1883 resultaten.
Ogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
529 Iedere dag een nieuw Dillema
om jouw ontrouw te maskeren
het uitzicht fraai
zie hoe het genieten is
landschapswaarden, lijvige heuvels
ruige rivieren, bibberende beken
bomen die langs lanen staren
bladeren melodieën
logboeken vol groen
en in het bij je zijn klinkt
een lied van hetzelfde gezicht
ogen die naar een verte staren
is…
Gaia (3)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 De oceanen
zijn niet alleen de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven geboren wordt
maar ook
de buik
in ieder van ons
waar onze aderen
als rivieren
onze vitale organen voeden
in verbinding met
ons hart
dat als een regenwoud
het ritme van ons leven regelt
aangestuurd door
ons brein
dat als de korstlagen van…
Mijn Rotterdam
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
943 de torens aan de havenkant
wedijveren om blijvende waarde
met de panden aan de overzijde
die lang heersend zijn gebleven,
de rivier daarentegen blijft
met al haar overbruggingen
het gezamenlijk midden houden
dat Noord en Zuid verbindt.…
Het vergt oefening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 om elke dag weer op te staan met
losgelaten lijnen van
de buidel zorgen en verdriet op je rug
dat gevangen houdt ons
de weg verspert in de woestijnlucht
om ons heen
elke dag nieuw
in de zonovergoten heldere
rivier van onze dromen en toekomst opgestaan
lieve kinderen
om muren neer te halen
deuren te openen naast jullie te lopen…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Waar ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later…
Wrede zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 zwijgen, en ze blijven zwijgen
over de oorlog, de wrede zomer
door de mobilisatie van jonge krijgers
en alles wat je verkeerd formuleerde
komt terug in de lucide gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en wolken
alles terug in de gedachten
ergens in het park ligt een condoom
en is de pure waarheid zo ver weg
waar de rivier…
De Animist
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
498 de animist gelooft
dat alles een ziel heeft
en krachten bezit
zowel dingen dieren
storm vuur
donder bliksem
de maan en de zon
golven en rivieren
lopend in de storm
vroeg deze zich dan
ook af wat die hem
toch wilde vertellen
de storm waarschuwde
hem via een boom die
met kracht een tak brak
sloeg hem hiermee in z’n nek
gelijk morsdood…
Mooi Rotterdam
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
701 de torens aan de havenkant
wedijveren om blijvende waarde
met de panden aan de overzijde
die lang heersend zijn gebleven,
de rivier daarentegen blijft
met al haar overbruggingen
het gezamenlijk midden houden
dat Noord en Zuid verbindt.…
Sluitertijd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
739 dichtbij
verschillend in helderheid
door sluitertijd
op dia's of telelenszoom negatieven
een jongen van zeventien
staat in mijn geest
op mijn netvlies gebrand
een toekomst nog voor zich
kijkt naar z'n hengel maar
niet naar het beest
gelauwerde skikampioen jaren later
staand in balans op een rots
aan de oever
van een rivier…
Achter de duinen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
265 Toch huist er achter
het struikrovershelmgras
een vreselijk oorlog-en-
vredelievende mooie stad
achter Indische duinen
waarachter bezuiden
de grote rivieren
tompoucen in moppendozen
met pisangtaarten
zich vermommen als reuzen
in monumentale kathedralen
gelijk de nazaten
van djenghis khan
waar el kader atollah
benali zich king…
Mamma mia memo!
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
564 ‘Formatietafel is gedekt, schuif aan!
Ruim baan voor Unilever en voor Shell
We spelen ook ’t bekende memo-spel
Waardoor geen mens meer weet hoe ’t is gegaan
O ja, ik zou het bijna nog vergeten…
Dit drankje is afkomstig van de Lethe!’…
Als medemens
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
682 zij hebben
gepraat met elkaar
stranden en zeeën
oceanen en rotsen
delta’s en rivieren
in een alles
omvattende eerste
mondiale beweging
ook van binnenuit
gromt de aarde
spuugt zijn lava
kilometers hoog
waar de bossen
branden en dieren
ten ondergaan
aan hitte en rook
mensen zijn in
shock door hun
virale nederlaag
ook de…
Niet meer vluchten
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
971 Schuil je leven maar dicht bij mij
Laat je woorden maar de vrijheid
Dit is niet het leven wat je bedoelde
Huil je leven maar dicht bij mij
Tranen die je nooit liet zien
Schuil je leven maar dicht bij mij
Geef je verleden de tijd om te helen
Dit is niet het leven wat mocht ontluiken
Huil je tranen in een rivier van vergetelheid
Laat je gaan…
Het Zoldertje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.254 in de verte uit het donker
jouw geur overtroffen het zweet dat gestroomlijnd
langs je schouder naar beneden gleed
mijn ogen volgden met stil verlangen
de stroom van kleine straaltjes naar omlaag
elke beweging veranderde de richting
terwijl jouw lippen in mijn oren de woorden spelden
het bloed in mijn aderen opzweepte tot kolkende rivieren…
Voor Ellen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
994 Kijk, de wereld houdt van me
Zie hoe de zon straalt
en hoe de bloemetjes bloeien
Zie hoe de wind waait
en de lammetjes groeien
Luister, de wereld houdt van me
Hoor de vogeltjes fluiten
en de rivieren stromen
Hoor de kikkers kwaken
en het ruizen van de bomen
Voel, de wereld houdt van me
Hij omhelst me met duizend armen
en soms krijg ik…
Koud
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
997 In een plekje van mijn hart
is de tijd stil blijven staan
Is de duisternis blijven hangen
En de hoop stilletjes weggegaan
Is de rivier zijn stroming verloren
In dit ene stukje land
Heeft de winter zijn intrek genomen
Killig koud aan het mooie strand
Een tapijt van ijs bedekt de golven
waar ooit zwijgende zwanen in gleden
Alle sierlijkheid…
Wereldbrein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 ondanks virussen en oorlogen
uit 't verleden
en de tegenwoordige tijd
met tegenstrijdige gedachten
in duistere nachten
is er liefdevolle menselijkheid
onder de zon
in dat ene grote wereldbrein
der volkeren
met of zonder geloof en voor talrijke religieën
ligt een taak
voor eenieder van ons
hij knielt bij de muur
en zij bij de rivier…
zeven kleuren ei persvers
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.237 rennend over velden
over bruggen en rivieren
bij nacht tij en ontij
komend eens per jaar
slechts één zondag in april
verlaat hij het rechte pad
volgend boven gegeven wil
even haastig leven zat
zamelt eieren in een mand
bij de vogels van 't land
schalen in zeven kleuren
ovalen zullen vers geuren
tegen zessen de klus geklaard
malle haas…
TRANSFORMATIE
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 vlak boven het geultje van haar stuit
waar de rivier ontspringt van haar twee benen
staat iets getekend op haar huid
gebeiteld als in marmeren stenen
het lijkt gegroeid van binnenuit
en biedt een uitzicht voor degenen
die haar als minnaar hebben buit-
gemaakt en balanceren met hun tenen
het prikkend ornament prijkt als een stempel
op haar…
Chinese zoon
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.666 mijn zoon, ik heb je niet gebaard
want ik sliep nooit met je vader,
die stenen herstelde bij de Muur,
en jou moest achterlaten
jouw oom bikte stil het groene koper,
en na de ramp met de rivier,
liep zijn vrouw elke dag opnieuw
naar het kantoor van de opzichter
niemand wist iets van die mijn,
geen krant wilde de geheimen kennen,
en een…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen laten
en zomaar stil worden
achter de horizon de suikerfabriek
de flauwe geur van bietenpulp
een sleper op de beteugelde rivier…
vervolg
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
644 ik geef je geen dromen meer
noch zet de kersenboom voor je klaar
op de puinhopen
van de oude rivier
waarin alles lijdzaam stil wordt
vanaf hier
open ik mezelf wel
en de tijd, de deuren van het rouwbeklag
zullen voor het grijpen liggen
ogenblikken zoals ze zijn
zoals ik ben
wanneer de nacht voorbij moet
en ik rond en rond draai…
Blikvanger
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
851 Eigenlijk ging het helemaal niet om de dans
Die we ontsprongen
De kans dat we verdwaalden was allang bepaald
Ik heb me steeds als een blinde in de armen geworpen
Red me terwijl ik de wereld beschrijf
In afwachting uwer zijde
Vloeiend in een rivier, een stroom,
een droom, een blik, een wat zie je eigenlijk?…
Onder het groene dak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
728 Het kabbelende water,
de snel stromende rivier,
het gevoel van vredeliefheid
en het gevaar van wat je niet ziet.
De stilte van het woud.
Geen geluid dan dat van op de dieren na.
Geen geschreeuw van mensen, van voorbij razende auto’s
of overvliegende vliegtuigen.…
vivonne (vienne)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
697 knarsende
stoptreinen vergeefs wachten
een duizendjarige kerk
rust van kabbelend water
prominente treurwilgen
zacht bewogen stil dromend
elk halfuur de ratelende beat
roerig ritme op ontelb’re bielzen
een storing van 300 kilometer per uur
na dertig lange seconden vervlogen
dan dommelt vivonne verder
onder de brandende augustuszon
rivieren…
De leesbaarheid van de winter
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.046 Tot de rivier zelf. Een voortbestaan.
Ik zoek een dichter zonder dood. Om dit beeld
vast te leggen. Mijn liefde in een niet verzonnen verhaal.
Bewoonbaar zonder omkijken.
In wind en alles. Het vuur, het doven.
Ik wil zijn in het verlaten. De verbeelding
van warme wind.…
Uit de diepte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 Moddersloot
Geen gevaar
Half ontbloot
Water in je laarzen sopte
Van tijd geen gewaar
Nooit moe
’t landschap aan de rand
Snoven het leven
Jij en de rivier dreven
Doake langs de waterkant
Je jeugd waar naartoe
Drijfhout brand
Duden roken
Je kop verbrand
Eendenkroos in je haar
Je Wereld zonder gevaar
Koemist over ’t land
no nintendo…
Adagio
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
817 De klarinet strooit zijn gecomponeerde
klanken, over bergen uit gestrekt als
groene weide, waar leven verborgen is,
in rivieren diep, door het heelal.
Meezwenkend, op de vleugels van een
adelaar, genietend van lucht en
licht zwevend als een los gekomen ziel
vrij van het aardse bestaan.…
met droefheid
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
661 als bewijs van betrouwbaarheid
waterdicht
plant zich voort
met een te hevig, huizend hart
hijgend
onder blauw bedrukt, wegwaaiend
in honger en liefde, almaar onderweg
almaar
en wellicht volkomen onoprecht
- zouden wijzers dromen hebben -
ik kijk op mijn horloge, reis verder door woorden
en besef dat ik je neerschrijf langs een rivier…
onbedekt
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.610 aanvaard mij in het lijden
aanvaard mij in het gaan
want zachtjes, heel zachtjes
vreest hoop mijn eigen naam
raak mij in de schemer
of langs een late weg
het stille zal steeds luider slaan
in’ t zwarte weefsel van de waan
zie het trage op mijn ogen
de woorden die ik achterlaat
de dood zal jouw rivieren breken
in de bedding van ‘t blauwgebleekte…