2971 resultaten.
Een berg van licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
521 het hoge water in haar nachtelijke geurgewaden
kleurde de rivier zilverflonkeringen in de ochtendmond
meeuwen werden dromend tot haar luchtsieraden
tot zij de spiegel gedragen letternamen zond
eenmaal stond het beeld op de kade
waar het nu stromend standvastig waadde
zij sneed de wade vergeefs in het ivoren decor
tot haar eigen diamant…
Kijkdicht
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
666 Wij slaan splinters in de ogen
van ons eigen vergezicht
en verliezen het vermogen
om te zien wat ons verlicht
in elkanders nachtvizieren
maakt het duister ons kijkdicht
elke poging tot plezieren
stuit op negatief bericht
wij spiegelen de blinde vlek
die alleen de ander ziet
verstoten naar de zere plek
van ons valse levenslied.…
Muur
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
921 Ik zie je kijken
Ik kijk terug
Jij kijkt weg
Ik kijk weg
Jij kijkt weer
Zonder muur
Open
Vol liefde
Alleen
Jij ziet het niet
Ik kijk terug
Vol liefde
Een spiegel
Jij twijfelt
Jij schrikt
Muur
Ik wacht
Tot jij weer kijkt…
een vonk
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
694 op de heuvel
stond een boom
daar beefde een man
de man leek op de boom
de boom leek op de man
niet anders lag er een schaduw
aan hun voeten, als een spiegel
om de dood te scheiden
toen de zon zich draaide
roerde er een blad
en droeg ik
de boom
de man
en de schaduw
op mijn rug, de heuvel af
ze werden lichter
door de voorbestemdheid…
Zaagselsporen…(1)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
726 Kind ziet grootogig,
haar eigen schoonheid aan, in
spiegels van geluk,
Jongen met schooltas,
droomde dat hij kroonprins was,
toen hij Shakespeare las.
Meisje stelt haar vraag,
briefje opwaarts langs een draad,
vlieger die het verstaat.
“ Liefde is het mooiste kind
van de wijsheid “
Victor Hugo…
Samenzijn in négligé
gedicht
2.5 met 10 stemmen
6.856 Zij stond voor haar toilettafel,
Een driedelige toilettafel,
Een toilettafel met drie spiegels.
Zij kamde haar haar,
En ik stond achter haar.
Zij plukte uit haar kam een rafel.
En zo lichtgevend was zij,
Dat ik, toen ik mij omdraaide naar de wand
(De toilettafel - zij - ik - de wand),
Zag een driedubbele schaduw in haar hand.…
Ik teken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 Het is de spiegel van mijn leven
rimpels van liefde en gelukkig zijn.
Ook groeven van verborgen pijn
maar nu geheeld door de tijd.
Littekens zijn er achter gebleven
die nooit helemaal verdwijnen.
Teken daar ook mijn bruine ogen
levenservaring is erin te lezen..…
Hemelcharme
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
485 de hemel toont haar charme
een beeld van vertrouwen
in spiegelingen van rust
voor een tijdje lijkt het
alsof een levend vuur
de aarde schetsend kust
hier ontmoet ik mijn verlangen
het enkel nog willen vertoeven
rond de kracht van de gouden stralen
zijn waar de stilte nog spreekt
de wind in een zweverig geruis
over de velden weet te…
De glans van edelsteen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 Ze reeg ons tot
haar mooiste stralenkrans
we fonkelden rondom haar
maar bij het dragen
zag zij ons nooit zelf
een lumineus idee ontstond,
in een maatje kleiner
kwam er een soortgelijke
nu schittert niet
alleen haar hals
in onze nieuwe vrienden
zien wij haar ogen spiegelen
ze glinsteren ons tegemoet
wanneer ze in hen ziet
wat…
Vingers om te geven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
589 de aangeboden hand
toont openheid
vingers om te geven
je lach
straalt blijheid
over samen eten
ogen spiegelen zon
in blauwe lucht
vol zomerse verlangens
zacht speelt licht
in bruine tint
over je gave wangen
heb je lippen aangeraakt
de hemel proeven
staat helaas niet op de kaart…
sporen van vilein venijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 plotseling was er de beroering
als bij die steen in de vijver
maar toen de onrust
van rimpelingen was weggeëbt
en het wateroppervlak weer
als vanouds gelijk een
spiegel was geworden
leek de rust weergekeerd
maar wij weten beter
juist onder het ogenschijnlijk vlakke
van een verraderlijke waterspiegel
huist het moeilijk te bestrijden…
Dode vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 Lange tijd hield jij een spiegel
voor mijn ratio, die zich beperkte
tot mijn binnenste, ik fleurde op
verwijderde mezelf uit jouw boek
mijn verleden, en jouw bladzijde
totdat de leesvijver bevroren was
en nu je dood bent
werpt een schaduw zich
over de alfabetische rivier
die meandert
over alle bladzijden
van het onzichtbare levensboek…
In bewegend poseren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 ik heb
op water geschreven
zag in blauwdruk
de hand van de hemel
rimpelloos tekenden
wolken en zon
volmaakte natuur
in bewegend poseren
met tedere gebaren
wist ik mijn liefde
voor jou te verklaren
zonder de spiegel te klieven
een vlaagje wind
als getuige sloot af
met een speels golfjeshart waarin
geliefden zich naar elkaar buigen…
Het labyrint van inzicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik ben verblind
door de glinstering
van mijn glazen doolhof
waar vroeger alles
in sierlijk transparante
vormen gerangschikt was
spiegelen nu onzekerheid
en vage angst
mij overal tegemoet
het spoor van scherven
kan ik nog verbergen
met onhandigheid
maar de weg in
het labyrint van inzicht
ben ik al even kwijt
heb de lichten getemperd…
Nergens Vis
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.641 Het zijn zulke vragen die ons gaande houden,
die ons ijl als een reiger
peinzend aan gindse waterkan doen staan,
veinzend, jagend,
het heldere water een verschrikkelijke spiegel -
vind zo verdomme maar eens vis,
we zien alleen onszelf, vermoeden onszelf
in het betoverend rimpelen.
----------------------------
uit: 'Maar zingend',…
Prettig ongeschikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 voor mij niets eeuwigdurends,
geen bezwerende formules
geen eikenhouten planken,
tunnels, dichte mistbanken
die het zicht belemmeren
geen patronen die zich
aan vaste grond nagelen
liever ook geen criteria, een
functieprofiel met targets
ik zie de afwijking in elke
spiegeling van tegenlicht
vandaag kijk ik in het water,
de enige…
tweezaamheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 in de vooruitgeworpen
schaduw van het afscheid
zien we de grillige sporen
die het leven trok
het ondoordringbaar wit
op de egale muur
de breuken in de spiegel
tegenover het bed
op de flonkerende
gordijnen van groen
de roerloze pauwenogen
van gestrande paradijsvogels
de verkreukelde lijven die
in tweezaamheid reizen
onder de zachte…
Afvragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
976 toen
zag ik het droeve
door uw dagen
het zware slepen
van uw voetstappen
op het spoor
het broze levenspad
het benarde worstelen
eindeloze tobben
ik zag, luisterde
wat kon u nog vragen…
wat bleef er
van uw bewondering
over de vrije natuur
de zonbeschenen bomen
van dauwdruppels
op het ontwakende veld
spiegelend water
een…
Facetten en face
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Ik tast jouw foto af, wie je was
is mijn fantasie, ik heb geen contact
met jou in dat bloemenveld bij Merano
Je keek mij vragend aan
op dat ogenblik, op deze foto
van mijn en jouw gedachten
sindsdien tijdloos
ingevroren op de rand
van een zwarte eeuwigheid
Ook mezelf aftastend
in de spiegel, zie ik wie ik lijk
te zijn en niet wie ik…
weerloos weerbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Verliefd, elke keer
weer, op slag
weerloos
van jou, jouw gezicht
wie jij ook bent
wat jij ook ziet
niet mij
want dan zou ik geen tijd hebben
om dit te denken, benieuwd
hoe de spiegel werkt
en wat jij ziet
als je mij ziet
Woorden hebben we niet nodig
ik zou doof kunnen zijn
en evenzeer geraakt
opengaan van liefde
om jou te zien…
Maan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
508 Kijk naar de maan
wat is zij weer vol
ver weg en toch dichtbij
afstand speelt geen rol
kijk in het water
grote en kleine gedachten
spiegelen het heldere schijnsel
duister is je gezicht
maar langs de omtrek
verlicht als een soort aura
de nacht is nog lang
het leeslampje de maan
in een aantekenschriftje
verschijnen alle gedachten…
Losmakend alleen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 zag de wereld
kaal en glad
die zonder
zichtbaar pad
onoverkomelijke
obstakels had
soms glinsterde
in de spiegel van
de gladde kant
een stukje universum
in de belichting
van hogerhand
ongenaakbaar
in een setting
van diamant
strooiden zij
in alle kleuren
hun hemelse band
een schitterend
fenomeen
waarvoor ook
schaduw moest…
Verwantschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Het zit niet in het bloed denk ik,
dat heimelijk verbond,
als krachten in atomen
Altijd trekkend naar elkaar
door deels juist af te stoten
Misschien wél in de spiegelingen
van eenzelfde meesterhand,
terug te zien in ieder werk
Maar het meest toch in het vossennest
waar je dezelfde geur van draagt
Met herinnering aan ravotten
en…
pectoraal
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
416 door een overdaad aan licht verliest
elke spiegeling haar detail
gaan trage woorden in werveling verloren
en opeens lijken gezichten op elkaar
een enkele keer overkomt het sommigen
om als enkeling het verschil te maken
in het voorbijgaan een blik op te vangen,
een herinnering te activeren
om er frontaal uitdrukking aan te geven
hetgeen…
Bedden in mijn dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Jongens kijken langs mijn
verlegenheid heen
Ik begrijp het niet
Zo mooi zie ik mijn gevoelens
in mijn gezicht, mijn vormen
in de spiegel
Waarom wil niemand
van mij genieten?…
´Kunst is meer dan vorm en kleur´
hartenkreet
2.2 met 23 stemmen
728 Kunst is meer dan een vorm of kleur het is een spiegel van de maker en de kijker.
Het is een brug tussen twee zielen die elkaar vinden in een beeld of een klank.
Kunst is een dialoog, een uitwisseling het is een vraag en een antwoord.
Het is een uitdaging en een ontdekking het is een verhaal dat nooit eindigt.…
Iets
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Kijkend achter de spiegel is ondoordringbaar
een zwarte muur. De bron van mijn gedachten
lijkt op een oerknal vanuit het vuur.
Iets is ooit begonnen, opdat jij en ik zouden zijn.
Op al mijn vragen naar het heilig vuur
klinkt een stilte, diep vanuit mijn brein.…
Zwanenzang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 Een ballerina op een bepoederde spiegel in pirouette
een ballerina van glas, zonder ogen, zonder hart
zie hoe ze cirkelt in haar eenzaamheid
onbevlekt wit en onbevangen
er ligt geen deken van onverschilligheid
over de waandenkbeelden die haar vader bezig houden
tijdens het ijlen in de koorts-tocht van zijn ziekte
op zijn vlucht langs de…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Witte spiegeling
vleugels vangen zachte wind
rust in donzen nacht
Hoe een zwaan glijdt door
het spiegelende water, sneeuwwit en stil,
waar haar vleugels zich openen als zachte zeilen die
even worden opgetild door de wind voordat alles weer verzacht.…
Groeven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.187 Langzaam vouw je
morgen open en laat
gisteren heel stil
achteruit lopen
zachte handen
tillen mij op
wiegen vandaag
in slaap terwijl
de laatste droom
haar tijd verslaapt
zwijgen muren in
alle talen zelfs
de spiegel aan het
plafond doet na een
laatste knipoog haar
stralende ogen dicht…