Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

afgelegen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 441
zwerf door diepe, donkere bossen aan de rand van mijn achterland zwijg mensenluw mijn vergeten naam proef bloed, aarde en zand adem is hier vleeslegerig met een ijdele hang naar gevallen blad   de schemer zalft, verder gaat dit niet deze aarde is nu plat de horizon is ondergegaan bomen hebben hun bladeren afgelegd een stilte is verzwegen…
Iniduo12 november 2017Lees meer >

Voor mijn vader

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.687
In de herfst van je leven doe je warme schoenen aan en een stevige jas tegen het guur Je trekt nog eenmaal een beschutting op in oude woorden om vroegere dromen Zilverwit blad dwarrelt oneindig langzaam maar onvermijdelijk naar de koude harde grond Je merkt de zachte landing op en beseft dat in berusting waarheid wordt gevonden…

stierf met je de laatste pijn

netgedicht
3.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.448
gebroken takken stervend blad de helling die zijn hoek vergat toen jij de horizon zag buitelen houvast dat brak zijn wortels niet meer had en meeging in de schreeuw die eindeloos weerkaatste in de sneeuw ik zag je ogen toen de val je brak het weten dat je niets meer had die blik kan ik maar niet vergeten ik zag het weten…
wil melker7 november 2004Lees meer >

Nu het winter wordt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Nu het winter wordt en de bomen niet vol in het blad hebben gestaan huiver ik om wat er komt om de huiverende mensen in een winter van misschien wel veertig jaar, als een eindtijd van de woekerende groei en ook om de winterkou in onze harten omdat ons leven steeds meer levens kost en steeds meer verdriet Als we er niets aan doen zullen…
Zywa9 oktober 2021Lees meer >

De kleine glimlach

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Een helder blad, nog onbeschreven, de lucht vol grauwe wolkendans, een verre zon die niet kan stralen en regen die als tranen valt, maar toch is er de vriendschapsvreugde, verbondenheid, het kind, de goede buur..…
Adeleyd2 augustus 2025Lees meer >

Lome traagheid der dagen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 767
lobbig liggen de uren onder de zon verdampen en vervliegen tot zuchten in dit magische moment van ‘nu’ in de nacht flonkeren sterren vanuit een steeds verder schijnend firmament de koele bries draagt duisternis ongezien tot de grens van het ochtendgloren vogels jubelen de morgen toe overtreden de wetten der getijden golven rollen ruisend…

het is mei Monet

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 771
met weelderige gele lelies wijl een poes het schone lijfje wast met een oog op de bloem dragende Noord Japanse beverboom hangt moeder natuur de impressietuin aan lijnen terloops zingt zij blindelings, het eeuwige lied ter illustratie der hangende brug, lelies, bomen tot aan het huis en achter de brug, de reflectie van rust op ruisend…

ZOMERVLAAG.

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.948
Ruisend en bruisend, ineens beneên, Klettert en spettert het, steen op steen. Gruisdikke dansen de beiers in 't rond, en plekken en dekken de grauwe grond. Goten gieten water en schuim, Grebben groeien ongestuim; vlieten vloeien rustig ruim. De regen valt schuiner; de hagel houdt op; de grond wordt bruiner bij elke drop.…

- Mijlenver -

netgedicht
4.1 met 54 stemmen aantal keer bekeken 592
Mijlenver draagt het vermogen mijn verdriet een verzameling herinneringen spoelt de schelpen weg, voelt de wind mijn ruisende zorgen niet, opgebouwde spanning, ze weert het leven echt.…

inerte woordeloosheid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 683
Alleen het zijn zonder woorden als een dwaling in de wereld de herinnering drijft op een rilling in het bestaan twintig vadem diep onder de opperhuid is het oorverdovend het wit onder de oogleden ruisend in de schelpen de dag is geboren in een onwisse worsteling ergens op een strand de zwaarte drukkend licht smorend om het zwarte…

Populieren

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.622
O leer mij ruisend rijzen, hoog in reinheidslucht! ---------------------- uit: Poëzie (1892)…

Eeuwig getij

netgedicht
2.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 260
Ruisende branding spoelt alle prikkels zacht weg zee brengt diepe rust Het water wast de grens van de wereld weg, waar de horizon vloeibaar overgaat in lucht. Voeten zinken diep weg in het natte zand, terwijl de vloed zachtjes de tijd terugspoelt. Een trage ademhaling van eb en vloed, diep ademhalend onder een blauwe hemel.…
CB13 september 2026Lees meer >

vlieg

netgedicht
3.3 met 52 stemmen aantal keer bekeken 2.579
ik brand mij aan jouw woorden vind het omhulsel van jouw pijn hoor hoe jouw vleugels gaten van passie, liefde en haat ver weg door dikke luchten slaan viel hard voor jou en vlieg lomp botsend aan takken en droog blad achter de doffe slaggeluiden aan ik volg zo het Allerzielenspoor jij wacht, mijn bidsprinkhaan…

een soort sonnet

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.510
En als het zo stil wordt, ’s avonds dat de bomen niet meer ruisen dan weten we God fluistert zachter dan anders En als tenslotte niets meer ritselt geen krekels meer, geen kikkers meer het drijvend blad van de waterlelie zwijgt dan weten wij dat we geheimen zijn dat wij niet mogen zijn maar zijn.…

elfjes en filosofie

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.723
Er is een Elfje En dat elfje danst Hier voor mij op tafel En zegt ik mis je En het loopt nar het blad En het trekt aan mijn vingers En het schrijft een gedichtje Tussen de regels Het elfje vliegt omhoog Vliegt in mijn oor En dicteert me lief maar duidelijk De rest van het gedichtje voor Het vertelt iets van een elfje Dat enkel in…

zomer

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.223
ik plukte en droogde het – voorzichtig- tussen blad´ren van een boek dat een volgend nieuw jaar lang werd vergeten. geen toeval dat ik het boek nu weervond! jazeker, ik behoud wat, heus maar met liefde deel ik met jou dit symbolisch geluk voor een heel nieuw levensjaar !…
mieke kleijn10 februari 2005Lees meer >

Flirtueel

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 815
Maagdelijk het papier flirtueel de zinnen het zij, het hij, het het langs gelijke wegen snoeit men waan zinnig de dichter wederom dichter weer baar jij schrijfvaardig vers tandige strofes gedoopt in frisse inkt pen jouw kroon op het blad niet voor de sprekende mond zwijgt het onbedorven gedicht scherp zinnig weer gedicht…

in de bloementuin

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.385
het meisje van de bloementuin streelt met haar blote voetjes het zachte dons van elk blad die zij, getooid met een fladderende hoed met voile haast zwevend betrad zij was uit het licht gesneden zo broos en ongerept en danste haar engelendans; al draaiend en huppelend, een mooie bloemenkrans waar vind ik haar nog aanschouwelijk,…

Zwijgend

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.126
twee mensen staren elkaar aan sprakeloos maar hun ogen vertellen des te meer later verdwalen vingers in het boek vol dromen zinnen open en bloot leesbaar op papier over mensen en halve goden geen valse wensen het heeft immers nooit aan het zwijgen gelegen nu rest slechts een blad vol lege letters onmacht op papier…
Nadine10 februari 2006Lees meer >

De dichters

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
Een pen van het diepste blauw Ontmaagd het gelige blad Tekent sierlijk de bouw Van haar fantasiestad Waarin mensen slapen in wiegen kindjes die hen in slaap sissen De vissen kunnen vliegen En vliegen vredig vissen Tot een plotse pennentrek Het geluk in de kiem smoort Zo bouwt de dichteres een plek Waar alles is zoals het hoort…

QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.663
een handvol verzen, niet langer dan de wind het vallend lover draagt en het getij hen als dood blad voorbij sleurt en laat verrotten in vergetelheid; en in het hart van ene die mij nu nog liefheeft, een droefheid, die zij overleeft.…

Pijn

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.201
kapot gemaakt vloeiende gedachten snerpende angst scheur in een wit blad verwrongen stroom van pijn druppels verdriet warm vocht uit een koud hard beschadigd leven vol eenzaamheid schreeuw zonder geluid rode tranen over je eigen huid leeggestroomd en langzaam gaat alles wet blijft er alleen nog stilte en een litteken…
Evelien1 augustus 2006Lees meer >

Luchtige lentenimf

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 791
~~~ met sierlijke danspassen zweef je door de bossen jong blad dwarrelt speels rond je gracieuze verschijning dartel als een wervelwind beroer je de uitgestoken takken vrijmoedig blaas je het lentegroen tot een vrolijke choreografie warme briesjes tover je tevoorschijn gevuld met hete zomerse beloften jij laat je niet vangen door…

Ik heb een mijnschacht in mijn keel

gedicht
3.5 met 42 stemmen aantal keer bekeken 9.899
Ik heb een mijnschacht in mijn keel ik val omlaag vanuit mijn kamer zit als een pad gevangen in een bel van steen het is hier stil zo stil dat ik mijn dromen hoor ritselen als dode blad'ren ik gil ik heb een mijnschacht in mijn keel een tong van scherp gesmeed metaal en lagen gitzwart erts voor jaren ik hak met korte felle slagen…
Eva Cox15 november 2022Lees meer >

Emulsie

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 500
Vandaag, vervalt het verleden, schrijf ik onleesbaar uitvluchten gesmeden, luidruchtig gezint in onbeschreven bladen bemint zonder te schaden gedoopt in kleurloos water mijn greep die loslaat in kritiek voor later, alles wat afvalt, weer opricht, de poëzie in een woord beslaat, emulsie van de tijd verwaaid in transparente pennen van vlijt…
pama18 september 2008Lees meer >

Novembertempo

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 558
Al wat nog overtollig is weer eigenhandig teruggesnoeid kijk, dat geeft buiten lucht en licht als was het ruimte in mijn soms tobbend leven De kale bomen langs het pad verraden weer de weg naar huis voor ieder die zich spoedt naar warmte En evenals het blad verstilt ga ik vanzelf andante spelen het tempo van mijn leven gelukkig zo…
annabel7 november 2008Lees meer >

geen verbetering

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 932
Het is nutteloos Geen harmonie Geen vrede Geen verdraagzaamheid De mensen blinken uit In frustratie en kaalheid Van hun gevoelens Een dorre lege plek In hun hart Toekomst wat is dat Een groot wit blad Geen woorden te vinden Die het levensboek Weer aan elkaar kan binden.…

spiegelrozen

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 922
kan je rozenbloesems laten bloeien onzichtbaar in de palmen van je hand levend water uit regenbogen scheppen kleurig zoals je stem wanneer woorden samenvallen met het licht kan je de zomer ademen in elk bewegend blad tussen de lijnen van het leven en zou je dan bij iedere ontmoeting een afdruk willen schenken voor hen,…

Bomenlandschap

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
Op ’t oeverland staan de wilgen nu vrijwel zonder blad, zwijgend langs de oevers van het spiegelmeer een zwaan zwemt in grote cirkels golven verspreiden in afstand een visser neuriet zacht een lied je bent niet meer bij me in liefde of vertrouwen hoop maar dat je dat inziet het bomenlandschap heeft nu behoefte aan stilte winter aandachtig…
mobar25 oktober 2010Lees meer >

slaap

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 918
rode bladeren in de wind surreëel tegen het wit van de lucht als vogels die kwetteren in de herfst alsof het zomer is verdrijven ze het blijvende gevoel de diepe tonen gekerfd in een hart gespleten door tegenstrijdigheid tegen de tijd dat onze tranen zijn verdampt ben jij nog hier en ziet mij zoals ik ben als het rode blad…
i6 november 2010Lees meer >