1974 resultaten.
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 De poëzie is een trage stroom, en mijn ziel zoekt tastend
in haar diepste kelders naar de weinige letters die jouw aanwezigheid kunnen dragen.
Het duurt een eeuwigheid, een bitter en teder ogenblik,
voordat ik de stem vind die diep onder mijn huid begraven ligt.
Kleed je weer aan, bedek de zachte, stille vallei van je heupen.…
DE STRAATZANGER
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.327 De blinde bedelaar langs de stille straat,
en met een stem, die beeft van koude en honger,
zingt hij een liedje van verwelkte bloemen.
Doordringend klinkt de klagende romance.
De man is oud en grijs. Onordelijk fladdren
zijn dunne lokken op de vale jaskraag.
De hond, met wie hij elke bete broods deelt,
zijn trouwe metgezel in wel en wee, ziet…
De brug
poëzie
3.8 met 10 stemmen
1.799 Ik zocht een bloem, die op de bergen wast.
En aan mijn voeten grijnsde ene afgrond, diep
Als wanhoop na een misdaad, en ik riep:
- 'Wie redt mij?' Ik voelde een hand, die greep ik vast.
En over het zwarte water, dat daar sliep,
Wees mij de hand, als brug, een dennenmast.
Ik vroeg: - 'Hoe draagt die boom ons beider last?'
Hij sprak: - '…
- De zachte traan in mij -
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
1.276 Voel persoonlijk poëzie opgelucht tranen,
diepe gevoelens in m’n binnenste verstopt.
De stille traan welt verlogen in mijn ogen,
heeft gevoelige hartstoestanden verraden,
mijn innerlijk verachtelijk achtergelaten,
jammerlijk mijn zielservaringen gekraakt
die ik alles gegeven zou hebben als ik kon,
heb minnelijk vergelijkbaars meegemaakt.…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 Ontvankelijkheid voor poëzie
vaak en fijn geschreven proza
laten mij zien dat ik om je geef
draai mij om, hand van mij, ze wuift
overtuigingskracht, ze schrijft
vormvast zwijgt nacht als kristallen inkt,
mijn nacht van tijdelijk afscheid nemen
onwezenlijk, bijna kunstmatig
om zonder klankmogelijkheden te gaan
omlijsten voetgangers, die…
IN BASEL
gedicht
3.7 met 3 stemmen
18.327 valt open op de pagina
met het gedicht ‘in switzerland’ dat eindigt met:
we’re having a goed time here. but hope all will be revealed soon
en ik zou me in dit gedicht willen richten
tot die bijna gelukkig getrouwde man op de zwitserse berg
voor wie alles hopelijk spoedig helder wordt
maar welke bijna gelukkig getrouwde man leest er nu poëzie…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
713 “Niks prikkelt meer tot poëzie
dan de aan- of afwezigheid
van elke vorm van urgentie.”…
Zij, de machines
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
158 Met zulke eenvoudige woorden
zette hij zijn eerste schreden
op de groene-zeep-baan der poëzie,
vijf Venuscycli geleden.…
poëzie
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
873 als ik niet weet
hoe of het heet
dan voert mijn ziel naar zinnen
waarin ik bèn
en dàt herken
wat mij ontroert van binnen…
Poezie?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.201 Daar verschuilt een polemist zich vormenrijk
tussen versvoeten en strofen. Ideeën
horen niet bij klankenspel en soortgelijk
schriftgeleerd gebruik van de coryfeeën
Domme dominantie is geen wetenschap
ik zie meer dan een geloof naar bewijzen
zoeken, vormen van erkende meesterschap
ruim voldoende om elkaar te misprijzen
Woorden zijn te kort…
POËZIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.044 niet de zachtroze volheid
zich dartel verspreidend
in de aanwakkerende wind
de prunus pruilt verblekend
tijdens het seizoengebonden
verlies van de bloesemdracht
het enkele bloemblaadje dat
zonder aanwijsbare oorzaak
later (of eerder) het luchtruim
kiest stuurloos niet weet waar
te gaan besluiteloos avonturiert
in de versomberende avondlucht…
over poëzie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
564 ik kleur
met
woorden
mijn gevoel...
soms
geeft het weer
wat
ik bedoel
Lejo van Kuijeren…
Poëzie
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.449 Daar ginder al over de heide
De blaren vallen
Nooit heb ik je lippen gekust,
Regen
Ritmedansje
Witte wijven…
Poëzie
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
672 Een nieuwe dimensie aan de realiteit geven
Aan dagen nog altijd goed gevuld
Als stramgewerkte
Bekant zes en vijftig worden.
Leven, leven stemt toch tot nadenken
Doorwerken is een familieziekte.
Tienduizenden en tienduizenden
Samengestroomde gedachten
Van heinde en verre
Filteren vanuit het spontane keuvelen.
Maar hersenletsel is een…
Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
576 De kaasschaaf is om kaas mee te schaven
het varken is er om op te eten of te knorren,
de mens weet niet waarvoor hij leeft, ja, som-
migen, maar dat zeg ik even tussendoor.
Een steen is om te bouwen of om te be-
werken tot een mooi beeld of om in het
water te gooien, snijdend langs het opper-
vlak, en met een boor boort men meestal
-tenzij…
Poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Het voornemen elke dag
een gedicht te maken verdwijnt niet
in een nevel van illegale sigarettenrook
ja,ja,elke dag
Aalsgolvers zijn zwarte regels
in een blauwe lucht
elke dag waarschijnlijk
aalsgolverzinnen echter
zitten beklemd
tussen boodschappen doen
belastingaangifte en vermoeide ogen
van al het kijken en zien, noem het…
Poëzie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
631 Is de ziel die aanklopt
en als de geest open doet
een lied zingt.
Zij vertrekt weer tevreden
als ze zuiver is gehoord
en betaald is met emotie.…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 ik draag wervels
van een beest
op een eiland dat zichzelf
wil verdrinken
korte en lange verhalen
kraken uit kaken van vloed
stuwen beenderen en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel…
POËZIE
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.133 Een klinkende woning openstoten
een huid van taal blootstellen
aan weer en wind.
Woorden vinden
naar het hart van de werkelijkheid
langs de weg van de meeste weerstand.…
Poëzie
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
6.421 D'oceaan deint voort,
Golven rollen af en aan,
Gelijk dichters woord.…
Pantheon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Moussai
negen zusters, dochters van Zeus, de Muzen
inspireren mij tot creatie, schoonheid,
poëzie en dichterschap; ik zal scheppen,
schijnen in hun naam.
Apollo
stralend licht, de brenger van muziek, zang, dans
ik orakel, vraag naar uw inzicht, kennis
ik orakel, streef naar uw wenken, wijsheid
luister naar uw lier.…
Remco Campert in het oog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
765 Hun blikken zijn poëzie zonder stem.
Tussen zijn vingers als gebroken sigaartjes
trilt een sigaret naar kapotte onderlip.
Majestueus traag in gebaren vol verlegenheid.
Zij is wordt overvallen met vertederd begrip.…
Spraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Om deze eenheid binnen te gaan
daartoe lokt de muziek en poëzie;
om de scheppings veelklank te verstaan
volstaat te zien wat ik gespiegeld zie.
Wat verwarrend scheen in het begin
verschijnt helder aan het slot dit gedicht:
wolken regenen, bloemen lachen, alles heeft zin;
het stomme spreekt en het duister geeft licht!…
ZONDER
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.475 (na een opofferings-dagje)
Een dagje zonder zonnestraal,
Een nachtje zonder stergeflonker,
Wat zijn ze donker! -
Een lente zonder nachtegaal,
Een bloemknop,
waar geen dauw op druppelt,
Een beek, waar geen koeltje* huppelt,
Hoe doods en kwijnend allemaal!
Maar o! een dag
één enkle dag,
Dat ik u niet aan ’t hart mag drukken,
In zoet verrukken…
Toen bliezen de poortwachters op gouden horens
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.156 Toen bliezen de poortwachters op gouden horens,
buiten daar spartelde het licht op 't ijs,
toen fonkelden de hoge bomentorens,
blinkende sloeg de Oostenwind de zeis.
Uw voeten schopten omhoog het witte sneeuwsel,
uw ogen brandden de blauwe hemellucht,
uw haren waren een goudgespannen weefsel,
uw zwierende handen een roôvogelvlucht.…
Afscheid
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.906 'k Heb afscheid van het leven nu genomen.
Ik wist het ogenblik dat zon en maan
Tezamen langs de hemel zouden gaan
En alles ging als ik m' had voorgenomen.
Nooit bloosde 't licht zo ernstig achter bomen,
Zo helder gaf nooit alles te verstaan
Hoe het voor andren ging weer open gaan —
En verre zag 'k de Rijn lichtspieglend stromen.
Uw oude…
Geloven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.237 Wanneer ik nu in de oude bladen lees
En zie het wonder beeld-werk van die tijden,
Die nog voor 't heil-begerig oog belijden
Een geloven, dat hoog boven werelds vrees
En hel en dood en wat het meeste dees
Tijden onteert: kil onverschillig lijden
Van weedom, hief tot 't hoogste heil verbeiden,
Des dervend nu doolt menig hart als wees;
Dan…
Spichtige spreeuw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 Spichtige spreeuw,
Het graatmagere, kalende
Mannetje dat in zichzelf
Gevangen door de gangen
Van het gebouw zwerft,
Schichtig bewegend over
Het kale, koude beton
Waaruit alle leven verdwenen is,
Maar waar hij geacht wordt
Het zijne weer op te pakken -
Op weg naar die ene deur
Waar zijn Vriend de behandelaar
Kantoor houdt, en…
De jonge zeeman.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.458 'k Ben zeeman; - van echt Hollands bloed,
Heb ik mijn lust in 't varen;
Vindt gij aan wal het leven zoet,
Ik zwalp liefst op de baren,
En, ben ik jong, vaak is de orkaan
Me toch al over 't hoofd gegaan:
Hoezee!
'k Ben zeeman; - hier op 't nuchter strand
Wil 't mij niet lang behagen;
Veel liever hoor ik door het want
De winden…
Herfstlandschap
poëzie
3.4 met 13 stemmen
4.756 In de mist is trage een os met een ossewagen
stappend naast de mist nooit mist zijn maat
de os van de ossewagen
Uit de mist in de mist met de hortende wagen
dut de wagenvoerder zich niet vast
in een spoorloze slaap
Achter aan de wagen drijft lantaarnlicht
een geringe wig van klaarte in de donkerdiepstraat…