2232 resultaten.
In het ragfijne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 gaat kracht verdwijnen
speelt schoonheid
de eerste viool in
frivoliteiten die tot
breekbaarheid leiden
de kristallen tonen
ladderen omhoog
daar waar stilte
ooit zijn basis vond
dartelen klanken
nu de ruimte rond
je fonkelt in tal
van momenten door
het breken van licht
maar je bestaan zal
weer doven als ook
je takken worden gebroken…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
Levend standbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Gebroken licht vervormt geen blik
wanneer trefzeker prooi geprikt,
de kop omhoog en golvend slikt
weer terug tot stand en stil en blauw.…
Door ruiten heen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 tussen zweetsokken en wat lege flessen
vind je de gebroken snaren van de viool
waarvan de klanken gisteren
zigzag door kapotgeslagen ruiten
voor het laatst
de kinderen op straat
vergiftigden
opgedroogd brood tussen vazen met dode bloemen
open conserveblikjes temidden van stoffige boeken
en webben van spinnen die waarschijnlijk iets meer…
INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Gebroken beelden:
vergane eeuwen leven
opnieuw in mijn brein.
Onder gewelven
scheppen muurtekeningen
en schilderijen
het vloeiende samen-zijn
van oude en nieuwe kunst.…
Een laatste sterven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 zag het water stromen
met op de oevers aangespoeld
restanten van gebroken dromen
vlijmscherp nog
oplichtend met kristallen flonkering
een laatste sterven in herinnering
gegidst door zon
kon ik het naderen en
openbaarde zich mijn vondst
de glazen torso van een vrouw
gehavend door een lange tocht
langs krib en smalle bocht
ooit blies…
Hoeveel zielen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
671 Hoeveel zielen gepijnigd
hoeveel levens gebroken?
Eén, zes, twintig miljoen?…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 blind
vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid
in reeds gebroken…
- Herinneringen van geest -
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
610 Toen de geest levendigheid gaf,
herinnering vormbaar gebroken was,
toen stilte onstoffelijk rondzwierf,
liefhebbende scheppende levenskracht.
Toen betekenis opgaf,
zonder de gloed van jouw vergeving
ruimtelijk gecreëerde gedachten,
geen levensmoed meer vonden
en buiten jouw liefde stonden
toen je ogen mij in stilte vonden..…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 de herfst dwarrelt in gebroken blad
een gouden waas vervalt
tot bruine aardetinten, grondig opgenomen
door de kou
binnen brandt een kaars, ze vlamt
wat roet langs oude ramen
vuiler
nu de dag weer kort
als ik weet wat er aan schort
verlaat ik de depressie die het najaar vult
met nare dromen
..…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen uit
het verleden toen we nog spraken
van de goeie oude tijd is opgelost
in roestige conservenblikken
en gebroken…
Niet alleen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 Het is fijn om te weten
Dat ik niet altijd alleen hoef te zijn
Het is gewoon een goed gevoel
Want samen zijn we niet zo klein
Met alle problemen
Toen alles verkeerd ging op één dag
Jij sloeg een arm om me heen
En troostte me, met je woorden en een lach
Zonder jou was ik nu een hoopje ellende
Of een gebroken droom in een leeg hoofd…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 mijn boek, schuldenaar van nacht
en slotakkoord jij bent de verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt…
Blindedarm
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.003 Hij voelde zich totaal gebroken
en was van woede zeer ontstoken.
Dit maakte ook de buurt niet blijer
en riep: 'Er uit die klerelijer'.
Het was de wens van iedereen,
de blindedarm was daarmee heen.…
De wil tot leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
691 Mijn wil tot leven
is vaak gebroken.
Haat, liefde, oorlog en woede
werden zuur en wrang gewroken.
Wraak was nooit zoet.
Mijn wil tot bevestiging
ging dwars door mijn geloof
realiteit en eigenheid.
In het land van trauma's
bestonden enkel onbaatzuchtigheid, verantwoordelijkheid
en ontvankelijkheid.
Er geldt geen één regel.…
god in eigen vaderland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 waar
woorden mijn handen breken, in
de constante zonder god maar
in beleving is het herrijzen van de schepper
mijn eigen beeld
het beeld van klein tot groot, van tam
tot ongetemd, het genoegen in berusting
sterft halfzijdig wanneer ik weiger om te dienen
en mijn knieën het gekrompen lichaam te laten dragen
was ik het opiaat met de gebroken…
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 Nog steeds hoor ik de kinderen huilen
Ruw bij hun moeders weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk…
Dodenmars
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 Een nieuwe moeheid maakt zich meester
van mijn leeggevochten hart
het eind van mijn latijn
heb ik dan toch gevonden
Gebarsten maar niet gebroken
leg ik mijn hoofd neer
kijk naar binnen met berusting
naar buiten zonder te zien
Achter gesloten luiken
marcheren overledenen de dodenmars
koude voeten laten zompige afdrukken
achter op mijn…
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Een redenaar gebroken
Op weg naar het schavot.
Mijn opstand van woorden
In het verkeerde plot.
De mond moet spreken
Over wat verborgen wordt.…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 Het land in halfslaap
onder hoge lucht gedaald,
nog niet bewoond,
open gelaten tussen
boomwallen, in gedachten
dwalende grijze schermen
sluiten aan op een droom,
nooit helemaal ontnuchterd
door de gebroken vogelvluchten.…
Dansen op de draad van Ariadne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Maar de deuren van dit bastion
van gebroken geesten, deze deuren
binnengaan, de plek betreden
waar je uit alle macht weg probeert
te komen als je er bent,
waar gestoordheid en gezondheid
om voorrang vechten, waar je
overgeleverd bent aan de goede
bedoelingen van vreemde verplegers
en artsen in opleiding, daar, waar ik
zo gek was dat ik geen…
Kop of munt?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Nadat de laatste tram
is vertrokken, vonkt zijn
schaduw na op de bovenleiding
en in het neon in een gebroken
zitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgt een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak…
Stuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 soms met spijt
Ik heb alles wat ik in me had weggegeven
Nu voel ik me leeg, op en verdreven
Uit mijn eigen levensgeluk
Vallen velen brokken stuk
Het incasseren lukt niet meer
Elke dag doet mij nu zeer
Veel kon ik niet anders doen
Ik verlang naar liefde armen een zoen
Misschien nu wel zonder jou
Je was mijn meisje en mijn vrouw
Dit gebroken…
In parelmoers mirakel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
890 gras
een parel glinsteren
nog nat van vroege dauw
wachtend op meer zon
wist dat oprapen niet kon
zij schitterde
haar glans en licht gaf
haar de kans om zo te stralen
behoedzaam trachtte ik iets
van het groene weg te halen
het snoer bleek in
de schaduw opgeborgen
ik viste vond de anderen
op een rij en wist
het slot was toch gebroken…
Een glazen toekomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
814 emoties barsten
ruzies rinkelen
beeld na beeld
spat uit elkaar
als herinnering,
bezaaid met tranen
ligt je hele leven daar
scherven
scherp gebroken
glinsteren wat was
puntig hoekig
vaak bedrogen
spiegelt vals het glas
in duizend kleuren
fonkelt woede
flintert haat voorbij
misverstanden branden
rode wonden in hun
vlijmscherpe…
Onbereikbaar
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
630 denkt, dat je iets hebt bereikt
vallen zwaluwen uit lucht, doordringend gekrenkt
het ideaal blijft onbereikbaar, onhoorbaar lied
het is de liefde die zingt, intens over verdriet
in ongeschreven boeken door essentie van leven
heb ik vandaag een nieuw couplet geschreven
over aarzelende zwanen op zoek naar een meer
weigerende soldaten met een gebroken…
kofferdrager
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
695 is het zo bedoeld
zoals jij stilte draagt
een nevelige jas
onverschillig en zonder rouw
die om naaktheid lacht
en jou en mij
't gebroken licht aan mijn voeten
dat voorbij trekt, wegkruipt in dicht geboomte
en gedaalde dagen
de vragen die ik waag, vanzelf weer overgaan
als gerafelde schaduwen
en gescheurde deuren
is het zo bedoeld…
schaduw echoot mijn beweging
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 de voordeur laat me uit
galmt vriendelijk geluid
van kettingen en sloten
vrijheid die zij buitensluit
tralies zijn nooit echt gebroken
ramen kijken op me neer
donker in hun blikken
ogen zullen nooit verschijnen
alleen een trage armzwaai
gezichtsloos achter de gordijnen
het vage licht valt vuil
verzuipt de kleur van klinkers
die…
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 De dagen zijn lang
de nachten zijn bang
het bloed kruipt
vanuit mijn hoofd omhoog
De klokken luiden
mijn hoofd vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet…