15172 resultaten.
Lichtpalet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
584 Dagen beginnen in schemer
zachte bries van lentegeur
in verfrissende koelte
met gedempte geluiden
zang van vogels, ruisende waterval
door zonlicht beschenen
al pracht, tot de avond vallen zal.…
Opkomende zonsverduistering
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
536 staat de liefde
op hun netvlies
te schemeren van geluk.…
Ephemera
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
488 Als ook de langste dag ten dode loopt,
zal zelfs dan de schemer kleuren laten verstillen.
Geen dag ontkomt aan de verstikking van het licht,
geen dag, ook al zou je nog zo graag willen.
De dagen zijn zo sterfelijk als zij talrijk zijn,
de gedachte aan eeuwigheid is vergeefs gehoopt.…
Metronomisch
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
445 de lege stoel oogt zo gretig
in de langzame schemer
die de dag weg zal wuiven
met een stervend gerommel
ik ben volgzaam als een
eend in het eerste levenslicht
denkend aan jouw eenzame
reis over gekalkte wegen
alles herhaalt zich, ofschoon
niets bij hetzelfde blijft
alleen de wegen blijven vlak
mijn wandeling Moderato…
Uit de eerste hand
netgedicht
4.5 met 98 stemmen
399 dat zon kleurde
uit de eerste hand
ze humeurde
morgens vreselijk
had aan ochtendlicht
altijd al het land
er was geen
verontschuldiging
zon watervalde
ongestoord de kamer in
ze is snel weggegaan
heeft als genoegdoening
alle deuren van het
huis open laten staan
om aan deze
illuminatie door zon
te kunnen ontsnappen
door schemer…
Terugkeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Het is slechts
het album
van je leven; bleke
herinneringen, de
groene kamer
het gekleurde glas
in lood met
de schuifdeuren
en reeds vervaagt
de schemering
de dagen
van
nooddruft
en klagen
aan doornige paden, juichend
en kermend
de tijd, de uren
waarlangs de klepel
slaat, met
een mand vol
vol met
bloemen
keer ik…
Schaduw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Er is niets aangenamer
dan onder de bomen te zijn
in de schaduw
beschut
tegen het felle licht van de zon
Daar zijn wij
ongezien en onbespied
in het halfdonker
in een schemering
waar alles ineen vloeit
zich samenvoegt
waar harde contouren verdwijnen
lieflijk en zacht
een nieuw zintuig zich opent
waar geheimen worden bewaard…
volbracht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
627 het kind neemt de vader
oud en onmachtig bij de hand
niet verdwalen nu in het hoge gras
het schuifelen in de schemer
naar de tuin
het geloof in de dingen die ze kenden
bij de ommuring blijven ze staan
de nacht verzegelt de bloemen
het kind kan niet binnengaan
het laat de vader gaan
de wind wiegt de bladeren
de reis is volbracht…
In warmte van stille gedachten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
449 Het naakte feit heeft
haar eigenzinnige jas opgehangen
aan de kapstok van dit onzinnige bestaan
zonder jou is het leven als de schemering
mysterieus zonder de helderheid
van jouw lucide gedachten
en ik weet niet zeker
of het me kracht geeft
dat ik zonder jou verder moet
in de woordenstorm vol informatie
over wat goed is om beter te…
onmetelijk
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
93 omdat ik niet weet of jij
koning van de vogels geworden bent
of misschien die ene vogel in de schemering
die aan onze meiboom groeit
omdat ik niet weet of jij een feniks bent
nestelend in de geurige kruidenboom
of het paard met vleugels dat ik
vanmorgen in de wolken zag
omdat ik weet dat jij onveranderlijk
mijn onmetelijke liefde…
De klok, de drager van de tijd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Dagelijks gaat zij in vierentwintig uur
rond; ondersteunt zij het ritme van mijn
hart, van schemering tot ochtendstond.…
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 Zonder ooit iets te verwachten
Wandelen is bomen zien
Hoe zij grillig groeien
Nu eens bekorstmost grijs
Dan vol kleur als bloesems bloeien
Wandelen is vogels horen
Krassen, tjilpen, fluiten
Zachtjes of uit volle borst
Als om hun levensvreugd te uiten
Wandelen is dieren spotten
Een vos die schielijk oversteekt
Drie reeën in de schemer…
MASKERS
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.787 Daar zijn er die te dromen gaan
langs paden mul van schemering,
naar ’t land dat ’s avonds schoner wordt,
herinnering.
En velen worden stil-devoot
om rein profiel van lief gelaat
dat in de voorhal van hun ziel
gebeeldhouwd staat.…
Maar boven alles...
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.655 Pendelend tussen fantasie en realiteit
dwalen mijn gedachten steeds verder af naar die zalige en onvoorspelbare avond
in het duister, met de schemering van straatverlichting op je gezicht
Al kan ik me het leven zonder jou niet meer voorstellen
ben je er nu niet om me wakker te kussen en om mijn verdriet te sussen
Jij bent iets onverklaarbaars…
Herinneringen zingen, kind
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.869 Thans, o mijn kind, en leeft geen lied om ons, en leven
geen vrede-dage' als stille tuinen om ons heen;
geen scheemring bleef om ons veréende droom geweven,
en dróeve schaduwen schuive' om ons gescheíden leên...
En in de nacht zie 'k, laatste troost, alleen nog beven
de matheid van uw wit gelaat, in stil geween.…
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 Woelige dromen, een aaneenschakeling van gedachteplaatjes,
die in de lengte van de warme nacht langzaam vervagen,
en zich ’s ochtends opnieuw oprollen in duizend kleine laatjes.…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 In de schemering, in een voorwereldlijke
vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen
vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een
omstrengeling van vele herinneringen.…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 dromen gaan hun slinkse weg.
een late stap raakt verloren op
de stenen van de straat
alleen de stille booglampen raden
hoe laat het is.
ze weten dat het doel steeds verder ligt.…
weefde grijze dekens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
728 ik voelde hoe de dauw
in schemering ineens in
ochtendnevel overging
kou sneed in het licht
ontnam het vage zicht
en weefde grijze dekens
met tekens van ontwaken
in zacht gedempt geluid ging
donkerte zijn schuilplaats uit
de nacht is weer geweest
voor ieder mens en beest
kom laat de zon maar komen…
Kom kekasih
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
675 Kom mijn liefste want de zon
baadt haar dag tot doven
in schemering die blozend beeft
daar duister loom van zwoelte nadert
deze nacht kekasih zullen wij
strelend vuur versmelten
sluiers maanlicht hemels minnen
en sterren ademloos verbazen
tot de ochtend aarzelend
een nieuwe morgen daagt…
Nachtgedicht
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.195 de avond praat zacht
nog zachter dan je woorden
op mijn lippen
ik hou van die gedachte
van de warmte
in mijn buik
en de lichte voetstappen
die schemer dragen naar de nacht
je loopt mijn taal binnen
en legt liefde
neer
onophoudelijk, zoals
de dichters in
mijn lijf
niets verdwijnt en alles
wordt mooier
in de stilte van…
Mistig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
507 Op schemering gekust
voel ik lippen zacht
bewegen in een ritme
dat verwachting overtreft.
Haartjes op mijn huid
kriebelen van intern
stilte van jou
voedt mij van binnen.
Ogen openen je ziel
vertellen het verhaal
dat zweet op je huid
meer dan verklaard.…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
Lente is kortstondig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
581 onze lijven maken schemeringen
in het ongebonden leven dat
rafelt om gewoontes en erwten
uit het blik
het bestek halfzijdig en tweedelig
met de scherpte gericht naar de klok
brengt in het druipend licht
een ode aan het kind dat wordt verwacht
een niemandsdalletje onthult de waarheid
en nestelt in deze lente al vroeg
in de hoogste toppen…
kleur van mijn dag
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.156 wat is de kleur van jouw dag, vroeg jij
ik keek en zag oranje rood
warm als onstuimig verlangen
zich badend in een zonnig vleugje geel
hongerig naar lijf en liefde
wat is de kleur van mijn dag
vraag ik vandaag aan mij
terwijl in late schemering
een leisteengrijs vermoeden
opdoemt langs de vloedlijn van voorbij…
vorst
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
584 als de wereld tot haar oorsprong waait
haar zomen rond wolken, de avond achter rood
omrandde schemer
zal ik vogels vragen terug te kijken
naar haar jonggeboren tijd
te zingen tot ze kwijt
geraakt zwijgen
omdat water ramen kneedt in vijvers vol
winter
sneeuw
betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
onzeker
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
605 niettegenstaande het droge geschrijf
hakkelen woorden door huiver
over torens naar het nieuwe
in stadse stappen
door schemerig geruis
waar toekomst de straat is
met soms nog wat losse tegels
waar het onzekere licht
uitbreekt door de holtes
van het laatste verdriet
waarin onze harten razen
in de storm van volwassen liefde…
Al aangeslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 nooit heb jij
de scherpte van het mes gevoeld
waarmee dag en nacht gescheiden wordt
lijkt een vloeiend overgaan
waarbij donker en het licht
elkaar in schemering verstaan
hoe bot is het ontwaken
als de werkelijkheid
jou met zijn scheermes snijdt
en jij al aangeslagen
de dag moet gaan verdragen
schrijnend over heel het lijf…
Huid en hart
gedicht
2.9 met 11 stemmen
21.177 Op winternamiddagen
streel ik met voorzichtige vingers
je huid, glanzend in de schemering.
Onder je huid bonst je hart,
brengt mijn hart, fladderend als een vlinder,
tot rust.
In gulzige liefde
verslind ik je
met huid en hart
-----------------------------------------
uit: ' Licht van mijn leven', 2014.…
doorzon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
422 waar het licht zich terugtrekt
in de schemer van dat koele woud
oud door tijd, maar jong
door nieuwe twijgen en het neigen
van haar eigen
kwetsbaarheid
het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt
een wijle tot aan niets
dan duister, zondermeer vergeten
door de luister van dit uur
aan de kant een oude fiets,
een waterfles
en ramen…