1419 resultaten.
Verrukkelijk
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
3.151 Jouw geur hangt nog om me heen
Na die heerlijke dans van vannacht
Ook al ben ik hier nu weer alleen
Ik weet dat jij vol verlangen wacht
Jouw sterke armen houden me vast
Mijn hoofd tegen je schouder gerust
Versmolten in het ritme van muziek
Draaiende heupen lippen zacht gekust
Jouw mooie bruine gespierde lichaam
Strakke jeans… je bent om…
"Rythme en Provence"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 Schrale bodem doorleefd, geblust
in een oceaan van zonnebloemen, door
purperen zonnen goudgeel gekust,met een
bruin gezicht naar de planeten gericht.…
BALKENBRIJ
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.289 Het resultaat: een kleffe, platte grijzig bruine wrat,
die echter door mijn oma werd omarmd.
Zij gaf mij, toen ik klein was, ooit een bord met balkenbrij,
dwong mij om die kadaverprak te eten.
Het staat mij nu, na meer dan veertig jaar, nog altijd bij,
een trauma dat ik nimmer kan vergeten.…
Stervens-pijn
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.756 Onder mijn voeten reuzelen stil
Verdroogd' en bruin oktoberblaân
Neem Gij mijn handen, God, Ik kàn,
Ik durf er haast niet overgaan...
Mijn zwierige tred is niet gewend
Te trappen op illusie-scherven...
Gij, die me "leven" hebt geleerd,
God, leer me sterven.
---------------------------------
uit: Vondelingskens (1926)…
Gedachten avontuur
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.669 rond uitbreiden
hier en daar door schaduw van
groene brede kronen
verraste ogen naar een licht-
heldere blauwe hemel leiden
en
lopen langs een smal zandpad
waar doorvallend zonlicht
groene bladeren bespeelt
donkere en felle kleuren
grauwe stammen het rijk
geschakeerde grondpalet waar
donkergroen van mollig mos
speelt met glinsterend bruin…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem uitkijken
Met Hem zal Ze dansen en zingen
Als Zijn hand Haar uit het donker bevrijdt
Begint de koude sneeuw te smelten
De winterkou wijkt van Hem
En de kracht van de koude tijd verdwijnt
In het zware lichaam maakt Zij zich jong
Bruin…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Geel bruin
koren wuift
blaast de wind
stuifmeel stuift
zee in verte
duin en dal
weidelanden
koe met stal
bloemen bomen
vogel meeuw
tijd staat stil
voor jaar en eeuw
boeren-huisje
akker ploeg
kindje speelt
plaats genoeg
ouwe ezel
hinnik lacht
vrolijk rustig
dag en nacht
boer boerin
beide buiten
lapjeskat
vogels fluiten
blauw…
in het duister geklemd
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
833 oneffen uren
half boven grijze wolken, ergens hoog
ruggengraten, gebroken in een gracht met as
en weke lijken, er is geen steen meer, niet eens een boom
die nog kan slapen
met mijn witte handen raak ik een naam aan,
het glasraam waarachter ogenblauw
staart naar wanhopige verbinding
ik verleg mijn hart
naar een langzame sneeuwvlok
op bruin…
Gootspoken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Vanaf de Bommelse daken
ook vanaf gevels en dakgoten
bespieden artistieke Gootspoken
ons winkelend in de straat
Brilspook ziet met grote ogen
dat de feestmaand december in aantocht is
de beeldjes van terrazzo uit
gedachtewereld ontsproten
terwijl een varken als kelner
de bruine beer en de witte zwaan bedient
Bommelse Gootspoken worden…
Rijp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Met uitgebloeide bloemen,
hun bladeren bruin en verdord.
En wind die door haast kale bomen fluit.”
Hun blad ligt aan hopen,
onder heggen en struik.
Het groene mos kleeft aan tegels en muren.
Regen klettert tegen donkere ruiten.
Geen mens waagt zich naar buiten.
Maar bij het opstaan deze morgen…
’t Was of er een wonder was verricht!…
De bladeren
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.096 De stralen die op 't bladerdak
een wijle wilden rusten,
Ze gleden door de takken heen
en vonden vuil, versleurd,
De kleine groene bladerkens
die zij zo gaarne kusten
'Och, arme bruine bladerkens!
Wat is er met U gebeurd?'…
wel, kom dan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.042 wat bent u bruin
wilt u iets eten ook?”
haar gul hartelijke genegenheid
warm en onderhoudend
voelt als een geschenk
met ogen die stralen
van passie en van vuur
geeft zij gastvrijheid haar echte betekenis
ik prijs de dagen
waarop ik mij verheug
haar te mogen begroeten…
REIZEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.208 Kennis dier allen, die in weelde-gaard'
Of woestenij van stad of zand-zee erven
Des levens vonk, uw gave, o Moeder Aard',
Uw gave, o Vader Zon. 0 laat mij drinken
De blik van ogen, zwart, bruin, hemels-blauw,
O laat mij diep in kelk van stem wegzinken,
Daar pure ziel als bie puurt honig-dauw...…
De nacht dat de lamp uit ging.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
652 het licht in je bruine ogen is vol vragen
maar ik kan je er geen antwoord op geven
moet ik zeggen, Lief, ik ben al zo met de toekomst bezig,
een toekomst die er niet is..
Het is een andere toekomst
een land waar ik niet meer van terug kom,
misschien even, om je te laten herinneren hoe het was....…
oude zomers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 de zon valt in loeiende strepen
takken breken in vlakken van licht
en trekken slepende vierkanten oranje
om me heen de lange tongen
de hitte met haar loden zwepen
zuigt in golvende lijnen vochtige franje
de aarde zengt mee als in een gebedslied
en trekt de ziel uit de monden der bloemen
zelfs de witte bruidssluiers
verhangen zich te bruinen…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 Unieke kleuren ontvouwen
zich als een stille explosie: diep oranje, rood
en bruin, een stille vlam die niet brandt, die mijn gevoelige
binnenwereld verwarmt en ruimte maakt voor alles wat ik voel, alles wat ik ben.…
Tussen de regels van het lichaam
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
126 Ik heb ze opgezocht
in inkt die bruin werd van de tijd,
namen zonder gezicht,
data zonder adem.
Een kind, vijf jaar, geen jaartal daarna.
Een doodgeborene die achter de heg
van het kerkhof
een laatste rustplaats vond.
Een vrouw, verdwenen na de bevalling,
daarna alleen nog wit.…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Gele, bruine bladeren
dwarrelen traag naar de aarde, elke
kleur echoot een verloren seizoen, mijn broos hart
opent zich voor hun gewicht, en sluit, bang voor vergankelijkheid.
Het ritmische geluid van
regen op het oude raam brengt namen,
verweerde gezichten en fluisterende stemmen terug.…
Kleur!
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.171 Eenmaal binnen werd het langzaam beter
De jas ging uit,
De Aardappeleters; nog donker en bruin
Op naar Parijs,
Zelfportret met strooien hoed: de kleur begint te komen
Door naar Arles,
De zaaier, de maaier: Zomer in optima forma
Geel en Blauw,
kleuren als de zon tegen een strakblauwe hemel,
gevangen in zijn krachtige penseelstreken.…
Voor als het tegen zit
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
4.741 Ik liep eens ‘s avonds in het woud
en zag tussen het kreupelhout
een kabouter staan,
-hij was niet groot, zijn muts fel rood-
met bruine laarzen aan.
Zijn boezeroen
in Jadegroen
kleurde goed bij 't mos
en zijn broek van ruw katoen
leek op eikenschors.…
samenspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
940 tien vingers bewegen
sierlijk als ballerina’s
over de zwart-witte toetsen
van de oude bruine piano
hard dan weer zacht
bezeten edoch teder
enkel en toch samen
verenigen zij zich
in betoverende klanken
tot een hoorbaar ballet
buiten zinderende hitte
binnen vurige extase
maar het hoofd
ventilatorkoel
de noten van drie klassieke meesters…
Mijn Schoonzus ...
hartenkreet
3.6 met 64 stemmen
11.052 Mijn schoonzus is een beste meid
Zeer uitdagend en erg charmant
Blonde haren en flinke borsten
Laat mannen eten uit haar hand
Mijn schoonzus kent geen schaamte
Draagt korte rokjes heeft bruine benen
Ook al is ze dan geen achttien meer
Ze laat zich door menig man nemen
Mijn schoonzus kan heel goed liegen
Daarin is ze cum laude afgestudeerd…
Regenboog 1
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
971 Wij gaan zitten midden op het pad,
Jou bruine ogen ontmoeten de mijne.
Niets hoeft, alles kan en mag.
Niemand die iemand wil opeisen,
Liefde laat zich niet bewijzen.
Onze ogen zuiver en helder-
Zoals het water uit de bron,
Als de blauwe lucht en als de zon-
In elkaar dieper en verder kijken.…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
771 van wilde rivieren,
grijze onafzienbare beproeving,
die langs dorre grasvlakten wegtrekt
rook, verteld in wolken leed
schildert het indianenkleed
Native Amerikaanse indiaan
de wilde broeder op zoek
naar tatanka, roep van bizons,
broederliefde die naturel
de schreeuw van de adelaar
met zijn ogen volgen wil
en het grommen van
de bruine…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Aan heimwee toegegeven ben ik voor even in m’n oude dorp,
loop langs het bruine water over het jaagpad naar de dreven,
zie nog m’n oom hangend in z‘n zeel op ‘t oude pad en tante
die aan de helmstok staat; mijn god wat voor leven was dat.…
Toffe Jongens
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.417 in die ballonversierde huifkar
dat te vieren wat je viert
als je van school verdronken bent
loze beloftes aan de wilgen
schooldiploma nog op schoot
zomaar genietend van de wolken
en Freeks' leven na de dood
En in de verte klonk nog iets
van automatische transmissie
Het kwam met plankgas dichterbij
en sloot genoegelijk de rij
dat bruine…
Wonderlijk bos
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
622 Opsnuivend de geur van 't herfstig kleurenbos
worden mijn ogen verwend door
goud, oker, bruin en geel, met natuurpenseel aangebracht
waardoor zomergroen omtoverde naar herfstkleedpracht.…
terug bij moeders pappot
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
554 ik heb tomatenroomsoep met balletjes,
konijn met pruimen uit de tuin en
zelfgerolde kroketjes
en als toetje
rijstpap ,niet met gouden lepeltjes,
maar met bruine suiker!
jongen , tast toe, het is je gegund!
ik ben zo content dat je er weer bent!
mijn grote jongen!
mijn sterke beer!…
DE RODE STEP
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 vooraan
noem geen namen of
plaatsen
ik zal ze niet herkennen
leg linoleum vast in mooie
marmerwoorden
rieten tegels
in huiskamergesprekken
de suitedeuren glas-in-lood
geef pagina’s de ruimte
voor af te zetten voeten
in putdeksel slalom
laat knerpend grind, de
sloppen langs mijn rubber
banden zoeven
de oude man gekromd zijn
bruine…
o Perenboom belaên
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.695 De zomer ging voorbij,
en dan bekroondet gij
uw edel hoofd met bruine,
zoetvleesde peren, van
daar schier mijn hand aan kan
tot in uw hoogste kruine.
Nu staat gij daar en treurt,
ontkinderd en ontkleurd,
en schijnt alom te vragen:
zal niemand, die mij zag
in mijne schone dag,
me een meêlijend herte dragen?…