Alle inzendingen

ik wist dat jij het middelpunt van het heelal was las het in je ogen zag het op je gezicht het was vooral de rust die jij uitstraalde in een universum dat holde en tolde met snelheden van geluid en verder sneller dan licht zelfs de tijd was daarvoor gezwicht omdat het begrip ...

In mij borrelt het.. overstijg jij mijn verzet aan verlangen dat aansluit aan bedauwde ogen waarachter geen plaats is voor het onbekende dat zo kort en amechtig aan mijn horizon grenst.. alleen de onstuitbaren passen in jouw andere wereld en mogen buiten de wankele treden naar werkelijkheid ...

Niet elke vernieuwing is een verbetering maar AI: Artificial Intelligence zal dat bewijzen Ik omarm kunstmatige intellegentie, als toevoeging omdat ik niet bang of arm ben, maar rijk aan eigen EI: eigen intellegentie en dat 'eige' dat zal zeker blijven Dat bewijs ik bijna elke dag dat he...

Merk jij dat je het NOS-journaal Zo graag bekijken wil, maar nooit kunt volgen? Wees alsjeblieft niet langer meer verbolgen Het is er nu in makkelijke taal Toch geldt voor mij: hoe méér nieuws ik verslind Des te complexer ik de wereld vind

water valt als druppels neer onder meer als regen al sinds een ver verleden verdampten zij tot een wolk naar de toekomst en het heden water neemt mee wat mensen vergeten verbergt veel meer in zich dan we beseffen en ooit zullen weten het eeuwige water de druppel die verdampt kom je ooit...

In de voorwereldlijke schemering waar nacht en dag elkaar vluchtig omhelzen slapen zij naakt en schuldeloos verstrengeld als op goddelijk bevel. Voor hen geen boom der kennis, geen appel en geen slang maar wel het tikken van een kleine feilloos afgestelde tijdbom: straks laten ze elkander ...

'k Ben als een land dat strekt in middagzon Onmeetbaar liggende akkers en deining Van woud en duin, tot waar de horizon Vergaat in 't licht van eigen verreining. En 't evenwicht der wereld koelt de gloed Van mijn verzwarend vlees en broeiend bloed Tot eindloos aardrust en deining Van krach...

Zelfs bij vloed, voel ik het lage tij wanneer je groot en grijzig schip als stip verdwijnt zegt men zo achteloos, het is zijn werk wees aan zijn schip gelijk, dat groot en sterk nu mijlenver, het ongewisse moet doorklieven. De tranen die ik laat als het gemis zo voelbaar is en horend hun ge...

Om de horizon te aanschouwen moet je in de verte kunnen kijken fluister je langs de wind van het naaiatelier aan de gehorige kade donder en bliksem doorklieven de eenzame regenavond in de rivierenbuurt van de geliefde oude stad en je blijft niet naakt naast me liggen omdat je zond...

toen, achter muren en achter planken wanden, achter deuren, in kasten en achter kieren, onder het gehaakte tafelkleed, onder een sprei als een lichtend baken, in dicht gebladerte van bomen, achter dikke stammen, tussen hoog gras, verhuld soms nog in toevalli...

Als de avond valt neemt de zon afscheid, verdwijnt achter de bomen Als zon ondergaat, is het een van de bijzonderste momenten van natuur daar hemel ingrijpend verandert: van blauw, onderweg geel oranje naar paars tot rood in zoveel tinten, en zelfs texturen en verfijningen. Het is niet al...

De derde dinsdag van september gaat het donderen want modernisering van Prinsjesdag doet niet direct wonderen De kloof tussen politiek en volk wordt dieper en dieper ondermaats spel van de Kamers en de ministers en hun keeper De helende werking van de Monarchie schuurt, stagneert massaal re...

Waar een wil is Wil ik weg

Niet weten waarheen, dus geen kant op kunnen, dan -- maar dreigend kijken.

ik wist dat als ik zou loslaten mijn vlucht de aarde zou verbazen geen geschreven of angstig open gesprek maar meer verlamming aan de grond genageld in het zien gebeuren het besef dat je niets kunt doen dat is het volle leven in actie waar iedereen zijn focus op heeft...

de bijen gaan zoemen de tuin gaat weer bloemen en Bello die kwispelt dolblij de zon door de ruiten de was hangt weer buiten Minou spint voldaan op de sprei en Tweety gaat kwelen zijn vreugd wil hij delen en Lorre die zegt weer 'joechei' en ik... Famke Franssen ik s...

Ik denk weleens: ‘Zo’n fatbike, die verban je, het risico wordt danig onderschat.’ Minister Barry kiest een ander pad: gedragsverandering door een campagne. Geen twijfel dat zijn aanpak aan zal slaan: ‘Voorzichtig, kinders, want het kan hard gaan.’

Kijk hoe stil ze worden bij de luier die het kleine carcas omvat, zoals de scherf van een eierschaal het beetje leven dat de avond niet zal halen. De telefoon eruit, gordijnen dicht, zo groot en zo onwerkelijk hun huis vandaag. Kijk hoe stil ze zijn nu, niet ontwaken uit hun boze droom. ...

Langs het eenzame spoor de telefoonpaal. Hij gonst. Er is geen ander geluid langs het eindeloos spoor. Een wolk drijft over hem en is onverschillig. Het landschap "gaat zijn gang"... Toch gonst de telefoon-paal dag en nacht, onder de hemel. Het is een verlaten pijn, een onophoudelijke k...

Straks komt de herfst weer aan, 't seizoen dat mij met mooie kleuren lessen leert van los te laten, vrij te zijn en toch te dromen van wat komen zal. De wind schrijft zonder woorden dat er straks nieuw leven komt maar dat ook nu nog eerst heel veel moet vallen. En ieder mens is eenzaam o...

Evenals in de natuur nadert ook in menslijk leven het eind van lente en zomer kleur verandert maar wordt niet somber of grauw. Bladeren dwarrelen uit kruinen als vergeten van minder goede tijden daarentegen kleurt nog de hemel van horizon tot horizon in het fraai pruisisch blauw. Treu...

zou ik met jou mogen willen dansen en als ik dat zou mogen met jou willen dansen zou ik je dan mogen vragen ten dans en als ik dat zou mogen jou vragen of jij met mij wil dansen en ik zou je vragen om met mij te dansen zou je dan met mij willen dansen zou je dan met mij willen dansen in de...

Onder dankzegging aan de ware muze op dit podium verwijs ik graag naar Inges snelsonnet van vandaag...over de fascinatie van Martin voor diens naamgenoot Martinus, voor J.C., voor Bloem, voor Nijhoff en wat verder na diens vragenuurtje zoal ter tafel komt... __________________________________ Ee...

Onder gefladder loop ik op een dik tapijt -- van gedroogde mest.

Ze vliegt heel zacht langs het licht en naar de maan laat wereld achter

God Gordon, dit ben ik of te wel dit is mijn lijf, pik, dit is mijn kick kreeg sterk tegenvallende kijkcijfers 't SBS 6 publiek kent hem nu wel niets vernieuwend, dikke lul stuitende eigen reflectie op z'n (p)ik hijzelf houdt het nu voorgezien geen Dubai, geen Blaricum, maar... op ...

ik heb je gemist de resolute stap in het doelbewuste gaan van het neusje uit de laan je karakteristieken zijn voor intimi herkenbaar het bewegingsbeeld heeft een joyeuze cadans zodat het lijkt of jij danst wind en wolken zijn voor jou gemaakt omdat zon voor het juiste comfort...

Een voorzitter met een apart geluid Want Bosma laat de Kamer dichtkunst horen! Denkt hij met Nijhoff, Vroman, Bloem te scoren? Wat gaat de politiek hierop vooruit? Al kraaide hij het mooiste minnelied: Nóóit klinkt een PVV-stem erudiet

mijn as zal de aarde bevruchten mijn rook zal zorgen voor een regenbui mijn resten zullen ooit nieuw leven bekoren zoals oud wordt vervangen door nieuw beschaven een nieuwe morgen zal dagen na mijn onvermijdelijk sterven echt we zullen zeker eens tot het verleden behoren maar ster...

Nevel. Zeg nu niets. Veel is verzwegen. Weinig is veel. Amper beweegt het woord amper in de wind die nergens is. Zeg nu niets. Veeg niets uit. In hetzelfde vlak van de avond. Waartegen nauwelijks en nergens. -------------------------------------------------- uit: 'Het museum van d...