Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

Mijmeringen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
De prachtige blauwe hemel van weleer wordt gekleurd met grijzige grauwheid, een zon voelt zwaarder aan Zo diep en intens dat fracties vermoeidheid en weemoed zich beginnen te manifesteren in het lichaam waar ze onderweg zijn naar mijn breekbare-en-kwetsbare.…
CB14 november 2022Lees meer >

Tranen in mijn hart

hartenkreet
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.146
O zo klein en mooi puur uit onverwachte hoek tranen in mijn hart Wanneer een nieuwe herfst haar intrede doet kloppen pure melancholie en weemoed ook op de deur Onderweg vervaagt het geluid daar ze ook nog eens halt houdt bij een stilte tot ze uiteindelijk haar bestemming heeft bereikt: winterse verstilling.…
CB26 januari 2023Lees meer >

Een herfst als geen andere

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 537
Het is tijd van inspiratie, energieën ontvangen maar ook in ieder van ons weer zal loslaten, melancholie en weemoed als welluidende melodie, een opeenvolging van klanken van verschillende toonhoogte laat diepe sporen na in een breek- en kwetsbaar hart.…
CB12 oktober 2024Lees meer >

tussen dozen en dromen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.290
werden nu lonkt het noorden waar de lucht ruimer ademt waar tijd vertraagt en gras groener lijkt nieuwe kamers op voetstappen wachten Tynaarlo roept met belofte van ruimte van sterren die ’s nachts dansen op weilanden of boven bos stemmen die nog onbekend maar straks welkom zullen zijn een emotionele achtbaan langs verlangen en weemoed…

De Wedergeboorte

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 183
Niet langer werd de ziel in rouw gevoegd, Geen weemoed meer die weent om kille steen. Een lauwe loomheid maakte plaats voor moed, Die door de diepste aderen stroomt als gloed. ​De rozenranken winden om de zuil, Niet als een groet aan wat er eenzaam rust, Maar als een teken van een trotse ruil: De storm heeft thans de levenswil gekust.…

Ontvangen moet je leren

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 915
kracht straalt uit beide ogen en haar eens door hem zo hartstochtelijk gekuste lippen zeggen luid en duidelijk nee, nee dank je, ze draait zich om en verdwijnt beschadigd, maar nog immer rechtop uit het zicht met lege handen op weg naar een gevulde toekomst terwijl er langzaam een traan langs haar wangen met haar meeloopt denkt ze weemoedig…

Het Huwelijk

gedicht
3.8 met 1162 stemmen aantal keer bekeken 498.048
Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren, en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren, en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat. Zo gingen jaren heen.…

Muren praten immers niet

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 681
bestelde een wijntje kreeg er wat pinda’s bij waar ze gedachteloos op knabbelde de rusteloosheid, die haar de hele avond bijna langzaam verwurgd had verdween weldra zong ze mee “drink rode wijn” en “een beetje verliefd” een blos kleurde haar wangen toen een van de bezoekers haar ten dans vroeg een markante kop donker krul haar weemoedige…
windwhisper1 augustus 2009Lees meer >

Septembermiddag

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.009
de reden dat het universum bestond middels communicatie, was ver te zoeken en niet alleen monologen, die jij uit je duim had gezogen, kierden tochtig achter nutteloosheid van weinig geluid en onbestemde herinneringen, die onze aandacht achter een horizon lokten, zonder besef voor de ondergang, die ons trefzeker bleef behagen met zijn weemoedigheid…
mobar17 september 2011Lees meer >

Mijmering

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Het maakt mij wat weemoedig, ik weet de herfst is weer nabij. Nog enkele weken en de bladeren vallen, de herfst komt als op kousenvoeten, brengt storm en regen naderbij. Ik wil nog graag kastanjes zoeken, de hazelnoten rijpen in dit jaargetij, het wemelt van de bramen en de bessen.…
Antje5 augustus 2012Lees meer >

Pure nostalgie:

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 717
Langs ons voetbalveldje, waar mooie opgeschoten jongens vrolijk schoppen, met weemoed rijd ik hen voorbij en bedenk dat ik hier niet meer mijn tweede zoon ertussen zien zal, omdat hij net verhuisd naar elders is, en plotseling voel ik gemis. Een toneelstuk hebben bijgewoond, alleen, lievelingsuitje, 'k had het met mijn ex gemeen.…
Ralameimaar17 augustus 2013Lees meer >

Madame la Marquise

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 941
Zij schertsen, maar een weemoed schemert in hun oog; Krank van verteerden lust en delicate pijnen Paren de woordjes zich aan heus en lucht gebaar, En de mimosa kwijnt, roerloos in 't porseleinen Geraad, vóór 't spiegelglas van 't duisterend boudoir.…

Ieder jaar

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 683
tijd, voorbijgegaan voor je het weet tijd is als je levensrefrein neuriën zacht streel je over oude herinneringen heel behoedzaam…weemoedig we dansen nog steeds op lievelingsmuziek romances, in dagen van weleer nestelen zich tevreden in mijn ziel rustiger en bewuster ga ik om met tijd willekeurige beelden van jeugdherinneringen de koepel…
fairouz15 oktober 2014Lees meer >

...nog even dit

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Dit te moeten constateren en te zien dat dit alles zich manifesteert in slinkende aantallen vervult mijn hart met weemoed en met spijt...…
JPA13 oktober 2021Lees meer >

Herfstmorgenlicht

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
Voel de kloppingen van rustig en langzaam ontwaakte natuur dat in een lichtgroen tot donkerrood jasje wordt gestoken het kronkelend water, de losse stukjes bos en de weilanden groeien uit tot een harmonieus geheel waar ook streken melancholie en weemoed worden geschilderd.…
CB24 oktober 2021Lees meer >

Midlife herfstmaan

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
. ________________________________ De dagen van de week hypnotiseren Een schepje water spel van wind en regen Het sap van alledag terug in de tuin De stilte van de herfstmaan is gezegend Wedergeboorte in het zachte breken van het laatste blad Als dans vol weemoed laatste zomerdag Even iets anders...een kikkerbil op te hoog…
Max24 september 2022Lees meer >

Een doodgewone herfstdag

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
Voel de kloppingen van rustig en langzaam ontwaakte natuur dat in een lichtgroen tot donkerrood jasje wordt gestoken het kronkelend water, de losse stukjes bos en de weilanden groeien uit tot een harmonieus geheel waar ook streken melancholie en weemoed worden geschilderd.…
CB5 november 2022Lees meer >

Onderweg naar Kerstmis

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Hoe melancholie en weemoed van een afgelopen herfst hun gevoelens inruilen voor een winterse verstilling die steeds meer diep onder de huid begint te kruipen, het hart en ziel als eindbestemming waar ook sporen van een geloof, hoop en liefde kleven, eeuwige vrede ergens hier ver vandaan.…
CB22 december 2022Lees meer >

De oude vader

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 175
Zijn gezicht is van taai en van stormachtig hout, Getrotseerd door de jaren, door weemoed omringd, Een ziel die de wet van de kosmos aanschouwt, Terwijl er vanbinnen een vogel nog zingt. De lente ontwaakt uit het diepste verdriet, En treurt om de as die de bloem achterliet.…

Mijn zwarte bruid

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.205
De eerste ontmoeting in gevoelens gevangen Brengt weemoed als zonlicht op een sombere dag. De tijd was ons breekpunt, onze zielen te jong Om de liefde te vangen in ons eeuwige vuur. Verdriet en deceptie verdreven emoties En lieten ons weerloos in dit gezegende uur.…
Gary24 december 2002Lees meer >

Goedemorgen, hemelse mevrouw Ping

gedicht
3.0 met 89 stemmen aantal keer bekeken 21.305
Het is nu beter te zitten zonder weemoed in de rauwe geurige ochtendlucht, nu de zon nog teder is en de gordijnen levendig in de goede vrolijke wind.…

WRANGHEID

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.641
Geen traan van weemoed deed mijn wimpers beven: mijn ijskil harte en heeft niet meegenoten. 'k Zag, onverschillig, veld en bomen glijden: geen frisheid! ook geen lust tot verder streven. O wrangheid! half maar voelen, half maar lijden, verdorde schakel van 't oneindig leven! ----------------------------- uit: Verzen (1900)…

veluwe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
gebogen en gebukt onder het kerkedak banken vol zwart als de vreeze die hen dagelijks omhult nog steeds bang voor hemelse dreiging stug volk van een schrale witte zandbodem met paarse heide en donkere jeneverbessen witte wieven des heeren onfeilbaar woord somber starend naar de onvruchtbare grond bossen vervagend in mistige verten de weemoedige…

klein meisje

hartenkreet
4.3 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.867
Met weemoed kijkt ze naar de kinderen, die spelen op het plein. Zichzelf steeds maar weer vragend, hoe het is om zo’n kind te zijn. Klein meisje loopt de klas uit, verstopt zich op de gang. Na een ochtend vol gepest, ze is ontzettend bang. Zit altijd in haar eentje, wordt door niemand bijgestaan.…

GIERZWALUW

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.025
de muggen zoemen rond mijn balkon, jij klinkt boven elk zoemgeluid uit, ach gierzwaluw, met weemoed zie ik jou en alle gierzwaluwen hoger en hoger wervelen, tot ik je nog wel hoor maar niet meer zie...…
Tjoke21 juli 2010Lees meer >

Wrangheid

poëzie
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 915
Geen traan van weemoed deed mijn wimpers beven: mijn ijskil harte en heeft niet meegenoten. 'k Zag, onverschillig, veld en bomen glijden: geen frisheid! ook geen lust tot verder streven. O wrangheid! half maar voelen, half maar lijden, verdorde schakel van 't oneindig leven! 1892…

Oud en nieuw: In gedachten.

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Ik wens je een hele goede gezondheid, En denk met weemoed aan die mooie tijd. Zonder jou voel ik me verlaten en alleen, Maar die tijden zijn voorbij, en ik ween. Ik kan je nu zien gaan zonder verdriet, Maar vergeten kan ik je niet. Ik hou teveel van jou, Oh waarom bleef je mij niet trouw?…
Lion Queen24 december 2011Lees meer >

Hoe hij van de drank af raakte

netgedicht
2.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.395
Met weemoed dacht-ie aan de hoop consumpties die hij vroeger zoop. Aan 't lijden kwam een einde, want de allergrootste olifant vertrapte hem. De man ging dood. Zo hielp het dier hem uit de nood.…
Aubrey4 februari 2012Lees meer >

De ruïnes van Arcadië

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Weemoedig volgt een oude man de opbouw van het schaduwspel. ‘t Herscheppen van verloren dagen; In de mist ontwaart hij ’t meisje - de dochters van Arcadië zijn boven Lethes stroom verheven - Ze was zijn eerste ware liefde thans verrezen uit ’t verleden.…

Spiegelt zich de aanblik van het leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
Het leven ziet om in een weemoed van indachtig staren. De jaren kwamen en gingen aan het leven voorbij. De ouderdom kenmerkt de mimiek van het wel bewaren. Het leven dat zich omkeert uit de erosie der jaren. De jaren kwamen en gingen aan het leven voorbij.…