Alle inzendingen over grauwe kiekendief vr

1276 resultaten.

Sorteren op:

Waar de lucht brak

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 672
De hemel kleurde wekenlang grauw, zelfs toen de zon weer kwam. Enschede huilt nog, zacht, onder stenen die opnieuw werden gestapeld, maar wie goed luistert hoort hoe hoop zich vermengt met puin, hoe een wijk zichzelf weer begint te benoemen, en elke lente toch weer iets groens durft te bloeien in het stille najaar.…
CB13 mei 2025Lees meer >

Paris s'éveille

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
gistend Parijs aan de vooravond van het revolutiejaar achttien achtenveertig droom ik 's nachts na een wandeling door een donkere schacht een lange tunnel - alles is even duister als in dat ziploze ritsloze nummer in een coupé in een trein als een kluister dan, aan het eind, kom ik aan op een plein de straatstenen al even grauw…
Xander13 juni 2025Lees meer >

Magie

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 989
Als de kracht van de zon voel ik me machtig De warmte zorgt voor ontspanning onder de huid De wereld te klein, een gevoel zo krachtig Zwart is wit en donker is licht als ik de ogen sluit Als de maan bij nacht is er licht in mijn leven De dagen waren lang en oneindig ver weg Als ik mijn armen strek, voel ik wat de nacht kan geven Een grauwe…
Tina9 juli 2004Lees meer >

De nacht-trein

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.784
De gloeiende veeg van mijn vinger, fosforisch op de blauwe glaswand van een nacht; het grauw geraas van een levenslot aan de duistere bocht van een dennenbos waar God mij wacht.…

Onstilbaar

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.377
De grauwe berg bestulpen witter luchten, De nevel welt en sliert over het dal Zijn wijde sluier welks deinende val Verdooft de stad en haar diepe geruchten. En peinzend, in hun zwaar bestoven vachten Rijen de dennen langs des heuvels zoom, Verloren in de winterlijke droom Waaruit zij geen ontwaken meer verwachten.…

Vitalistisch

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Land van rust, waar de duivel zijn slaapplaats heeft, waar God aan mijn geweten knaakt als een verslaafde rioolrat, er sluipen panters in regenjassen door het Veluws groen, niemand ziet de bloedende vissen in het aquarium bij de Chinees of in de grauwe onweerslucht.…

De wandeling

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
Een slechte bui drijft mijn bewuste binnen, schildert de wereld grauw, negatief gevoel omwolkt herinneringen, destabiliseert mijn leven, ik zoek afleiding en wandel de binnenstad in, de oude stad waar niets verandert trek ik aan als ‘n warme jas, ze is helende pleister op kwellende littekens; ik herdenk Kees P op de binnenplaats van het Burgerweeshuis…

Herfstwee.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.714
Grauw omendomme ligt de wee die 's zomers groenegroeiend deinde, en zong gelijk een zachte zee, geluidloos in een weedom zonder einde. Geen kalfjes rond een luie koe die hippewippend huppelen. Geen koeien kerft een wilgeroe tot wissen en tot knuppelen.…

Winters strandgenoegen.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 962
als een plasticbekertje op de golven soms lijkt het onder de watermassa te worden bedolven maar na enkele seconden ontwaar ik weer de opverende boeg ik blijf even staan: zeewater slaat nu zelfs tegen mijn benen koude trekt nu van onder naar boven door mijn lijf heb vrijwel geen gevoel meer in voeten noch tenen maar die woelige zee en de grauwe…
Leonardo23 december 2014Lees meer >

Het vervallen middeleeuwse kerkhof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 984
Vlokken natte sneeuw vallen in vlagen uit de grauwe bewolkte hemel. Er blijkt toch nog een graf te zijn onderhouden want plastic bloemen hangen troosteloos in een bekertje van tin. Na lang speuren zie ik opeens, half verstopt, onder gras en mos contouren van een kapotte en verweerde platte zerk.…
Leonardo24 december 2014Lees meer >

Voorjaarsvlinder

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
Verder wordt het niet meer grauw of grijs maar eerder aantrekkelijk en prikkelend om flora en fauna te laten bloeien tegelijkertijd hoor je gedreven en verweven klanken van gevleugelde Hoe beroerd, geroerd, ontroerd en vervoerd ze is, omliggende natuur is volop in beweging.…
CB29 maart 2021Lees meer >

de rode ballon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
de rode ballon grijze grauwe gruwelijkheid verbleekte alle kleur - de straten werden leeg en doods de ijzeren dood vloog hoog en strooide onheil in de stad, die een plek werd in de hel een meisje verscheen, klein, bevreesd, met een ballon zó rood dat zij lachte, ondanks alle pijn - tot hij uit haar handje schoot zij keek hem na…

glaslink

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
Hij stoot en barst, zinkende al verorbert het rot zijn wrak en het druipt meanderend grauw langs het bot van haar bil.…
Dirk Vekemans29 december 2020Lees meer >

Zomervlinder

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 397
Verder wordt het niet meer grauw of grijs maar eerder aantrekkelijk en prikkelend om flora en fauna te laten bloeien tegelijkertijd hoor je gedreven en verweven klanken van gevleugelde Hoe beroerd, geroerd, ontroerd en vervoerd ze is, omliggende natuur is volop in beweging.…
CB24 augustus 2022Lees meer >

Andere tijden

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Geheel onverwacht op mijn pad, meer nog het komt steeds dichterbij en vaker: structuur van grijze grauwe luchten gepaard met flinke regenbuien, vroeg donker en temperaturen die niet bepaald zomers zijn branden op het netvlies maar een ding weet ik zeker; samen maken we er iets moois van.…
CB20 november 2022Lees meer >

Een voorspoedig nieuwjaar

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 553
In een magisch wonderland schenk ik een lief gebaar of sta ik klaar met een lach voor die voorbijganger of bezoeker die op mijn pad komt maar ook voor elkeen van waar het lijden op de loer ligt en aan eenieder die zich laat meestromen met de grauwe slierten van een mist.…
CB23 december 2022Lees meer >

Het laatste blad

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Nu somberend en laat mezelf meeslepen door een stroom aan vergrijzende gedachten ronddwalend in het hoofd, plekje nabij In aanraking komen met donkere dagen die al in de ochtend verrijzen terwijl mijn steeds meer rimpels en vlekken verschijnende lichaam verdrinkt in grauwe mist.…
CB30 november 2023Lees meer >

Eenzame tocht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Boven in de grauwe lucht straalt maan als een smalle zilveren streep. Geen enkel wolk is zichtbaar in de eindeloze rust van de lucht, enkel stilte van het donkerte, diep en mysterieus. Woeste zee vangt het sterrengloed en breekt het in zilveren fragmenten.…
CB24 februari 2025Lees meer >

een prozaïsche reisafstand (dixunt simultanus)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Een vergeten verhaal wat de ronde deed, langs een fluisterkring, - de herinnering van de donkere schim van een kiel van een schip, grauw water waarin verwoestende strijdlust ontwaakte –, wat de kleuren van de onbestemde toekomst weerspiegelden na het uitgestorven bewind, wat de hindernissen zouden zijn.…
R.E.N.S.13 oktober 2025Lees meer >

Brief aan jou...

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.755
Een witheid, zonder grauw. Nieuw en schoon, ook zonder kou. Waar mensen spelen met elkaar, gewoon zonder herinnering. Dat lijkt me wel. De zin van leven dit moment. Ik ben echt niet verwend. Wat moet ik dan? Gewoon maar leven toch? En hopen dat het beter wordt en overgaat, vanzelf?? Ik laat je gaan en zie je rug.…
wil melker6 november 2002Lees meer >

Pangur Ban

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.844
zeker niet jaloers En houdt zijn eigen kittenkoers En zijn we 's avonds samen thuis Dan vangt hij, half als sport, een muis En ik jaag dan, niet zonder strijd En met haast evenveel beleid Op hopelijk wat meer begrip Tijdens mijn geestelijke trip En ook al zijn zijn ogen puik Zijn blikveld eindigt bij zijn buik Maar ik zie, ondanks grauwe…

De drie vluchtelingen

poëzie
3.2 met 50 stemmen aantal keer bekeken 9.381
Onder de doek rond het gelaat sliertten wat haren grauw; zij stond daar als ene die staat -een doodvermoeide vrouw – op de hoek van een voorstadsstraat in sneeuw en winterkou. Zij keek niet om naar de man, een pak in de ene hand. Ik dacht: dit is haar zoon.…

Terugkeer uit den Vreemde

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.220
Dit gebied is een landstreek des doods en de middag is grauw als de nacht... ach, hoe lang heb ik niet gezocht naar het pad van haar huis, naar haar tuin, naar het gras dat haar schrede betrad. zij was de eerste die in de lente des levens een zomer lang met mij was...…

WEEMOED

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.445
Dank, o zon, dat gij mijn zangen, Als g'in 't leven slapen gaat, Voor dees grauwe gasthuisgangen Mild en goed behouden laat. Dank, o weemoed, dat gij dromen Zendt door mijne droefenis, Wijl dees donkere dagen komen Wijl mijn zon gestorven is...…

Maar in Vlaanderen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.753
De zwervende nevels en het wolkengeweld Hielden mij sterk in hun grepen gekneld, En mijn ganse wezen is zich zó gaan ontvouwen Dat ik vurig mocht leven bij hun drukte en hun grauwen.…

Drinklied

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Of gij grauw of donker ziet, dronken lui en achten 't niet. 't Schijnt het een gemeen gebrek is, als de zinnen van de wijn altemaal betoverd zijn, dat een mens dan veeltijds gek is: zelden beurt het dat een man wijs kan blijven bij de kan.…

Handelsgeest

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Op de brede kade van basalt, steken huizenhoge kranen hun geraamte af tegen een hemels blauwe, of juist grauwe lucht. Hadden zij spieren, dan waren ze gebald en maakte hen geducht qua tegenstand.…

Vroege vogels

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 562
, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich gefluister en golven geruchten langs gevederde ruggen; hun nachtelijk waken komt langzaam ten einde als 't grauw…

Midwinter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Lege kale takken klieven de grauwe lucht, het meeste leven is al weggevlucht, de Aarde slaakt een stille zucht: de winternacht is lang, koud en diep duister. De Aarde lijdt onder een kil doodskleed, strenge vorst heerst ijzig en wreed, ik huiver en hoop want ik weet: straks schenkt de zon weer lente, licht en luister.…
Jack Stoop17 januari 2023Lees meer >

Vroege vogels

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 258
, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich gefluister en golven geruchten langs gevederde ruggen; hun nachtelijk waken komt langzaam ten einde als 't grauw…