Alle inzendingen over stram

158 resultaten.

Sorteren op:

Wat ze zagen ..

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Toch werden de ruggen gestreeld, liefdevol en teder in de late uren van wijn en doffe vermoeidheid hun benen en voeten wisten ze stram, geen één die nog wou gaan.…

sint-oedenrode

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.379
slenterend langs de korenvelden ruik ik de zwoele zomerlucht gedragen door het Brabants land, over zandpaden, tot stof geworden en wilde bloemen aan elke kant waar het kruid van sint jan nog steeds ongewild getuigt van een natuurlijke orde ik ontwaar in de nabije verte stram en fier de toren met de knop al eeuwen wakend over Roois…

Vuurtoren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 840
De vuurtoren kijkt naar de horizon stevig en stram, aan tegenwind gewend, bekend met het waaien van helmgras en van het zand en ziet de soepele zeevlucht van de meeuw met stille tevredenheid aan.…

Gefrustreerde wintergast hakt in op de mensen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
De hele lente en zomer door was hij actief en niemand kon hem stoppen en toen het herfst werd waren alle mensen verstomd en stonden stram en lieten voor altijd hun hoop varen en zo kwam er geen goed eind en geen revange maar stonden ze in de winter kaal en berooid nooit meer af te wachten op de lente en de zomer.-…
c. paris9 september 2010Lees meer >

Even blijven zitten

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 394
Minder stram is heilzaam voor de geest. Als lijnen nu tot golven kunnen geraken, komt er beweging, verandert vast in los. Sturen gaat niet, wel krijgt hoop een kans.…

Dementie .....

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.412
Een bus stopt voor het gebouw 'n achttal gezichten voor de ruiten triest starend, kijkend, naar buiten zeven mannen en één vrouw Opgehaald voor het dagprogram de ontspannings- en bezigheidstherapie 't gebruikelijke kopje thee of koffie alle acht 'n handicap, stijf en stram Weten eigenlijk niet wat er gebeurt accepteren het als een voldongen…
metha25 juli 2003Lees meer >

wat sta je daar

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.321
soms loop ik 's avonds over straat nog net voor sluitingstijd op tijd alsof er steeds iets eerst nog af moet zijn voordat ik zelf een grens bereik en om het huis daar speelt dat kind al is zijn knie geschaafd voor god of kapitein ter zee een zelfverzonnen overwinnaar waarom steeds weer dit willen doen alsof het passen moet de knieën stram…

Vliegende Hollander (over een dope-gebruiker)

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.190
Zijn ogen in dode kassen zijn handen star en doof zijn benen stram, knikkend doolt hij verdoofd door lege straten. Tijdmachine, wekamine, wachter over deze lege stad in regionen van gestolde tijd: nergens meer komt zijn blik tot rust in deze onbegonnen werkelijkheid.…

Avondliedje

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.526
De molen op de hoge dam Gaat zwaar, hij strekt de roeden stram En lomer, lomer, lomer gaan De wieken tot ze stille staan. Zo roerloos staan ze aan het wiel Alsof de slaap hen overviel Wat avondrood gloeit nog omhoog In ‘t donker van zijn vensteroog. Nu is het alles wijd en zijd Verwaasd in vale donkerheid en alles is zo vaag zo ver.…

De duiker

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.545
'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot, De zon joeg juichend door het wijd heelal En lachte mij tot schreiend kind, tot zot! Ach - 'k droeg een korrel zand! Geen godsvazal Was 'k meer - voor wie? voor wat?…

DE WERELD IS EEN ZEE

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.602
En, als gij, oud en stram eens zijt, van lang te leven, dan zij, voor eeuwig, u Gods zaligheid gegeven! Gods zaligheid zij u, met al uw kinders mede; en - in een enkel woord is ‘t al gezeid - : Gods vrede.…

"Rythme en Provence"

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
Wijnranken stram, blakend in gelid omhelst door een slijpende wind pijnbomen camoufleren in vale tint de metamorfose van seizoenen en schaamteloos hun vruchten laten vallen. Schrale bodem doorleefd, geblust in een oceaan van zonnebloemen, door purperen zonnen goudgeel gekust,met een bruin gezicht naar de planeten gericht.…
pama29 mei 2008Lees meer >

Het vege lijf

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.019
uitvergroot boven de klachten van de lijders die na bekentenis over hun feilen en het vertonen van hun wonden in haar nabijheid schaamte maar geen enkele weerklank ondervonden Zegt dat ze hypochonders heten Dan op een kille voorjaarsdag treft haar een niet verwachte klacht waarom ze in haar wolkenloze koepel luid lacht, en in ontkenning stram…

OUD

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.987
Ben ik het zelf, die vroeger met een vrouw, Jeugdig als zij, hier speelde nimf en sater, En haar in 't doodstil zand, het deinend blauw, Bezeten heb, bemind en toch verlaten: Die nu mij hier voel staan, te stram, te grauw, En deze buit voorbij laat langs het water?…

Ludwig 2

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
naar hem te wijzen eenzaam en gebroken stikt hij onder water, zijn leed wordt uitgesproken in monden veel te veel later van beeld tot beeld verschuift het leed, dik het eelt, na een slangebeet ligt hij verkronkeld en verdord op straat, dodelijk verkronkeld door de haat zijn armen hangen lam en tasten koude stenen, mond beweegt zich stram…

Een, twee en drie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
Wij staan altijd open voor élégance, al is onze rug nogal stram en stijf. Hoewel we soms houterig dansen als een harlekijn, is een sierlijk gebaar onze acte de présence. De pasjes zoeken het zoete ritme van Zuid-Amerika, die me terug voeren naar ruwe Andes-hoogten, het Zonne-eiland en het meer van Titicaca.…

Het kameleon

netgedicht
0.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.794
Daar zit op takje stram en stil, en listiglijk verhuld in groen, de kameleon in rust heel kil. Hij jaagt door niets te doen. In sier spiraalt de staart Fijn kantwerk in de huid Verborgen is de ware aard Hoe mooi is de schavuit! Plots ketst het licht van harde huid! Wat is het dat daar zoemt en snort met vlieggeluid?…

'n Thuis ...

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.524
Nee, de stappen sterven weg het geluid verdwijnt in lucht het is al half twaalf ik kijk nog maar eens en zucht Stram en stijf sta ik op slof naar de keuken toe zet dan maar één kopje koffie ik ben ineens zo moe Ach ze hebben een gezin ik had het kunnen weten ze zijn de hele week druk en mij gewoon vergeten Morgen is het weer maandag…
metha21 juli 2003Lees meer >

WIJ BOMEN

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.023
draait hij onverhoeds voor een aanval in de rug zeiknat en ijskoud doorsta ik zijn geraas en getier gelaten berustend in mijn lot weet ik dat zij weten dat ik weet dat ooit ooit ik dit gevecht verliezen zal dat ik vallen zal als regen met zijn water grond onder mij en de vaste ankers die mijn wortels waren los heeft geweekt en wind mij oud en stram…
M.A Romers18 november 2005Lees meer >

HET GROOTJE VAN EEMNES

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.012
Toen de doodsmare kwam, Zie, mijn wangen zijn stram, Maar ik schreide als het kind van mijn kindren! In der schamelen nood Gaf hij meer nog dan brood: Als een vriend had hij troost voor zijn mindren. O Hoe heugt mij de dag, Toen mijn bitter geklag Mij geen uitstel der pacht mocht verwerven!…

DE WINTERREUS

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.719
Hij is zeer oud, en stijf en stram; Gestopen stapt hij voort. Bij klare dage, schijnt hij klein En duikt zich als een dwerg; Bij duistre nacht vertoont hij zich Veel hoger dan een berg. Wit, sneeuwwit is zijn lange baard, Zijn schedel kaal en bloot; Zijn ogen liggen diep en dof Als de ogen van de dood.…

Twist met Grete

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.828
De muur, zo opgebouwd, Hij breekt de één-wijde verte Van kleuren, die rillen in d’adem Der geurende herten; Hij is als een man die, stram en oud, Leeft te midden van een heel fris woud.…

Nachtklam

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Recht op, rechtuit, stram zich verzettend tegen het dreunen van de resten van de dag met handen als houwelen zich verwerend tegen het graniet van de nacht wordt de ochtend bevochten.…

Februari

gedicht
2.5 met 38 stemmen aantal keer bekeken 18.791
Het is zo ver weg, wij zijn zo stram vertederd het huiverig oog stuit op de kerktoren in de verte tussen onzichtbaar bezige bomen.…

Wat ik tegenkwam 5

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
De roodgloeiende boom de morgenzon groetend een vogel zittend midden op www.vliegles.nl een vogel aan de overkant hem bekijkend witte hagelkorrels op bruin platanenblad wat dochter zou fotograferen drie nog bloeiende Teunisbloemen tegen een paaltje, de zon kwam ik tegen, hield hand boven mijn ogen want glad, liep dan stram de…
Ralameimaar21 november 2024Lees meer >

Bevlogen heks

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
slagveld Deze gewijde grond moet bevrijd Ze jaagt hem in het vrome harnas Achter het schild verbergt ze de geestdrift, het visioen en zijn kroon De dolk kortwiekt de lokken Elk aanlokkelijk spoor word gewist beschermd tegen de dolle drift van schildknaap en bastaardzoon de hoon van schriftgeleerden die haar in een kruisverhoor tot hun stram…
Wim Veen30 augustus 2005Lees meer >

Het huis herinnert zich mij.

gedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 13.372
Stram van ouderdom staan tafel en stoel in hun recht. Mat en zeil zijn al lang aan elkaar gehecht. De trap naar de zolder leeft op als ik mijn voet erop zet. Behaaglijk kraakt elke tree: naar boven m'n kind en naar bed.…

DE AVONDTROMPE

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.224
De trompe steekt de koe, daartoe verwekt, alzo de mensen, die, tegen avond, lam en stram gewrocht, de ruste wensen.…

Van een jongetje

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.269
Zijn moederken was oud en stram En moe van arbeid en van jaren; Ze leerde 't leed: in pijn te baren Kroost dat de dood weer spade ontnam. Dan zag ze 't hoofd van 't huisgezin Een morgen van de drempel dragen. Toen stapte een rei van donkre dagen, Vertwijfling, schaamte en armoede in.…

De boom die 'vader' heette

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.608
een mooie, grote, stoere eik staat aan de eeuwenoude dijk in de lente met duizenden knoppen die popelen om uit de tak te ontspruiten en zomers: dan kun je het bloeien niet stoppen weelderig blad, het is niet te stuiten de herfst, guur en koud maar stram staat de eik geteisterd door regen en wind aan de dijk de wind waait, de storm oogst…