1883 resultaten.
De rode daken
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.136 Op hete zomerdagen
duikt hij met zijn kameraden
-lenige dieren-
joelend in de uitgespoelde bochten
der rivieren.
Angst is hem vreemd:
hij ziet de rode daken.…
Kerstziekte
gedicht
2.7 met 67 stemmen
37.035 De rivier heeft zich tot meer
gestrekt en klotst onder de waslijn.
Geen plaats voor paarden, engelen;
in geen herberg thuis. Ga liggen
onder zeven dekens, koorts ranselt
de gewrichten, laat hem, hij maakt
zich zwaar in haarwortels en oogkas.
Straf, teken?…
(D)WaalWadden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
436 Rivier van heerlijk stromend water
Met schepen varend van west naar oost
Vice versa. Uiteraard
't Geluid van de natuur
Vogels vliegen
Boven. Zwemmen
Wat beide gemeen hebben
Samen delen
Puur. Soms guur…
Levend landschap
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
540 Levend landschap
schepte je op
mijn vlakke hand
tussen rivieren
voorvoelde jij bomen
brakend struikgewas
voorzag jij van vruchten
sterren
schenen over
de landtong
een tongland
hemelde op
jouw lange woorden
liepen als zandwegen
onder regenbogen
terug naar zelfbehoud
die toen dringend
dijken omringden
jouw geweten…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 misschien doet het antwoord sterven
en zijn de vele verloren woorden het alibi;
de rivier naar zee
die onder de zeven bruggen van waarheid
gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker…
God was een zachte vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
623 Jij schreef alleen
wat je niet wilde zijn
geen figurant in een droom
of een derderangs dichter
zonder geweten
bergen, rivieren
bruggen van taal
domeinen vol liefde
omgrensden jouw brein
op de heuvel in het bos
bloed stroomde angstig
bloesem bloeide listig
je ademde voorzichtig
in angst en leegte
van wat je niet wilde worden…
Rorschachs Ongeluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
883 Inktvlek aan de hemel
Uitgelopen
Genoeg om de nacht te verduisteren
Voor hen die omhoog kijken
Rusteloos vloeide jij voort
Zwarte rivier
Ik rende langs de oever
Steeds zag ik iets in jou
Spijt droop ten slotte van je gekartelde randen
Haastig gemorst, vermoedelijk
In demonstratieve zorgeloosheid
Zoals onze jeugd het voorschrijft
Verhalen…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Je lichaam glanst
Een rivier
veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende…
niet zonder, niet met
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.065 ze huilden een rivier maar nog onvoldoende
om het gemis te stillen van vrijheid en geest
die langzaam verdroogden in elkaars nabijheid
hoe verlaat je een warm zinkend schip
dat je eigenlijk niet wilt missen
zonder geen van beiden te verdrinken
ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar
de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik
veranderden…
Dakloos dromer,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
710 Zonnen wil hij vreten
zich nestelen in haar
cellen zonder de ogen
te kwellen die zich
branden op het netvlies,
kind bij een kloppende
rivier, verloren hart in de
illusie van het avontuur, de
aarde bewegen elk kwartier,
te herontdekken bij elke slag,
op te lossen in de mist van
erbarmen, hoogtepunt van
een drankgelag, verstijfd…
- De waarheid wandelt -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
668 De waarheid ze wandelt,
verblijdt en waadt zich compleet
door sprankelende beken en rivieren
door diepe dalen van bronnen van leugens
en wegen van dorens.. grijze torens,
getuigenis van onze rechter hersenspinsels.…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 liefste vijand
het is tijd om los te laten
vergeven en vergeef mee
meet de lengtes in gelijke zeemijlen
wee
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie…
Instorting
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
707 De brug is in de rivier gevallen, een aardbeving
was de oorzaak en nu moet er nieuwe orde worden
gevonden in jouw leven, je voelt je als een zwerver.
En je zwemt tussen de brokstukken en denkt met
veel pijn aan toen en 'als' en 'wat' en 'hoe' en zwemt
naar de kant en loopt zwaar met natte kleren weg-…
Wieken van stilte.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
507 Molens malen meel
rivieren bloed uit aarde
in ondiepe beddingen.
Fossiel gelaagd steen
zover zijn stem kan dragen.
over eindigheid heen.
Hoop plaatst de dagen
op de tijdswieken van stilte,
ook voor onbevoegden.
Uit het bundeltje:
" Ook toegang voor onbevoegden "
Pama…
Ring
gedicht
3.4 met 16 stemmen
5.516 Bij het houden van haar lichaam, vast
als een kind dat aandacht vraagt, maar
dan zwijgend, moeizaam lachend, zie ik
hoe een leven langzaam uiteenvalt
tot stof, tot zand, door mijn vingers, als
water in een rivier die rondgaat, eerst
ondergronds, dan omhoog over land
naar zee, het strand nu stil en rood.
Zij traant, ik troost.…
Lange tijd
gedicht
2.0 met 3 stemmen
17.403 Lange tijd gaat het goed,
stromen de rivieren vriendelijk naar zee,
bloeien de bloemen,
dartelen de vlinders,
slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme,
geven mensen elkaar gelijk,
is het leven zacht en grootmoedig,
fluisteren meisjes in een oor:
'Laten we..enzovoort,
o laten we altijd...enzovoort...'
Heel lang gaat het…
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 scheer als een vogel in vrijheid
over land, rivieren en zee
naar daar waar harten begeren,
ik blijf, maar reis met je mee.
vlieg uit en voel geen bezwaren,
jouw jaren zijn nu aan de beurt,
geeft toe aan het vuur van de passie,
ervaar hoe een rozentuin geurt.…
geef mij een kleur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 degenen die huilen beginnen ook
en ik hoor een stem die roept
kan iemand die hongerig is
zijn eten delen
stilt het zijn honger
als hij het weinige geeft wat hij heeft
wees verbroken brood
geschonken wijn
breek de muren van je bodemloze honger
want alle mensen zullen zeelui zijn
tot de zee hen zal bevrijden
als er een keuze is
laat de rivieren…
Religieuze vriend
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De onderkoeling van mijn ratio
is jou niet ontgaan door de mystiek
jij voelt het via het opperwezen
ik omarm de natuur
met diverse gebreken
en in de zwoele nanacht
van onze zwijgvoltooiing
zijn er allerlei bewijzen
voor het simpele feit
dat ook hersenschimmen
kunnen dansen
aan de rivier en naast de vijver
onder de maan op onze…
Reisgids
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.390 vriest het nooit, onbekende sterren boven
zwembaden een oceaan beukt op een leeg
strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood
glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart
Gesprekken blijven stil na de vlieguren
Ik denk aan mijn stad, de opgebroken straten
en hoe daartussen in de gracht zwanen slapen
als witte ijsschotsen in een grijze rivier…
VOORJAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.174 Het gele leem vertroebelt de rivieren.
't Heldere van de zee trekt zich terug.
Het wilde voorjaar spiegelt in mijn ogen.
Ik voel een schok door 't plekje roerloosheid
Dat mij aan hemels stille midden bindt.
Ik zie u aan, gij slaat uw ogen neder.
't Is voorjaar, en een stem zingt in ons beiden
Dat ik zeer sterk ben, en nu zaaien wil.…
25 jaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.155 We stonden op het terras
en zagen een paar roeiers
verdwijnen over de eeuwenoude
Amstel die rivier van ons leven
en binnen onze geliefden
al zo lang en we aten en dronken
dan een lied en nog een lied
en een verrassende liefdesverklaring
over 25 jaar
kinderen en oma's en opa's en ouders
die daar allemaal fris en lachend stonden…
ezelin van de geschiedenis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 klik de ene foto na
de andere en vergeet
het jongetje
in de kolenmijn
met zijn vrolijke lach
van 'arm maar gelukkig'
het dode meisje
na de bomaanslag
haar open ogen
'gericht naar de hemel'
de overstroomde rivier
na de zwaarste orkaan
het water klotsend tussen
'vrolijk gekleurde huizen'
de ezelin wacht buiten
met haar…
November
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.750 Een bleke hemel buigt naar de rivier
verlicht de stille feesten van november.
Brandganzen trekken over
met natte schreeuwen,
boodschappen niet voor mij bestemd.
De holle boom is weer bewoond.
Vriend kraai kwam bij ons terug,
betrok de plek van vorig jaar,
de vertrouwde. Ook ik zoek nu
een plaats om te waken.…
Pekel Aa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 uit Hoetmansmeer
in het hoogveen
stroomde voorheen
de Pekel Aa
het veen is weg
en de Pekel Aa
is veenkoloniaal
alleen nog een kanaal
recht als een lineaal
behalve in Oude Pekela
daar volgt de Pekel Aa
haar oude bochten na
betekent 'zoute rivier'
de Dollard kwam immers
met zijn zeewater
tot hier
tot Oude Pekela
nu loopt de Pekel Aa…
Bedankt lieve schrijvers
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.707 Bedankt
bloeiende bloesembomen
voor de fleurige beeltenis
aan het voorjaar gegeven
bij de rivier
die ik ook wil bedanken
voor de krachtige waterstroom
die meandert
naar de zee van verlangen
en vlinders
die niet rusten voor culinaire buiken
ik ben ze hartelijk dankbaar
voor hun lustig gefladder
de wijnboeren uit het Zuiden…
Troost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Hoe breed rivieren die niet te overbruggen zijn
Hoe ver zijn zeeën die ons van mensen scheiden
Hoeveel hindernissen doorkruisen onze lijn
Hoe nodeloos zijn vele woorden die ons doen lijden.…
liefde kiest niet - zij vindt zich
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
643 liefde selecteert niet
op kleur nog geslacht
sluit niets en niemand uit
ze geeft zich gewoon
liefde is als de rivier
die het niet schelen kan
wie wanneer haar water drinkt
als zij maar stromen kan
liefde is als bloemen ook
die van nature geuren willen
voor iedereen die het ruiken wil
als zij maar bloeien kunnen
liefde is nieuwsgierigheid…
Wellerlooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Als volleerde beulen botsen er
meteen twee anderen op mij
Lekke band, kapotte kleren
In een stripverhaal zou ik nu
horizontaal blijven hangen
Maar ik val, bloedend gapen
er winkelhaken in mijn vlees
Bepleisterd ontbijten en dan
mijn patrouille weer leiden, wat anders
na de ondoorgrondelijke voorzienigheid
van een boer die aan de rivier…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 de oceaan
slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet via beek en rivier…