1560 resultaten.
WAT OGEN MIJ VERTELLEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 het niet begrijpen en
accepteren van onze levensloop
menig ogen vol van berouw
die wensten iets niet gedaan te hebben
en dat het weer als vanouds blijven zou
en enkelen die me meenemen hemelhoog
en mij leiden langs de regenboog
lopend door de stad zie ik emoties
ze schieten lukraak als vallende
sterren door elkaar – langs me heen
en besef…
UITKOMST IS HET SAMENZIJN
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.394 Zo intens eenzaam
is iedereen om mij heen
zo onbereikbaar leeg
ik tracht te roepen
mijn woorden smoren in mijn keel
probeer te zien en echt te kijken
een onuitsprekelijke woordenschat
welt in mij op
maar toch kan ik mij niet uiten
besef, dat alles anders moet
nu gloeit de liefde door mij heen
ik zie opeens verandering
nu zijn het…
Defensief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
697 Dat mijn aftakeling reeds lang begonnen is
besef ik des te meer nu ik na het lezen
van een deel uit een roman van G.G. Márquez
een minuut later niets meer onthouden heb.…
Zó mooi
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
976 Het is gelukt en dankbaar voor dit oogverblindend beeld
dat op mijn netvlies is gebrand, besef ik dat het nooit verveelt;
de zon, de zee, mijn strand.…
Bij Mij Vlak Voor Het Raam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
733 Maar steeds als ik iets zeggen wil,
Besef ik dat ik woorden aan mijn lippen verspil.
Want voor ik het weet is mijn hoop vervlogen
En is haar silhouet langs mijn raam geschoven.
Teleurgesteld in mijn dag verzamel ik nieuwe moed.
Ik verwacht haar morgen als het morgen moet.…
Melancholische gedachten.
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
931 ik heb haar gemist
de herinnering knaagt aan mijn geweten
besef thans,rechtop in bed gezeten
dat die herinnering nooit vervaagd.…
Gekrompen laagland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Ik besef weer dat ik Albert ben.
Alles bleef schijnbaar bij het bekende oude.
Alleen mijn krap bewustzijn werd verruimd.
Denkend aan Eemland zie ik een trage Eem,
anders dan voorheen,
door gekrompen laagland gaan.…
Ontnomen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
601 In de diepste
donkerste
krochten
van de mens
begraven in de aarde
ontnomen van betekenis
waarde
de hel
die donderde
zich voltrok
het uiterste kwaad
waarin vragen
groter dan ons
leefden
Het
Staat
geschreven
woord voor woord
letter voor letter
als geheimschrift
een code
dat nooit kan worden gekraakt
Een besef
dat in ons diepe…
de waarheid is mijn identiteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
120 vervloeien
raakte het kinderlijk trauma zoals
vuurstenen zich knetterend gedragen
in de handen van Lucifer
het gunstigste was me bevolen door
iets wat zich bevond in de hoogte
waar geen sterveling manipulatiever
waren dan de levensschenkers die
wellicht in een vorig leven aan een
volkerenmoord waren ontkomen
nu stil ik me in het dragen van besef…
Een brief voor mijn Moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Nu ik zelf kinderen heb besef ik alleen maar meer wat jij allemaal voor mij hebt gedaan.
Het is niet makkelijk om een ouder te zijn.
Vandaag is het moederdag en denk ik extra aan jou.
Ik wou dat ik jou stem nog één keer kon horen.
Ik wou dat ik jou nog één keer in mijn armen kon nemen en een knuffel kon geven, maar helaas ben je heen gegaan.…
Schaamteloos?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 communicatie van de taal,
misbruik in het prisma van ethiek
het bestaan dompelt zich in weerzin
van de zondeval, denkbeeldige
metafoor waarover ik struikel,
emotioneel vangnet in de
ironische versie van het nieuws
hangt hij spartelend in de touwen
wellicht als marionet, die te weinig
op de inhoud heeft gelet, context
zonder besef…
Windekind I
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ooit was ook ik jong, groen als gras
heb 't leven aan nadenken gewijd
om ooit tot helder besef te komen
kost dat ervaren dus altijd veel tijd.
Ik hoor ze zeggen keer maar om,
ook ik kan mijzelf nu wel verstaan
er komen ook vaak mensen hier staan.
Ook zij kennen de halmen op het veld
weten hoe een korrel door de zon zwelt.…
Moeder tegen Kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
719 wat ze ook nog zei
de tijd m’n lief gaat
altijd z’n eigen gang
en als je groter bent
en beseft wat ik nu weet
zul je het ook helemaal
doorzien als volwassen vent
dat lang lang zo lang
niet meer heet
tijd komt altijd op z’n tijd
en als je echt oud bent
en tijd steeds korter lijkt
en denkt dat je alle geheimen
van het leven kent
besef…
Tsa(a)r(sociaal)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Subtitel: Schoothondje
De één de duivel, de ander 't besef dat
Zag dat 't tijd was voor verandering
Tsa(a)r(sociaal) en die van onafhankelijkheid
Landjepik en zelfstandigheid
Een dictatuur versus zelfbestuur
Dictaturen over duizenden
Kilometers lege steppe
Van een land zo groots, mooi
Poetin wil zijn naam vast in de geschiedenisboeken…
Gronings landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 In de uitgestrekte verlatenheid verzonken,
gehuld in nevel, door de aarde uitgebraakt,
een enkele boerderij, die het kleinmakend besef
van oneidigheid verhevigt, beangstigend maakt.…
Lezen der aarde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
279 verschijnt
geen teken dat
betekenis draagt
alles wat wordt
en weer verdwijnt
zijn handen lezen
zwijgend de grond
als blad dat
zonder stem verging
geen woord dat ooit
behouden blijft
maar wat zich vormde
en ontving
tussen kiem en wat ontspringt bestaat
geen richting geen doel
slechts een beweging
die herhaalt zonder
besef…
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 altijd het volledige besef
van het totalitaire lichaam
van die eerste zwijgende seconde
van elke nieuwe dag
tot die allerlaatste ronde
door het verfijnde lijf
voor de nacht
dagelijks
de eindigheid inwrijft
van iedere vingerkoot
die deze woorden doopt
daar verklede waarheden
grens- en renteloos voorschoot
uit een verscheidenheid…
overleveringsmechanismen (voor Spes)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
407 Amor en Ego stonden samen
bij de uitvergrootte tombe
gebonden als nooit tevoren
om wrekende wrevelredenen
van verloren liefdes
in de menselijkste uitingsvormen
in beschamend retorische perspectieven
bolstaande zelfspot en genenleed
in volmondig besef van godengekwezel
lijdzame genegenheidszucht
op goed gelegenheidsgeluk
op trans-atomische…
Functionele ziekte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 Het voortdurende besef
dat ik nooit nog spontaan besta.
Alles gebeurt
met berekening,
met aanpassing,
met verlies.
De wreedheid hieraan is
hoe snel mensen wennen
aan jouw trage verdwijnen.…
Donald Trump en de kinderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Met een ferme hand
maakt hij een tekening en
toont deze graag met beide handen en zegt:
"Mama, kijk eens wat ik heb gemaakt"
mama antwoordt: "Je kan het vent"
en de vent verandert in een kerel
van een man in de president van de
Verenigde Staten van Noord-Amerikia
een man, een man
een woord, een woord
en metterdaad zal zijn bloed…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.8 met 41 stemmen
3.091 Na al die jaren van hopen
op verandering
Besef ik maar een ding…
Jij zocht geen vrouw,
Maar een goede vriendin.
De echte liefde, zit er voor mij niet in.…
De kleine dood
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.883 Afscheid nemen is het besef
dat je elkaar niet meer zult voelen
in het vlechten van elkaars huiden,
de handen die handen maken
en het verzet doen wijken,
onze lijven in vingers versmelten.…
ZEELAND
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.489 Ook een gebondenheid, en een besef van dood.
Alles gaat, en keert terug. De zon, de zee, ‘t seizoen,
de mensenhand om op ‘t land gestaag het werk te doen,
de prijs voor het bestaan betaald in kerk en watersnood.…
Van oud naar nieuw
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.112 gelaten
geschreeuwd en gehuild
ontroerd door al dat haten
waardoor de wereld wordt vervuild
door het zinloos geweld van mensen
staat het leven plotseling stil
ze willen elkaar de dood in wensen
en moorden dan respectloos en kil
het moorden laat ons sterk beseffen
dat een mens een medemens
zonder schuldgevoel dodelijk kan treffen
en geen besef…
Uitzicht!
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
795 Pas dan besef je
hoe prachtig de dag zich ontvouwt,
hoe grandioos men elkaars fouten verzacht,
projecten ongelofelijk plaatsvinden
als een Instantie ons maar bezig houdt...
Waar huist die kracht, dat positivisme?…
Geheimen achter schors
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Zwijgend langs het schimmige pad
in een schier eindeloze rij
schuiven ze langs mijn flanken
vol scheuten, takken, ranken
diep droevig druipend nat
soms ook weer vrolijk stralend blij
zien ze op mij neer, geen besef
van mijn groeten en mijn danken
voor al het stilzwijgend leven
geen woord over mijn gedachten
geen glimlach uit hun kruin…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen
de stijlte van de boszoom is een speeltuin
waar vlinders ritmisch zweven in opmaat
van de bonte specht, zijn roffel sterft de stilte
even voor een kort moment in mij
traag stroomt de beek met mijn gedachten weg
zwervend raak ik door zwijgzaamheid bevlogen
in beklemmend besef…
Samen zonder jou
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.850 dan voelde ik me als verdoofd
De woorden ben ik allang vergeten
die ik je toen ooit nog zeggen wou
ik had ze allemaal weg gedronken
lief, alleen de drank bleef ik trouw
De zon was anders gaan schijnen
wilde ooit te dicht bij die stralen
maar ik wist zeker, t zou goed komen
het ochtendlicht zou me komen halen
En nu besef…
de toekomst was van edelsteen
netgedicht
3.7 met 295 stemmen
46.206 gelaten
leeggehaald tot op het bot
lamgeslagen, zwaar gehavend
voelt mijn hart, mijn lichaam aan
wankel zoek ik naar een houvast
struikelend over kruiend ijs
maar de toekomst ligt in duister
voor mijn ogen doemt het grijs
waar is onze ziel gebleven
weg is het een-twee samenspel
verdwenen onze stijl van leven
onze hemel werd de hel
ik besef…
Ik Schreef Maar Wat
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.197 onbesmeurd
boven alles onheilig
mijn erker betrad
Maar de inhoud barstte
in de tas van de bode
tussen het 'blij je te kennen'
tot 'mijn inspiratie'
en nog duizend andere liefdesodes
gefrankeerde interpretaties
geparfumeerde revelaties
Geen blozende vozende rozen aan de deur
Geen valentijneske plichtmatige sleur
maar een intiem besef…