Alle inzendingen over rivier

1883 resultaten.

Sorteren op:

De rode daken

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Op hete zomerdagen duikt hij met zijn kameraden -lenige dieren- joelend in de uitgespoelde bochten der rivieren. Angst is hem vreemd: hij ziet de rode daken.…

Kerstziekte

gedicht
2.7 met 67 stemmen aantal keer bekeken 37.035
De rivier heeft zich tot meer gestrekt en klotst onder de waslijn. Geen plaats voor paarden, engelen; in geen herberg thuis. Ga liggen onder zeven dekens, koorts ranselt de gewrichten, laat hem, hij maakt zich zwaar in haarwortels en oogkas. Straf, teken?…
Anna Enquist26 december 2024Lees meer >

(D)WaalWadden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
Rivier van heerlijk stromend water Met schepen varend van west naar oost Vice versa. Uiteraard 't Geluid van de natuur Vogels vliegen Boven. Zwemmen Wat beide gemeen hebben Samen delen Puur. Soms guur…

Levend landschap

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 540
Levend landschap schepte je op mijn vlakke hand tussen rivieren voorvoelde jij bomen brakend struikgewas voorzag jij van vruchten sterren schenen over de landtong een tongland hemelde op jouw lange woorden liepen als zandwegen onder regenbogen terug naar zelfbehoud die toen dringend dijken omringden jouw geweten…
mobar15 januari 2009Lees meer >

the seven bridges

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
misschien doet het antwoord sterven en zijn de vele verloren woorden het alibi; de rivier naar zee die onder de zeven bruggen van waarheid gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen en waar het zout de horizon verschroeit tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin en schuld aan beide kanten van gisteren; het halfdonker…

God was een zachte vlinder

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 623
Jij schreef alleen wat je niet wilde zijn geen figurant in een droom of een derderangs dichter zonder geweten bergen, rivieren bruggen van taal domeinen vol liefde omgrensden jouw brein op de heuvel in het bos bloed stroomde angstig bloesem bloeide listig je ademde voorzichtig in angst en leegte van wat je niet wilde worden…
mobar27 december 2009Lees meer >

Rorschachs Ongeluk

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 883
Inktvlek aan de hemel Uitgelopen Genoeg om de nacht te verduisteren Voor hen die omhoog kijken Rusteloos vloeide jij voort Zwarte rivier Ik rende langs de oever Steeds zag ik iets in jou Spijt droop ten slotte van je gekartelde randen Haastig gemorst, vermoedelijk In demonstratieve zorgeloosheid Zoals onze jeugd het voorschrijft Verhalen…
Oculus Noctis20 februari 2010Lees meer >

Vloeiende wijdsheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Je lichaam glanst Een rivier veilig ingebed tussen de oevers van bossages grassige vlaktes Stroom naar de zee van je wezen verborgen nog deels Toont een zwakke rimpeling aan de adelaar tuurt met zijn scherpe ogen ondanks ontwaart in de diepte van je ziel Je gezicht een ontluikende druivenbloem in de vroege zomer Pluizige doorschijnende…

niet zonder, niet met

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.065
ze huilden een rivier maar nog onvoldoende om het gemis te stillen van vrijheid en geest die langzaam verdroogden in elkaars nabijheid hoe verlaat je een warm zinkend schip dat je eigenlijk niet wilt missen zonder geen van beiden te verdrinken ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik veranderden…
Gerardo6 augustus 2010Lees meer >

Dakloos dromer,

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 710
Zonnen wil hij vreten zich nestelen in haar cellen zonder de ogen te kwellen die zich branden op het netvlies, kind bij een kloppende rivier, verloren hart in de illusie van het avontuur, de aarde bewegen elk kwartier, te herontdekken bij elke slag, op te lossen in de mist van erbarmen, hoogtepunt van een drankgelag, verstijfd…
pama25 augustus 2010Lees meer >

- De waarheid wandelt -

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 668
De waarheid ze wandelt, verblijdt en waadt zich compleet door sprankelende beken en rivieren door diepe dalen van bronnen van leugens en wegen van dorens.. grijze torens, getuigenis van onze rechter hersenspinsels.…

Wees

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
liefste vijand het is tijd om los te laten vergeven en vergeef mee meet de lengtes in gelijke zeemijlen wee glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur een meeuw droomt het uur ruim boven het duin drift op rivieren langs ondergelopen stranden de tranen zijn niet minder en zie…
irene verkerke20 september 2010Lees meer >

Instorting

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 707
De brug is in de rivier gevallen, een aardbeving was de oorzaak en nu moet er nieuwe orde worden gevonden in jouw leven, je voelt je als een zwerver. En je zwemt tussen de brokstukken en denkt met veel pijn aan toen en 'als' en 'wat' en 'hoe' en zwemt naar de kant en loopt zwaar met natte kleren weg-…
c. paris3 januari 2011Lees meer >

Wieken van stilte.

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Molens malen meel rivieren bloed uit aarde in ondiepe beddingen. Fossiel gelaagd steen zover zijn stem kan dragen. over eindigheid heen. Hoop plaatst de dagen op de tijdswieken van stilte, ook voor onbevoegden. Uit het bundeltje: " Ook toegang voor onbevoegden " Pama…
pama26 januari 2012Lees meer >

Ring

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.516
Bij het houden van haar lichaam, vast als een kind dat aandacht vraagt, maar dan zwijgend, moeizaam lachend, zie ik hoe een leven langzaam uiteenvalt tot stof, tot zand, door mijn vingers, als water in een rivier die rondgaat, eerst ondergronds, dan omhoog over land naar zee, het strand nu stil en rood. Zij traant, ik troost.…

Lange tijd

gedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 17.403
Lange tijd gaat het goed, stromen de rivieren vriendelijk naar zee, bloeien de bloemen, dartelen de vlinders, slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme, geven mensen elkaar gelijk, is het leven zacht en grootmoedig, fluisteren meisjes in een oor: 'Laten we..enzovoort, o laten we altijd...enzovoort...' Heel lang gaat het…
Toon Tellegen20 september 2012Lees meer >

afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
scheer als een vogel in vrijheid over land, rivieren en zee naar daar waar harten begeren, ik blijf, maar reis met je mee. vlieg uit en voel geen bezwaren, jouw jaren zijn nu aan de beurt, geeft toe aan het vuur van de passie, ervaar hoe een rozentuin geurt.…
G.B.Scipio12 januari 2013Lees meer >

geef mij een kleur

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
degenen die huilen beginnen ook en ik hoor een stem die roept kan iemand die hongerig is zijn eten delen stilt het zijn honger als hij het weinige geeft wat hij heeft wees verbroken brood geschonken wijn breek de muren van je bodemloze honger want alle mensen zullen zeelui zijn tot de zee hen zal bevrijden als er een keuze is laat de rivieren…

Religieuze vriend

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
De onderkoeling van mijn ratio is jou niet ontgaan door de mystiek jij voelt het via het opperwezen ik omarm de natuur met diverse gebreken en in de zwoele nanacht van onze zwijgvoltooiing zijn er allerlei bewijzen voor het simpele feit dat ook hersenschimmen kunnen dansen aan de rivier en naast de vijver onder de maan op onze…
mobar10 juni 2013Lees meer >

Reisgids

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.390
vriest het nooit, onbekende sterren boven zwembaden een oceaan beukt op een leeg strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart Gesprekken blijven stil na de vlieguren Ik denk aan mijn stad, de opgebroken straten en hoe daartussen in de gracht zwanen slapen als witte ijsschotsen in een grijze rivier…

VOORJAAR

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.174
Het gele leem vertroebelt de rivieren. 't Heldere van de zee trekt zich terug. Het wilde voorjaar spiegelt in mijn ogen. Ik voel een schok door 't plekje roerloosheid Dat mij aan hemels stille midden bindt. Ik zie u aan, gij slaat uw ogen neder. 't Is voorjaar, en een stem zingt in ons beiden Dat ik zeer sterk ben, en nu zaaien wil.…

25 jaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.155
We stonden op het terras en zagen een paar roeiers verdwijnen over de eeuwenoude Amstel die rivier van ons leven en binnen onze geliefden al zo lang en we aten en dronken dan een lied en nog een lied en een verrassende liefdesverklaring over 25 jaar kinderen en oma's en opa's en ouders die daar allemaal fris en lachend stonden…

ezelin van de geschiedenis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
klik de ene foto na de andere en vergeet het jongetje in de kolenmijn met zijn vrolijke lach van 'arm maar gelukkig' het dode meisje na de bomaanslag haar open ogen 'gericht naar de hemel' de overstroomde rivier na de zwaarste orkaan het water klotsend tussen 'vrolijk gekleurde huizen' de ezelin wacht buiten met haar…

November

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.750
Een bleke hemel buigt naar de rivier verlicht de stille feesten van november. Brandganzen trekken over met natte schreeuwen, boodschappen niet voor mij bestemd. De holle boom is weer bewoond. Vriend kraai kwam bij ons terug, betrok de plek van vorig jaar, de vertrouwde. Ook ik zoek nu een plaats om te waken.…

Pekel Aa

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
uit Hoetmansmeer in het hoogveen stroomde voorheen de Pekel Aa het veen is weg en de Pekel Aa is veenkoloniaal alleen nog een kanaal recht als een lineaal behalve in Oude Pekela daar volgt de Pekel Aa haar oude bochten na betekent 'zoute rivier' de Dollard kwam immers met zijn zeewater tot hier tot Oude Pekela nu loopt de Pekel Aa…
Sjoerd Visser11 augustus 2020Lees meer >

Bedankt lieve schrijvers

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.707
Bedankt bloeiende bloesembomen voor de fleurige beeltenis aan het voorjaar gegeven bij de rivier die ik ook wil bedanken voor de krachtige waterstroom die meandert naar de zee van verlangen en vlinders die niet rusten voor culinaire buiken ik ben ze hartelijk dankbaar voor hun lustig gefladder de wijnboeren uit het Zuiden…

Troost

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Hoe breed rivieren die niet te overbruggen zijn Hoe ver zijn zeeën die ons van mensen scheiden Hoeveel hindernissen doorkruisen onze lijn Hoe nodeloos zijn vele woorden die ons doen lijden.…

liefde kiest niet - zij vindt zich

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
liefde selecteert niet op kleur nog geslacht sluit niets en niemand uit ze geeft zich gewoon liefde is als de rivier die het niet schelen kan wie wanneer haar water drinkt als zij maar stromen kan liefde is als bloemen ook die van nature geuren willen voor iedereen die het ruiken wil als zij maar bloeien kunnen liefde is nieuwsgierigheid…

Wellerlooi

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Als volleerde beulen botsen er meteen twee anderen op mij Lekke band, kapotte kleren In een stripverhaal zou ik nu horizontaal blijven hangen Maar ik val, bloedend gapen er winkelhaken in mijn vlees Bepleisterd ontbijten en dan mijn patrouille weer leiden, wat anders na de ondoorgrondelijke voorzienigheid van een boer die aan de rivier…
Zywa19 april 2018Lees meer >

Waterkringloop

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
de oceaan slaapt een reus uit, die ademhaalt adem in en het tij trekt terug adem uit en tij komt terug Water en zon verlangen naar verdampen en licht worden wolken in de lucht weg zweven naar de grens van zout en zoet Regenen op een zanderige kust Hoger in de bergen valt sneeuw in de zomer smelt tot water stroomt zoet via beek en rivier…