12862 resultaten.
Ongeborgen kind
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.564 Kleine hand gebald
tot grote vuist
verdeeld kind
kwetsbaar speels
als mens te klein
als kind te groot
overdeeld dit kind, die
mens lijkt uitgespeeld.
Mens en kind bleef
kind en mens bleef
achter verscholen
in dat kind. Kind
onverhuld wenst
niet te huilen door
de ogen van een mens.…
KINDERLIJK KONINKRIJK
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.019 Wie zich als volwassene
als kind gedraagt
heeft zich als kind
als volwassene gedragen
noch het kind
noch de volwassene
is tot wasdom gekomen
De keuze voor het kinderlijke
blijft manifest aanwezig
Mooi meegenomen toch!!!…
De laatste zomerdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.280 De ochtendzon verwarmt
Het licht gloeit
Goudomrand geschilderd
De dag begint
Als een bloem naar het licht
Badend in warmte
Drinkend van dauw
Reik je naar de wind
Een moment van rust
Intense kleur
Heldere geur
Het is stil…
het ware zaad
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.930 Mijn enig kind;
dood kind, bloot kind,
kind dat er nooit is geweest.
Dat zijn, wat je niet bent:
godsend
"Het ware zaad
riep prompt, verraad!
toen was het al te laat.."
Van elk kind dat ik niet zal baren
zal ik naam en bloed bewaren.…
de moordkuil maakte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.469 die ik zoeken moet
in kieren en in hoeken
die ik anders oversla
die veel gezichten kent
en mij ontwaken doet
de ogen had ik nooit
gezien wel het tasten van
vingers die mij raakten
die van mijn hart
de moordkuil maakte
waarin ik bijna stik
ik was verstrikt in
normen uit een tijd
die niet de mijne was
in woorden die te
vroeg gestorven…
doods
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.005 ik ben vandaag
opnieuw gestorven
droeg mijzelf
naar het graf
de dood had mij
weer ingehaald
de verlatenheid
tikte met
haar koude staf
turend overzag ik
het bekruiste veld
van eer
bezaaid met
versteende tranen
ik stond hier al vaker
ja, meer dan één keer
de gegraven kuil
weerspiegelt
de schaduw in mijn ziel
als onbegrepen…
momentopname
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
809 wat is er
eigenlijk gebeurd
hoe kom ik hier
en waarom
vooral waarom
kijk ik terug
ben ik al zo oud,
flitst het door mijn hoofd
gisteren nog luisterde ik
gespannen naar
frequentie-wegfietsend
radio Luxemburg
"Bits and pieces"
genoot dit menschke
van The Herd,
"From the underworld"
waar is die tijd gebleven
klaarblijkelijk gestorven…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.…
Mijn dorp
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
2.777 Velen zijn er net als ik vertrokken
vonden het geluk op een andere plek
de ouderen zijn vaak al gestorven
en de jongeren zitten nu op mijn stek.
Ja, ook de straten zijn veranderd
met nieuwe huizen die er zijn gebouwd
nee, het dorp is mijn dorp niet meer
alleen het kerkhof voelde nog vertrouwd.…
Het omgevallen leven
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.172 de dij van een vrouw, de draken
daar zijn sober en zoals het lijkt
voor eeuwig ontrouw
even dacht ik nog dat er hoop zou gloren
een vluchtig verlichtend moment
dat de liefde opnieuw werd geboren
en dat ik alsnog word bemind
nu gloort er slechts nog herfst
in de sintel van mijn kruis
en worden herinneringen ververst
in mijn te vroeg gestorven…
DODENHERDENKING
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
883 Opa zo heet ik ook
we zitten nu allebei op onze knieën
het kruis is wit en glanzend schoon
vragend kijkt Lukas mij aan
deze soldaat is voor ons gestorven
hij vocht en vond in Nederland de dood
wij hebben de vrijheid aan hem te danken
jij kan nu doen en laten wat je wil
vrij zijn, blij zijn en genieten
en trots zijn op je vaderland…
HET RODE VERLATEN
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.028 morgen roept oktober
rond de ochtend kleuren nachten valer
eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten
vanuit het oosten raast de herfst al eender
met een open dag
de blik door het raam verraadt herkenning
en gespitste oren vangen reeds de oude roep
uit vroeggeboren nevels
overal
waar afscheid blaast
leg ik rode bladeren neer…
mijn vader sprak gevleugelde woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Vijf meien we nog?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 de gespen van gedragen sandalen
hebben het vlees verwond, het schoeisel
terzijde gelegd het bloed gedept
met liefde zo ook verpleegd met bloemen
doch de lucht klaart ook vandaag
en zoek ik naar passende stappers
waarmee ik de gaard kan bezoeken
waar de al gestorven bloeisels
zich rijpen naar de aard van appels
ergens voel ik het weer…
KWETSBAAR
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
692 even
Dat je beseft,
Hoe snel het over is
Gedaan kan zijn met leven
Je moet waarderen
Wat je hebt
En waar je staat
Gewoon ergens van genieten
Voordat het weer overgaat
Omdat je telkens
geconfronteerd wordt
met het feit
Hoe betrekkelijk alles is
Dat heb ik iedere keer
Als ik moet denken
aan mijn eigen stoere vader
Die zo jong al is gestorven…
Met krakende vingers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 vol van aarde is mijn taal
gestorven aan een droom
stuurloze bark op zee
meanderend door de scheuren
en de barsten van mijn bestaan
bandeloze steen verlept gezicht
moedeloze zieke zwerver
verwezen en bezeerd
wormstekige gedachten
vergeefs verweer
gebluste ogen bodemloos alleen
mens uit zijn verband gerukt
oude oogst holle slapen
weg van…
Even opgetild
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
699 Warum ist das Licht gegeben
Dem Mühseligen,
Vraagt Brahms zich af
In de gedragen klanken
Van zijn Opus -
Verrassend is dat niet,
Muziek wekt mensen tot leven
Waar zij in hun gedachten
Al gestorven waren -
Wat muziek vermag
Is ook aan dichterlijke
Woorden gegeven:
Dat sprekende gedicht
Dat op die stomme muur
Is aangebracht…
Heelal, het heelal voor ons allemaal!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 aards leven
of je het de hemel mag noemen betwijfel ik
want er was genoeg 'hemel" op aarde
en de hel, de hel dan
ach er was te veel 'hel' op aarde
ik praat niet meer over hemel of hel
maar over 'het heelal' voor ons allemaal
maar zonder boom des kennis van goed en kwaad
zonder een Adam, zonder een Eva
maar gewoon voor ons als gestorven…
De vrede lijdt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Door al dat leed ben ik duizenden doden gestorven
Niemand luisterde, wat ik ook zei.
Zolang de mensen elkaar niet willen horen
De één zich boven de ander verheven voelt
Is de wereld geen vrede beschoren
Wordt elke poging reeds in de kiem bekoeld.…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 de vooravond
een beetje druk op straat
iedereen zijn beste schoenen
aan, gepoetst voor het feest
Open gordijnen, tafels gedekt
binnenpretjes en zachte muziek
de mensen zijn thuis vannacht
De kaarsen dansen om ons heen
de grote broden geuren naar vrede
we hebben geen vragen nu
De versierde bus
heeft schone stoelen
waarop niet gestorven…
goudsbloem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 trompetmuziek schalt
hartverscheurende corridas
over de begraafplaats
de hemelpoorten gaan open
de geesten van de gestorven
angelitos komen thuis
vanuit zijn tuinstoeltje
gebaart een oude man: méér
leg er méér goudsbloemen op
flor de muerto bloem van de dood
je lijkt op de zon je kleur en
geur wijzen de doden de weg
de weg…
Gurien Kwantes overleden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 We zijn van slag, een mooi mens
schrijfster van ook deze site
is gestorven, veel te jong
te grazen genomen door de vijand!
Op de te - veel te jonge leeftijd van 56 jaar!
Rust lieverd, de liefde verdwijnt niet…
De vrede lijdt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Door al dat leed ben ik duizenden doden gestorven
Niemand luisterde, wat ik ook zei.
Zolang de mensen elkaar niet willen horen
De één zich boven de ander verheven voel
Is de wereld geen vrede beschoren
Wordt elke poging reeds in de kiem bekoeld.…
Nu. Hier. Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Gestorven schelpen leven,
op het stille strand.
Zwaarmoedig leef ik naar heden,
waar gisteren en ook morgen,
ontspannen samenkomen.
In tuinen van Eden ontspan ik.
Zie ik gedachten verdampen.
Wanneer?
Nu. Hier. Vandaag.…
Lentehart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
495 een roze bloemenzee ontwaakt
geur van nectar kust de broze velden
alsof de natuur de mens liefheeft
zonder aarzeling, onbevangen puur
likt moeder Natuur haar tere wonden
vaak wreder dan de mildste tederheid
in de wildernis zoekt vrijheid een weg
een lentehart roept moedig om nieuwe liefde
van moeders die dood zijn en vaders zijn gestorven…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
522 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
verwachtingen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
392 beladen met verwachtingen
kwam hij als laatstgeborene
in het gespreide bedje van falen
waar elke lichtstraal gebroken werd
voor het tot glas verworden kon
in opgeblazen zuchten
in de oververhitte luchtstromen
van verwoestende eenzijdigheid
van onvervalst valse hoop
afgetuigd met teleurstellingen
ging hij als eerst gestorvene
als gebundelde…
Verscheiden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
26 ik zijn stoffelijk omhulsel
Bestemd voor meug van wormen en maden
Lijkbleek en uitgemergeld nu slechts vulsel
Ongeacht betrachtte deugden en daden
Of om het iets genuanceerder te zeggen
Is doodgaan niet eerder een grensverleggen
Naar een hogere wezensfrequentie
Waarvoor de mens vleugels heeft verworven
Hier op aarde door na te zijn gestorven…
De weg naar de hemel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
747 op een nacht had ik een vreemde droom…
ik sprak met mijn mammie die lang was gestorven
de lijn stoorde en ik was slecht met haar verbonden
ook haar stem had duidelijk een heel andere toon
ik vroeg haar of ze mij daarboven goed verstond
en of ze niet even naar de aarde terug wou komen
maar ze zei kind lief, jij bent alleen aan het dromen
ik…
EEN MEDAILLON
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
575 Alleen de medaillon, blijft nu mijn eigendom
En wie mijn gedicht tot het einde toe zal lezen
Weet dat ik een kostbare herinnering
Aan een lang gestorven broeder deed herleven.…