1276 resultaten.
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 De hemel kleurde wekenlang grauw, zelfs toen de zon weer kwam.
Enschede huilt nog, zacht, onder
stenen die opnieuw werden gestapeld, maar wie goed
luistert hoort hoe hoop zich vermengt met puin, hoe een wijk zichzelf weer
begint te benoemen, en elke lente toch weer iets groens durft te bloeien in het stille najaar.…
Paris s'éveille
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
476 gistend Parijs aan de vooravond
van het revolutiejaar achttien achtenveertig
droom ik 's nachts na een
wandeling
door een donkere schacht
een lange tunnel - alles is
even duister
als in dat ziploze ritsloze nummer
in een coupé in een trein
als een kluister
dan, aan het eind, kom ik aan
op een plein
de straatstenen al even grauw…
Magie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
989 Als de kracht van de zon voel ik me machtig
De warmte zorgt voor ontspanning onder de huid
De wereld te klein, een gevoel zo krachtig
Zwart is wit en donker is licht als ik de ogen sluit
Als de maan bij nacht is er licht in mijn leven
De dagen waren lang en oneindig ver weg
Als ik mijn armen strek, voel ik wat de nacht kan geven
Een grauwe…
De nacht-trein
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.784 De gloeiende veeg van mijn vinger,
fosforisch op de blauwe glaswand van een nacht;
het grauw geraas van een levenslot
aan de duistere bocht
van een dennenbos waar God mij wacht.…
Onstilbaar
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.377 De grauwe berg bestulpen witter luchten,
De nevel welt en sliert over het dal
Zijn wijde sluier welks deinende val
Verdooft de stad en haar diepe geruchten.
En peinzend, in hun zwaar bestoven vachten
Rijen de dennen langs des heuvels zoom,
Verloren in de winterlijke droom
Waaruit zij geen ontwaken meer verwachten.…
Vitalistisch
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.026 Land
van rust, waar de duivel zijn slaapplaats heeft, waar
God aan mijn geweten knaakt als een verslaafde rioolrat,
er sluipen panters in regenjassen door het Veluws groen,
niemand ziet de bloedende vissen in het aquarium bij de
Chinees of in de grauwe onweerslucht.…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
708 Een slechte bui drijft mijn bewuste binnen, schildert de
wereld grauw, negatief gevoel omwolkt herinneringen,
destabiliseert mijn leven, ik zoek afleiding en wandel de
binnenstad in, de oude stad waar niets verandert trek ik
aan als ‘n warme jas, ze is helende pleister op kwellende
littekens; ik herdenk Kees P op de binnenplaats van het
Burgerweeshuis…
Herfstwee.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.714 Grauw omendomme ligt de wee
die 's zomers groenegroeiend deinde,
en zong gelijk een zachte zee,
geluidloos in een weedom zonder einde.
Geen kalfjes rond een luie koe
die hippewippend huppelen.
Geen koeien kerft een wilgeroe
tot wissen en tot knuppelen.…
Winters strandgenoegen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
962 als een plasticbekertje op de golven
soms lijkt het onder de watermassa te worden bedolven
maar na enkele seconden ontwaar ik weer de opverende boeg
ik blijf even staan: zeewater slaat nu zelfs tegen mijn benen
koude trekt nu van onder naar boven door mijn lijf
heb vrijwel geen gevoel meer in voeten noch tenen
maar die woelige zee en de grauwe…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 Vlokken natte sneeuw vallen in
vlagen uit de grauwe bewolkte hemel.
Er blijkt toch nog een graf te
zijn onderhouden want
plastic bloemen hangen troosteloos in
een bekertje van tin.
Na lang speuren zie ik opeens,
half verstopt, onder gras en mos
contouren van een kapotte en
verweerde platte zerk.…
Voorjaarsvlinder
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
515 Verder wordt het niet meer grauw of grijs maar
eerder aantrekkelijk en prikkelend om flora en fauna te laten
bloeien tegelijkertijd hoor je gedreven en verweven klanken van gevleugelde
Hoe beroerd, geroerd, ontroerd en vervoerd ze is, omliggende natuur is volop in beweging.…
de rode ballon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 de rode ballon
grijze grauwe gruwelijkheid
verbleekte alle kleur -
de straten werden leeg en doods
de ijzeren dood vloog hoog
en strooide onheil in de stad,
die een plek werd in de hel
een meisje verscheen,
klein, bevreesd, met een ballon zó rood
dat zij lachte, ondanks alle pijn -
tot hij uit haar handje schoot
zij keek hem na…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Hij stoot en barst, zinkende al verorbert
het rot zijn wrak en het druipt meanderend
grauw langs het bot van haar bil.…
Zomervlinder
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
397 Verder wordt het niet meer grauw of grijs maar
eerder aantrekkelijk en prikkelend om flora en fauna te laten
bloeien tegelijkertijd hoor je gedreven en verweven klanken van gevleugelde
Hoe beroerd, geroerd, ontroerd en vervoerd ze is, omliggende natuur is volop in beweging.…
Andere tijden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
448 Geheel onverwacht op mijn pad, meer nog het komt steeds
dichterbij en vaker: structuur van grijze grauwe luchten gepaard met
flinke regenbuien, vroeg donker en temperaturen die niet bepaald zomers zijn
branden op het netvlies maar een ding weet ik zeker; samen maken we er iets moois van.…
Een voorspoedig nieuwjaar
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
553 In een magisch wonderland schenk ik een lief gebaar
of sta ik klaar met een lach voor die voorbijganger of bezoeker
die op mijn pad komt maar ook voor elkeen van waar het lijden op de loer
ligt en aan eenieder die zich laat meestromen met de grauwe slierten van een mist.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Nu somberend en laat mezelf meeslepen door een stroom
aan vergrijzende gedachten ronddwalend in het hoofd, plekje nabij
In aanraking komen met donkere dagen die al in de ochtend verrijzen terwijl
mijn steeds meer rimpels en vlekken verschijnende lichaam verdrinkt in grauwe mist.…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
601 Boven in de grauwe lucht straalt maan
als een smalle zilveren streep. Geen enkel wolk is zichtbaar in de
eindeloze rust van de lucht, enkel stilte van het donkerte, diep en mysterieus.
Woeste zee vangt het sterrengloed en
breekt het in zilveren fragmenten.…
een prozaïsche reisafstand (dixunt simultanus)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Een vergeten verhaal wat de ronde deed,
langs een fluisterkring, - de herinnering
van de donkere schim van een kiel
van een schip, grauw water waarin
verwoestende strijdlust ontwaakte –,
wat de kleuren van de onbestemde toekomst
weerspiegelden na het uitgestorven bewind,
wat de hindernissen zouden zijn.…
Brief aan jou...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.755 Een witheid, zonder grauw. Nieuw en schoon,
ook zonder kou. Waar mensen spelen met elkaar, gewoon
zonder herinnering. Dat lijkt me wel.
De zin van leven dit moment. Ik ben echt niet verwend.
Wat moet ik dan? Gewoon maar leven toch?
En hopen dat het beter wordt en overgaat, vanzelf??
Ik laat je gaan en zie je rug.…
Pangur Ban
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.844 zeker niet jaloers
En houdt zijn eigen kittenkoers
En zijn we 's avonds samen thuis
Dan vangt hij, half als sport, een muis
En ik jaag dan, niet zonder strijd
En met haast evenveel beleid
Op hopelijk wat meer begrip
Tijdens mijn geestelijke trip
En ook al zijn zijn ogen puik
Zijn blikveld eindigt bij zijn buik
Maar ik zie, ondanks grauwe…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Onder de doek rond het gelaat
sliertten wat haren grauw;
zij stond daar als ene die staat
-een doodvermoeide vrouw –
op de hoek van een voorstadsstraat
in sneeuw en winterkou.
Zij keek niet om naar de man,
een pak in de ene hand.
Ik dacht: dit is haar zoon.…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 Dit gebied is een landstreek des doods
en de middag is grauw als de nacht...
ach, hoe lang heb ik niet gezocht
naar het pad van haar huis, naar haar tuin,
naar het gras dat haar schrede betrad.
zij was de eerste die in de lente des levens
een zomer lang met mij was...…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 Dank, o zon, dat gij mijn zangen,
Als g'in 't leven slapen gaat,
Voor dees grauwe gasthuisgangen
Mild en goed behouden laat.
Dank, o weemoed, dat gij dromen
Zendt door mijne droefenis,
Wijl dees donkere dagen komen
Wijl mijn zon gestorven is...…
Maar in Vlaanderen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.753 De zwervende nevels en het wolkengeweld
Hielden mij sterk in hun grepen gekneld,
En mijn ganse wezen is zich zó gaan ontvouwen
Dat ik vurig mocht leven bij hun drukte en hun grauwen.…
Drinklied
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.252 Of gij grauw of donker ziet,
dronken lui en achten 't niet.
't Schijnt het een gemeen gebrek is,
als de zinnen van de wijn
altemaal betoverd zijn,
dat een mens dan veeltijds gek is:
zelden beurt het dat een man
wijs kan blijven bij de kan.…
Handelsgeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Op de brede kade van basalt,
steken huizenhoge kranen hun geraamte af tegen een hemels blauwe,
of juist grauwe lucht.
Hadden zij spieren, dan waren ze gebald
en maakte hen geducht qua tegenstand.…
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 ,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich gefluister
en golven geruchten
langs gevederde ruggen;
hun nachtelijk waken
komt langzaam ten einde
als 't grauw…
Midwinter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Lege kale takken klieven de grauwe lucht,
het meeste leven is al weggevlucht,
de Aarde slaakt een stille zucht:
de winternacht is lang, koud en diep duister.
De Aarde lijdt onder een kil doodskleed,
strenge vorst heerst ijzig en wreed,
ik huiver en hoop want ik weet:
straks schenkt de zon weer lente, licht en luister.…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
258 ,
schuilplaats voor duizenden gasten
Onder de brede
vleugels van Jara
wacht ik, onzichtbaar
voor andere vogels,
in slinkend duister
aan drempels van licht,
op de rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich gefluister
en golven geruchten
langs gevederde ruggen;
hun nachtelijk waken
komt langzaam ten einde
als 't grauw…