Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

Contemplatie is nu gepast

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.011
boven kwam nu wisselt bloed via Magiërs per gram er wordt gelekt en geel krijgt gedonder in steden werd gelachen om Gino il Pio hij knielde voor la patrona dei ciclisti bad met pius XII alias Guiseppe Pacelli om meer kracht tot Madonna del Ghisallo was de campionissimo alom afgeschreven als Il Vecchio nog wel door tifosi vereerd met weemoed…

Zijn eindpunt was in zicht

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.249
terug De stofnesten verwijderde de zon Die gisteren als eerste glanzend begon Nu door een waas van mistige strepen Beslaande ramen in de haast van het wegvegen Een klikkend en klakkend refrein Eentonig, helder, klaar en rein Al gestoord door een ladder Werd er gezeemd Vreemd Die lege stoel Wat liepen die dagen maar raar En met een weemoedig…

Verzen voor mijn liefste.

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.265
Zo dicht bij 't mijne en toch zo ver van mij, Uw hart, dat weelde zoekt en weemoed vindt! Nu zijn we alleen in 's Levens woestenij, Klem de armen vaster om uw angstig kind! De storm steekt op, ik voel Gods toorn nabij. O God, waarom? Verboden is de vrucht, De rijpe vrucht van onze liefde niet, Rooswangig lokkend tussen loof en lucht.…
Helene Swarth18 februari 2012Lees meer >

Berend Botje

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Van haar mocht Berend nimmer met zijn boot uit varen, ondanks het feit dat hij verknocht was aan de baren, wat hem uit weemoed overmatig drinken deed. Een frisse zeebries speelde nooit eens door zijn haar, noch zag hij springende dolfijnen voor de boeg.…

een dag uit de vrije hand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
drommen wandelaars hangen jongens tegen wagens op zoek naar een dronken vaart de kust is zowat leeg aan de donker wordende zee auto’s zoeven met weemoed van het gastmaal hoe zullen de lifsters het vertellen zwoel en moe.…

Dan lachte zij: O jou geleerde ! / Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.144
Nu zwerft de weemoed van zijn mens’lijk zelf, Zilv’ren herinn’ring, door ’t verleden rond, En zoekt, angst’ge komeet in zwart gewelf, De sterrewoorden van haar sprookjesmond, En ‘k tracht te vinden in oudheilig boek, Wat eens door haar ik had; en ‘k zoek – ik zoek – - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -…

Toen ons kindje glimlachte

poëzie
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.386
Alles is daar zeer ernstig, en de nacht heeft er geen weemoed, en ook niets dat lacht. Met al de strengheid in zich van die sferen kwam hij het luide, lichte leven leren, de klanken en de grote mens-gezichten, de schitteringen en de lampelichten. 't Was alles hem oneigen en om 't even, want niets verbond hem met dit nieuwe leven.…

De Zeewind en de Landwind

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.912
't Is, of een ongekend verlangen naar wijder stilten haar doortrekt, of zij van weemoed werd bevangen, een droefheid in haar werd gewekt, - en stervensmoede, en als geruster bij het aanvaarden van de nacht, bezwijmt ze in de armen van haar zuster, de zwartgelokte, die haar wacht en met zich voert, de vlakten over, het onbegrensde tegemoet…

Godin van de Fado

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 691
Als gewillig prooi houdt zij mij in haar greep gevangen weemoed en vreugde triomferen als een sirene met weelderig gestrekte armen tilt zij op en toont mij ver boven haar lichaam uit aan het water en de avondrode horizon brandende ogen branden steken in vuur en vlam geketend sleept zij mij over straten en trappen van Alfama…

een dag uit de vrije hand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
hele dag stuift licht naar de kraag van duinen naar open autodeuren handspiegel parfumgeur een stroeve kam door het haar meisjes kunnen de tenen schoonspoelen van de hitte boulevard drommen wandelaars hangen jongens tegen wagens op zoek naar dronken vaart de kust is zowat leeg aan de donker wordende zee auto’s zoeven met weemoed…

Op de eerste tand van mijn jongstgeboren zoontje

poëzie
3.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 7.812
Laat nooit mijn oog, dat weent van vreugd, Om u van weemoed krijten; En geve u God tot aan de dood Een eerlijk stukje daaglijks brood, Waarop uw tandjes bijten!…

te oud

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.343
opwaarts naar de almacht van het kruis, marionet als schamel figurant in een vervlogen schimmenspel gebogen silhouet gevangen in de nagalm van verstomd applaus roofdier in het ontworteld woud van een geketend lichaam, jaagt de gekooide ziel bezeten prooi en late lusten na schemer, gefilterd door de meeldauw der vermolmde bomen plooit okeren weemoed…

Perceptie

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.449
Dat overleefde ik en plaatste met weemoed dit bewijs van wonderen, van onverdiende bloei, die opschoot in mijn spoor, mij, achteloos, en daarom op de plaatsen die men overslaan zou moeten... een bijziend zwijn, en appels in de modder.…

Nu de herfst is gekomen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Het einde van de milde nazomer twijfelt, is het genoeg geweest of zal ik nog doorgaan met mijn stralende zonneschijn in alles onbewolkt en onbezorgd, de mooiste dromen voorbij er is altijd iets grillig, onvoorspelbaar en weemoedig in het geelbruin verschijnen van herfstkleuren die herinneren aan tochten uit onvergetelijke jeugd en mensen…
mobar25 september 2019Lees meer >

Bassin aux nymphéas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
Zoals de alcohol vervliegt uit ons Parijse nagerecht, zouden wij nog eeuwig dansen, als dronken schimmen in de nacht, gevangen in een weemoedige tango. En toen, nog aangeschoten van jouw woorden, jouw bestaan, regen wij zinnen aan elkaar, zoals Monets bladeren drijven op een vijver zonder waan.…
P13 februari 2025Lees meer >

De oude zeeman

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.321
Maar in de rust en in 't gewoel, Toch is de tijd verlopen, En heeft tot weemoed zacht gewiegd Mijn wensen en mijn hopen.…

OP EEN AFBEELDSEL VAN BILDERDIJK IN 1787

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.660
spreek’ geen vreemdling, spreek’ geen nageslacht aldaar, met weemoed stilgestaan bij zuil en grafgesteente, dees strenge erinnring uit, der doden recht ten zoen: ‘Op Dante tot der dood stiefmoederlijk verbolgen, kwam bij zijns Dichters lijk Florence boete doen; — maar Bilderdijk ontsliep, en Neêrland bleef vervolgen.’…

Moeder dicht

gedicht
3.6 met 45 stemmen aantal keer bekeken 49.601
'mijn weemoed maakt de koele vlinder wakker van mij getooide zelf'.Daar is de bakker! Zeg maar: 'n halfje bruin en 'n heel wit. 'o grijze schim die daar zo heilloos zit ik zie mijn grijze droefheid aan de kim' Da's tweemaal grijs. Dat kan niet. 'naakte schim aan wie ik zal mijn zachte treurnis zeg' En nog een rol beschuit!…

Benedenrondje IJsselmeer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Sloot 'k mijn ogen en wilde 't in woorden vatten: verzadiging was het, maar ook een nieuw begin, een weemoed, iets wat droog is en voorbijvliegt, maar waarin een herinnering zich wiegt.…
Ralameimaar1 september 2013Lees meer >

Uitvaart.

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.445
Vol weemoed Herdenk! - En dek zacht en in deemoed 't Graf van 't Weleer. ---------------------------------- uit: Serena (1898)…

jacob zijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
kronen met de status van jacob lijkt 1946 verder weg dan ooit toen in parijs interpol werd opgericht terwijl thailand bhumibol kroonde nu jij jacob bent en de wijsheid pachten mag is met hofmans haar affaire 1956 een hele sprong waarin ook nog eens de vrouw handelingsbekwaam werd nu jij jacob bent en terugkijkt op weleer weemoedigen…

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
O, hoe verrast mij dit: het licht onthult niet slechts de wereld, maar graaft in mij een put van weemoed, diep en donkerblauw. Wat ik zocht in ‘t morgenrood, is ‘t afscheid van de nacht, en in die schemering ontdek ik ‘t eigen ik, zo klein en groot.…
piewan5 maart 2026Lees meer >

De stervende pelgrim

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.173
Maar dan, met zijne huik, aleer, na weinige uren, 'T delirium der dorst hem zijn verstand verdwaast, Verhult hij zijn gelaat voor 't fel geloer der gieren, Wier geilheid op de buit van stervende ogen aast: De dichter, met een wijle van woorden saamgeweven, En rond zich als een waas van weemoed uitgespreid, Verbergt, voor het gemeen, de…

drie wordt vier

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 715
herhalend waarom dit of waarom dat vraag jij de oren van veel hoofden met duizenden vragen en gedachten over meer nog dan alles met veilig oma aan jou zijde liet jij het vertrouwde peuterkopje ombouwen tot een cool kleuterkapsel waarin in gel verpakt de haren pieken waar jij jouw vierde jaardag viert koesteren wij al die momenten weemoedig…

Mevrouw van Dam

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Een oude dame mompelt zacht Woorden stervend in de regen Weemoed dwalend... in een ochtendjas. Kom aan boord Josephine Het heeft geen zin om hier te blijven We gaan alle kansen grijpen in het onbegrensde land. Spring aan boord Josephine Of moet ik je soms dragen Waarom stel je al die vragen? Meisje, waarvoor ben je bang...?…

IS, NEERLAND! DIT UW BEELD?

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.249
- en gaat in weemoed heen. Is, Neêrland! dit uw beeld? moet uit die flauwe trekken Mijn hart, dat voor u gloeit, uw naderend lot ontdekken? - _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ Ach! zult gij, als die stroom; bezwijken in uw loop? De uitfluiting zijn der aard’? de schandvlek van Euroop’? Neen! neen!…

Nicolaasjournaal

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
sluipen over daken onbetreden Van stappen voor het oog nauw waar te nemen Als blackbird in the dead of night...een merel Nauw hoorbaar in de wind, ver uit het zicht Van Urk en Schokland dat voor Pampus ligt En Saeftinghe in zijn verdronken land Als moriaan in Broek in Waterland Zal hij aan die herinneringen lijden Aan weemoed…
Max2 december 2022Lees meer >

Zomernacht

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.641
Doch ik droomde van 't heil aan die boeren beschoren, van hun levende vreugd, in geen weemoed te smoren, en gij spraakt mij, natuur met bedwelmende kracht, uit die golvende zangen van 't ruisende koren. O! toen was er gedanst op dat verre gehucht! Doch nu keerden wij langzaam en zwijgend en teder.…

Stabat Mater

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.696
Die, met een weemoedig harte, Levend aanzag al de smarte Van haar vrucht, bij God bemind. Och! wie zou in 't hart niet snijden, Zo hij, in dat deerlijk lijden, Christus' lieve Moeder zag? Och! wie zou zich niet bedroeven, Zag hij 't hart beklemd van schroeven, Om de Zoon, die 'r onder lag?…

Het oude huis

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.140
Verstandig is 't van tijd tot tijd, Een teedre, sterke band, Die 't arme harte bindt en vleit, Te schudden van de hand: Te scheiden van een dierbre plek, Vol weemoed en genot, Te wennen maar aan elk vertrek - Verhuizen is ons lot.…