Alle inzendingen

O, hogere macht aan de Groningse burelen - of zitten jullie je gewoon thuis te vervelen? Zijn jullie in staat aan te geven why oh why, ofwel waarom sommige van onze netgedichtenleden zo daar zijn Joseline en Maxim niet langer dezelfde vrijheden toegekend hebben gekregen als ik en de boevenbende uit het struikgewas? Hoezo kunnen…

Nu ik genezen ben, mocht ik van Truus Mij voor de vierde keer naar voren schuiven, Ik wens weer aan het Leeuwenbot te kluiven, Dit níet doen, daarvoor had ik geen excuus. Ik sta als een uitstekend coach te boek: Kortom: ik ben gewoon een diff’rent cook!…

ik leef in geleende tijd, het zit in de dingen die verdwijnen zonder afscheid, de klok vertelt mij dat niet, ik kan alleen zorgvuldig omgaan met wat nog in mijn zakken zit, een jas die stiller hangt, de tuin die mij langzamer herkent en ik, die steeds vaker achterom kijk iedere dag blijft liggen voor iemand hem komt ophalen…

Aan de telefoon had ik het over nog geen vakantie gevoel Maar hier nu met jou die me ophaalde van ‘t station… een begroeten, de kleine die me verbaasd dan naar zijn mamma lachte. Rijdend vertelde je over ‘t bezoek van familie, foto s en vrienden die zo vol liefde. Op de parkeerplaats van de heide spartelde hij opgetogen naar…

Thuisblijven, terwijl iedereen om je heen vertrekt je eigen bed, zelfgezette koffie, gewoon schone kleren. Rustig roken en onthaasten. Je eigen leven leiden, iets nieuws proberen en dit alles zonder contact met je naasten. Zij zijn gewoon weg, zonder bericht niet beschikbaar. Niet eens de moeite genomen om een datum door te geven en terwijl…

opeens kwamen ze aangevlogen twee jonge tortelduiven het was een dag in mei ik zag ze gaan, af en aan met takjes, sprietjes en wat al nietjes zo bezig waren zij met hun sterke snavels bouwden zij een huis met rafels slordig ergens op een tak die wankel, dun, nog net niet brak een liefdesnest in onze tuin in 100 tinten bruin snel gaven…

Ik heb ze opgezocht in inkt die bruin werd van de tijd, namen zonder gezicht, data zonder adem. Een kind, vijf jaar, geen jaartal daarna. Een doodgeborene die achter de heg van het kerkhof een laatste rustplaats vond. Een vrouw, verdwenen na de bevalling, daarna alleen nog wit. Een man, de klei nog aan zijn handen, op zijn vijftigste al…

na die steekpartij niets meer gehoord van die bloeddorstige mug…

Was elke melkkoe maar een heilig dier dan had die Zeus z'n goddelijke gang niet kunnen gaan met escapades voor zijn buitenechtelijk plezier en was Europa niet ontstaan als kroonprinses met eendere naam…

In the wild ocean, the sea sinks, Schreef een nog onbekende dichter Op een rustige zondagmiddag Terwijll hij kalm op zijn pijpje pafte. Toen bleef het stil, er kwam niets meer, De inspiratie was met de rook Van de pijp verdampt, in rook opgegaan. Wat zo mooi begon, doofde als Een nachtkaars uit bij het slapengaan. Gebrek aan inspiratie…

De oud-minister spreekt zich kritisch uit, hij durft -- dat nu pas te doen.…

Groene kikker zwemt zomerlicht op de vijver geen rimpel beweegt Hij drijft in water dat meer verbergt dan toont, en iets in zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd. Zijn ogen rusten op het oppervlak alsof ze luisteren naar wat onder hem leeft; een beweging ontvouwt…

Op een bloem rustend vleugels dragen het zonlicht een stil ogenblik Ze beweegt door het ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken, en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting. Haar broze vleugels raken het veld alsof ze luisteren naar wat in het zachte licht verborgen…

In mijn amoureuze liefdestasten ben jij de betoverende schoonheid van mijn diepste tedere verlangen en ik wil je het liefst liefhebben in een stilte die oneindig lijkt alleen het voelen speelt de hoofdrol ik voel, er is een tegen beter weten in nu je tot wasdom komt in een vreemd land waar de bommen uit de hemel vallen en het lijkt dat…

Een schalkaard had een bie gevaân en hield ze bij haar vleren: "Kom hier! - hij zag een jongske staan! - kom hier mijn knappe kerel! Hier heb ik zulk een schoon fatsoen van beestje, ik wil ‘t u geven: pas op maar van ‘t niet dood te doen, en laat het beestje leven. Kom aan; je hand; doe toe, ‘t vliegt weg; doe toe want ‘t gaat ontsnappen!…

Men heeft mij toegedekt met duizend namen door eeuwen vroomheid en ontzag bedacht, mij op een troon geplaatst, gebrand in ramen, met milde tonen mijn gezicht verzacht. Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong door zon en wind getekend en getaand met velen water putte uit één bron en heuvels wollig van het vee zag staan. De weelde van een…

Ik wil iets dichten over won’dre wolken, zoals wel ied’re dichter pleegt te doen. Het thema is helaas zeer uitgemolken, zal het een smetje zijn op mijn blazoen? ’k Zie wulpse wolken gaan langs lichte loopse luchten. ’Had ik dat maar geschreven’, hoor ik u verzuchten.…

Bloed, in dezelfde stilte bewaard, toch ieder onder een andere hemel. Waar de tijd haar handen niet vouwde, bleef verwantschap een aarzelend vermoeden. Een helling, nauwelijks meer dan aarde, het water glanzend buiten bereik. Een kleine afwijking in het landschap, voldoende voor oud zeer om weer te spreken. Huizen van vroeger zonder muren, erfenissen…

in de ochtendzon jaagt vanaf een lage tak van de lijsterbes in virtuoze vluchten een groene libel op nachtvlinders en vliegjes…

Zorgeloos komt gans Wammes Waggel binnen bij heer Bommel, die knorrig roept: "Geen tijd!" Uit Ollies pijp springt een dwergje, en verwijt: "Kras op! Ik zal je op de waarheid pinnen!" Het kwade ventje tiert buiten zinnen; de onwelkome bezoeker wil hij kwijt, is tot steeds strenger oordelen bereid, maar kan door zedenpreken niets winnen…

Achteruit kijken naar de voetstappen in de sneeuw, elk spoor keurig verklaard, elke misstap een les die pas na de val een naam kreeg. Maar de voeten staan al weer stil te trappelen, neus naar het wit dat nog niemand betrad, geen kaart, geen les, alleen kou tegen de wangen. De tred gaat verder terwijl de verklaring nog buigt over…

Soms keurt een slager eigen vlees doch meestal van een koe niet als een heilig dier doch meer als tweeling van de mens gedijend van de morgenstond tot laat bij rituelen haar kaken malen gras tot sap in viermaal maag en pens kan zij ooit zonder  hem of haar, der  schepping kroonjuwelen?  't zou onnatuurlijk zijn als…

Helder morgenlicht doet heel het park glanzen. Schepping in het klein bemoedigt ons vandaag weer voort te gaan aan Gods hand.…

luchten dragen dagen die komen en altijd weer zullen gaan, iets ervan “ afzagen “ is slechts het weerleggen van de vrijheden die ons steeds meer beletten om mens te zijn het gaat gepaard met overheden, stelsels van toen en het heden, doch de traliën worden dikker en schuren mondiaal tegen het monddood maken van moedige sprekers het…

Ik voel opa/s ziel in mij samentrekken van verlangen naar grond, geen akkers maar eigen graslanden Niet langer verdreven worden door de boerenzonen met hun honden, muizen en wantsen in de bedden voor hun zieken en hun zere rug van het ploegen en het planten wieden, oogsten en malen van het graan Ik ben verder gegaan…

Hij ging slapen, Was moe van ’t vrijen. Zij, omdat zij in haar dromen Verder wilde vrijen. Ze kwamen elkaar toen tegen In hun eigen dromen. Zij vrijde naar hartenlust, Hij lag met haar op de bank, Met d'ogen dicht genietend Van romantische muziek.…

vriendschap is als een vorm van broederschap, een extra arm aan de boom van het leven. . groots zijn zij die mij zo beschermen en aandacht hebben voor mijn zwakke zijden. . of degene die een traan wegneemt — pijn of vreugde, beide waar. . vriendschap groeit in gelijkheid, in aanwezigheid, en blijft bestaan zelfs in afwezigheid. . ik…

In een bos van mooie woorden een nest vinden slapen in de takken van een taal als nachtvogels voorzichtig roepen, de ander als een echo over een dal van licht ------------------------------- uit: 'Barcarolle' (1997)…

Een jong bedrijf kweekt mos voor op beton Dat blijkt in sterk verstedelijkte delen Toch minstens wel een graad of acht te schelen Ik hoop dat dit ook werkt op mijn balkon Ik wil niet langer vluchten naar de bossen Ik vind dat ze mijn huis bemossen mossen!…

De boomtoppen wiegen zachtjes op de wind. Het wolkendek is nu grijs. De wind trekt langzaam aan. Regendruppels tikken zachtjes op mijn benen. De weerapp toont pieken donkerblauw. In het land is code rood van kracht. Het is wachten op een regenbui. Toch volgt opnieuw een tropennacht.…