2581 resultaten.
Op vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
702 Ik stelde voor
'n avondje "vleugels maken"
leek me wel wat
voor dichters
eerst nog gevleugelde woorden
opgezocht in de van Dale
daarna papier,bamboe
en bisonkit uit m'n lade
lekker frobelen
't laat zich raden
maar 'n ruzie en 'n twist
'n vuistslag hier, 'n muilpeer daar
Snel ging ik op eigen vleug'len
was voor ik…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…
Echo van stilte
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.397 Ik hoorde de echo van jouw stem
tijdens de droeve regennacht
die met mijn zwijgen angstig leek
en ik vroeg zonder werkelijk te praten
of je uit de stilte wou verdwijnen
met de linkerdaad van droomvrijheid
maar dat deed alleen jouw stem
jouw lichaam kende te veel verdriet
in tussenwegen naar het ademland
waar op een kruispuntplein…
Butterfly Effect
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.411 Er danst iets in mijn buik
zacht satijnen kleuren
het zoete lied begerend
dat jij naar binnen zong
Juist in de kleine dingen
schuilt hier en daar een chaos
van ademloos verlangen
Het leek zo klein, jouw zingen
Wanneer de nacht het koudste is
houd ik je nu vol toewijding
gelijk een grote vlinder
met mijn vleugels toegedekt
Dan denk…
het netwerk gloeide
gedicht
2.3 met 53 stemmen
14.477 het netwerk gloeide
aan de hemel
waren opwellingen te zien
uitlopende kiemen
waar je ook ging liggen
flonkerde het
er ontstonden gebaren
uit een rafelige flits
van een vrouw
die lam van de hitte
aan de rand van het water
bij elke ademhaling
zichzelf leek te beademen
als houtskool
drie zwarte vlammen
nu ze de handen in de…
De ommekeer
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
819 De ommekeer leek niet denkbaar
keek verloren om mij heen, hopeloos in verlangen
zoveel leegte vulde eindeloos de afstand.
De nacht nadien verdween, een ontluikend begin
alsof de wereld haar noden nooit gekend heeft,
mijn boodschap niet had mogen ontvangen.
De eerste voorzichtige schreden
vervolgen het verdwijnen..…
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Waar licht komt baden,
lekken trage schaduwen,
tranen uit de maan.
Afgeschoten pijl
beheersing van de snaren,
de boog ontspant zich.
Op een steen gehurkt
kijk ik naar de woordwolken,
vrij van gedachten.
Vuurvliegen in tal,
dronken van het bruisend bloed,
om mijn lampion.…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
De kraanvogel, de schilder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
796 wanneer zie ik de kraanvogel weer
die mij bezocht destijds
mijn dromen leken waarheid toen
hij landde in mijn handen
nu schuift mijn schilder
voorzichtig tussen ’t groen
de alpino schuin over ’t oor
een rode sjaal, kwast in z’n mond
het witte haar, pluizig
als een paardenbloem, penseelt
hij de natuur, die uitwaaiert
voorbij mijn grenzen…
Martín
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
548 -
toen explodeerde je gezicht
in de oerknal van een lach
zo schept elke god zijn wereld
mijn shirt leek te wit
voor je verkoolde lijf
mijn short te ruim
voor wat uitgemergeld bleek
jij was nu toerist
ik ervoer de tragiek
jij hoorde het gefluister van de buren…
A Suicide Solution
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Leek dan eindelijk gevaar vermeden,
En grootse confrontatie gekomen.
Het verleden continue in het heden gebracht,
Is het ieder mens die anders lacht.
En lachen doen we uiteindelijk allemaal,
Aan het eind van het verhaal.
Ook als er geen enkele uitweg is,
Dan het verdrinken in je eigen geschiedenis.…
Einzelganger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
947 De wereld gaat zijn deur voorbij,
althans, zo leek het volgens mij
maar door een kiertje zag ik net
zijn leven met het internet.…
Terugschalen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 het gehoor
zij verdrijven de afwezigheid
naar ruimten die ik luid doorboor
laat mij wild zijn in het bos
overgeleverd aan naakte aarde
geur van mos en verschraald bier
aan kaalzucht zonder eigenwaarde
proevend van schroeihuiden
opgezwollen in poriën van vlees
uit achterbuurt en bielzentuin
uit kelen roodverbrand en hees
geen zee leek…
Zonnebrand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik had geen idee
al kwam ze van elders
met de ogen dicht douchen
onder een filter van ontvangen
als een harmonisch uitverkoren voelen
van zichzelf
Behalve alles opperbest spannender
zonder diepgang
en elke nummer volgens de regels
van de rest van de wereld
leek het me, dit ook alweer
heerlijk om naar de zon te brullen
Jonge mensen ontsnappen…
Klamme deken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Met nostalgische blik
Terugkijken op wat ooit
Het naberschap heette -
Buren die
Elkaar niet links
Lieten liggen
En verantwoordelijkheid
Namen voor elkaar
Uit naam van saamhorigheid
Zo was het immers, in
De jaren vijftig, toen
Geluk nog heel gewoon was
In regio's waar het
Naberschap leek te zijn
Uitgevonden - nu er
Meer…
BEGIFTIGD (voor Ankie L.)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 haar leven zeker te verrijken
Ze zag de jaren daarna snel verstrijken
Ze werd geholpen door het Opperwezen
En Jeshua, ooit uit de dood verrezen,
Die wilde maar niet van haar zijde wijken
De tijd verstreek, gevuld met hulp verlenen
Ze wilde zich toch eens de ruimte gunnen
Om nog op tijd te kunnen achterhalen
Wat in de drukte leek…
Warmte van omhelzen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
556 een pleintje met
twee winkelstraten
een man die zong
de strooien hoed
en mensen die zich
aan hem vergaapten
geen sjofel type
maar een geschoolde stem
zong over haar en hem
gebroken door een scheiding
diep sneed zijn pijn
in een klassieke timing
de melodie met
liefdevolle nostalgie
tekst uit zijn verleden
het leek alsof
mijn vaders…
Dreef te Korsendonk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 Eindeloos leek de dreef
van herfstige kastanjelaars
in de mistige oktobermorgen.
De grond lag vol blaren.
Wij stapten daarin
majestatisch en speels.
Het geritsel drong door
tot de wortel van
al onze zintuigen.
Links was het blinkend water
en statige zwanen staarden
volkomen bewegingloos
naar hun spiegelbeeld.…
Barmhartig
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.845 Het moment leek bestemd voor de slag,
een sobere nekslag, zonder gestribbel.
Even streek hij met plagende vinger.
De huid trok strak als een vlies op de melk.
Zijn lust verhardde. Hij trachtte te willen.
Zij kirde verleidelijk: is dit het moment?
Toen zag hij zichzelf in de spiegel,
de magere benen, het veel te ruime hemd.…
gevonnist
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
915 misschien heeft dit beeld te maken
met de dood van een vriend
die 's morgens niet meer wilde opstaan
want op een dag gebeurde het
een stompje kaars, gas dat de kamer in bezit nam
en omdat het hem zo koud leek, een fles whiskey
hij maakte nog een omhelzend gebaar
naar vrouw en kinderen, zij moesten op papier
rechts beneden liet hij -vrienden…
Een stukje vleugel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 ik ben geen engel
het ook nooit geweest
toch leek het er soms op als
er een stukje vleugel verscheen
klopte op wat schouders
was redder in hun nood
opende vaak gesloten deuren
luisterde naar wat bestaan hen bood
ik koesterde dat image
voelde de hemel al nabij
deze zogenaamde goede werken
maakten mij en anderen heel blij
was het echt…
Een lieve groet
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
739 Een lieve groet voor al die mensen
voor wie dit jaar heel duister leek;
voor wie ondanks de goede wensen
het geen gelukkig jaar toch bleek.
Veel groeten voor wie erg moest lijden;
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.…
De lange traan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
615 Richting mijn wang, 'k kon 'm niet stoppen
leek slow- motion.
Langs m'n neus, richting m'n lip
mijn tong likte de zoute druppel
echter was 't met die ene nog niet gedaan
'n waterval kwam eraan.
Wat begon bij m'n ooghoek
stopte niet op tijd voor m'n zakdoek
en zo slikte en likte ik
m'n zoute zee op.…
In fysiek openbaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 er was geen waas
of een aura
met vreemd licht
ik was compleet
de wereld kwijt
in een demasqué
van gewoontes
keek ik om me heen
voelde geen empathie
in tal van blikvangers
ze zeiden me niets
ook de verschillen
in vorm en grote
kon ik niet duiden
omdat alles bewoog
leek te ademen
als organisch geheel
zonder verplaatsen
maar wel…
De Muur - DDR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 Je woonde aan de foute
Kant van de muur
Dat had je zelf niet gekozen
Het werd je opgelegd
Elk uur
Je mocht niets meer weten
Je kon niets doen
Je kreeg wel eten, een dak
Het leek eerst wel ok, toch toen
Nu ben je weer vrij
Maar niemand weet
Hoe het je vervormd heeft
Geïndoctrineerd
Één hete brij
Nu hoop ik
Dat je ondanks alles…
Einder
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
791 Het spoor leek eindeloos door te lopen
zelfs voorbij de horizon
we konden hem lang volgen
maar plots was daar het einde
toch besloot hij verder te gaan
langs de rand en daar voorbij
in het duister voorbij de einder
konden we hem niet meer voelen
op die tijd op die plaats
daar vond hij rust
daar was weer licht
wij konden dat niet zien…
Een lieve groet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 Een lieve groet voor al die mensen
voor wie dit jaar heel duister leek;
voor wie ondanks de goede wensen
het geen gelukkig jaar toch bleek.
Veel groeten voor wie erg moest lijden;
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.…
Vuurspelend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 stukje
haakte aan de info
die jullie deelden
het rechte rond
in perspectief
met de natuur
die vuurspelend met
de zon het huis
verwarmde rondom
zij waren het
die het ronde
rechter lieten lopen
om de openheid
perspectivisch
transparantie te geven
de ingetogenheid
kwam van binnenuit
in hoekloze vlaktes
die doorlopende
ruimtes leken…
Het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Langzaam kwam er
een stilte
toen de wind zachtjes,
leek uitgeraasd.
Enkele verwelkte
bloemen
lagen kriskras over
elkaar.
De zon liet haar licht
schijnen
toen de wolken
lichtelijk
verdwenen.
Het gezang van vogels,
was prachtig om te
luisteren.…
Lentelicht
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
409 handen
waarvan de
lange vingers
behoedzaam
gordijnen open
schoven langs
zingende rails
een been
dat steevast
gehuld was in
een onbestendige
kleur rok die nu
de gok waagde
om eindelijk
lentelicht te dragen
zo oplichtend
werd de scene
compleet die
in slow motion
bij half duister
zonder woorden
even bedreigend
angstig leek…