203 resultaten.
Nog steeds niet gevonden!
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.409 Ik dool in een labyrint
hopend dat ik 'm vind...
de uitgang van m'n huidig bestaan!
Zal het wel of niet bestaan
Misschien moet ik niet gaan zoeken,
is het er altijd al geweest...
dichterbij dan mijn genoegen...…
steeds zoals jij wilt
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.542 dan moet ik spiegels breken om jouw lijnen te zien
met vele rondingen in het verlangend uur
als wind soms stormend en dan weer weg-
snellend kom je terug; strelend
trek jij mij hongerend en met stijve
lendenen door labyrinten van tijd zoals jij wilt
genietend van datgene wat het leven ons laat
verlies ik in jou mijn wortels en al
het nog…
Bidden voor Het Kind
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
625 Ik bid voor Het Kind
dat blij wordt verwacht
op kerstnacht gebracht
hemel en aarde verbindt
Ik bid voor het kind
dat een moeder draagt
dat haar liefde vraagt
en een toekomst vindt
ik bid voor het kind
dat ergens verloren
in ellende geboren
verstrikt in een labyrint
ik bid voor het kind
slachtoffer van geweld
in verdriet gekneld…
Vogelbekker
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
814 Toen ik een abonnement kocht
op de duizelende carrousel
werd ik achtervolgd en gezocht
door een labyrint van witte duin
Het wou me steeds toedekken
met zand als sluipend deken
Het hield me voor de gek, en
wees me op de kermis van gebreken
Ik nam toen mijn glazen ogen uit
en zag de witte zandduin groeien
maar blies ze weg met toverfluit…
De verdronken...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.097 Verdwaald in het labyrint van
doodgehoopte toekomstdromen
uit het verleden.
Niemand hoort haar.
Zelfs zij zelf niet.
Ze leeft in het morgen
van gisteren
terwijl vandaag
langs haar heen glijdt
als een donkere schaduw.
Het onbegrensde van wat komt
gekneveld met luchtkastelen
van wat was of zou zijn.…
Lentedooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Het is als grasduinen in voorbij gegane liefdes,
een labyrint van ingedompeld voelen.
Ik verlang naar lentebloei
en dooi rond mijn hart.…
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 Aardappelloof rookt bitter rond de hoeven
achter het labyrint van lange dreven,
aan wolken mist en maanlicht prijsgegeven
keren de paardenspannen met de boevers.
Gerucht van melk en ijzer in de stallen,
van hooi en room de reuk tot in de keuken;
een ritueel luidruchtig zonder spreken
voltrekt zich als de avond is gevallen.…
In de werveling
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
748 Een geest die tot rust wil komen heeft meer nodig
dan geduld: eindeloos rondtollen kan enkel leiden
tot het vluchten uit het labyrint. Laat dwalen de
geest en de gevoelens, laat ze dansen tot de avond.…
Suggesties en Patronen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Domein van de Suggesties en Patronen
Oeroude wegen in het labyrint
Van talloos veel miljoenen aan neuronen
De doolhof waar de geest zijn weg in vindt
Geprojecteerd in nauw te lezen codes
En amper te ontwarren mechanismen
Verwijzend naar technieken en systemen
Onder de vlag van neurolinguïstiek
Geen graal, geen steen der wijzen, slechts…
Loos licht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
8.284 daar, midden in de roos ligt de pijn
schuingesneden steel jij de dauw
van fluweelzacht geopende handen
waar het dieprood d’aderen raakt
sterven nerven in wortels
en rafelt gevlochten leven
bruusk in het groeisel van de tijd
sedert terra vochtige grond scheurde
tieren netels welig, gevoed
door loos licht, kerven zij hun weg
in het labyrint…
De Kroon CS A'pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 in het station, voorbij
het perron, in de zaal
waar soms een vreemde wacht
onverwachts naar je lacht
kan je even zitten kijken
naar hoe de tijd wordt gedood
daar zie je al dan niet gewild
vreemde kunst op het plafond
waar enkel de bloemen rond zijn
en de swastika's zich verschuilen
in een labyrint van rechte kronkels
de artiest heeft…
Ik droomde dat het anders was #3
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.317 dat het anders was
Drinkend van het puurste water
Hervond ik dromen van veel later
Terwijl ik in eenzaamheid genas
Het fluiten verliet mij nimmer meer
Geen vogels bij de ochtendzon
Handen bedekten hoofden met een kom
Toch het gekrijs, keer op keer
Velen bliezen hier hun laatste wolk
Dat tot een mistbank samensmolt
Voor eeuwig in het labyrint…
ver licht
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.266 verborgen licht in het middelpunt verscholen
vlam gevat kaarsvet druipt dansend vanuit
een eenzame nis diep in de muur
houvast lief vergezicht ieder uur
verlaten ligt de straat in tranen
nacht huilt
inscripties in houten tafel
labyrint beschermt ons raadsel
laarzen vies in dit atelier
niet voor maar na het gevecht
touche
woord voor…
Laat het regenen op mij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 de herinneringen
nog altijd daar
diep donkere geheimen
blijven voor altijd
vervlochten in jouw blonde haar
verstopte je bewust de waarheid
gemaskeerd door jouw ranke gezicht
met je guitige lach
de messcherpe pijn die in jou
verankerd lag
onontkoombaar haast
na jarenlange gevechten
dreef je langzaam van ons weg
verdwaald in het labyrint…
Siobhán
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 langzaam,
mettertijd
vind ik langs mijn weg
kiezelsteentjes
die mij terug leiden
door het doolhof,
naar voorbij het begin
van dit labyrint,
naar toen,
die levensavond
van jouw/ons leven
en begin ik nu te begrijpen
hoe de kostprijs is
ontstaan, wat ik nu
betaald heb
en wat ik er voor
terug ontvang –
niet langer
een hotelkamer…
Het verdriet van Ariadne (2) In de greep van Fatum
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Ariadne, je geliefde liet je achter
vind jij een uitweg in
het helse labyrint?
Het noodlot heeft gesproken
haalt malend de schouders op
liefde trekt aan het kortste eind.
Tranen in verhalen
verdriet in de mythe
leed in het echt…..
Druppels in de zonbeschenen zee.…
Verborgen stromen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.552 Onthuisd door stromende
tranen van een kind
wil ik mezelf gaan zoeken
in een aanvaardend labyrint.…
Indo- Meisje
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.184 lichtgetinte huid
leek als zacht fluweel
had goed geobserveerd
en met bonzende keel
bood ik háár drankje aan
‘pisang-ambon’
alcoholische siroop van banaan
ogen als bruine parels
keken mij doordringend aan
leken mijn gedachten te lezen
ik voelde haar betoverende macht
spiritueel als mist, verdwaalden wij
in het nachtelijk labyrint…
Wit Licht.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Beneden smachtend in grijze wolken onverbiddelijk
Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik
Kleverig angstzweet zout en verzuchtend
Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard
Pijn verterend zoekend in labyrint
Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel
Steeds verzonken in ledig - waarom -
Minnekozen onbestaande enge leegte
Gemis…
Vioolmuziek
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.002 Vioolmuziek is een soort doolhof
waarin de violist verdwaalt,
want alle paden in dit labyrint
lijken ontzettend op elkaar.
Viool na viool zoekt een uitweg,
violist na violist doolt rond.
Viool na viool klinkt hetzelfde,
violist na violist strijkt dezelfde snaar.
Als geluid zou kunnen glanzen
was dit glanzende muziek.…
Depressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.245 Ik ben een grijze dag, een leeg gehucht,
Een labyrint waarin ik zal verdwalen.
Eeuwige regen flitst langs mijn gelaat,
Aan welke muntstandaard hecht ik nog waarde
In deze mist die in mijn ogen staat?
Ik zie eerst in dit vale licht hoe zwaar de
Ziel moet zijn waaruit dit lied ontstaat,
Hoe droef lig ik geketend aan de aarde.…
meteen een vier
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.736 Na veel vijven en zessen
schijnbaar zonder zin
komt het moment - hij
stuurt het de wereld in
Een ander leest het en
geeft meteen een vier,
al na het eerste couplet - de
dichter vindt hij een klier
In het labyrint waar
de geesten wonen
slaat Poëtica met een deur
Zij roept met rode konen:
‘dit is vloeken in de kerk,…
here we live and now
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
955 wind transparante naaktheid slaat
in hoeken van digitaal leven
vanachter lichtende schermen
stroomt chemo door aderen
van geleende tijd
gif licht op in elke cel
modderpoelen en draaikolken
van leugens
leugens om bestwil en eigenbelang
om landsbelang en geld
wij zijn verloren gelovigen
tegen beter weten in
horigen in beklemmend labyrint…
Als vogellijnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
669 ik roep de vogels mijn lief
vol nijver en egard
zoeken ze een heem in de gaard
welluidend, of verwonderlijk stil
vertoeven ze er vol appetijt
toch zo broos, in kwetsbaarheid
zoals ook wij mijn lief
twisten met de tegenwind
tuimelen, rondgaan in het labyrint
als de nacht het donker legt
over de takken van de linden
zal de uil er zijn…
zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 mijn rusteloze ziel
met wie je
goed verdwalen kan
neemt plaats
bij het venster
met zachtmoedige blik
ziet ze het menselijk
tekort daarbuiten
vandaag neemt zij
alles voor lief
mijn zorgeloze ziel
met wie je
uit het venster vliegen kan
ademt bovenaardse
vergezichten
met open blik
wijst ze de wegen
door oneindige labyrinten…
ze huist in dozen
hartenkreet
2.6 met 53 stemmen
11.543 ze huist in dozen
door een vrachtwagen gebracht
bestek en borden reeds terecht
glazen in de nieuwe kast
zeep en washand op de tast
de rest is nog een labyrint
waar geen mens zijn weg in vindt
behalve zij die de codes kent
met stift geschreven op elk pak
haar kleren sprokkelt ze bijeen
uit deze en gene mand
ze stapelt op
en af elkaar…
Tourniquet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
502 De wereld werd mij
aangeboden als labyrint
met gelijke deuren, moeilijke
keuzes voor je begint, de extreme
linker- en rechterzijde, dien ik
het meest te vermijden, door andere
deuren kieren geuren, laat me
verleiden door haar kleuren, stevig
aangedraaid door een tourniquet,
traag draaiend, in z’n vaste sporen
ingebed, een wenteltrap…
Wolken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 wolken
Voorspellend een dag vol wind en regen
Torenhoog als gigantische reuzen zijn zij
Omhoog klimmend zover ik kan zien
Aarde verlatend in het vliegtuig stijg ik
Bedaarde plukken enorme wolken in wonderlijke kleuren
Omringen mij roerloos
Doordringen mij, vergeten is mijn wereld
Uitgestegen boven het wolkendek,
Dwaalwegen als een labyrint…
Mijn vader, mijn moeder, mijn gezin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Hoe was ik
Ooit geworden
Die mens die
Ik nu ben,
Zo vaak al
Verdwaald in het
Labyrint van mijn jeugd
Pleeghuis uit, pleeghuis
In van hen die
Over mij wilden voogden,
Kind zonder ijkpunt,
Kind zonder anker -
Toch heb ik mijn
Eigen koers gevolgd,
En iedere keer de
Uitgang gevonden
Die onvindbaar leek -
Het toneel werd…
Het woord
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
885 Mijn lach van tralies die jou moest bewaken,
heb ik als een labyrint om jou heen gebouwd.
En dan was er nog de lichtbruine zee,
wazig van tranen, die ik nog om het
doolhof heb geplaatst,
opdat jij echt niet kon ontsnappen.
Erop vertrouwend dat de lucht
onmogelijk voor jou was,
bezat ik al de aarde
en had ik de zee in mijn macht.…