151 resultaten.
De vergeet-mij-niet
poëzie
2.8 met 36 stemmen
3.986 Liefje in de weelge weiden
Stak ‘t blauwe takje aan mijn hart,
Zij dacht aan ‘t uur van gaan en scheiden
En al haar lust verging in smart.
En waar het beekje door de weiden
Bij els en wilgen henenvliet,
Omhelsden wij elkaar en schreiden
Vergeet mij niet! Vergeet mij niet!…
Nieuwe kansen
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.313 Ik wacht op jou elke morgen
Dan word ik wakker en maak ik me zorgen
Jij bent er niet, een lege plek, een leeg gevoel
Ik begin te twijfelen, ik weet niet wat ik voel
Ik begrijp niet waarom jij wegging
Kan niet geloven hoe onze liefde verging
Wil niet alleen zijn op dit moment
Zeg dat het wel gaat, maar ik raak er niet aan gewend
Ik kan jou…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 de avond verging en de nacht;
toen de morgen hun lichamen vond,
was hun ziel reeds ten prooi aan de nacht
waarin ook de wereld verzonk.
-----------------------------------
uit: Tempel en Kruis (1940)…
Het bootje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Tot het bootje
Door weer en wind verging,
En het water nooit meer zo deinde
Als in het begin.…
FINALE
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.315 Er is geen hart, dat in mijn hart
zo dorstig dorst te dringen
als wen Uw droefnis en mijn smart
in ’t nachtlijk uur vergingen.
Ons leven was een vloek, een hoon,
Het zonk te zwaar, te diep,
wat was mij weelde, wat een woon,
zo 'k eeuwig in Uw armen sliep!…
Geheel alleen voor eens
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
731 ik wou wel eens
de vloer inventariseren
maar ik voelde me al snel hinkelen
omfladderen van tegels
één, twee, drie, vier
de lust verging me
het lijnenspel te verbreken
het raster eeuwig tot aan zijn oevers
vaalwit, harder dan waspoeder
vergrijsde aderen die ooit zwart kleurden
op één perfect spoor na
waren ze allen gebroken
als klonters…
Daar is een lied...
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.615 Ik weet dat ik het nergens zing
Dan hier waar ik uw hart hoor slaan
't Lied waarin alle lied verging
En elk ding beidt zijn nieuw bestaan...
Zo laat mij nog in zaalge wacht:
Het hoogste heil is nimmer ver:
God zendt het in de slaap vannacht
Ik zing het met de morgenster!…
Een oud dagboek
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
595 mijn roze geluk viel aan scherven
en het blauwe verlangen dat in weemoed verging.
Vele bladzijden liggen nog precies in mijn geheugen
alsof de dag dat ik ze schreef,pas gisteren leek
maar hoe hebben ze mij ooit kunnen verheugen?
- als alles achteraf maar een dwaze illusie bleek!…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Als de avond daalde van de bergen,
Zag zijn hunkerend hoofd de gloed van het leven,
Dat rijst op de wereld - dat verging in zijn boezem,
En zijn stem vroeg de sterren genezing -
En stierf ver weg in de bergen -
Toen is hij gestorven!
Maar onze strijd stuurt zijn echo's aan bergen en dalen!…
Overval in bad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 haar hart bonsde, dit was niet pluis
Angstige ogen keken naar de deur;
zag zij die deurknop daar bewegen
Uit haar gezicht verging alle kleur
want hier waren geen vluchtwegen
Gruwelijk klonk het zachte kraken
wie daar schreed was reeds vlakbij
Dat nu net zij dit moest meemaken
ze werd banger, ‘t kwam dichterbij
Ze schrok, de deur had geen…
Eiland
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.899 Hier besta je tussen golven, tussen helmgras en riet
Lijkt de wereld uitgestorven, hoor je zee en verder niets
Denk je soms nog aan wat is geweest, ooit in het zand geschreven
Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven
Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied
Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet
Zoveel…
Enkele stations
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 We leerden van haar duidelijk spreken zodat ze liplezen kon
Zij hadden een kijker waarin we
ansichts van witte bergen
met hotels en stations mochten bekijken
Er kwamen koekjes langs,
stukjes kaas, plakjes worst
Bij 't afscheid iets voor de spaarpot
Bij mijn kinderen verging dat later ook zo
Als ik nu aan de haven loop
zie ik de stapels…
Herdenking
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Twee personen waren er nu bij,
niet eerder hier geweest
op weg erheen
leek het een beetje feest
met bloemen en een plant
We zaten met z'n vijven
voor zijn graf op ‘t gras
Vriendin van broer
en vriend van zus
Als,
als om hen voor te stellen
Deze stelden vragen soms
zodat broer vertellen kon
hoe ‘t hem toen, de dag erna
verging…
Altijd verbonden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Ben jij een fluistering van iets
dat ooit was en verging, of een teken dat wacht op de ogen die jou herkennen?
Op een zekere dag was je een storm,
een onstuimig, laaiend vuur, een stervende zon die de
open hemel in vlammen hulde.…
De onvergetelijke ster
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
262 Ben jij een fluistering van iets
dat ooit was en verging, of een teken dat wacht op de ogen die jou herkennen?
Op een zekere dag was je een storm,
een onstuimig, laaiend vuur, een stervende zon die de
open hemel in vlammen hulde.…
Karl Marx: " Alle bezit is diefstal"
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
968 Zo verging het arbeidersparadijs
en velen zagen daarin het bewijs
dat slechts het kapitalistisch systeem
de oplossing is van het probleem
mensen welvaart te brengen: vrije markt
economie, waar ieder binnenharkt
wat hij kan, met ook nog een goede kans,
op de jack-pot – in theorie, althans.…
lappen maar....
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
3.238 lijk beheren
erfgoed van vloer tot plafond
wat we niet werk'lijk rein krijgen
extra te behand’len tegen parasieten
willen zonder zorg genieten
niet zeuren werken heim'lijk zwijgen
immers wacht voor de trek van maden
ze planten voort - bij de konijnen af
fokken in de wieg tot aan ’t graf
vieze nomaden strooiend met hun zaden
zo verging…
Aan ene jonge dichter
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.847 Gij weet hoe 't Icarus verging,
Die, vliegend met een kunstnaar mee,
Op al te zwakke vleuglen hing,
En nedertuimelde in de zee:
Zo ge u voor zulk een val wilt wachten,
Meet dan uw vlucht af naar uw schachten.…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Verlos mij daarom van de pijn
waarmee ik mijzelf verwond
op zoek naar jouw evenbeeld
dat in mijzelf verging.
De stilte is binnen deze muren verankerd
en breidt zijn armen naar de ruimte uit.
Het leeg vertrek waarin ik woon
is het grondstation waarin ik troon,
en sterrenlicht uit voorbije aeonen
verzamel ik in dit brandend heden.…
Holyguns
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
568 Ze kwamen met een grote mallemoer
En holyguns - in lege Sprintersbuizen
Verging de lol met man en macht
en muizen
Want mollen was daar lang niet meer zo stoer
't Rapalje ging pas los in Rotjeknor
Maar deelder is geen nachtwacht burgervader
Een lid met gitzwart haar van meinhof baader
Knalt vuurwerk achter een gesloten hor
Wijkt uit voor…
Roëlla
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
3.220 Als ik nu terug denk aan die tijd
Dan is het een gegeven
Een tiener levert een oneerlijke strijd
Je hebt echt moeten knokken voor je leven
Terwijl wij allen feesten en lachten
Was er voor jou geen lol aan
Jij kreeg morfine om de pijn wat te verzachten
Je kon amper op twee benen staan
En wij maar over huiswerk klagen
Terwijl jij verging…
mijn viool
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
842 medogenloze stem hoorde,
omsloot ik met vaste hand, je slanke hals
totdat mijn knokkels wit werden
wilde je kapot slaan met een krachtige slag
om nog eens elk deeltje tot splinter te vertrappen
juist omdat ik niet spelen kon, richtten mijn frustraties zich tot jou
mettertijd werd je stoffiger,lag tussen de een of ander rommel
mijn tijd verging…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 -
hier, vóor 't geruisloos dal, waar al ons dromen treden,
alwaar, met licht gelaai, de zomerzoelte speelt
en wondre dingen wekt uit die verborgenheden, -
als ongewisse glans, uit duisternis geteeld,
als een verloren glimp van 't laatste zonnegloren,
die nog, in volle nacht, én klaarte én wisheid meldt, -
als iets dat eens verging, als ware…
Klacht
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.163 Ik gaf hem al wat ik bezat,
al wat ik op de wereld had,
mijn jonge lijf, mijn blijde lach,
mijn onschuld van de eerste dag,
mijn lach, mijn ogen, hart en lijf
dat al verging in het bedrijf,
waaruit allengs zijn kus ging heen; -
maar 'k had hem nog alleen.
Wat blijft mij, wat?
Ik werd te oud,
mijn hoofd is leeg, mijn hart is koud.…
Culinair avontuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
668 kunt je laten inspireren
door dagelijkse kost
verbaal en culinair
souffleren
Drie in de pan
vlam in de pan
een kookboek in de hand
geen fantasie
doch bellettrie
met hoed door 't ganse land
Hieraan heb ik
houweel met pik
uit voorzorg toegevoegd
wij trekken daarmee
voorwaarts noordwaarts
naar de ijszee toe
Met man en muis
vergingen…
'S MOLENAARS DOCHTER
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.340 met wie al mijn vreugde verging;
Straks, tegen mijn wil, breekt de bruiloftsdag aan:
Ach, was ik bij u en mijn lijden gedaan!'
Met rukt zij de ring af, haar heiligste goed,
En slingert hem neer in de kolk aan haar voet,
En 't siddert en trilt in de donkere schoot,
Als klopte men zacht aan de poort van de Dood.…
HENDRIK MARSMAN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
795 denkend aan Holland
zie ik heel veel gebeuren
populisten die zeuren
over menging en kleuren
in hun heerlijk land
denkend aan Holland
vind ik twittershit meuren
hoor ik dichtslaande deuren
in heus geen vol land
denkend aan Holland
hoor ik minachtend keuren
hysterici gillen: vol land!
maar een fijn, mooi, land: jóúw land,
het dénkende…
24 Augustus 1838.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.365 Begroet ô scheepskartouwen
Uit koopren keel de grijze Palinuur,
Wiens vlag ter eer de trouwste der getrouwen,
De Wees van 't IJ, Van Speijk verging in 't vuur.
Verhef de lof van Nassau, Waterhelden,
Op wie het land als onverwinbre staart,
En ruise uw lied langs Nereus pekelvelden:
De Koning leef!…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ze sliepen in een afgrond zonder stroming -
De golven en getijden waren dood,
De maan, hun minnares, was er niet meer;
De wind beroofd van kracht in stille lucht,
En de wolken vergingen; Het Duister had geen behoefte
Aan hulp van hen - Hij was het universum.…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 vervoering -- en dan gaat de tocht
veranderen en heeft opgezocht
een verderwegzijn en deinst af
en slinkt, tot zij werd opgenomen
in de beneveling gekomen
voor het geopend oog; een stof,
een dunne wolk was er nog wel
allengs vervluchtigend en hing
en zonk, er is een enkel hel
gerinkel van het cymbelspel
en ook dit minderde en verging…