2623 resultaten.
afgelegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 zwerf door diepe, donkere bossen
aan de rand van mijn achterland
zwijg mensenluw mijn vergeten naam
proef bloed, aarde en zand
adem is hier vleeslegerig met een
ijdele hang naar gevallen blad
de schemer zalft, verder gaat dit niet
deze aarde is nu plat
de horizon is ondergegaan
bomen hebben hun bladeren afgelegd
een stilte is verzwegen…
Voor mijn vader
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.687 In de herfst van je leven
doe je warme schoenen aan
en een stevige jas
tegen het guur
Je trekt nog eenmaal
een beschutting op
in oude woorden
om vroegere dromen
Zilverwit blad dwarrelt
oneindig langzaam
maar onvermijdelijk
naar de koude harde grond
Je merkt de zachte
landing op
en beseft
dat in berusting
waarheid wordt gevonden…
stierf met je de laatste pijn
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
3.448 gebroken takken
stervend blad
de helling die
zijn hoek vergat
toen jij
de horizon
zag buitelen
houvast dat brak
zijn wortels
niet meer had
en meeging in
de schreeuw die
eindeloos weerkaatste
in de sneeuw
ik zag je ogen
toen de val
je brak
het weten dat
je niets meer had
die blik kan ik
maar niet vergeten
ik zag het weten…
Nu het winter wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Nu het winter wordt
en de bomen niet vol
in het blad hebben gestaan
huiver ik om wat er komt
om de huiverende mensen
in een winter van misschien
wel veertig jaar, als een eindtijd
van de woekerende groei
en ook om de winterkou
in onze harten omdat ons leven
steeds meer levens kost
en steeds meer verdriet
Als we er niets aan doen
zullen…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de vriendschapsvreugde,
verbondenheid, het kind, de goede buur..…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 lobbig liggen de uren onder de zon
verdampen en vervliegen tot zuchten
in dit magische moment van ‘nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden de wetten der getijden
golven rollen ruisend…
het is mei Monet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
771 met weelderige gele lelies
wijl een poes het schone lijfje wast met een oog
op de bloem dragende Noord Japanse beverboom
hangt moeder natuur de impressietuin aan lijnen
terloops zingt zij blindelings, het eeuwige lied
ter illustratie der hangende brug,
lelies, bomen tot aan het huis en
achter de brug, de reflectie van rust
op ruisend…
ZOMERVLAAG.
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.948 Ruisend en bruisend,
ineens beneên,
Klettert en spettert
het, steen op steen.
Gruisdikke dansen de beiers in 't rond,
en plekken en dekken
de grauwe grond.
Goten gieten water en schuim,
Grebben groeien ongestuim;
vlieten vloeien rustig ruim.
De regen valt schuiner;
de hagel houdt op;
de grond wordt bruiner
bij elke drop.…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver draagt het vermogen mijn verdriet
een verzameling herinneringen spoelt de schelpen weg,
voelt de wind mijn ruisende zorgen niet,
opgebouwde spanning, ze weert het leven echt.…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 Alleen het zijn zonder woorden
als een dwaling in de wereld
de herinnering
drijft op
een rilling
in het bestaan
twintig vadem diep
onder de opperhuid
is het oorverdovend
het wit onder de oogleden
ruisend in de schelpen
de dag is geboren
in een onwisse worsteling
ergens op een strand
de zwaarte drukkend licht
smorend om het zwarte…
Populieren
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.622 O leer mij ruisend rijzen, hoog in reinheidslucht!
----------------------
uit: Poëzie (1892)…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Ruisende branding
spoelt alle prikkels zacht weg
zee brengt diepe rust
Het water wast de grens van de wereld weg,
waar de horizon vloeibaar overgaat in lucht.
Voeten zinken diep weg in het natte zand,
terwijl de vloed zachtjes de tijd terugspoelt.
Een trage ademhaling van eb en vloed,
diep ademhalend onder een blauwe hemel.…
vlieg
netgedicht
3.3 met 52 stemmen
2.579 ik brand mij aan jouw woorden
vind het omhulsel van jouw pijn
hoor hoe jouw vleugels gaten
van passie, liefde en haat ver
weg door dikke luchten slaan
viel hard voor jou en vlieg lomp
botsend aan takken en droog blad
achter de doffe slaggeluiden aan
ik volg zo het Allerzielenspoor
jij wacht, mijn bidsprinkhaan…
een soort sonnet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.510 En als het zo stil wordt, ’s avonds
dat de bomen niet meer ruisen
dan weten we God fluistert
zachter dan anders
En als tenslotte niets meer ritselt
geen krekels meer, geen kikkers meer
het drijvend blad van de waterlelie zwijgt
dan weten wij dat we geheimen zijn
dat wij niet mogen zijn
maar zijn.…
elfjes en filosofie
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.723 Er is een Elfje
En dat elfje danst
Hier voor mij op tafel
En zegt ik mis je
En het loopt nar het blad
En het trekt aan mijn vingers
En het schrijft een gedichtje
Tussen de regels
Het elfje vliegt omhoog
Vliegt in mijn oor
En dicteert me lief maar duidelijk
De rest van het gedichtje voor
Het vertelt iets van een elfje
Dat enkel in…
zomer
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
9.223 ik plukte en droogde het – voorzichtig-
tussen blad´ren van een boek
dat een volgend nieuw jaar lang werd vergeten.
geen toeval dat ik het boek nu weervond!
jazeker, ik behoud wat, heus
maar met liefde deel ik met jou
dit symbolisch geluk
voor een heel nieuw levensjaar !…
Flirtueel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
815 Maagdelijk het papier
flirtueel de zinnen
het zij, het hij, het het
langs gelijke wegen
snoeit men waan zinnig
de dichter wederom dichter
weer baar jij schrijfvaardig
vers tandige strofes
gedoopt in frisse inkt
pen jouw kroon op het blad
niet voor de sprekende mond
zwijgt het onbedorven gedicht
scherp zinnig weer gedicht…
in de bloementuin
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.385 het meisje van de bloementuin
streelt met haar blote voetjes
het zachte dons van elk blad
die zij, getooid
met een fladderende
hoed met voile
haast zwevend betrad
zij was uit het licht gesneden
zo broos en ongerept
en danste haar engelendans;
al draaiend en huppelend,
een mooie bloemenkrans
waar vind ik haar nog
aanschouwelijk,…
Zwijgend
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.126 twee mensen staren elkaar aan
sprakeloos
maar hun ogen vertellen
des te meer
later verdwalen vingers
in het boek vol dromen
zinnen open en bloot
leesbaar op papier
over mensen en halve goden
geen valse wensen
het heeft immers nooit
aan het zwijgen gelegen
nu rest slechts
een blad vol
lege letters
onmacht op papier…
De dichters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Een pen van het diepste blauw
Ontmaagd het gelige blad
Tekent sierlijk de bouw
Van haar fantasiestad
Waarin mensen slapen in wiegen
kindjes die hen in slaap sissen
De vissen kunnen vliegen
En vliegen vredig vissen
Tot een plotse pennentrek
Het geluk in de kiem smoort
Zo bouwt de dichteres een plek
Waar alles is zoals het hoort…
QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.663 een handvol verzen,
niet langer dan de wind het vallend lover draagt
en het getij hen als dood blad voorbij sleurt
en laat verrotten in vergetelheid;
en in het hart van ene die mij nu nog liefheeft,
een droefheid, die zij overleeft.…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
Luchtige lentenimf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
791 ~~~
met sierlijke danspassen
zweef je door de bossen
jong blad dwarrelt speels
rond je gracieuze verschijning
dartel als een wervelwind
beroer je de uitgestoken takken
vrijmoedig blaas je het lentegroen
tot een vrolijke choreografie
warme briesjes tover je tevoorschijn
gevuld met hete zomerse beloften
jij laat je niet vangen door…
Ik heb een mijnschacht in mijn keel
gedicht
3.5 met 42 stemmen
9.899 Ik heb een mijnschacht in mijn keel
ik val omlaag vanuit mijn kamer
zit als een pad
gevangen in een bel van steen
het is hier stil
zo stil dat ik mijn dromen hoor
ritselen als dode blad'ren
ik gil
ik heb een mijnschacht in mijn keel
een tong van scherp gesmeed metaal
en lagen gitzwart erts voor jaren
ik hak met korte felle slagen…
Emulsie
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
500 Vandaag, vervalt
het verleden,
schrijf ik onleesbaar
uitvluchten gesmeden,
luidruchtig gezint
in onbeschreven bladen
bemint zonder te schaden
gedoopt in kleurloos water
mijn greep die loslaat
in kritiek voor later,
alles wat afvalt, weer
opricht, de poëzie
in een woord beslaat,
emulsie van de tijd
verwaaid in transparente
pennen van vlijt…
Novembertempo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 Al wat nog overtollig is
weer eigenhandig teruggesnoeid
kijk, dat geeft buiten lucht
en licht
als was het ruimte
in mijn soms tobbend leven
De kale bomen langs het pad
verraden weer de weg naar huis
voor ieder die zich spoedt
naar warmte
En evenals het blad verstilt
ga ik vanzelf andante spelen
het tempo van mijn leven
gelukkig zo…
geen verbetering
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
932 Het is nutteloos
Geen harmonie
Geen vrede
Geen verdraagzaamheid
De mensen blinken uit
In frustratie en kaalheid
Van hun gevoelens
Een dorre lege plek
In hun hart
Toekomst wat is dat
Een groot wit blad
Geen woorden te vinden
Die het levensboek
Weer aan elkaar kan binden.…
spiegelrozen
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
922 kan je
rozenbloesems
laten bloeien
onzichtbaar
in de palmen van je hand
levend water
uit regenbogen scheppen
kleurig zoals je stem
wanneer woorden samenvallen
met het licht
kan je de zomer ademen
in elk bewegend blad tussen de lijnen
van het leven
en zou je dan bij iedere ontmoeting
een afdruk willen schenken
voor hen,…
Bomenlandschap
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
570 Op ’t oeverland staan de wilgen
nu vrijwel zonder blad, zwijgend
langs de oevers van het spiegelmeer
een zwaan zwemt in grote cirkels
golven verspreiden in afstand
een visser neuriet zacht een lied
je bent niet meer bij me
in liefde of vertrouwen
hoop maar dat je dat inziet
het bomenlandschap
heeft nu behoefte aan stilte
winter aandachtig…
slaap
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
918 rode bladeren
in de wind
surreëel
tegen het wit
van de lucht
als vogels
die kwetteren
in de herfst
alsof het zomer is
verdrijven ze
het blijvende gevoel
de diepe tonen
gekerfd
in een hart
gespleten door
tegenstrijdigheid
tegen de tijd
dat onze tranen
zijn verdampt
ben jij
nog hier
en ziet mij
zoals ik ben
als het rode blad…