1300 resultaten.
Contemplatie is nu gepast
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.011 boven kwam
nu wisselt bloed via Magiërs per gram
er wordt gelekt en geel krijgt gedonder
in steden werd gelachen om Gino il Pio
hij knielde voor la patrona dei ciclisti
bad met pius XII alias Guiseppe Pacelli
om meer kracht tot Madonna del Ghisallo
was de campionissimo alom afgeschreven
als Il Vecchio nog wel door tifosi vereerd
met weemoed…
Zijn eindpunt was in zicht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.249 terug
De stofnesten verwijderde de zon
Die gisteren als eerste glanzend begon
Nu door een waas van mistige strepen
Beslaande ramen in de haast van het wegvegen
Een klikkend en klakkend refrein
Eentonig, helder, klaar en rein
Al gestoord door een ladder
Werd er gezeemd
Vreemd
Die lege stoel
Wat liepen die dagen maar raar
En met een weemoedig…
Verzen voor mijn liefste.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.265 Zo dicht bij 't mijne en toch zo ver van mij,
Uw hart, dat weelde zoekt en weemoed vindt!
Nu zijn we alleen in 's Levens woestenij,
Klem de armen vaster om uw angstig kind!
De storm steekt op, ik voel Gods toorn nabij.
O God, waarom? Verboden is de vrucht,
De rijpe vrucht van onze liefde niet,
Rooswangig lokkend tussen loof en lucht.…
Berend Botje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
473 Van haar mocht Berend nimmer met zijn boot uit varen,
ondanks het feit dat hij verknocht was aan de baren,
wat hem uit weemoed overmatig drinken deed.
Een frisse zeebries speelde nooit eens door zijn haar,
noch zag hij springende dolfijnen voor de boeg.…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 drommen wandelaars
hangen jongens tegen wagens op zoek naar een dronken vaart
de kust is zowat leeg aan de donker wordende zee
auto’s zoeven met weemoed van het gastmaal
hoe zullen de lifsters het vertellen zwoel en moe.…
Dan lachte zij: O jou geleerde ! / Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.144 Nu zwerft de weemoed van zijn mens’lijk zelf,
Zilv’ren herinn’ring, door ’t verleden rond,
En zoekt, angst’ge komeet in zwart gewelf,
De sterrewoorden van haar sprookjesmond,
En ‘k tracht te vinden in oudheilig boek,
Wat eens door haar ik had; en ‘k zoek – ik zoek –
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Alles is daar zeer ernstig, en de nacht
heeft er geen weemoed, en ook niets dat lacht.
Met al de strengheid in zich van die sferen
kwam hij het luide, lichte leven leren,
de klanken en de grote mens-gezichten,
de schitteringen en de lampelichten.
't Was alles hem oneigen en om 't even,
want niets verbond hem met dit nieuwe leven.…
De Zeewind en de Landwind
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.912 't Is, of een ongekend verlangen
naar wijder stilten haar doortrekt,
of zij van weemoed werd bevangen,
een droefheid in haar werd gewekt, -
en stervensmoede, en als geruster
bij het aanvaarden van de nacht,
bezwijmt ze in de armen van haar zuster,
de zwartgelokte, die haar wacht
en met zich voert, de vlakten over,
het onbegrensde tegemoet…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 Als gewillig prooi
houdt zij mij in haar greep gevangen
weemoed en vreugde triomferen
als een sirene
met weelderig gestrekte armen
tilt zij op en toont mij
ver boven haar lichaam uit
aan het water
en de avondrode horizon
brandende ogen branden
steken in vuur en vlam
geketend sleept zij mij
over straten en trappen van Alfama…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 hele dag stuift licht
naar de kraag van duinen
naar open autodeuren
handspiegel parfumgeur
een stroeve kam
door het haar
meisjes kunnen de tenen
schoonspoelen van
de hitte boulevard
drommen wandelaars
hangen jongens tegen wagens
op zoek naar dronken vaart
de kust is zowat leeg
aan de donker wordende zee
auto’s zoeven met weemoed…
Op de eerste tand van mijn jongstgeboren zoontje
poëzie
3.5 met 28 stemmen
7.812 Laat nooit mijn oog, dat weent van vreugd,
Om u van weemoed krijten;
En geve u God tot aan de dood
Een eerlijk stukje daaglijks brood,
Waarop uw tandjes bijten!…
te oud
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.343 opwaarts
naar de almacht van het kruis, marionet
als schamel figurant in een vervlogen schimmenspel
gebogen silhouet
gevangen in de nagalm van verstomd applaus
roofdier in het ontworteld woud van een geketend
lichaam, jaagt de gekooide ziel bezeten
prooi en late lusten na
schemer, gefilterd door de meeldauw der vermolmde
bomen plooit okeren weemoed…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 Dat overleefde ik
en plaatste met weemoed dit bewijs van wonderen,
van onverdiende bloei, die opschoot in mijn spoor,
mij, achteloos, en daarom op de plaatsen die men overslaan
zou moeten... een bijziend zwijn, en appels in de modder.…
Nu de herfst is gekomen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Het einde van de milde nazomer twijfelt, is het genoeg geweest
of zal ik nog doorgaan met mijn stralende zonneschijn
in alles onbewolkt en onbezorgd, de mooiste dromen voorbij
er is altijd iets grillig, onvoorspelbaar en weemoedig
in het geelbruin verschijnen van herfstkleuren
die herinneren aan tochten uit onvergetelijke jeugd
en mensen…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Zoals de alcohol vervliegt
uit ons Parijse nagerecht,
zouden wij nog eeuwig dansen,
als dronken schimmen in de nacht,
gevangen in een weemoedige tango.
En toen, nog aangeschoten
van jouw woorden, jouw bestaan,
regen wij zinnen aan elkaar,
zoals Monets bladeren drijven
op een vijver zonder waan.…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Maar in de rust en in 't gewoel,
Toch is de tijd verlopen,
En heeft tot weemoed zacht gewiegd
Mijn wensen en mijn hopen.…
OP EEN AFBEELDSEL VAN BILDERDIJK IN 1787
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.660 spreek’ geen vreemdling, spreek’ geen nageslacht aldaar,
met weemoed stilgestaan bij zuil en grafgesteente,
dees strenge erinnring uit, der doden recht ten zoen:
‘Op Dante tot der dood stiefmoederlijk verbolgen,
kwam bij zijns Dichters lijk Florence boete doen; —
maar Bilderdijk ontsliep, en Neêrland bleef vervolgen.’…
Moeder dicht
gedicht
3.6 met 45 stemmen
49.601 'mijn weemoed maakt de koele vlinder wakker
van mij getooide zelf'.Daar is de bakker!
Zeg maar: 'n halfje bruin en 'n heel wit.
'o grijze schim die daar zo heilloos zit
ik zie mijn grijze droefheid aan de kim'
Da's tweemaal grijs. Dat kan niet. 'naakte schim
aan wie ik zal mijn zachte treurnis zeg'
En nog een rol beschuit!…
Benedenrondje IJsselmeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Sloot 'k mijn ogen en wilde 't in woorden vatten:
verzadiging was het, maar ook een nieuw begin, een weemoed,
iets wat droog is en voorbijvliegt,
maar waarin een herinnering zich wiegt.…
Uitvaart.
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.445 Vol weemoed
Herdenk! - En dek zacht en in deemoed
't Graf van 't Weleer.
----------------------------------
uit: Serena (1898)…
jacob zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
680 kronen
met de status van jacob
lijkt 1946 verder weg dan ooit
toen in parijs interpol werd opgericht
terwijl thailand bhumibol kroonde
nu jij jacob bent
en de wijsheid pachten mag
is met hofmans haar affaire
1956 een hele sprong
waarin ook nog eens
de vrouw handelingsbekwaam werd
nu jij jacob bent
en terugkijkt op weleer
weemoedigen…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 O, hoe verrast mij dit: het licht onthult niet slechts de wereld,
maar graaft in mij een put van weemoed, diep en donkerblauw.
Wat ik zocht in ‘t morgenrood, is ‘t afscheid van de nacht,
en in die schemering ontdek ik ‘t eigen ik, zo klein en groot.…
De stervende pelgrim
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.173 Maar dan, met zijne huik, aleer, na weinige uren,
'T delirium der dorst hem zijn verstand verdwaast,
Verhult hij zijn gelaat voor 't fel geloer der gieren,
Wier geilheid op de buit van stervende ogen aast:
De dichter, met een wijle van woorden saamgeweven,
En rond zich als een waas van weemoed uitgespreid,
Verbergt, voor het gemeen, de…
drie wordt vier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 herhalend waarom dit of waarom dat
vraag jij de oren van veel hoofden
met duizenden vragen en gedachten
over meer nog dan alles
met veilig oma aan jou zijde
liet jij het vertrouwde peuterkopje
ombouwen tot een cool kleuterkapsel
waarin in gel verpakt de haren pieken
waar jij jouw vierde jaardag viert
koesteren wij al die momenten
weemoedig…
Mevrouw van Dam
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.488 Een oude dame mompelt zacht
Woorden stervend in de regen
Weemoed dwalend... in een ochtendjas.
Kom aan boord Josephine
Het heeft geen zin om hier te blijven
We gaan alle kansen grijpen
in het onbegrensde land.
Spring aan boord Josephine
Of moet ik je soms dragen
Waarom stel je al die vragen?
Meisje, waarvoor ben je bang...?…
IS, NEERLAND! DIT UW BEELD?
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.249 - en gaat in weemoed heen.
Is, Neêrland! dit uw beeld? moet uit die flauwe trekken
Mijn hart, dat voor u gloeit, uw naderend lot ontdekken? -
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
Ach! zult gij, als die stroom; bezwijken in uw loop?
De uitfluiting zijn der aard’? de schandvlek van Euroop’?
Neen! neen!…
Nicolaasjournaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
620 sluipen over daken
onbetreden
Van stappen voor het oog
nauw waar te nemen
Als blackbird in the dead
of night...een merel
Nauw hoorbaar in de wind,
ver uit het zicht
Van Urk en Schokland dat
voor Pampus ligt
En Saeftinghe in zijn
verdronken land
Als moriaan in Broek in
Waterland
Zal hij aan die herinneringen
lijden
Aan weemoed…
Zomernacht
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.641 Doch ik droomde van 't heil aan die boeren beschoren,
van hun levende vreugd, in geen weemoed te smoren,
en gij spraakt mij, natuur met bedwelmende kracht,
uit die golvende zangen van 't ruisende koren.
O! toen was er gedanst op dat verre gehucht!
Doch nu keerden wij langzaam en zwijgend en teder.…
Stabat Mater
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.696 Die, met een weemoedig harte,
Levend aanzag al de smarte
Van haar vrucht, bij God bemind.
Och! wie zou in 't hart niet snijden,
Zo hij, in dat deerlijk lijden,
Christus' lieve Moeder zag?
Och! wie zou zich niet bedroeven,
Zag hij 't hart beklemd van schroeven,
Om de Zoon, die 'r onder lag?…
Het oude huis
poëzie
3.2 met 5 stemmen
3.140 Verstandig is 't van tijd tot tijd,
Een teedre, sterke band,
Die 't arme harte bindt en vleit,
Te schudden van de hand:
Te scheiden van een dierbre plek,
Vol weemoed en genot,
Te wennen maar aan elk vertrek -
Verhuizen is ons lot.…