Alle inzendingen over verging

151 resultaten.

Sorteren op:

De vergeet-mij-niet

poëzie
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.986
Liefje in de weelge weiden Stak ‘t blauwe takje aan mijn hart, Zij dacht aan ‘t uur van gaan en scheiden En al haar lust verging in smart. En waar het beekje door de weiden Bij els en wilgen henenvliet, Omhelsden wij elkaar en schreiden Vergeet mij niet! Vergeet mij niet!…

Nieuwe kansen

hartenkreet
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.313
Ik wacht op jou elke morgen Dan word ik wakker en maak ik me zorgen Jij bent er niet, een lege plek, een leeg gevoel Ik begin te twijfelen, ik weet niet wat ik voel Ik begrijp niet waarom jij wegging Kan niet geloven hoe onze liefde verging Wil niet alleen zijn op dit moment Zeg dat het wel gaat, maar ik raak er niet aan gewend Ik kan jou…

Tederheid, leg nu uw hoofd

poëzie
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.687
de avond verging en de nacht; toen de morgen hun lichamen vond, was hun ziel reeds ten prooi aan de nacht waarin ook de wereld verzonk. ----------------------------------- uit: Tempel en Kruis (1940)…

Het bootje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Tot het bootje Door weer en wind verging, En het water nooit meer zo deinde Als in het begin.…
Daphne10 augustus 2015Lees meer >

FINALE

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.315
Er is geen hart, dat in mijn hart zo dorstig dorst te dringen als wen Uw droefnis en mijn smart in ’t nachtlijk uur vergingen. Ons leven was een vloek, een hoon, Het zonk te zwaar, te diep, wat was mij weelde, wat een woon, zo 'k eeuwig in Uw armen sliep!…

Geheel alleen voor eens

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 731
ik wou wel eens de vloer inventariseren maar ik voelde me al snel hinkelen omfladderen van tegels één, twee, drie, vier de lust verging me het lijnenspel te verbreken het raster eeuwig tot aan zijn oevers vaalwit, harder dan waspoeder vergrijsde aderen die ooit zwart kleurden op één perfect spoor na waren ze allen gebroken als klonters…

Daar is een lied...

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.615
Ik weet dat ik het nergens zing Dan hier waar ik uw hart hoor slaan 't Lied waarin alle lied verging En elk ding beidt zijn nieuw bestaan... Zo laat mij nog in zaalge wacht: Het hoogste heil is nimmer ver: God zendt het in de slaap vannacht Ik zing het met de morgenster!…
P.C. Boutens10 februari 2017Lees meer >

Een oud dagboek

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
mijn roze geluk viel aan scherven en het blauwe verlangen dat in weemoed verging. Vele bladzijden liggen nog precies in mijn geheugen alsof de dag dat ik ze schreef,pas gisteren leek maar hoe hebben ze mij ooit kunnen verheugen? - als alles achteraf maar een dwaze illusie bleek!…

Klacht

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.692
Als de avond daalde van de bergen, Zag zijn hunkerend hoofd de gloed van het leven, Dat rijst op de wereld - dat verging in zijn boezem, En zijn stem vroeg de sterren genezing - En stierf ver weg in de bergen - Toen is hij gestorven! Maar onze strijd stuurt zijn echo's aan bergen en dalen!…

Overval in bad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
haar hart bonsde, dit was niet pluis Angstige ogen keken naar de deur; zag zij die deurknop daar bewegen Uit haar gezicht verging alle kleur want hier waren geen vluchtwegen Gruwelijk klonk het zachte kraken wie daar schreed was reeds vlakbij Dat nu net zij dit moest meemaken ze werd banger, ‘t kwam dichterbij Ze schrok, de deur had geen…

Eiland

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.899
Hier besta je tussen golven, tussen helmgras en riet Lijkt de wereld uitgestorven, hoor je zee en verder niets Denk je soms nog aan wat is geweest, ooit in het zand geschreven Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet Zoveel…

Enkele stations

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
We leerden van haar duidelijk spreken zodat ze liplezen kon Zij hadden een kijker waarin we ansichts van witte bergen met hotels en stations mochten bekijken Er kwamen koekjes langs, stukjes kaas, plakjes worst Bij 't afscheid iets voor de spaarpot Bij mijn kinderen verging dat later ook zo Als ik nu aan de haven loop zie ik de stapels…
Ralameimaar1 november 2019Lees meer >

Herdenking

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Twee personen waren er nu bij, niet eerder hier geweest op weg erheen leek het een beetje feest met bloemen en een plant We zaten met z'n vijven voor zijn graf op ‘t gras Vriendin van broer en vriend van zus Als, als om hen voor te stellen Deze stelden vragen soms zodat broer vertellen kon hoe ‘t hem toen, de dag erna verging…
Ralameimaar23 september 2024Lees meer >

Altijd verbonden

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
Ben jij een fluistering van iets dat ooit was en verging, of een teken dat wacht op de ogen die jou herkennen? Op een zekere dag was je een storm, een onstuimig, laaiend vuur, een stervende zon die de open hemel in vlammen hulde.…
CB18 mei 2025Lees meer >

De onvergetelijke ster

hartenkreet
2.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 262
Ben jij een fluistering van iets dat ooit was en verging, of een teken dat wacht op de ogen die jou herkennen? Op een zekere dag was je een storm, een onstuimig, laaiend vuur, een stervende zon die de open hemel in vlammen hulde.…
CB9 juni 2026Lees meer >

Karl Marx: " Alle bezit is diefstal"

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 968
Zo verging het arbeidersparadijs en velen zagen daarin het bewijs dat slechts het kapitalistisch systeem de oplossing is van het probleem mensen welvaart te brengen: vrije markt economie, waar ieder binnenharkt wat hij kan, met ook nog een goede kans, op de jack-pot – in theorie, althans.…
ADAMANT28 oktober 2011Lees meer >

lappen maar....

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.238
lijk beheren erfgoed van vloer tot plafond wat we niet werk'lijk rein krijgen extra te behand’len tegen parasieten willen zonder zorg genieten niet zeuren werken heim'lijk zwijgen immers wacht voor de trek van maden ze planten voort - bij de konijnen af fokken in de wieg tot aan ’t graf vieze nomaden strooiend met hun zaden zo verging…

Aan ene jonge dichter

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.847
Gij weet hoe 't Icarus verging, Die, vliegend met een kunstnaar mee, Op al te zwakke vleuglen hing, En nedertuimelde in de zee: Zo ge u voor zulk een val wilt wachten, Meet dan uw vlucht af naar uw schachten.…

Antifoon

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
Verlos mij daarom van de pijn waarmee ik mijzelf verwond op zoek naar jouw evenbeeld dat in mijzelf verging. De stilte is binnen deze muren verankerd en breidt zijn armen naar de ruimte uit. Het leeg vertrek waarin ik woon is het grondstation waarin ik troon, en sterrenlicht uit voorbije aeonen verzamel ik in dit brandend heden.…

Holyguns

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
Ze kwamen met een grote mallemoer En holyguns - in lege Sprintersbuizen Verging de lol met man en macht en muizen Want mollen was daar lang niet meer zo stoer 't Rapalje ging pas los in Rotjeknor Maar deelder is geen nachtwacht burgervader Een lid met gitzwart haar van meinhof baader Knalt vuurwerk achter een gesloten hor Wijkt uit voor…

Roëlla

hartenkreet
4.2 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.220
Als ik nu terug denk aan die tijd Dan is het een gegeven Een tiener levert een oneerlijke strijd Je hebt echt moeten knokken voor je leven Terwijl wij allen feesten en lachten Was er voor jou geen lol aan Jij kreeg morfine om de pijn wat te verzachten Je kon amper op twee benen staan En wij maar over huiswerk klagen Terwijl jij verging…

mijn viool

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 842
medogenloze stem hoorde, omsloot ik met vaste hand, je slanke hals totdat mijn knokkels wit werden wilde je kapot slaan met een krachtige slag om nog eens elk deeltje tot splinter te vertrappen juist omdat ik niet spelen kon, richtten mijn frustraties zich tot jou mettertijd werd je stoffiger,lag tussen de een of ander rommel mijn tijd verging…
JJ4 januari 2011Lees meer >

Het dal

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.808
- hier, vóor 't geruisloos dal, waar al ons dromen treden, alwaar, met licht gelaai, de zomerzoelte speelt en wondre dingen wekt uit die verborgenheden, - als ongewisse glans, uit duisternis geteeld, als een verloren glimp van 't laatste zonnegloren, die nog, in volle nacht, én klaarte én wisheid meldt, - als iets dat eens verging, als ware…

Klacht

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.163
Ik gaf hem al wat ik bezat, al wat ik op de wereld had, mijn jonge lijf, mijn blijde lach, mijn onschuld van de eerste dag, mijn lach, mijn ogen, hart en lijf dat al verging in het bedrijf, waaruit allengs zijn kus ging heen; - maar 'k had hem nog alleen. Wat blijft mij, wat? Ik werd te oud, mijn hoofd is leeg, mijn hart is koud.…
Dop Bles19 maart 2020Lees meer >

Culinair avontuur

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 668
kunt je laten inspireren door dagelijkse kost verbaal en culinair souffleren Drie in de pan vlam in de pan een kookboek in de hand geen fantasie doch bellettrie met hoed door 't ganse land Hieraan heb ik houweel met pik uit voorzorg toegevoegd wij trekken daarmee voorwaarts noordwaarts naar de ijszee toe Met man en muis vergingen…

'S MOLENAARS DOCHTER

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.340
met wie al mijn vreugde verging; Straks, tegen mijn wil, breekt de bruiloftsdag aan: Ach, was ik bij u en mijn lijden gedaan!' Met rukt zij de ring af, haar heiligste goed, En slingert hem neer in de kolk aan haar voet, En 't siddert en trilt in de donkere schoot, Als klopte men zacht aan de poort van de Dood.…

HENDRIK MARSMAN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 795
denkend aan Holland zie ik heel veel gebeuren populisten die zeuren over menging en kleuren in hun heerlijk land denkend aan Holland vind ik twittershit meuren hoor ik dichtslaande deuren in heus geen vol land denkend aan Holland hoor ik minachtend keuren hysterici gillen: vol land! maar een fijn, mooi, land: jóúw land, het dénkende…

24 Augustus 1838.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Begroet ô scheepskartouwen Uit koopren keel de grijze Palinuur, Wiens vlag ter eer de trouwste der getrouwen, De Wees van 't IJ, Van Speijk verging in 't vuur. Verhef de lof van Nassau, Waterhelden, Op wie het land als onverwinbre staart, En ruise uw lied langs Nereus pekelvelden: De Koning leef!…

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Ze sliepen in een afgrond zonder stroming - De golven en getijden waren dood, De maan, hun minnares, was er niet meer; De wind beroofd van kracht in stille lucht, En de wolken vergingen; Het Duister had geen behoefte Aan hulp van hen - Hij was het universum.…

Kinderpartij

poëzie
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.477
vervoering -- en dan gaat de tocht veranderen en heeft opgezocht een verderwegzijn en deinst af en slinkt, tot zij werd opgenomen in de beneveling gekomen voor het geopend oog; een stof, een dunne wolk was er nog wel allengs vervluchtigend en hing en zonk, er is een enkel hel gerinkel van het cymbelspel en ook dit minderde en verging…