1435 resultaten.
Temperament
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.803 dan wordt het stil in haar
ze rekt en strekt zich
staat bevallig op
tipt haar rechtervoet
vanonder haar nachtblauwe rok
op de keien van het slop
als listige slangen
bewegen haar armen, haar dans
roept de steeg tot leven
zwijgend komen ze, de mannen
in wijde zwarte broeken
ze vormen een haag
klappen en tongklakken
stampen het ritme…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 rechte rijen lage boompjes
vol met doorstooft rood,
ritme in stammen
met blauw omwoeld gaas,
het oude hout in kisten bestemd
voor de winterse openhaard
van de stadse fietser op het land.…
De tijd gaat door
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 het brood van de dag
al een tijdje
klinkt het bitterzoete door me heen
daarmee verlies ik je uit het oog
dat gaat vanzelf
je poëzie is veranderd
dat heeft mijn ogen geopend
in mijn woonkamer
blijft de vrijheidstune luiden
bij die gedachte voel ik me vrij
van dag tot dag
de natuur leidt me
ook zonder jou
ik zeg tot ziens
op het ritme…
mijn kind van grote zorgen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.483 ik zie de angsten in je ogen
ik lees de onrust in je hart
nee ik had echt niet gelogen
het loopt ff anders schat
en de lont is aangestoken
de explosie volgt definitief
het ritme is doorbroken
en er is geen alternatief
ik probeer te redden wat
te redden is, niet veel
het is een zwart gat
waarin je niet meer speelt
niet meer lacht maar…
Jij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.179 het was in die hut op de vlakte
dat ik je mijn vertrouwen gaf
in een moment van zwakte
je was zo cool, zo heerlijk maf
dat ik naar je vriendschap snakte
we hadden hetzelfde ritme
van denken en doen
dreven op dezelfde getijden
we waren 'young and restless' toen
te jong om verlies te lijden
en wat eerst gewoon aardig was
werd een passie…
Volle maansmagie – 9-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
496 tongen spraken van de laatsten der dagen,
het tijdperk van het beest en het einde der wereld
Nieuwe finale data werden weer eens voorspeld
Maar uiteindelijk werd het weer komkommertijd,
hoewel dat ook niet meer zal worden wat het altijd was
De maan was zich ondertussen
al weer aan het vernieuwen
richtte zich als altijd
op het eeuwig ritme…
Kindsheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Wil jij mijn geheugen zijn
wanneer ik de donk’re nacht vergeet
zongevulde dagen over ga slaan
ritme en regelmaat niet meer weet
Wil jij mijn dierbare herinnering zijn
wanneer ik ga graven in vergeten verdriet
m’n handen plotseling weer ga vouwen
en huilend roep “ik weet het niet”
Wil jij de zon en de maan zijn
wanneer ik een regenboog aanwijs…
Voor de allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
619 Onder 'n blauwe sterrenhemel
Zij aan zij
Verdwaald in 't duister
Wandelen wij
Op 't ritme van de wind
Deint het gebladerte op en neer
Terwijl de krekel teder sjirpt
voor z'n laatste keer.…
Kalme kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 De golven die in een eindeloos ritme op het strand slaan.
Brengen mij tot rust, turend naar een verte die niet te zien is.
Vanuit een wereld met z’n dagelijkse beslommeringen wordt ik losgeweekt.
Een deelgenoot van een wereld die volkomen in harmonie is met zichzelf.…
Bemin me, verzin me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Mijn naam op jouw lippen
Mijn hart in een ander ritme.
Niets liever gewild dan jou
Bemin me, verzin me
Koorts die me niet verlaat.
Als dit gek is, dan maar nooit meer genezen.
Streel me, heel me.
Bemin me, verzin me
Omarm me, verwarm me.
Hunker en verlang me
Die mij doet zuchten en smachten.
Honger en dorst zijn.…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is. Het verliest
zijn lenigheid, swingt niet meer in al zijn voegen. Verkalking
is het nieuwe zeer. Kom in, mijnheer, ik stel u voor aan moeder.
Hier wonen soms de kinderen. Hier komen ze thuis, ontluiken,
laten in de kamers hun warme nesten.…
Nazomer
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
805 Het leven heeft zijn gewone ritme terug gekregen
de luiken aan de ramen zijn niet langer gesloten
bij de bakker en de slager hangt het bordje "open"
ook het verkeer wordt steeds drukker op de wegen
de mensen naar het werk,de kinderen aan school afgezet
iedereen heeft zijn taak met vernieuwde energie hernomen
mooie zomerdagen laten nog even…
Ode aan de woordkunstenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Hoe dan ook, ik wil meer weten over en merk
dat er verscheidene ramen op mijn pad zijn gedecoreerd met
ritme en metrum vloeiend in een bad van onbegrensde vrijheid van taalgebruik
van waar geen regels, richtlijnen of wetten zijn vastgelegd terwijl haar schoonheid doet verstillen.…
Voor een hart
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
741 Het is het hart van weleer die in regelmaat klopte
maar ook wel eens was opgewonden geraakt van het leven
Hart dat overgoten werd met liefde, de slagen die elkaar opvolgden in
een ritme tegelijk vervoerde ze een lading wel of niet vaak voorkomende pijnen.…
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Zo ontstond, in strak verlopende cadans,
een krachtig en betekenisvol ritueel:
het orde scheppende ritme van de branding
dwong de chaos in het gareel.
Ik voelde hoe de warboel in mijn hoofd
verdween en langzaam groeide de wens
een traag en vormloos organisme te zijn,
niet meer een uniek en bewust levend mens.…
Verloren obsessie.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
896 mijn hart danst van verlangen
in het ritme van onzekerheid
het jaagt mijn warme bloed
in al mijn verliefde cellen
gedachte aan dit erotisch festijn
vult de nachten met dromen
droomt de nacht die gaat komen
laadt mijn passie met hartstocht
vage contouren van zilverdraad
in een web gevangen geraakt
glij ik langs de ragfijne banen
naar de…
Ze heeft genoeg aan zichzelf.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
648 In de stilte
schuilt het ritme van haar leven,
geen vervaldatum
die haar onrust kan bedwingen,
een verlangen van langzaam op te lossen in d' ochtendnevel
zomaar ongemerkt in haar slaap.
Ze heeft genoeg aan zichzelf.
Nu noch roept de dag
in het alleen maar ouder worden.
Bladstil, gewichtloos
is het haar wereld die vervaagt...…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Zelfs de golven lijken met hen
mee te dansen, hun ritme weerspiegelend in het
kabbelende water. Ik glimlach, gedragen door hun kracht, verlangend
niet naar samen, maar vervuld van rust, blijvend kijken, delend in deze warme troost.…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Zo ontvouwt zich het midden
geen lijn maar bedding, waarin voelen en zijn
vervloeien zonder strijd, een stille rivier die delicate kracht en
standvastigheid weeft tot een ritme dat draagt: evenwichtig, ongedwongen vrij.…
In de zomerse plantentuin
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
272 Bloem opent zich zacht
licht streelt zacht het groene blad
stilte ademt mee
De middag ligt open in
een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht
over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt
als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen.…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 Het bruin blauwtje rust
op zacht geel boerenwormkruid
licht danst op mijn huid
Soms is het genoeg om
de zon op mijn huid te voelen dringen,
het licht door bladeren te zien spelen, het zachte zoemen
te horen van een bij die even bij me blijft alsof ik deel ben van dit ritme.…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Vogels trekken hun banen over
de horizon, hoog en laag, in cirkels die een
vloeiend ritme vormen. In hun vlucht herken ik de vrijheid
van mijn aandacht, een ruimte die zich opent, zelfs als alles rondom verandert.
Wanneer avond het zwerk kleurt
in roze, oranje en diep blauw, lijkt de tijd even
stil te staan of zacht te vertragen.…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Elke stap op het pad draagt een fluistering,
een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde.
Wind beweegt tussen kale
takken, zijn aanraking is koel en tegelijk
vertrouwd. Ik voel de ruimte rondom mij trillen, een
zachte echo van mijn eigen gevoelig hart die in kalmte met alles resoneert.…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Daarna volgen anderen in
een ongekend ritme. Ze dalen neer op
mos, in stilte die niet koud is maar vol van berusting, als
een zacht gebaar van afscheid dat niets vraagt, alleen terugkeert naar het licht.
Ik zie hoe één druppel op
de hoed van een paddenstoel blijft liggen.…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 Zonlicht op de wei
bloem bloeit zacht tussen het gras
rust vult mijn ogen
Ochtend opent zich in
ruime kalmte; ritselen van bladeren
legt een teder ritme neer. Mijn zintuigen drinken de
stilte van dit moment, waar niets meer hoeft te zijn dan wat het is.…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Licht vervaagt sluipend
op natte paden, broos en onherroepelijk,
en ik blijf staan, hoor het langzame weken van stilte,
merk hoe mijn gedachten meedrijven op het ritme van wat eindigt.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Ik adem op het ritme van
onzichtbare vleugels en laat langzaam de
overprikkelde dag achter mij. In de echo van de winter-
koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…
Geluk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 Ik trek mijn mondhoek omhoog,
een spier die traag reageert op het ritme.
In mijn hoofd begint het aftellen:
nog een bocht,
nog een minuut,
nog even doen
alsof dit blijft.
Wanneer de motor
afslaat in de garage,
blijft het tikken van het ijzer over.
Ik leg mijn hand op de koude bekleding.…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 Niet in het buitengewone,
maar in dit trage, open ritme,
wacht het mysterie tot iemand het binnenlaat.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 Dieper tussen stammen
waar licht gefilterd en gebroken valt, wordt
elke stap zachter, een terugkeer naar een vergeten ritme
dat zich hecht aan vochtig mos en ruwe schors, zonder vraag of richting.…