1757 resultaten.
KILLER DAN VOORHEEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.239 voelt jouw hart verteerd door twijfel verdriet en onmacht kouder nog
dan oostenwinden over poolvlaktes waaien kunnen
alleen met jezelf en de muziek die troost maar ook verdrietig maakt
weet je dat je bent vertrokken uit het huis van eenzaamheid waar jouw liefde lag
om te overleven
jezelf te redden
maar nu in het donker van de nacht
rook…
Waarom zou je?
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.798 Van de drank afblijven,
’t wordt overal gepromoot,
roken erbij,
waarom zou je
het rechte pad volgen,
als dat
andere weggetje meer lokt?
Misschien omdat ouders
het goed met je menen,
evenals onderwijzers,
kortom een ieder die
volwassen is.…
Licht bericht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
938 Wees sterker dan de trekkracht van de tijd:
het jaar loopt af, laat niet de zonnewende
je zelfbeklag versterken tot ellende
en stop op tijd je cyclische verwijt
dat je het niet ziet zitten, 't is te zwaar;
je weet precies hoe 't oude lied gaat klinken
straks spoelt je zelfrespect door rook en drinken
weer naar het zelfgemaakte spook: oudjaar…
Een klein lied met grote gevolgen
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.704 Rode castagnetten klepperen verleidelijk
onder hun wervelende rokken.
De nacht geeft de dag een afscheidskus,
de vrouwen slingeren
hun laarzen om de mannen.
De daken en de bedden
kraken en deinen onder het
gewicht van de volle maan.…
Mijn muze...
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.848 Deze momenten koester ik en glimlach
Je zó kwetsbaar lief te zien slapen
Langzaam zie ik de schemer van de ochtend
als strepen over je lichaam verschijnen
Een gevoel van ultiem genot bekruipt mij
Ik wil dit moment schilderen in mijn hoofd
Je mannelijke geur laat zich kleven
aan het innig samensmelten van onze lichamen
In deze stille ochtend rook…
Nachttrein
gedicht
4.0 met 25 stemmen
14.811 Ik ben zo moe, zo vastgevroren in een vloek,
en in de vuile ruit die zich verspreekt
zie ik nog één keer mijn verloren blik,
omlijst door angst en rook en zelfverwijt.
Te laat. Geen hartstocht dreef mij naar de grens,
geen Gorter of Lodeizen greep mijn pen. Te laat.…
Vandaag is de dag....
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.455 Vandaag is de eerste dag van de rest van mijn leven
Al zou ik wensen dat het de tweede was
Vandaag scheen de zon, niet voor het eerst in mijn leven
Maar ik zou wensen dat het morgen ook zo was
Vandaag drink ik mijn laatste borrel
Maar ik wenste dat het de eerste was
Vandaag stop ik misschien met roken
Maar ik wenste dat ik er nooit aan begonnen…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Zei ik daarop:
“Ik ben de tijd, het mulle zand,
de zoele wind, een kringel rook.”
Jij zei:
“Onze kinderen, hun diep verdriet,
hun blije lach,
zijn in mijn hart
gevangen tijd.”
Ik zei:
“Vergis je niet.
Ze groeien van ons weg.
Ze scheuren je hart
en laten een spoor achter zich
dat voor onze oude ogen
al spoedig vervaagt.…
Nieuwe stijl
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.511 Bleke neuzen en dunne schenen,
Stijve boord en lange jas,
Sluike haren, witte das,
Kwijnende ogen, spillebenen,
Hoge hoed en lange stok,
Vale wangen, hoge kragen,
Diepe zuchten, mensbeklagen,
Vrome blikken, zwarte rok,
Erfzonde en predicatie,
Kerkbezoeker, kostersmaat,
Bijbelworm en tekstenvraat,
Satanas, predestinatie,
Openbaring, eeuwig…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 de oude dichter droomde zijn bestaan
hij rook de roze nevelen – van het leven
een traan, ’t was hem aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t…
Don Quichotte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 Hij valt te paard met woedend strijdgekletter
open poorten binnen en de vijand aan
slaat zijn slag veegt ieder van de baan
zijn trouwe dienaar volgt hem met trompetter
ten aanval trekt hij moedig onverschrokken
geharnast en gezeten op een vurig ros
vijanden die niet vluchten zijn de klos
heeft geen tijd te eten of jagen achter rokken
de…
na pakjesavond
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.693 De Sint vaart onopvallend op de Maas
en strijkt zijn witte geborduurde rokken.
Hij eet een boterham met pindakaas.
Straks gaat hij met de Pieten lekker wokken
en daarna mag die lieve ouwe dwaas
nog even spelen met zijn nieuwe blokken.…
BUDDISCHE LUISTER
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Uitgestapt in Zeeland; Nieuwerkerk
Verdween ik in drie hartelijke kussen
Er zaten ‘k weetniet hoeveel jaren tussen
Het nu en het verleden nog met kerk
De kinderen gingen naar dezelfde scholen
‘t Was werkelijk in een vorige eeuw
Jij was nog Rotterdammer en geen Zeeuw
Ik zat nog achter moeders rok verscholen
We kijken met benodigd tijdsverschil…
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 Wij zijn kinderen van eenvoud
ooit uit sterrenstof geboren
opgestaan in vroege morgen
toen haar zonnewind verscheen
en zo hingen wij er jaren
in oneindig navelstaren
onverzadigd aan haar rokken
als haar schemerlicht verdween
En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Aromatisch trekt de zachte wierookgeur
door de heilige, haast kerkelijke gangen,
ontvlamt, ontbrandt en verfijnt
aangenaam en troostend aangestoken
....alleen witte kaarsen herinneren
en de spirituele muziek,
terwijl de blauw-groene rook voorbij trekt
en de inspirerende creatieve geur blijft branden
blijft hangen in je neus en het geheugen…
dagverloren
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
693 de oude man
verdonkerde zijn kamer
liep, alsof hij zich had vergist
naar de grijze kringen, langzaam geworden
op het tafelkleed
en even later werd het doodstil
het rook naar nacht
en een wereld heengegaan
mank
in de schaduw van gods wil
hij verdween
tussen lichamen
nabij die ene zonnebloem, volmaakt
in wie ze altijd was gebleven…
Heksenjachtslot
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
851 Ik zei, da'k gestopt was met roken.
Van woede begon-ie te koken.
Ik voelde z'n hitte
en staakte het pitten.
'k Was blij, da'k op tijd was ontloken.…
Wolf in schapevacht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.048 Vanuit het niets valt zij je van achter aan
en laat oprechte beloftes als rook in het niets opgaan.
Verwrongen golven nemen haar gedachten mee
vernietigend voor jou in een veel te diepe, donkere, zee.
Een zachte lieve lach is al wat men ziet
met enkel haar verscholen duistere spinsels
speciaal voor jou; in het verschiet.…
Opa
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.067 Terwijl de rook omhoog kringelt,
kijkt hij bedachtzaam in de verte,
vroeger, ja vroeger, toen...
Maar verder komt hij niet meer,
herinneringen aan Marie, reeds vele
jaren geleden van hem heengegaan.
Steeds vager, haar gezicht, haar warmte,
haar handen, haar haren, haar geur...…
VANDAAG IS ONZE TROUWDAG
hartenkreet
1.9 met 42 stemmen
4.346 Vierenveertig jaar geleden, zei ik
om twaalf over half twaalf precies
Thans is dat mooie meisje van mij
en ja hoor, dat voelde fantastisch
Zij aan mijn zijde, voelde dit ook
getuige ‘t veel te vlot gezegde ‘ja’
Daar dit huwelijk naar liefde rook
sprak ik haar dus even haastig na
Nu al vierenveertig gouden jaren
waarin tijd bijna leek stil…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.866 Je rook de kruidige herfstgeuren:
De winter was nabij.
Je lichaam deed mee in dat ritme van de natuur.
Het zwakte af en was je tot last.
Je eens zo heftige vuur
Werd langzaam aangetast.
Je snakte naar het nieuwe voorjaar,
Als dat er maar eenmaal was.
Niet wetende dat deze winter
De láátste in je leven was.…
lijken uit de kast (duogedicht)
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
628 ze tilden zichzelf uit bed
met gestrekte benen
iedere morgen weer
werd gezocht naar
ogen zonder spijlen
wind rook naar de kamer
en een enkel wisseldeken
nog immer waait
hij over nachten en jaren heen
met schimmen, zo dichtbij als gister
aldoor slijpen zij dromen
in halfzijdigen
wrijven tussen hart en steen
eens als de adem zich vernedert…
Irreëel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg
achter ontelbare glasscherven die stil getuigen
straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend
rennen plots gehavende zielen rakelings langszij
opgaand in een mist van vertwijfeling
met de dood in het hart aanschouw ik een vagebond leunend op de brug der misleiding, kringelt rook…
Manager
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.911 ik was verbaasd, maar liet het hem niet merken
onwennig staken handen uit de mouwen
zijn blik verried gebrek aan zelfvertrouwen
vandaag heb ik een manager zien werken
cynisme kon ik tot een grijns beperken
de stropdas los, Armani-pak vol vouwen
verbeten bezig om iets zwaars te sjouwen
ik bracht hem koffie om wat aan te sterken
ik rook zijn…
Van muurbloem tot aan zondebok
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
780 Waar tranen aan de hemel staan
zo stil langs dichte poorten gaan
nu eenzaamheid stroef schuifelt
Waar tekens van verslagenheid
- een zorgelijke kindertijd -
zich vormen tot een baken
Van muurbloem tot aan zondebok
geen veilig pad naar mama’s rok
waarachter het kan schuilen
Het meisje wordt zo vroeg rap oud
de waarheid zwijgt haar zieltje…
Sigaret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Het leek interessant en machtig maar mijns inziens
'een waardeloze houding' om met rook en as
een levensas te verbinden.
Het enige dat verbonden had mogen worden: was het
hart met de ziel!
Dat was, scheen te moeilijk.
Dus dan maar eentje opsteken
om de laatste zes planken te bestellen?…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 We roken de bloesem
snoven nieuwe vruchtbaarheid.
Jouw rijke mentaliteit verzorgt en zorgt
voor juiste en zuivere inspiratie!
We genoten die zomers van zon, water, lucht en vogels.
En de geur van gras... weet je nog, mijn lieve Mark..
mijn liefste Mark.…
HOE LANG TRILT DE LUCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 Inmiddels is het algemeen bekend
dat de Herfst nog steeds oorlog voert
met de Lente, en als je goed kijkt
dan zie je haar behoorlijk ouder worden
achter de nat groene coulissen
schikt de zomer bewogen haar rok
omdat er nog geen beslissing
tot stand is gekomen wat te doen
twijfelachtig staat zij startklaar
niet meteen de knuppel in…
Het Oudjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
777 het zijn
en waarom dat wordt me gevraagd
Ik kijk hem aan en probeer niet te lachen
heel serieus zeg ik daar hang ik kaartjes aan
En waarom is dat, vraag je me met vraagteken
ik denk was gewoon thuis gebleven
Geen zin in tekst en uitleg
maar om 12 uur gaan ze de lucht in
met een mooie tekst en naam een voor een
Ik ga niet staan te genieten
rook…
Rampjaar tot heden = 1 mei
gedicht
4.1 met 7 stemmen
8.180 Toen begon de aarde plots te scheuren
lawines - instortingen - stapels steen
daarnaast ook een serie moordpartijen
en galgje spelen, lees maar de krant
Het jaar mag van mij opgaan, foetsie,
in rook en andere (on)getijden:
rampzalig toch als het zo begint dat
je je afvraagt waar het eindigt, stopt…