232 resultaten.
'k Heb je vandaag laten gaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.230 IN MEMORIAM HENNIE JONGBLOED-WEGGEMANS
* 15 maart 1937
+ 19 april 2013
'k Heb je vandaag
Laten gaan, liefste
Zus die zo lang ik
Me herinneren kan
Bij mij geweest is,
Zus die zich zo vaak
Gelijkertijd mijn
Moeder voelde -
In liefde laat ik
Je vandaag gaan
Naar de overkant
Van deze oceaan
Waar de hemel zich
Probleemloos…
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 hij schitterde in de zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht
waar stille wijsheid van oude bomen
traag bewegend in de najaarswind
troostwoorden fluisteren
heb daar de witte steen
zacht als een Memoriam…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 In brons gegoten
klokken galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen…
KOPEREN IN MEMORIAM
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.065 De winter is uit zijn gewone doen,
heeft flink wat kou onder de leden.
De koorts loopt verontrustend op,
wordt met gebed en grog bestreden.
“’t Is zacht”, zegt de een tot de ander,
“wat is er eigenlijk aan de hand?
Hartje winter, de bollen komen boven,
egels scharrelen, klopt van geen kant.”
“Effect van de broeikas”, beterwetert
de chauffeur…
Onvergetelijk
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.194 Mijn adem heeft zich om jouw naam gevouwen
en draagt zijn klanken deinend door het bloed
voor ze als tere fluistering de lippen strelen
jouw beeltenis heb ik in mijn zicht gevangen
en elke lijn zorgvuldig op het vlies gebrand
zodat jij rust in elke blik
de warmte van je stem zweeft voort
gevleugeld door mijn zuchten
die de stilte van jouw…
In de geest van mijn vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 hij is er steeds bij kwijnend licht
naast dichte schotten weggedoken
stil
met ingeslagen wapenfeiten
in echo’s van verleden stemmen
hij neuriet alle kogels weg
bedaart de stormen in zijn kop
met bijeengeraapt vertrouwen
‘je moet het zó zien’, zegt hij
beklemt op zachte toon de wereld
niemand draait er nog omheen
zwijgt
als tabak…
Antonie
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
947 soms is het donker,
zoveel sterker dan het licht.
Vlinder vliegt even niet.
Merlijn tovert even niet.
De kleine blonde,
is dood.
bloemen zullen zich mettertijd,
weer ontbloten aan de zon,
harten worden weer verwarmd,
door herinneringen los van de tijd.
de vlinder zal weer vliegen.
de tovenaar zal weer toveren.
De kleine blonde,…
In memoriam patris
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.262 O vader, die ik nimmer heb gekend,
Die in de schoot verzonken zijt der aarde,
Voordat ik werd geboren, toen de lent’
Wederom ontbloeide in Hollands weide en gaarde.
De zorgen, die mijn moeder sindsdien gaarde,
Zij raakte daar wel nimmer aan gewend,
Terwijl voorts ik haar leed en kommer baarde,
Hetgeen ik pas veel later heb erkend.
Zal ik…
Gedachten bij Harry Mulisch
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
918 ik herken in mij
zijn habitus
niet zijn meesterschap
springt bij mij in beeld
maar de overwaarde
wanneer hij over zichzelf sprak
en het andere kleurde
naar diens eigen aard
juist hij
geworteld
in bruin en
Jodenster
droeg de oorlog
een leven lang
in hart en nieren
hij versloeg
de eigen tegenstand
erkende in zichzelf
de zwarte…
In stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
643 In stilte hebben
We je gekregen
Waar wij je
Met zoveel vrolijkheid
Verwachtten -
Voor je geboren werd
Was je al in stilte
Gestorven,
Zijn we onverwachts
Bevallen van de dood
In liefde opgedragen aan onze zoontjes
Rikkie * 29-09-1989 + 29-09-1989
Rik * 25-07-1990 + 25-07-1990
Van papa en mama…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
In memoriam Paul van Ostaijen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.473 Rozegeel en rozerood
als gij ziet dat zo de wolken zijn
aan de westerkim
grijsgrauw paarsgrauw
zó gij d'avend voelt aan d'oosterkim
aan de westerkim als een gestrande boot
aan d'oosterkim als een gordijn van uw kantoor
niet als een kanten gordijn van uw salon
maar als een vuile store op uw kantoor
neem dan uw voorhoofd in de linkerhand…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 Ze was al heel erg oud. Daar riep een meisje:
'Kijk, oma, het is winter!' En zij zei:
'Ik zou zo graag gaan spelen, weer spelen
in de sneeuw.' De lente kwam, een lente
later zou ze sterven. Maar ze zei:
'Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door
de regen, al die druppels op mijn gezicht.'
De zomer was voorbij, voorbij. Ze zei:
'Die appeltjes…
Loslaten als vorm van blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
757 Jij droeg het met je mee Hagenaar te zijn
indrukken bewaard om later te gebruiken
jij voelde eigenlijk al een gedicht ontluiken
de stad, het groen, de zee zo groot, jij zo klein
Voortdurend spel van aantrekken, loslaten
er was een beeld en er was een woord
het laat zich zien zoals het is en hoort
in luisteren, kijken, voorlezen en praten…
huwelijksrequiem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.118 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
in memoriam
van verlichtende zon en verzengende vuurbal tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee en verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur…
Enig kind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
735 In memoriam Jakob Potze
geboren 1923, Sellingerbeetse
overleden 1944, Meppen, Emsland, Duitsland…
Ik heb je nog steeds lief zo lief
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
520 Al groeit de dood in elk mensenleven mee
net als het eens geboren leven,
vandaag geen verjaardag in het dorpscafé
je vandaag thuis gedenken is wel het streven.
Wat is het ooit stralend begonnen schat
nu hier juist vandaag de stilte leven keert,
thans voelen dagen even als een koudwaterbad
omdat een andere tijd van leven aanmeert.
Dood gaf…
Jouw Vlaamse tongval
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 doet anemonen blozen in het jonge lentelicht
waar staartmeesjes juffers vangen voor ontbijt
is de bonte specht niet voor één gat te vangen
lacht een groene je vierkant uit
met bloemen beschilderde hemel reikt een hand
niet te lang, thuis huist zij allerminst
maar kabbelt voort op herboren wolken
waar zij in besloten mijmeringen rust…
Ter Nagedachtenis
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
4.571 zullen we nooit weten, maar dat 'ie
te zwaar bleek, was 'n feit
het maakte niets uit hoeveel we van
je hielden, langzaam maar zeker
verdronk jij in jouw poel der wanhoop
waar jij zo naar verlangde
was voor jou in dit leven niet weggelegd
jij koos voor zomerland
*~ weg van het aardse maar voor altijd in ons hart ~*
*~ In Memoriam…
Tegen het vergeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
795 In memoriam Hans Faverey,
Bestaan; en het vergeten. Leven; en weten
van de weg; het keert terug, in zichzelf,
spreekt met dubbele tong, vraagt om
een reden.
Loslaten wat is, wat zich afspeelt in
het uiterste kwadraat; een gespiegeld ik,
gevangen in het oog van de draak.
Beginnen met geluk. Waar?…
In memoriam - Horst "Derrick" Tappert
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.240 schietijzer wappert
Al als kind heb ik van zijn krimi's genoten,
zijn slagzin "Harry, fahr schon mal den Wagen vor"
Wij Krimi-kijkers missen hem nu hij ons is ontschoten
Maar voor de fan die nog altijd graag naar Derrick kijkt
leeft de legendarische Duitse acteur voor eeuwig door
-----------------------------------------------
In memoriam…
Ideetje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
951 in memoriam Teddy Scholten
Een niet bepaald aantrekkelijk ideetje
Dat ons vervult met wanhoop en met smart,
Ons somber maakt, onzeker of verward
De een heel veel, de ander slechts een beetje:
Ooit slaakt een mens zijn allerlaatste kreetje
En stroomt het laatste bloed weg uit zijn hart.…
In memoriam de Scala
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
955 In Tilburg is de SCALA afgebrand
Het danspaleis uit lang vervlogen jaren
Waar jazz en rock 'n roll ooit mode waren
Was tegen het verval al niet bestand
Ik was er ooit en zag de gribus aan:
De sporen van een uitgewoond theater...
Bedekt met stof, ontdaan van alle klater
Stond heel de boel heel rustig te vergaan
Men wilde het in ere gaan…
In memoriam voor een verliezer
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.074 Rust nu maar uit - je hebt je strijd gestreden;
je hebt het als een moedig man gedaan.
Had jij nou maar getraind zoals die and'ren deden
dan had je met die troostprijs niet gestaan.…
Jij in mij ( in memoriam )
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.464 morgen zal slechts uit papier bestaan
papier waarin ik je glimlach vouw
samen met het laatste licht
jij laat me alleen
en gaat me voor
naar een dag
nog stiller
dan vandaag
wanneer ik in mijn lichaam ween
dieprode woorden
en de lucht grijs staar
door het breken
van je ogen
vang ik je stem
in lege wolken
want morgen zal zijn…
Pa (in memoriam)
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
2.453 Een rots was je, in de branding niet te breken,
mijn kinderlijke vertrouwen lag veilig in jouw hand,
die, hoewel krachteloos onder de ziekenhuisdeken,
mij stevig vast bleef houden in de vaderlijke band.
Jouw dood lijkt nu al weer zo lang geleden,
de tijd heelt alle wonden zoals het heet,
jij geloofde niet in de hemel, maar hier beneden,
ouwe…
Ma (in memoriam)
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
2.185 Het onverbiddelijke geloof heelhuids ontsprongen
Leven met een lichte toets van goddelijk besef;
Nooit meer een zwart en bitter einde opgedrongen,
Maar zonder wrok, blijmoedig, zonder ophef.
Het onderdrukkende juk met z'n noodlottige ban
Van je afgeworpen, geen zonde meer, geen eerste steen,
Je werd er geen lichtvoetig danstype van,
Maar het…
In memoriam mijzelf
poëzie
4.0 met 28 stemmen
6.478 ."
---------------------------------------------------
uit: Al dwalend XII In Memoriam (1947)…
In memoriam (2)
poëzie
3.6 met 25 stemmen
5.533 Ik ween om woorden, die onuitgesproken bleven,
Woorden van troost en deernis om uw leed,
Van dank voor 't geen gij waart en voor mij deed,
Van tederheid, die ik verlangde u te geven,
Doch nooit heb uitgezegd of neergeschreven
Uit schroom voor 't grote woord, die 't ware woord vermeed...
Ik ween om woorden die onuitgesproken bleven
Om al, wat…
een springlevend in memoriam
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 ik heb nog een oude foto
van mezelf als baby
een zwaar gehavend exemplaar
maar ook een oud luciferdoosje
met krullen van mijn allereerste haar...
beide bewaar ik als herinnering
aan het kind in mij dat zich
bij vlagen wel eens ontheemd voelt…