1987 resultaten.
De jongelingen
poëzie
3.1 met 20 stemmen
10.081 -
Nu doen wij opnieuw de nektar
In de heldre beker branden,
En nu roepen wij eenparig:
't Vaderland! . . . . de bekers klinken,
En een traantje van verrukking
Mengt zich met de druivennektar.…
Ze zeggen ik ben een Johanneskind
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.063 Ze zeggen ik ben een Johanneskind,
ik arme ik weet er niet van,
toch steek ik de brand in het hout dat het vuur
mij laai, ter eer van Sint Jan.
Gespelen komt aan, en dapper gedaan,
zo moedig als ieder dat kan,
gedanst zij de dans bij het woedende vuur,
de dans ter eer van Sint Jan.…
Geboren onder zomerzon
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
3.031 En toch is 't goed zo, - alles went
alleen dat heimwee blijft maar branden.
Eén is er die ons hart echt kent,
wij staan steeds weer met lege handen.…
Wierook als intiem gebaar
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
628 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
Dante (Inferno 1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Gloeiende kolen branden door mijn leden
mijn gedachten worden met vuur geblust
mijn lichaam weert elke druppel water
handen tasten gloeiend ijzer
ogen kijken in verblindend licht
en voeten dansen op rode platen
van sulfer en vloeibaar glas.…
Kaarsengedichtje voor advent
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.070 Vandaag branden drie kaarsjes,
drie vlammetjes van licht
vertellen van het Kind dat komt,
is dát geen mooi bericht?
Nu mag het vierde kaarsje aan.
Vier lichtjes laten horen:
nog een paar nachtjes slapen,
dan wordt het Kind geboren.…
Helse compositie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 een duivel uit de cirkel
van het rondgemaaide graan
dansend in een gloeiende spiraal
vlamt hij het vuur aan de schenen
vloekt en spuugt withete taal
Arthimeo, Arthimeo, laat ons gaan
Beëlzebub is een duivel uit de cirkel
van het dolgedraaide graan
weer zal hij onzichtbaar landen
het vuur van valse tongen likken
en laaiend zijn teken branden…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Aromatisch trekt de zachte wierookgeur
door de heilige, haast kerkelijke gangen,
ontvlamt, ontbrandt en verfijnt
aangenaam en troostend aangestoken
....alleen witte kaarsen herinneren
en de spirituele muziek,
terwijl de blauw-groene rook voorbij trekt
en de inspirerende creatieve geur blijft branden
blijft hangen in je neus en het geheugen…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil vuurrood
en een beetje paars
vliegen hoog boven alle dingen
die groot van moeten branden
zo hoog tot ze klein worden
als zeepbelletjes
die ik weg kan blazen
ver weg naar verdwijnen
en zo wil ik zijn
oplossen in zand en in zee
tot pure kolkende extase
voelbaar en raakbaar
mij wentelen en draaien
me over geven aan zon en maan…
Heksenjachtslot
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
851 Hij zei me:
'Ik trek door het land
en steek heksen in brand.
Ik heb altijd een brandstapel bij me.'
Ik zei toen, dat die niet bestonden,
waardoor hij zo op werd gewonden,
dat ik werd verrast,
want hij pakte me vast
en ik werd op z'n stapel gebonden.
Het was in een heel rustig buurtje.
Geslagen leek mijn laatste uurtje.…
Nog op mijn lippen...
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.782 Weer vlijt uw blonde hoofd zo teer
zich op mijn borst, en weer, wéér, wéér
mijn lippen op uw lippen branden.
Kan men dan dronken zijn
van zoenen als van wijn,
van zoenen, rood als rode bessen ?
0 wonneroes, zo godlik zoet !
0 vlammen in 't verjongde bloed !
0 dorst, die 'k, nooit gelest, wil lessen !…
THUISVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.612 blies door de nacht
voor hem was ik óók ’t doelwit en
Louter strijdend met zwaartekracht
zag ik mijn leven nauwelijks zitten
Een zachte stem klonk in de nacht
gedragen door die stil zachte wind
Het was de mijne, ik kreunde zacht
doordat oud verdriet mij verblindt
Een droog blad dwarrelde omlaag
zwevend door de kille najaarswind
In mij brandde…
Schaduwen zoeken licht...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
655 Om het vervolgens, ondankbaar
maar gretig..geheel..op te laten branden.…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 Op 't schip waarin geen vuren troostend branden,
Nestelt de kou zich voor een lange reis;
Tegen de 's nachts wakkergekraakte wanden
Kruit en verbrijzelt zich het drijvend ijs.…
PALMTAKKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
629 Overal daverde het vrome geloof,
brandde in ieder, van kruin tot voeten.
Heersende Romeinen zouden boeten
voor onderdrukking en belasting vol roof,
werden vernederd tot een stoel met stoof;
de toekomst moest het Joodse leven zoeten.…
Kerst-Mis-Gevoel
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.257 van koude ballen
dat glitter en die warme kálekoen
niets voor mij dat kille klatergoud
die malle frase al die versiering
de mooiste tuin de mooiste boom
óh..óh, wat is het wonderschoon
ik hoef het niet, laat het voorbij zijn
wacht wel dat al dat licht weer dooft
doe gewoon wat ik altijd had beloofd
ik leef gewoon zoals voor heen
maar brand…
DE ELLENDIGEN
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.131 Soms heffen zij hun onverzaadbaar smachten
Naar een wiens lach hun twijfel overwon
Maar horen nooit het antwoord op hun klachten
En dwalen weer en zoeken vredes bron,
Ellendig in de duisternis der nachten,
Ellendig onder 't branden van de zon.
--------------------------------
uit: Gedichten (1922)…
Sint-Franciscus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.189 In zulke pure mens wil God staan branden,
boort Hem zijn vuur door voeten, hart en handen.
Uit elke wond juicht het zonnelied!…
oude schermutselingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 oude schermutselingen
ik weet er wel weg mee
ik snijd plakjes van de wolken
en bak ze langzaam om en om
het suddert en sist in de pan
totdat ze langzaam smoren
niet gevallen regen
ijle mist
ik snipper een sjalotje
een steelpan vol tranen
branden achter mijn ogen
oude schermutselingen smelten
als hete stroop
boven mezelf stijg…
Stille pijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
921 Maar dat duurt nog veel te lang
Want mijn hart staat nu in brand
Vraagt meer, meer dan ik vragen mag
Een afgrond, die ik wou dat ik niet zag
Want dit loopt erg hard uit de hand
Zonder geluid schreeuw ik van de pijn
Blijven lachen, niet opgeven en gewoon doorgaan
Ik blijf vechten, geloven, ik moet dit doorstaan
Totdat jij heel misschien…
Heer van lak
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.708 en grondverf, meester van dit schildersbedrijf,
van liefdevol strijken over de posten van de deuren
als waren het houten dijen, van blozend kleuren
met zachte kwasten van roofdierharen,
branden, schaven en met de vingertoppen schuren,
van glad als tot kunststof trekken van de lakken
in duizenden tinten.…
mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 één van vijf
met één van vier stemmen
spanning giert door je lijf
geheim koord laat zich niet temmen
het grote septiem akkoord
niet overmatig en de regen
tikken door ongestoord
het zangkoor bezingt het leven
de deuren tussen twee tonen
laat kaarsen branden zelfs nog
bij bevroren lonen
en hoe moet het dan nog
maar medereiziger
blijf…
Maria van Magdala
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Jij bent mijn zuster, ‘k zie intens in jou
dezelfde hartstocht branden die ook mij verteert.
Je was heel lang een erg misprezen vrouw
maar hebt van Hem wat echte liefde is geleerd.…
Sociale vulkaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 staat te springen,
Krottenwijken die niet zijn
Opgeruimd maar weggeruimd om plaats
Te maken voor stadions die niet zijn af gekomen
En dakloos maakten de mensen
Die er woonden - en nu ook
De score waarmee ze verloren
Open wonden maakt in ziel en zaligheid
Lijkt de slapende vulkaan tot uitbarsting
Te komen, drie-en-twintig bussen in brand…
hydrografie van een groot verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
626 Schelde
en de Schelde stortte
haar groot verdriet
in de Noordzee
waar
duizend maal duizend
vissen proefden
van haar grote smart
zo vormt zich
het zout van de zee
een beetje
door de droefenis
van onze tranen
jij onbekende bader
als je pootje baadt
aan Oostendse stranden
en je voelt het Noordzeezout
op je lippen branden…
ALS DE STERREN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
747 Als de wind zo zul je leven
tussen komen en gaan
nemen en geven
de zon en de maan
als de bomen zo zul je bloeien
van lente tot herfst
van begin tot eind
als de schoonheid verdwijnt
als de zon zo zul je branden
van oost tot west
van warm naar koud
zo word je oud
als de sneeuw zo zul je sterven
tussen koud en warm
rijk en arm
tussen…
De arme.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.271 Reik mij uw eêlte, kromgetrokken handen,
Verbruind, vervuild in arbeid zonder lust;
Verwrongen in gebeden zonder rust
Bij altaars waar gekochte lichten branden,
En laat mijn blik van wetend mede-lijden
De tempel van uw mensenziel doorwijden.…
SUBMISSIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 Er heerst voor altijd droeve alteratie
over Hrabove in de oblast Donetsk
verbijstering rits men niet meer dicht
bewoners blijven verstoken van stilte
meer nog kommer over verre grenzen
waar knuffels en beelden domineren
onder ronken van overvliegende
storm op weg naar eeuwige vrieskou
er branden weer ontelbare kaarsen
want kerst en nieuwjaar…
Sint Jansteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Mijn hart sloeg over en vloog toen in brand,
dus heb ik je naar Mokum meegenomen.
Naar Zeeland bleek een veel te sterke band:
Uit heimwee liet je vele tranen stromen.
Totdat je schielijk uit mijn bed verdween
en nu weer koeien melkt in Sint Jansteen.…
De prostitutiewandelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 Helaas, de libido liet hem niet meer met rust
en eigenhandig heeft hij toen de brand geblust.…