Alle inzendingen over ademen

5125 resultaten.

Sorteren op:

Vrije val.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Dooft de adem als een kaars. Het zwart hemeldak oneindig met daarin verzonken sterren en maan. Ongrijpbaar en niet te vatten het ontstaan van dit heelal. Waar tussen hemel en aard ieder zich vast houdt tijdens een vrije val.…
martin valk9 december 2012Lees meer >

Aan alle pesters van Nederland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 819
Wat zou het wat zijn Als ik in het geheel Verder kon leven Als uitsluitend virtueel Verlost van vermoeiende zaken In nullen en enen opgelost En zelfs mijn ademen Dat geen moeite meer kost In respect opgedragen aan Fleur Bloemen en Tim Ribberink die vanwege hun pesters de zelfdoding verkozen boven verder leven.…

Paarse hemel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
De vroege avond houdt de adem in schijnbaar. Tot de nacht verblindt, in de kleur van glanzend haar.…

Zelfportret als kind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
In het vroege ochtendlicht ruikend aan de nieuwe dag huppelend adem ik de toekomst in. Ik ben alleen. Maar dat geeft niet want er is hier niemand, niemand om mij eenzaam bij te voelen. Ik praat tegen god. Of wie ook zijn oren te luisteren heeft gelegd in deze zachte ochtendbries.…

Geluk elementen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
De wind waait door mijn haar zoals alleen jij kan kroelen met je hand geaard zit ik met gesloten ogen en bewonder ons eigen wonderland het zonlicht verwarmt als je adem achter mijn oor als jouw thuiskomst door regen opent mijn gedachte zoals jouw kracht van inspiratiebron.…

Korte uiteenzetting

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
je was hier als kind geweest om te zoeken naar een schat naar sporen in de grond, krassen in lak jouw adem uit mijn allerziel de grond van het bodemloze verdwenen, uiteen gewaaierd, voorgoed nu schampt grondmist ijle lucht iets dat lijkt op versmolten letters geboren uit verdampte aarde; kom terug…
Iniduo2 november 2014Lees meer >

verdronken kind

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 841
het kind, zoals het daar lag, stilletjes en levenloos, zo klein werd het zo groots dat het de wereld raakte het tumult van, wel - of - niet, met stomheid sloeg voor onze voeten ontblootte de zee dit kind in haar spiegel legde zij het neer en even hielden wij onze pas -en onze adem in…

Aanstalten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
dit bestaan is onbezet, nog open van geest en kind iets dat voor de deur staat, betast door weer en wind met blindheid van ramen in de kraamkamer van gestalten die met de jas over de arm in hun krimploze adem treden tot de stilte hen zal naderen, door afwezigheid omgeven de muren zijn alleen, zij maken nog geen leven…
Iniduo6 februari 2016Lees meer >

Stilte stil

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
Mensen waarmee we ons verbonden voelen blijven ademen in onze herinnering. Mensen waaien waarnaar de wind het wil. Omdat momenten tijdloos zijn. Onmogelijkheden mogelijk. Ruimte grenzenloos. Stilte stil.…

De stilte rond de vijver

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Wat ademt hier de stilte zonder woorden, met blauwe lucht en groen gewas dat eenden blij doet leven, soms met sierlijk drijven op het water, met schrijven zonder zucht of klagen, stilte ademend en haast devoot. Straks daalt de zon weer en kleurt het avondrood.…
Adeleyd26 augustus 2017Lees meer >

En het regent ook nog .....

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
Ogen vol angst een bek open, zo wijd niet voor wat lucht, wat leven maar om dat laatste restje lucht, adem te verliezen..... Niemand die het ziet aan het eind van jouw tijd. En het regent ook nog.…

Wonder

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Met onze adem bliezen wij de strandbal rond, hij was niet meer te sturen. Het leven werd een zomerdag toen wij als door een wonder voorzichtig werden meegenomen.…
Claudine29 november 2017Lees meer >

voortzetting

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
het begin hadden we al gevonden een ander woord is er niet na de oerknal gaat alles traag een eeuw is niets in de geologie traag maar gestaag, er is geen pauze in de wedstrijd, geen thee in de rust, ook geen peptalk het einde is nog onbetreden we handhaven ons bestaan volharden in adem…

In Memoriam

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 637
wat ik nog wil zeggen kent geen lettergreep laat staan een gebouwd huis uit schrijfstenen vergaard onzichtbaar voor daglicht of uitzicht op de maan wat ik wil zeggen is niet meer geaard uit stof is zij enkel ziel geworden tot een eeuwige gedachte verheven het is niet uit te leggen ieder heeft weet dat ook in het ademen sterven wordt…

Geen gast

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Het is het water, dat schoon spoelt, de adem die het stof van de dag blaast. Ik leg altijd maar elk gesproken woord op een wankele stapel, elke gehoorde zin op tien anderen en archiveer niet totdat ik thuis weer bij stilte op schoot zit.…

Zou jij me begrijpen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
zou jij me begrijpen wanneer ik je zeg dat ‘t leven door vingers glipt handen niet vast kunnen houden en dat alles om mij heen lijkt te verdwijnen zou jij me dan willen toefluisteren dat alles één wordt met de wolken het lied - dat van verlangen zingt en jij en ik en dat wij dan samen ademen door de mond van de wind…

Formatiekabinet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
De Haagse kring ligt constant aan 't infuus En moet op de IC naar adem happen Ook Zevenmijlslaars Remkes wordt confuus En neemt een pitstop à la Max Verstappen Wéér bijt er een door trage smeer in 't stof Verdient een formateur hier ooit nog lof?...…
Max26 oktober 2021Lees meer >

thuisreis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
woorden aan hun begin nog naakt geprevel naamloos in een wankele nacht de maan beeft en luistert de dwalende wind houdt zijn adem in woorden horen de verte zoeken het houvast zweven als witte vogels in het vroege ochtendlicht naar de taal waar ze willen wonen…
J.Bakc29 december 2021Lees meer >

Voel me

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
´Je raakt me´ zei ze Warm teder fluistert haar adem waaiert over haar huid tinteling op het topje van haar vrouw zijn ´Ik wil je wel´ zei ze Tergend langzaam knopje per knopje bloot van elk kledingstuk ontbloot In dat ene moment was zij alleen, alleen maar zij, het allermooiste kleinood...!…

Eenzaamheid Haiku

netgedicht
5.0 met 370 stemmen aantal keer bekeken 665
Als je met niemand Kunt praten over wat je Het meest bezighoudt Als je hart zeer doet Van verlangen naar contact Welk contact dan ook Als je huilt omdat Iemand zomaar aardig is Zomaar uit het niets Als mensenschuw zijn Automatisme wordt door Beschaamd vertrouwen Vertrouw dan jezelf Ook deze tijd gaat voorbij Adem jezelf…

Leefwereld

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
de hebzucht maait met wilde armen de zorg voor het zijn met groteske gebaren in de wind op dode wegen woekert de hebberigheid naast het platte zelfbelang de beknelde ziel in isolatie hapt naar adem niet elke lente is oprecht als de de zon loodrecht boven de evenaar staat…
J.Bakx24 februari 2025Lees meer >

SAMEN OPGAAN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Het grote loofwoud herbergt binnen zijn takken en twijgen allerlei klein leven dat ontelbare klanken uit vol blije verrassing vurige liefde of woede overwinning en nederlaag om zich telkens te verenen in de nuchtere adem die als tweestemmig koor door eiken en beuken waait.…

Zinnelijke nachten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
De hete adem Van de vlucht naar voren, Blijft achter In de hitte van de nacht. Er gaat geen tijd verloren, Wijl de hitte wacht Op weer geboren passie, In de nieuwe nacht. In de zinnelijke nachten, Zij op zijn wederkomst wacht, Blijft verborgen, Tot de passie weer ontbrandt.…
Joris Olivier18 september 2025Lees meer >

Eenzame vrede

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
Uit het roze liefdesboek dat je mij gister stuurde vallen letters in de zee het is een woeste zee van weinig woorden en alle golven zeggen: nee stilte als oneindige verte heft de horizon op in eenzame vrede adem ik door in mijn hoofd te zwijgen over jouw prachtige gemoed.…
mobar17 november 2025Lees meer >

Opgevouwen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 892
zeker was ik verbaasd de overloop dreigde zich op te stapelen tot iets dat keek in mijn pyjamabroek rende ik over de overloop heen de pot hield zijn adem in alsof daar een hond zat opgevouwen in porselein staart tegen de rand gedrukt wachtend tot ik keek een zachte grom onder het glazuur ik gaf hem water…

Het letterschrift

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.535
De spreker ging voorbij; zijn adem is gebleven: Hij stierf; zijn adem leeft, zijn ziel kleeft vast op 't blad; Ja, teelt zich-zelve voort, om 't aardrijk door te zweven; Vermaant, getuigt, beveelt, in d'enkle vederspat. ô Hemelgift der Taal, gij band der stervelingen!…

sneeuwstil

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 813
Adem krult als wolkjes langs je hals. Ik huil om de wereld zo wit, grijp me vast aan je doorweekte jas. Ik zeg dat ik nooit zou willen sterven. Je knikt en tikt een sneeuwvlok van mijn schouder.…

Meine unsterbliche Geliebte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Ja, het is de tijd van lage zon en de dunne adem van nat hout. Maar ook al gaat het bos in dode geuren op en staat de lucht van vogels leeg, mijn fantasie richt voor ons lentes aan.…