Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

De vergankelijke kosmos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Deze cultuur bloeit het lichaam open Met een hart dat is gesloten De body glanst met goud bespoten Webben rond vermolmend hout Roerloos tot de dood zo oud Waar de tuinheer niet kan snoeien Kan geen lelie open bloeien Waar geheid de tijd de pijn van voelt ‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt Hangt in een mist van tranen Rotte…

Sunnyboy Blues

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
Schoon en koud in wind en regen Vroeg de gouden regen bloemen zegen Zie hoe de dagen verder opengaan Wit en roze bloesem bomen in de laan Trommel gitaar en tamboerijn Met je klompen op het bluesfestijn Room in tinnen kannen, groene weiden Met Sunny Boy om ons te verblijden Klompen stampen op ruw houten planken De pijpen opgerolt, hoog…

Hoogmoed komt voor de val

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
daar heeft hij gewoond dat is zijn huis de houten deur met de gouden deurknop en de gekrulde handgreep het marmeren hart noch rede noch geweten hard gevoelloos steen het plateau boven de open haard met de gevulde vaas en foto herinnering aan wat is geweest op het aardse feest vol met toeters en bellen ver weg van de schat op…

NOORSE REISKLANK

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Het geliefde fjorden- en woudenland heeft veel kunst, uit huislijke vlijt geboren: hout en wol, betoverd door rustige hand, mogen heel de wereld blijven bekoren. Denkende ogen worden overmand: eerbied zal steeds als het poollicht gloren!…

Leeuwen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Vechten is kermen en zwaarden losrukken van de lijken, natte sandalen, rode voeten gewassen in bloed, en dat het uren duurt om 's nachts plein en paleis schoon te spoelen en dan toch nog de stad uitgejaagd worden Vechten is kerende kansen niet opgeven, maar een list verzinnen, een houten paard een Münchhausen of tunnel met honderden…
Zywa1 april 2021Lees meer >

Mooie jongen

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 470
Jij mooie jongen leert mij lopen liever gezegd waar ik moet lopen want je weet zo goed de weg naar school je bent al vier Jij weet hoe je kip eet rijst te knoeien schoenen uitschopt in de regen danst dan vraagt om kuku chocola Jij kent de groenten in de tuin weet wat je lekker vindt zit met je vingers aan het hout als mama kookt…

Vriend

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 454
introverte beelden uit het diepst van je hart waarvan de nageboorte nog ondeugend achter kleine handjes lacht samen kunnen wij tegen de ruige vertes schurken waar wind de overmacht heeft wij in de luwte god aanbidden in het delen met ontzag van zijn stukjes kracht nog trekken wij door het nieuwe polderland waar knoest en dood hout…

Vrijbloed wil ik heten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 407
Er klinkt seks in mijn naam - op school had ik vaak een kleur Ik schaamde voor het gegiechel Op feesten stond ik op de stille plekken en in de optocht liep ik op lange houten benen De wind wapperde, trok en scheurde mijn broekspijpen Er werd gejoeld en geroepen om meer, "Hallooo halloohoo waar sta je aan te denken", vroeg mijn vriend…
Zywa2 maart 2023Lees meer >

Maestro, muziek!

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Maria Magdalena mysterieuze mooie muze mag met muzikanten musiceren In haar handen houdt zij een hobo van hout halfhoog haar hoofd in hoofse houding halfomsloten door heur haar en halvemaanvormig halscollier over heur hemelboog Menselijk, maar magisch mag Maria musiceren met maestro's Mozart Mahler masculien majestueus Moessorgski…

Bij de rivier

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
Er ligt een grasland bij de rivier aan de oevers waar paarden grazen en een bankje staat met in het hout jouw naam geschreven je zal het lezen, vroeg of laat waarom staat daar jouw naam geschreven je staat zo helder in het leven misschien wil je wel liefde geven je zal het lezen, terwijl je praat en er varen schepen voorbij blij met de…
mobar6 juli 2023Lees meer >

IN DEN SWARTE KAT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Vrolijk verkopen van spijs en drank verblijdt het vertrek, waarin plechtige stemming van de abdij heerst bij milde schemering, zich op donker hout van wand en kast verbreidt. Gezellig zitten en genietend smullen; zacht geruis roept je naar het nabije Slot, dat ieders verbeelding rijk wil vullen.…

BOSWONING

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Deur en raamluiken spreken taal van hout, weerkaatsen de stem van omringend woud vol ineengedrongen, knoestige bomen. In de kamer heerst aangename eenvoud van ruw timmerwerk; nette muizen komen, mogen hier geborgen bestaan bekomen.…

Mijn woning

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Haar jas kapot, verrot en oud, werd uitgedaan twee jongens die deze baan, ontdeden haar van haar goten, haar regenpijpen uit Twee and’ren stripten haar veertig jaar oud hout, waarin een goedje dat goed fout. Ze zaten in een hoogwerker en hadden gele pakken aan en maskers op in dit warme weer, waardoor ze ‘t heel benauwd.…

PIJN EN ZEGEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Om het hout der schande schijnt glanzend en klaar een stralenkrans, die zich vloeiend verwijdt, genade der Zaligmaker verbreidt over Zijn grote haters- en beulenschaar. Het milde licht verlaat de heuvel van smart, reist ondanks hinder heel de wereld door, wordt dikwijls met blussen bedreigd, maar volhardt.…
Han Messie21 februari 2025Lees meer >

Waar de winter danst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg, terwijl de winter danste langs de ruit. Soms lukte het haar om weer te plukken en hem te plaatsen in die ene dag toen ze zijn kussen vulde met veren. Haar verweerde hand trilde bij het bukken, streelde nog zijn gebeitelde glimlach, een jas hing naast haar sombere kleren.…

Zwarte stappen

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
desalniettemin leiden paden zonder zicht de zwartste stappen struikelend, herhalend, over ranke stammen waar het hout de knieën kent de grond het vallen bewaart. Elke stap beticht zichzelf, alsof richting schuld draagt, alsof vooruitgaan een vorm van vergaan is, wanneer het zijn geen plaats krijgt.…
Silann Nara11 februari 2026Lees meer >

Pas op je tellen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 209
vroeger stond het telraam rechtop alsof cijfers zich nog lieten opvoeden de juf schoof kralen van links naar rechts met het vertrouwen van iemand die dacht dat tellen hetzelfde was als weten wij knikten maar er bevond zich iets vreemds niemand hoorde een tik geen schuivend hout geen vallende kraal maar bij het ochtendlicht…

Zelfreflectie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
In je eigen oog draag je een balk, een zwaar en star stuk hout, je ziet je eigen falen niet, terwijl je de splinter van de ander onder een vergrootglas houdt. Kijk eens naar de schaduw op je pad, haal de balk uit eigen oog, voor je andermans fouten telt.…

in ontkenning

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 163
dichter telkens verder dan het eindpunt dat statig als een verticale horizon de vleugelreizigers met hun gevederde dromen verwelkomt met een nederig buigend gebaar gericht aan de toekomst evenwichtigheid is slechts een ingeslopen idee van een onbekende materie, de schuine klanken van het innerlijk koor vergezelt de carrousel en ment de uit hout…
elze14 juni 2026Lees meer >

woord voor woord

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 190
naar ultramarijn verschuiven ziet hij praat niet als zij in het voorbijgaan naar een verdwaalde stormvogel wijst twee kleine valken en een zilverplevier hij voelt niet als zij in het voorbijgaan zanderiger zilter en zeeïger wordt bijna één met het zandeiland hij is er niet als zij in het voorbijgaan opgaat in water en lucht in het houten…
J.Bakx23 juli 2026Lees meer >

Nostalg(N)ie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15
Zij voelden diepe nostalgie maar ze zagen de realiteit niet de vorige eigenaren bouwden het spontaan maar het mocht daar eigenlijk helemaal niet staan verrotting voelde zich nu vertrouwd schimmels floreerden diep in het hout.…

Ogenblik

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 85
De foto van een kind met holle ogen in zijn hand houdt het een lege kroes Onder de foto op de houten vloer laat een dwarse peuter zich vallen. De huilende jammer luid gehoord.…
J.Bakx12 november 2026Lees meer >

Golgotha

poëzie
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 12.088
De Man der Smarte Hangt aan het hout, Geschuwd door allen En uitgejouwd. De middagzonne Straalt brandend heet Zij schroeit de Heiland: Hem schut geen kleed. Het volk verguist Hem, Bespot Hem luid: ‘Gij, valse Godsman, Uw spel is uit!’ Hij hoort zijn stemme Zo vlijmend koud: ‘Kom nu, Verlosser, Kom af van ’t hout!’…

FAMILIEBEELDEN

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.856
scherp bewust van pa’s ernstig gezicht doorschijnend met uitslaande vlammen van boerderijfik vervolgens stammen bonen op kruiwagen en kapot achterlicht moe klopt de kokosmatten wringer en wastobbe verkeren in wachtstand houten knijpers liggen in een mand op de regenbak de buurvrouw zingt met stok en zwarte pet wandelt opa van moeders kant…
Jan Blaauw15 augustus 2005Lees meer >

Nazomer

gedicht
3.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 24.425
ik heb in het gras mijn wapens gelegd en mijn wapens gaan geuren als gras ik heb in het gras mijn lichaam gelegd mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet dit liggen dit nietige luchtige liggen als een gele foto liggend in het water glimmend gekruld op de golven of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw oh grote adem laat de stenen…
Lucebert20 september 2003Lees meer >

Samen

netgedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.025
Alleen tot de dageraad met de geur van hout dat smeult. En dan steeds waziger denken: Wij, eeuwig samen.…
Wimper12 februari 2003Lees meer >

Koor van ongehoorde waaibomen

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 903
Zelfs nu we tafel zijn waar ze aan eten met onze poten tussen hun benen en onder hun blote handen ons hout, zijn we vergeten: gesprekken voeren ze aan ons en kinderen die van geen witlof willen weten. Maar allemaal hebben we blad gedragen, tegen wilde luchten de wind in ons tekeer voelen gaan.…

De oorlogswinter

hartenkreet
3.0 met 63 stemmen aantal keer bekeken 10.922
het was koud, bar koud we hadden niets om te stoken de oorlog had alles opgebrand we zaten ondergedoken kolen waren niet voorhanden hout was een schaars goed onze kleding was versleten hoe houd je dan nog moed dekens mochten haar niet baten kleine Elske stierf, mijn zus vader hakte in de grond een gat en ik gaf haar een laatste kus…
Wim Niesten22 december 2004Lees meer >

Avondland

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.131
Was ik maar vertrokken toen 't kon naar 'n ver land met sneeuw en ijs schrijven in 'n houten huis aan zee tussen soulmates om mee te praten. Had ik niet geleden, van niets geweten slijt nu m'n levensavond in 't land dat historische eigenheid verkwanselt.…
Custor15 augustus 2007Lees meer >

Werkelijkheid

gedicht
3.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 17.351
De meubels stonden gedacht, louter schimmen van ambacht en hout. Ik hield een pen in de hand, maar kon mij het doel niet herinneren. Er scheen licht, maar dat lag aan de lamp. Of omgekeerd. Alle verklaring was opgebrand. De boekenkast vol, maar zonder gewicht. Zodra ik er mij op beriep, vielen de letters als zand van de bladen.…