3092 resultaten.
Verenigt U
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Zwerfvuil aller Landen
Verenigt U
Achtergelaten op stranden
En op elke denkb're plek
Elders in het land
Soort zoekt soort
Tot eind'lijk
1 mens besluit
Dat het zo niet hoort
Hij ruimt het daaglijks
Op met eigen hand
Uit eigen vrije wil
En ziet dat
Achterlaten zooi
Steeds meer in
Dan naast de bak
Belandt - Nederland…
Afbraak cultureel erfgoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 ik breek denkbeeldig
nietszeggende blokkendozen af
van architecten
die op lege plekken munten
waar ooit kerken stonden
majestueuze bouwwerken
met een ziel en hoge torens:
als wijsvingers naar omhoog
waarvan men dacht
dat ze uit de tijd waren
kathedralen geen dienst meer deden
nooit gedacht ze om te bouwen
in godshuizen voor starters…
Aftakeling
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
957 Zij tekenen met krijt de zwakke
plekken. Ik zal het aan mijn ingewanden
merken dat straks de romp vol zit
met metalen vlekken.…
De slimme stad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
496 Zij hebben er voor
Doorgeleerd, diploma's
Behaald op het allerhoogste
Plan - zij weten als geen ander
Hoe een stad groeien moet,
Zich op moet werken in de
Vaart der volkeren -
Big cities, en vooral:
Smart cities - een voorbeeld
Voor alles en allen,
Maar waar blijft de mens
Die erin wonen moet, zijn
Plek moet kunnen vinden…
't Prachtpareltje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
759 Varend door haar haren
Glijd ik langzaam langs haar nek
Dit geluk te mogen evenaren
Geeft mijn welzijn weer een plek
Strelend langs haar benen
Voel ik de warmte door haar huid
Ik zou haar alles willen geven
Voor dat prachtige geluid
Haar lach heeft mij bezeten
Glimlach met blote tanden
En een stem zo zacht
De pracht, van diep beneden…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in mijn wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast…
stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 mag het een onsje meer zijn
een glas water bij het avondmaal
een dorpsplein in nog ruwe stilstand
pasgeboren, evenredig aan toekomst
lukraak, lik op stuk, zoals verzilveren
van late middaguren, niet te vergeten
een gedicht, zodat flarden ziel
zich laten nalezen, een vrachtwagen
met panne, op de meest ondenkbare
plek, verre reizen die…
Medicijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
673 ik zie het bollende zeil
als een leven van vrijheid
niets dat nog meer jaagt
enkel de spelende wind
een streepje zilver legt zich
over mijn rozige wangen
glanzend de vreugde
die ik op het water hervind
de zere plek verstrooit zich
geleidelijk als een luchtbel
die de zeeboezem verlaat
ogen voor verstoring blind
wolken drijven weg…
aiMe
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
396 Middernacht alvast
alleen naar bed – zijn plek
voor hem verwarmen
heeft geen zin
In stabiele zijligging
raden waar hij is
Soms ergens een M
in een hartje vinden
Dat briefje blij opplakken
in mijn jaarboek
's Nachts hem zien liggen
als ik ga plassen, daarna wakker
genoeg om in de war te raken
van zijn…
Zinloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 in een met tranen gevulde inktpot
doop ik mijn vulpen
in de hoop woorden te vinden
voor een engel zoals jij
op een doodgewone dag in maart
zit je toevallig in de tram
tot de wereld ineens stil staat
jouw wereld
er wordt geschoten
juist op dat moment
zit jij
op de verkeerde plek
door niet te vatten redenen
word jij uit ons leven gerukt…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
meelsoep
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 mamma er is
soep vanavond
het kind verstart
staat stil met de
beker in de
kleine hand
staart naar de
natte plekken
op de grond
moeder zwijgt
uit haar roerloze
opgezette hand
druppelt water
traag trekt het kind
de deken over
mamma’s benen
dan loopt het schoorvoetend
naar buiten
het in tranen
gedrenkte stukje grond…
Wegkijken
netgedicht
5.0 met 111 stemmen
458 je bent
geen clown
je tranen
vloeien rijkelijk
in jouw warme
liefdevolle kijk
op de wereld
om ons heen
waar samenhang
scheurt en rafels
pijnlijke plekken
laten zien in
onoplosbare
situaties waarin
wegkijken de
pijn ontkennen is
dan gaan handen
uit de mouwen
worden getrouwen
tot eenheid gesmeed
waar men van een
samen weet die…
plaats relict
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
460 hier moet het zijn
-dit is de plek;
hic locus est
bomen, regen, zon
verweerd maar onverdreven,
het water is stil gebleven
aan het einde van de dag
als adem is neergedaald
begint het roerloos herhalen
heel even lijkt alles nog gisteren,
onaangetast door werkelijkheid
en autonoom naast elke gebeurtenis
een rimpeling vlucht voor de…
Valentijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
629 Een vriendin hebben die jarig
is op Valentijnsdag
Een vriendin gehad te hebben
wiens ex Valentino heette
Dan vrienden hebben die
het zo’n beetje met mij vierden
Nu jou en mij
en met elkaar wel blij
Hoe lang dit spel
van jij en ik,
van heel intens
toch vrij
van 't mens-zijn herontdekken
van alle functies, alle plekken
De merel hoorde…
Van boven
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
356 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
droog prieeltje met een
private stek uit
de regen en winden…
van boven
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
317 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
blinde vlek met een
private stek uit
de regen en wind
vaak hebben…
In jouw armen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
312 In jouw armen
Is waar ’k altijd wil verkeren…
Het is dé plek -
Ik in deez wereld altijd wil zijn.
Jouw lichaamsgeuren,
Jouw zachte lichaamsdelen,
Die jij met mij wilt delen,
Wiegen mij naar ’n euforisch zijn.…
Je kunt je afvragen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
399 Ik ken geen twijfel
over zijn bestaansrecht
welke trekken zijn
gedreven karakter
en persoonlijkheid
nastrevenswaardig
of overbodig blijken
en ik zal niet zeiken
over die ene blauwe
plek op mijn billen.…
Ons oude huis...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 heeft mijn jeugd gewoond
Herinneringen raak ik niet meer kwijt
Eens was dit huis een bruisend hart
Dat een schuilplaats bood voor iedereen
Nu zullen de stenen voorgoed zwijgen
De geluiden verstommen in het sereen
Het oude huis wordt gesloopt
De muren zullen in stof opgaan
In dit huis waar mijn jeugd heeft gewoond
Nooit zal ik naar die plek…
hemels deuntje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.338 soms beleef je zo’n alledaags
moment, dat alles met elkaar
vervloeit: tijd en plek, lijf en
gevoel, sfeer en mensen
om je heen
zoals die middag in het
Grand Café, waar Abba
‘I believe in angels’ zong
misschien kwam het door je
gulle lach, je blik en hand
die sierlijk door de koffie
roerde
dat ik in aardse engeltjes
kon geloven…
Mijn kleine vent
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.390 Zo ondeugend als de nacht
met ogen als sterren
Met wanhopige onmacht
moest ik iedereen vertellen
Mijn kleine vent is ziek
redden, zal hij het niet
Zo ondeugend als de nacht
met stralende ogen
Zag ik je gaan
zover hier vandaan
Op weg naar een plek
waar pijn niet bestaat
Als ik omhoog kijk vanacht
Dan zal ik je zien, tussen de sterren
Stralend…
bloeiden een te vroege lente
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.325 ben ik de storm
die takken brak
het prille groen
dat jij me gaf
totaal verwoestte
of wortelde je
niet diep genoeg
was de tegenwind
waar jij om vroeg
te veel voor je ontluiken
kon je mijn kracht
nog niet gebruiken
zo schuchter in de knop
we bloeiden een te vroege lente
gingen aan elkaar kapot
ik fluister langs
de open plek
het…
Vacuüm
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
8.935 Daglicht troebelt tussen het
mistpoeder en woekert weg
niemandsland in gelijk de plek
waar klanken verdampen
voorbij het laatste bereik
het ochtendlicht snijdt langs gordijnen
onweerbaar de kamer binnen
het trekt mijn ogen in
zuigt mij de slaap uit
een wederkeer in dag en lichaam
mijn naam mijn oog mijn zinnen
ze waren er vannacht…
onvolmaakt verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.376 Bij de eerste
zonnestralen
die een diffuus licht
werpen op m'n
pas ontwaakte gezicht
en m'n gemoed
doordrenkt is
in niet te
stoppen gevoelens
door aanrakingen gevoed
kijk ik met een
kritische blik naar mezelf
wanneer de scherven van het
onvolmaakte hun plek krijgen
glimlach ik naar m'n
spiegelbeeld
dan besef ik
dat het spel niet…
NIMENO
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
947 op een mooie plek voor de arena
in zijn geboorteplaats Nimes
hebben ze hem "Christian Monteouquiol"
uit eerbetoon in beeld vereeuwigd
Lejo van Kuijeren…
steeds vaker kleuren groeit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 ik zie de wei
die jij en ik
steeds groener
vinden van nabij
we bloeien bloemen
in het gras dat
ongemaaid steeds
vaker kleuren groeit
belegen plekken strekken
zich in het verlaten
ze wiegen op in
samen praten met de zon
jij bent mijn wilde blom
in het groen-blauw van je ogen
vind ik je overal, kom naar je toe
wij zijn de…
de filosoof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
883 hij kijkt me
wezenloos aan
over de rand
van zijn afgezakte
oude bril met
mistige glazen
de wijsvinger
recht voor de neus
alsof hij naar
de hemel wees
en wilde zeggen,
mij nemen ze nog
niet te grazen
de plek
door rook gewolkt
omvat zijn
denkend bestaan
zoveel gezwegen
zelfs dichtbij
het diepste gestaan
ach,zei hij…
zo in de war
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
928 En dan valt alles op zijn plek. Mijn wereld stort in. Ik weet het weer. Het is een wereld zonder jou.
Ik kan geen enkel moment koesteren. Ik weet niet hoe het was. Wat ik wel weet is dat ik nu alleen sta. Ik mis jou.…
kust gek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
756 met open dak rijden wij op de kust af
met open geest nemen wij de tijd op
in ons bewustzijn
ons bestaan is op een hoogtepunt
iedereen is nog onwetend
sommigen weten al wat de kleuren betekenen
kunnen berekenen de cijfers van leven
daar de kust
jij kust me
gekko
de zee
ons origineel stekkie
een plek van rust en bewust bestaan
de drang op…