grijze haren. Heel precies zet ze een wrong met spelden vast. Zorgvuldig de make-up ogen lichtjes met wat blauw. Een opstandig wenkbrauwhaartje wordt verwijderd. Het parelen collier de zijden blouse. Met opgeheven hoofd wandelt ze door de gangen waar haar geur blijft hangen. Langer…

Schommelen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 234
Kijk Mijn handen Ze zouden iets moeten doen Maar ik weet niet wat Niemand heeft mij nodig Saaie dagen, lege handen Blaadjes in de wind En zand Ik let op het zand Kijk Een foto Vitrage voor de ramen En een schim erachter ..Dat weet je wel mam ..Dat ben jij ..Kijk ..Ons huis, de tuin ..Het prieel waar papa koffie dronk ..…
Zywa15 september 2025Lees meer >

Dementia

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 323
Grijze mist beperkt het zijn, Wat eer was, ging heen, Eerst was de last nog klein, Tot steeds meer zijn verdween. De wereld werd een notendop, Tijd en ruimte, Verdwenen uit ’t hier en nu, Eerst schoorvoetend, dan in galop. Nu heden en verleden verdween, Toekomst niet meer is, Sluipt het zijn steeds meer heen. Het zijn nu nog maar…
Joris Olivier21 september 2025Lees meer >

Nieuwe dimensie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 219
De mist in mijn hoofd, Wist mijn herinneringen, Kan ze niet meer bereiken, Voor altijd verbannen. Ik herken niets van ik zie, Begrijp niet wat ik hoor, Alles ik wist gaat teloor, Weet niet meer wie is wie. Ik beleef alles steeds opnieuw, Leef in verwondering, En ook in verwarring, Alles in een nieuwe dimensie.…
Joris Olivier27 september 2025Lees meer >

Het woord kent mij niet meer

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Woord, ik zoek je maar weet je naam niet meer. Je ligt hier voor me op het stoepje voor mijn deur. Het enige dat ik nog weet is dat je naam met de letter v- begint. Ik stamel vlinder maar het kind begint te lachen. Dan probeer ik vleugel maar het kind lacht al wéér. Nee Pap, het is ook geen vleugel, probeer het gewoon nòg…
Bert Weggemans27 september 2025Lees meer >

Schemering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 286
De blik schemert in het licht, Gedachten verduisteren, Het gebeuren rondom staat stil, De omgeving verkleint. Geluid alleen stilte, Het gekende is geheel onbekend, Muziek nog herkend, Het ik verdween in niemand. Waar het leven eens bloeide, Is nu alles verdord, Verdwenen uit het hier en nu. Toekomst ligt nu in ’t verleden, Heden…
Joris Olivier24 november 2025Lees meer >

Zonder zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 327
Temidden van onbekenden, Eenzaam door wat wordt gemist, Niet gevonden kan worden, Nu het brein verdwaalt is in mist. Alleen muziek biedt enige troost, Herkenning zonder begrip, Het nu is de nieuwe eeuwigheid, Nu begin noch eind bestaat. Zonder een begin of eind, Dobberend in een zee van tijd, Waar het zijn verdwijnt, En ’t eind samenvalt…