5125 resultaten.
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 Dooft de adem als een kaars.
Het zwart hemeldak oneindig
met daarin verzonken sterren
en maan.
Ongrijpbaar en niet te vatten
het ontstaan van dit heelal.
Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
Aan alle pesters van Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
819 Wat zou het wat zijn
Als ik in het geheel
Verder kon leven
Als uitsluitend virtueel
Verlost van vermoeiende zaken
In nullen en enen opgelost
En zelfs mijn ademen
Dat geen moeite meer kost
In respect opgedragen aan Fleur Bloemen en Tim Ribberink
die vanwege hun pesters de zelfdoding verkozen boven verder leven.…
Paarse hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 De vroege avond
houdt de adem in schijnbaar.
Tot de nacht verblindt,
in de kleur van glanzend haar.…
Zelfportret als kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 In het vroege ochtendlicht
ruikend aan de nieuwe dag
huppelend
adem ik de toekomst in.
Ik ben alleen.
Maar dat geeft niet
want er is hier niemand,
niemand om mij eenzaam
bij te voelen.
Ik praat tegen god.
Of wie ook zijn oren
te luisteren heeft gelegd
in deze zachte
ochtendbries.…
Geluk elementen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 De wind waait door mijn haar zoals alleen jij kan kroelen met je hand
geaard zit ik met gesloten ogen en bewonder ons eigen wonderland
het zonlicht verwarmt als je adem achter mijn oor als jouw thuiskomst
door regen opent mijn gedachte zoals jouw kracht van inspiratiebron.…
Korte uiteenzetting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
730 je was hier als kind geweest
om te zoeken naar een schat
naar sporen in de grond, krassen in lak
jouw adem uit mijn allerziel
de grond van het bodemloze
verdwenen, uiteen gewaaierd, voorgoed
nu schampt grondmist ijle lucht
iets dat lijkt op versmolten letters
geboren uit verdampte aarde; kom terug…
verdronken kind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
841 het kind, zoals het daar lag, stilletjes en levenloos,
zo klein werd het zo groots dat het de wereld raakte
het tumult van, wel - of - niet, met stomheid sloeg
voor onze voeten ontblootte de zee dit kind
in haar spiegel legde zij het neer
en even hielden wij onze pas -en onze adem in…
Aanstalten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 dit bestaan is onbezet,
nog open van geest en kind
iets dat voor de deur staat,
betast door weer en wind
met blindheid van ramen in
de kraamkamer van gestalten
die met de jas over de arm in
hun krimploze adem treden
tot de stilte hen zal naderen,
door afwezigheid omgeven
de muren zijn alleen, zij
maken nog geen leven…
Stilte stil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 Mensen waarmee we ons verbonden voelen
blijven ademen in onze herinnering.
Mensen waaien waarnaar de wind het wil.
Omdat momenten tijdloos zijn.
Onmogelijkheden mogelijk.
Ruimte grenzenloos.
Stilte stil.…
De stilte rond de vijver
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Wat ademt hier de stilte zonder woorden,
met blauwe lucht en groen gewas dat
eenden blij doet leven, soms met sierlijk
drijven op het water, met schrijven zonder
zucht of klagen, stilte ademend en haast devoot.
Straks daalt de zon weer en kleurt het avondrood.…
Onbegonnen werk
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
730 Alles wat adem heeft weet.
Elk ongeboren kind.…
En het regent ook nog .....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
620 Ogen vol angst
een bek open, zo wijd
niet voor wat lucht, wat leven
maar om dat laatste restje
lucht, adem te verliezen.....
Niemand die het ziet
aan het eind van jouw tijd.
En het regent ook nog.…
Wonder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Met onze adem bliezen wij de strandbal rond,
hij was niet meer te sturen.
Het leven werd een zomerdag
toen wij als door een wonder
voorzichtig werden meegenomen.…
voortzetting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 het begin hadden we al gevonden
een ander woord is er niet
na de oerknal gaat alles traag
een eeuw is niets in de geologie
traag maar gestaag, er is geen
pauze in de wedstrijd, geen
thee in de rust, ook geen peptalk
het einde is nog onbetreden
we handhaven ons bestaan
volharden in adem…
In Memoriam
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
637 wat ik nog wil zeggen
kent geen lettergreep
laat staan een gebouwd huis
uit schrijfstenen vergaard
onzichtbaar voor daglicht
of uitzicht op de maan
wat ik wil zeggen
is niet meer geaard
uit stof is zij enkel ziel geworden
tot een eeuwige gedachte verheven
het is niet uit te leggen
ieder heeft weet
dat ook in het ademen
sterven wordt…
Geen gast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Het is het water,
dat schoon spoelt,
de adem die het stof
van de dag blaast.
Ik leg altijd maar
elk gesproken woord
op een wankele stapel,
elke gehoorde zin op tien anderen
en archiveer niet
totdat ik thuis
weer bij stilte op schoot zit.…
Zou jij me begrijpen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 zou jij me begrijpen
wanneer ik je zeg
dat ‘t leven door vingers glipt
handen niet vast kunnen houden
en dat alles om mij heen lijkt te verdwijnen
zou jij me dan willen toefluisteren
dat alles één wordt met de wolken
het lied - dat van verlangen zingt
en jij en ik
en dat wij dan samen ademen
door de mond van de wind…
Formatiekabinet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De Haagse kring ligt constant aan 't infuus
En moet op de IC naar adem happen
Ook Zevenmijlslaars Remkes wordt confuus
En neemt een pitstop à la
Max Verstappen
Wéér bijt er een door trage smeer
in 't stof
Verdient een formateur hier ooit
nog lof?...…
thuisreis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 woorden aan
hun begin nog
naakt geprevel
naamloos in een
wankele nacht
de maan beeft
en luistert
de dwalende
wind houdt
zijn adem in
woorden horen
de verte zoeken
het houvast
zweven als
witte vogels in
het vroege
ochtendlicht
naar de taal
waar ze
willen wonen…
Voel me
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 ´Je raakt me´
zei ze
Warm teder fluistert
haar adem
waaiert over haar huid
tinteling op het topje
van haar vrouw zijn
´Ik wil je wel´
zei ze
Tergend
langzaam
knopje per knopje
bloot
van elk kledingstuk ontbloot
In dat ene moment
was zij alleen,
alleen maar zij,
het allermooiste
kleinood...!…
Eenzaamheid Haiku
netgedicht
5.0 met 370 stemmen
665 Als je met niemand
Kunt praten over wat je
Het meest bezighoudt
Als je hart zeer doet
Van verlangen naar contact
Welk contact dan ook
Als je huilt omdat
Iemand zomaar aardig is
Zomaar uit het niets
Als mensenschuw zijn
Automatisme wordt door
Beschaamd vertrouwen
Vertrouw dan jezelf
Ook deze tijd gaat voorbij
Adem jezelf…
Leefwereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
657 de hebzucht
maait met wilde armen
de zorg voor het zijn
met groteske gebaren
in de wind
op dode wegen woekert
de hebberigheid naast
het platte zelfbelang
de beknelde ziel in isolatie
hapt naar adem
niet elke lente
is oprecht als de
de zon loodrecht
boven de evenaar
staat…
SAMEN OPGAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Het grote loofwoud herbergt
binnen zijn takken en twijgen
allerlei klein leven
dat ontelbare klanken uit
vol blije verrassing
vurige liefde of woede
overwinning en nederlaag
om zich telkens te verenen
in de nuchtere adem
die als tweestemmig koor
door eiken en beuken waait.…
Zinnelijke nachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
387 De hete adem
Van de vlucht naar voren,
Blijft achter
In de hitte van de nacht.
Er gaat geen tijd verloren,
Wijl de hitte wacht
Op weer geboren passie,
In de nieuwe nacht.
In de zinnelijke nachten,
Zij op zijn wederkomst wacht,
Blijft verborgen,
Tot de passie weer ontbrandt.…
Eenzame vrede
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
490 Uit het roze liefdesboek
dat je mij gister stuurde
vallen letters in de zee
het is een woeste zee
van weinig woorden
en alle golven zeggen:
nee
stilte als oneindige verte
heft de horizon op
in eenzame vrede adem ik
door in mijn hoofd te zwijgen
over jouw prachtige gemoed.…
Opgevouwen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
892 zeker was ik verbaasd
de overloop dreigde
zich op te stapelen
tot iets dat keek
in mijn pyjamabroek
rende ik over de overloop
heen
de pot hield zijn adem in
alsof daar een hond zat
opgevouwen in porselein
staart tegen de rand gedrukt
wachtend tot ik keek
een zachte grom
onder het glazuur
ik gaf hem water…
Het letterschrift
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.535 De spreker ging voorbij; zijn adem is gebleven:
Hij stierf; zijn adem leeft, zijn ziel kleeft vast op 't blad;
Ja, teelt zich-zelve voort, om 't aardrijk door te zweven;
Vermaant, getuigt, beveelt, in d'enkle vederspat.
ô Hemelgift der Taal, gij band der stervelingen!…
De schommel zonder grond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
233 Tussen adem
en adem die terugkomt.…
sneeuwstil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
813 Adem krult als wolkjes langs je hals.
Ik huil om de wereld zo wit,
grijp me vast aan je doorweekte jas.
Ik zeg dat ik nooit zou willen sterven.
Je knikt en tikt
een sneeuwvlok
van mijn schouder.…
Meine unsterbliche Geliebte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 Ja, het is de tijd van lage zon
en de dunne adem van nat hout.
Maar ook al gaat het bos in dode geuren op
en staat de lucht van vogels leeg,
mijn fantasie richt voor ons lentes aan.…