1811 resultaten.
Eindeloos
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.370 Het oude houten hekje kreunt
zijn matig onderhouden luid
als ik hem traag achter me sluit
toch lijkt het of de stilte leunt
tegen bejaard gebogen bomen
die knikkebollend tijd verdromen
ik zie de jaren vaag vergaan
uit vergeten grijs verleden
en in marmer vers gesneden
nadenkend blijf ik even staan
bij hetgeen jouw rustplaats is
maar…
klare nonsens
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.097 verstrengelende benen
omklemmen mijn ziel
innig gelijkgestemd
in een klampende reflectie
in het vruchtbare dal
waar kometen vergaderen
de aarde in een grijs gevaar
slachtoffer van dit tijdssyndroom
de kansen van slagen zijn nihil
onrechtvaardig
eigen schuld toch
kwaliteitsbeheersing is onheilig
volken veranderen
en groene zeep helpt…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken spreken in de verte
geven waarheid aan de nacht
laten mij de hoop bekijken
als het zwart
het wit verwacht
tere vlokken uit de hemel
sterren door het grijs…
rond je hart in steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
jij aast het polderland waar
ooit jouw jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg maar
niemand je bemoederde
een eigen weg ben je gegaan
in een ambulant bestaan
als huurder en passant
je vastigheid verkommerde
de dagen grijs…
Reisgedicht
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
3.110 Er was eens een reis
Opwelling van gevoel
Zolang verdrukt geweest
Even een sprank van hoop
Een beving van contact
Mijn eerste haar was grijs
Gesprek zonder doel
Boeide het meest
Mijn zuivere ik
Gaf even vrij van zorg
Los van daags geworg
Emotie ten doop
De contactsinus heeft zijn top
Gaat licht dalen
Mijn eigen wijs
Zegt mij…
De Herfst
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.026 Ochtenden grijs en kil,
weer een uur tijdsverschil.
De zomer is gegaan,
met de lange avonden is het gedaan.
De herfst is gekomen als immigrant,
die zich tot aan de winter vestigt in ons land.…
Droma
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 Wanneer het laatste licht gaat slapen
gaan de zware gordijnen toe
weer sluit zij de donkere dagen
haar ogen zijn zo hopeloos moe
in plaats van het schaapjes tellen
telt zij de spijlen van het bed
met één druk kan zij om aandacht bellen
maar haast heeft het ontbijt al klaargezet
de po-stoel is allang in ruste
grauw en grijs, een dode kleur…
De traan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.113 Ik verzet me
tegen de gedachten
Zinloos
Ik denk het ondenkbare
Bliksemflits
Mijn hoofd begint te tollen,
in een sneltreinvaart de wereld rond
Bewustzijn
Een wolk probeert
zich sterk te houden, desondanks
Zij
Ik verlang naar de zon, die
met een stralende lach, mij
uit een deken van grijs redt
Ze zoekt haar weg
Ik klem mijn kaken…
Alsof
gedicht
3.2 met 37 stemmen
15.283 Wisten we hoe
ons geprezen grijs goed in een oogwenk
met kracht door neus en oor -
we zouden de woorden wegvegen,
voor altijd zwijgen, als we konden.
----------------------------------
uit: Parmentier, jrg. 12 nr. 1.…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 De zon was dood
en de aarde kleurde bloedrood
verdriet voorbij
want materie kent dat niet
het is fysieker dan dat
de oude God was
onder zijn eigen lichtgewicht bezweken
gedoofd in een wit geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje…
Nevelvingers
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 Waar zich ooit de velden uitstrekten
Met de kleuren van een bont palet
Ontstaat een nevel, grijs en star
Schoonheid onttrekkende zielenspinsels
Nevelvingers
Steeds dichterbij
Intense waanzin
Omhelsde je steeds meer
De marmeren poort naar
Het schaduwwoud
Uitnodigend en
Zonder vrees
Trad jij daar binnen
Op zoek naar...maar
Besef van…
oudje
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
902 dekhengst
en de beste stuurlui staan aan wal
hier is mijn gal
vevloekt dit bal
zij verliet
die oude bloem
een zoen
voor haar
jong
dat zie ik
als een goed sterk krachtig
gebaar
mijn haar
nog steeds niet grijs
tijd is het bewijs
van uw oude gezicht
en zij?…
- Stiltegebied -
netgedicht
4.8 met 49 stemmen
1.272 Stiltegebied, zo worden gedachten geweerd
de rust van stilte lijkt grijs verweerd.
Onbekend kwetsend is het stil zijn zichzelf,
verbiedt het praten van wat hartpijn verteld.…
Ommekeer
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.565 het loof, gekleurd of vaal
bedekt mijn wereld almaar meer
ik ben op weg naar innerlijke taal
spreken wordt zuchten naar een veer
in het park waar ik vertoef
lijken alle lichten te doven
het aardsparadijs toont zich grijs en droef
alleen eenden zie ik in een lage mist geloven
het lijkt altijd zo onverwacht
als ik de andere kant ervaar…
Op zijn kale kop
poëzie
2.8 met 12 stemmen
3.979 Bij 't opstaan zuchtte ik dat mijn haar grijs werd,
En dat het uitviel bij het slapen gaan.
Mijn laatste lokken koesterde ik als kostbaarheden,
Nu zijn ze weg en ik ben opgelucht.…
zullen we
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.594 ja we gaan
en verdwenen allebei
in het grijs
- ‘t spoor bracht ons samen -
lieve ogen warmden
winter kou verdween
koffie met geklets
glimmende koontjes
- een schater lachte ons toe -
de verlate kok
bakte wat moois en lekkers
van het vers gesneden vlees
en net gevangen vis
- blikken wisselden met woorden -
tevreden tikte de…
er bloeit een laatste roos
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
741 de liefde is reeds lang vervlogen
verjaagd door heftig zwart,
heeft stil de wijk genomen
naar een diepe donkere kast
verzegeld en op slot gedaan
stil ligt het in een hoek,
wat geweest is voorbij
grijs kleurt het levensdoek
de nachten: donker, bevreesd,
wijl er geen hoop meer is,
geen liefde wordt verwacht...…
Dag na dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
748 De zon aarzelt nog op flarden mist huiverig
zachte kussens waterdamp eronder bewegen
met het felle ros van Venus nog in de lucht
Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig
"Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren
de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten
Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren
vanwege dolle blinden in de zaal…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 tijd, glippen
langs de gekozen paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,
maakt dat ik dit niet kan verklaren,
waarom ik in de nog te tellen uren
niet mag blijven zwijgen, ongezien,
en ongehoord is niet beluisterd,
hete as wordt grijs…
blauwe reiger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 Statig en arrogant langs menig wallenkant,
trots verheven, op hoge poten, onbewogen,
blauw en grijs als lucht, zal zij neergebogen
geduldig maaltjes spiesen, dat is de trant.…
Twee vleugels heb je...
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
904 Twee vleugels heb je om te vliegen
wanneer het lopen moeilijk gaat:
de ene is vertrouwvol bidden
want Hij is steun en toeverlaat;
de ander is met humor leven
want ons bestaan is soms ook grijs,
maar zoveel moois is ons gegeven
en dat te weten maakt ons wijs.…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 ontwaakt de dag wat grauw
de zon laag, klimt traag omhoog
kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood
het water kabbelt al in grijs…
AURORA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Lome wolken, in plechtig grijs gewaad,
hangen laag boven de schaduwstad, trachten
haar te houden onder sluimernachten,
maar zeilen weg, na wijs beraad.
De bleekblauwe lucht baart van lieverlee
blanke welvingen, die samengroeien
tot een rein blinkende platinazee.…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit in de stad
lopen hand in hand, blij als kinderen
delen zwoele nachten met de sterren
in de herfst, wanneer de dagen grijs…
Terugblik
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.475 Want ja, hij wordt nu ook al grijs,
hij loopt al naar de zestig.
Toen ik hem kreeg, laat mij eens zien...
ja, ik was net negentien.
Toch ben je zo een beetje, hier.
Een beetje in de buurt.
Het maakt mij nog gelukkig.
Ik zal wel zien, hoe lang het duurt.…
Als vooruitgang wordt bedreigd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
893 ik liefkoos vanaf vandaag
echter wel gedurende
een overzichtelijke termijn
de karos uit het oosten
het blik verliest
zijn geboortelijnen
strepen als notenbalken
lijken van voor naar achter
op blauw en grijs
voort te deinen
glooiende flanken
ogen als het waren
naar binnen gezogen
mijn dadendrang
heeft zich…
zuidwester
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
654 zomers lied
dat over het vlakke water wreef
moeizaam keerde je de golven om
en je paard, je stoere boerenpaard
aanschouwde vredig de verte
terwijl het zware sleepnet
als een zilveren schubbenkleed
het licht binnendrong
twee grote gevlochten manden
werden gevolgd door het losse gejuich
van meeuwen
die de tijd spoelden met wit en grijs…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 Een grijs wolkendek boven een
verlaten landschap omgeven door
sloten vol kroos.
En aan weerskanten rietstengels,
sommigen gebroken.
Op een waterlelie zit een kikker
in alle rust en een reiger vliegt op
zich van de kille leegte bewust.
In een weiland koeien die hem na staren.…
Eemland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 En ziet hij echt een vroege kievit tegen polderluchten grijs?
Zo is het in de jungle dat verstilde winterwei hem heugt.
Zeker weten, zijn natuur ligt in het Eemland van zijn jeugd.…