158 resultaten.
Wat ze zagen ..
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Toch werden de ruggen gestreeld,
liefdevol en teder in de late uren
van wijn en doffe vermoeidheid
hun benen en voeten wisten ze stram,
geen één die nog wou gaan.…
sint-oedenrode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.379 slenterend langs de korenvelden
ruik ik de zwoele zomerlucht
gedragen door het Brabants land,
over zandpaden, tot stof geworden
en wilde bloemen aan elke kant
waar het kruid van sint jan
nog steeds ongewild getuigt
van een natuurlijke orde
ik ontwaar in de nabije verte
stram en fier de toren met de knop
al eeuwen wakend over Roois…
Vuurtoren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
840 De vuurtoren kijkt naar de horizon
stevig en stram, aan tegenwind gewend,
bekend met het waaien van helmgras
en van het zand en ziet de soepele zeevlucht
van de meeuw met stille tevredenheid aan.…
Gefrustreerde wintergast hakt in op de mensen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 De hele lente en zomer door was hij actief
en niemand kon hem stoppen en toen het herfst
werd waren alle mensen verstomd en stonden
stram en lieten voor altijd hun hoop varen
en zo kwam er geen goed eind en geen revange
maar stonden ze in de winter kaal en berooid
nooit meer af te wachten op de lente en de zomer.-…
Even blijven zitten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
394 Minder stram is heilzaam voor de geest.
Als lijnen nu tot golven kunnen geraken,
komt er beweging, verandert vast in los.
Sturen gaat niet, wel krijgt hoop een kans.…
Dementie .....
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.412 Een bus stopt voor het gebouw
'n achttal gezichten voor de ruiten
triest starend, kijkend, naar buiten
zeven mannen en één vrouw
Opgehaald voor het dagprogram
de ontspannings- en bezigheidstherapie
't gebruikelijke kopje thee of koffie
alle acht 'n handicap, stijf en stram
Weten eigenlijk niet wat er gebeurt
accepteren het als een voldongen…
wat sta je daar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 soms loop ik 's avonds over straat
nog net voor sluitingstijd op tijd
alsof er steeds iets eerst nog af moet zijn
voordat ik zelf een grens bereik
en om het huis daar speelt dat kind
al is zijn knie geschaafd
voor god of kapitein ter zee
een zelfverzonnen overwinnaar
waarom steeds weer dit willen
doen alsof het passen moet
de knieën stram…
Vliegende Hollander (over een dope-gebruiker)
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.190 Zijn ogen in dode kassen
zijn handen star en doof
zijn benen stram, knikkend
doolt hij verdoofd door lege straten.
Tijdmachine, wekamine,
wachter over deze lege stad
in regionen van gestolde tijd:
nergens meer komt zijn blik tot rust
in deze onbegonnen werkelijkheid.…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 De molen op de hoge dam
Gaat zwaar, hij strekt de roeden stram
En lomer, lomer, lomer gaan
De wieken tot ze stille staan.
Zo roerloos staan ze aan het wiel
Alsof de slaap hen overviel
Wat avondrood gloeit nog omhoog
In ‘t donker van zijn vensteroog.
Nu is het alles wijd en zijd
Verwaasd in vale donkerheid
en alles is zo vaag zo ver.…
De duiker
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.545 'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot,
De zon joeg juichend door het wijd heelal
En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!
Ach - 'k droeg een korrel zand! Geen godsvazal
Was 'k meer - voor wie? voor wat?…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.602 En, als gij, oud en stram
eens zijt, van lang te leven,
dan zij, voor eeuwig, u
Gods zaligheid gegeven!
Gods zaligheid zij u,
met al uw kinders mede;
en - in een enkel woord
is ‘t al gezeid - : Gods vrede.…
"Rythme en Provence"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 Wijnranken stram, blakend in gelid
omhelst door een slijpende wind
pijnbomen camoufleren in vale tint
de metamorfose van seizoenen en
schaamteloos hun vruchten laten vallen.
Schrale bodem doorleefd, geblust
in een oceaan van zonnebloemen, door
purperen zonnen goudgeel gekust,met een
bruin gezicht naar de planeten gericht.…
Het vege lijf
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.019 uitvergroot
boven de klachten van de lijders
die na bekentenis over hun feilen
en het vertonen van hun wonden
in haar nabijheid schaamte maar
geen enkele weerklank ondervonden
Zegt dat ze hypochonders heten
Dan op een kille voorjaarsdag
treft haar een niet verwachte klacht
waarom ze in haar wolkenloze koepel
luid lacht, en in ontkenning stram…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Ben ik het zelf, die vroeger met een vrouw,
Jeugdig als zij, hier speelde nimf en sater,
En haar in 't doodstil zand, het deinend blauw,
Bezeten heb, bemind en toch verlaten:
Die nu mij hier voel staan, te stram, te grauw,
En deze buit voorbij laat langs het water?…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 naar hem te wijzen
eenzaam en gebroken
stikt hij onder water,
zijn leed wordt uitgesproken
in monden veel te veel later
van beeld tot beeld verschuift
het leed, dik het eelt,
na een slangebeet ligt hij
verkronkeld en verdord op straat,
dodelijk verkronkeld door de haat
zijn armen hangen lam
en tasten koude stenen,
mond beweegt zich stram…
Een, twee en drie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Wij staan altijd open voor élégance,
al is onze rug nogal stram en stijf.
Hoewel we soms houterig dansen als een harlekijn,
is een sierlijk gebaar onze acte de présence.
De pasjes zoeken het zoete ritme van Zuid-Amerika,
die me terug voeren naar ruwe Andes-hoogten,
het Zonne-eiland en het meer van Titicaca.…
Het kameleon
netgedicht
0.3 met 15 stemmen
1.794 Daar zit op takje stram en stil,
en listiglijk verhuld in groen,
de kameleon in rust heel kil.
Hij jaagt door niets te doen.
In sier spiraalt de staart
Fijn kantwerk in de huid
Verborgen is de ware aard
Hoe mooi is de schavuit!
Plots ketst het licht van harde huid!
Wat is het dat daar zoemt
en snort met vlieggeluid?…
'n Thuis ...
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.524 Nee, de stappen sterven weg
het geluid verdwijnt in lucht
het is al half twaalf
ik kijk nog maar eens en zucht
Stram en stijf sta ik op
slof naar de keuken toe
zet dan maar één kopje koffie
ik ben ineens zo moe
Ach ze hebben een gezin
ik had het kunnen weten
ze zijn de hele week druk
en mij gewoon vergeten
Morgen is het weer maandag…
WIJ BOMEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.023 draait hij onverhoeds
voor een aanval in de rug
zeiknat en ijskoud doorsta ik zijn geraas en getier
gelaten berustend in mijn lot weet ik
dat zij weten dat ik weet dat ooit
ooit ik dit gevecht verliezen zal dat ik vallen zal
als regen met zijn water grond onder mij en
de vaste ankers die mijn wortels waren los heeft geweekt
en wind mij oud en stram…
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 Toen de doodsmare kwam,
Zie, mijn wangen zijn stram,
Maar ik schreide als het kind van mijn kindren!
In der schamelen nood
Gaf hij meer nog dan brood:
Als een vriend had hij troost voor zijn mindren.
O Hoe heugt mij de dag,
Toen mijn bitter geklag
Mij geen uitstel der pacht mocht verwerven!…
DE WINTERREUS
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.719 Hij is zeer oud, en stijf en stram;
Gestopen stapt hij voort.
Bij klare dage, schijnt hij klein
En duikt zich als een dwerg;
Bij duistre nacht vertoont hij zich
Veel hoger dan een berg.
Wit, sneeuwwit is zijn lange baard,
Zijn schedel kaal en bloot;
Zijn ogen liggen diep en dof
Als de ogen van de dood.…
Twist met Grete
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.828 De muur, zo opgebouwd,
Hij breekt de één-wijde verte
Van kleuren, die rillen in d’adem
Der geurende herten;
Hij is als een man die, stram en oud,
Leeft te midden van een heel fris woud.…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Recht op, rechtuit, stram zich verzettend
tegen het dreunen van de resten van de dag
met handen als houwelen
zich verwerend tegen
het graniet van de nacht
wordt de ochtend bevochten.…
Februari
gedicht
2.5 met 38 stemmen
18.791 Het is zo ver weg, wij zijn zo stram vertederd
het huiverig oog stuit op de kerktoren
in de verte tussen onzichtbaar bezige bomen.…
Wat ik tegenkwam 5
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 De roodgloeiende boom
de morgenzon groetend
een vogel zittend midden
op www.vliegles.nl
een vogel aan de overkant
hem bekijkend
witte hagelkorrels op bruin platanenblad
wat dochter zou fotograferen
drie nog bloeiende Teunisbloemen
tegen een paaltje,
de zon kwam ik tegen,
hield hand boven mijn ogen
want glad, liep dan stram
de…
Bevlogen heks
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 slagveld
Deze gewijde grond moet bevrijd
Ze jaagt hem in het vrome harnas
Achter het schild verbergt ze
de geestdrift, het visioen en zijn kroon
De dolk kortwiekt de lokken
Elk aanlokkelijk spoor word gewist
beschermd tegen de dolle drift
van schildknaap en bastaardzoon
de hoon van schriftgeleerden
die haar in een kruisverhoor
tot hun stram…
Het huis herinnert zich mij.
gedicht
4.0 met 33 stemmen
13.372 Stram van ouderdom staan
tafel en stoel in hun recht.
Mat en zeil zijn al lang
aan elkaar gehecht.
De trap naar de zolder leeft op
als ik mijn voet erop zet.
Behaaglijk kraakt elke tree:
naar boven m'n kind en naar bed.…
DE AVONDTROMPE
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.224 De trompe steekt de koe, daartoe
verwekt, alzo de mensen,
die, tegen avond, lam en stram
gewrocht, de ruste wensen.…
Van een jongetje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
4.269 Zijn moederken was oud en stram
En moe van arbeid en van jaren;
Ze leerde 't leed: in pijn te baren
Kroost dat de dood weer spade ontnam.
Dan zag ze 't hoofd van 't huisgezin
Een morgen van de drempel dragen.
Toen stapte een rei van donkre dagen,
Vertwijfling, schaamte en armoede in.…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 een mooie, grote, stoere eik
staat aan de eeuwenoude dijk
in de lente met duizenden knoppen
die popelen om uit de tak te ontspruiten
en zomers: dan kun je het bloeien niet stoppen
weelderig blad, het is niet te stuiten
de herfst, guur en koud
maar stram staat de eik
geteisterd door regen en wind aan de dijk
de wind waait, de storm oogst…