2313 resultaten.
Oud geluk
gedicht
4.2 met 71 stemmen
17.693 Je sloot de deur, keek me aan met ogen van fluweel,
glanzend glad van ouderdom,
en achter de deur stierf men er op los,
als beesten, als gekken, als lemmingen,
als gestrande potvissen, alsof het niets is,
alsof wij de deur niet al veel eerder hadden gesloten.
------------------------------------------------------
uit: 'Zo helder zagen we…
ONZICHTBARE MUREN
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.718 Zijn handen klimmen langs onzichtbare muren
hij draait een slot om wat er niet is
hij laat zijn handen voor zich spreken
zijn gezicht gehuld in droevenis.
Maar achter dat witte masker
zit een mens van vlees en bloed
die is gevlucht in zijn verdriet
en tranen heeft in overvloed.…
IJlbode
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.715 .-
Een blijde boodschap klonk en trof er
nog voor de bode `t slot kon forceren
een ijle hoop, vervlogen, was doffer.…
gevangenis met open deur
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
990 ik zit opgesloten
als in een gevangenis met open deur
ik kan gewoon opstaan en weglopen
en voor morgen maar het beste hopen
maar ik kan het niet
ik zit opgesloten
vast geketend aan de muur
met ketens zonder sloten
want zelfs die zijn hier te duur
maar ik kan het niet
ik zit opgesloten
als een vogel in een kooi
van de tijd hier heb…
De elementen
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
920 lucht
Die altijd Nederlands deed
Is nu een vreemde vrucht
Als een ander verkleed
Ook de straten, de stenen
Fluisteren langs mij heen
Zij vervloeken wat ik meen
En zwemmen in mijn wenen
De bomen, zo hier en daar
Voelen zich hoger, voldaan
Hun takken dienen als schaar
Knippen mij uit het bestaan
Het water voelt zich gevangen
In de sloten…
De zin van het geheel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
718 Gezeten aan de rand der sloot
het klein gewriemel
der insecten schouwend
zo ogenschijnlijk zonder doel
-`t insect zo nietig en zo klein
zij vraagt niet wat het nut kan zijn
van `t zwoegen deze dag
maar doet wat ze vermag-
wordt ik bewust van het
zinloos lijkend gekrioel
van `t eigen steeds terugkerende
verliezer zijn gevoel
dan komt…
NAZOMER
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.241 Laten wij de hemel vragen
Om gelukkig leven:
Nachten wit van dauw,
Die laat optrekt,
En als water zonnelauw
Langs ’t gewas lekt;
Om bezonken klaarte
In vogellied en bruine sloot;
Vruchten vol zoete zwaarte:
Ons blozend brood;
Om groene levensbomen,
En loof in vlam,
Als de engel die ons dromen
Het paradijs nam;
Om een teder etgroen…
Hugenootse Twist
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.159 Toe- verzin hier eens een list
hoorde ik Bommel soms nog zeggen
maar de dwaasheid die men hoorde
was niet voor de Poes -die wist
dat hier een dwaalspoor werd betreden
naar een slot dat werd omstreden
sinds de Rommeldamse muren
hen betoverden in mist
en er hun noodlot overhandigden
dat voor hen had beslist
Maar ach- als Joost het nu eens…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot…
droom/ overval.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
865 de bankovervaller sloot de deur
van de kluis achter zich, dat
had hij beter kunnen laten:
handen vol diamanten en geld
overal om hem heen, hij zwemt
er haast in, maar de politie komt
er aan, hij ziet het in een droom,
hij ziet het blauw-witte zwaailicht,
probeert te vluchten, elke keer
komt hij er mee weg, schrikt
wakker, en is…
Orfeus
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.381 Nu stond hij wenend waar zich de afgrond sloot
En had voorgoed zich aan zijn arm onttogen
Wie hij zo vast zich dacht aan ’t hart gesnoerd.…
Mijn vorige leven als Jonkvrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
554 Als Jonkvrouw zit ik in een slot.
Ik word daar door een draak bewaakt,
Door Vader ooit eens kwaad gemaakt.
Geen draak wordt ongestraft bespot.
Ik treur des daags soms om mijn lot,
Als ieder die naar vrijheid haakt,
Maar als de avondkilte naakt
Is de verwarming nooit kapot.…
Watervlekken (II)
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
688 Ik schouw en denk elk hart dat sloot vindt eens de dood.
Gedachten die soms wel of niet ‘t dagen verhullen.
Zijn het letters en getallen die regen kunnen vullen
En op een dag beseft men dat het water weg is.
annemieke steenbergen-spijkerman | 21 januari 2010…
Rorschachs Ongeluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
883 Inktvlek aan de hemel
Uitgelopen
Genoeg om de nacht te verduisteren
Voor hen die omhoog kijken
Rusteloos vloeide jij voort
Zwarte rivier
Ik rende langs de oever
Steeds zag ik iets in jou
Spijt droop ten slotte van je gekartelde randen
Haastig gemorst, vermoedelijk
In demonstratieve zorgeloosheid
Zoals onze jeugd het voorschrijft
Verhalen…
GENOEG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 De evangelist Johannes vermeldt
aan het slot van zijn beschouwend schrijven
dat Jezus'woorden, machtig bedrijven
te groot zijn voor wie hen telt...
Wat de Heiland heeft gedaan of vertelt...
Veel daarvan zal steeds onbekend blijven.
Wou men die verloren bloemen inlijven
bij het vertrouwde, minzaam bloeiende veld?…
De voordracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
927 Hoe klonk haar ontzag
in de stem
van de haan
voor de hond
in de tweespraak
gesproken
trefzeker haar ogen
in ‘t diepst van
haar rol
hierbij beurtelings
blikkend bewogen
tot het steeds
mooier gespeelde slot
waar ze langzaam
voorover gebogen
voor de toeschouwers
langs kwam sluipen,
stil de haan
in het hok liet kruipen.…
VERLIEFDE DUIVEN
gedicht
2.1 met 19 stemmen
8.070 Waar zijt gij nu, mijn kleinood,
Die licht te vangen waart en te ontroeren,
En die ik als een duif kon laten koeren,
Als ik u vaster in mijn armen sloot?
Ik mis haar daaglijks, meer dan spijs en drank,
Die zoete stroom van onverstaanbre klank.…
Zij weten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 Sinds Dodenherdenking
reis ik mee met de Mei-Express
in volstrekte stilte
met de gestorvenen
om ze levend te houden
Alleen zij verstaan
het onhoorbare
zij weten
Ze voorspellen mij
het loon voor dit gedenken:
eerst hoon en beschimping
daarna het negeren van mijn beeld
tot slot de censurering
de eliminatie, de wegzuivering
zij…
Ravenspel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
917 jeugd
ik deugde niet voor zwarte raven
ze loerden altijd naar mijn ogen
er zaten er twee, goedgebekt
op de grijze nok van een schuur
ze leken tegen elkaar te praten
in een gesprek over mijn ouders
sloeg mijn vader haringen
aan gort
bij het graanveld
waar de tent waarin we woonden
wind verdroeg
liet mijn moeder verhalen los
in een sloot…
Alcoholslot
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
456 Ik hou wel van een glaasje tot de rand
Maar mag mij nu wel drie keer gaan bedenken
Of ik me nog een tweede in laat schenken
De auto zet ik niet graag aan de kant
En toch breek ik met liefde al haar wetten
Als ze het slot er zelf maar in komt zetten
---------------------------------------------
DEN HAAG - Automobilisten die bij een alcoholcontrole…
Het woord
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.106 Ik sloot mijn ogen voor de tover
Van bloem en landschap, ongestoord
Gaf ik mij zalig, louter, over
Aan de bekoring van het woord.…
Af en op
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
787 't Leek een strop,
maar tot slot viel-ie op,
want hij is nu ten hemel gestegen.'
Dikke Joop had het niet durven dromen,
dat God met 'm in was genomen.
'Het doet me plezier,'
zei de Heer, 'dat je hier
na het afvallen aan bent gekomen.'…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (3)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 zwanger, maar de schikgodinnen
Kluisterden al snel haar aan het ledikant
Een longontsteking hielp haar uit de brand
Ze liet de dood maar wat graag van haar winnen
Geen jaar gehuwd en God haalde haar binnen
Mijn schoonzoon nam de zorg voor mij ter hand
Ik leefde nog een zestal jaren voort
Toen was het voor mij tijd om te vertrekken
Ik sloot…
deprioëzie
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
774 neer
met duizelende snelheid
roetsjt tegenspraak naar dovenmanslanen
geen boom durft er zich rechtop te dromen
en waar ik ben, waai ik fel
over liefde heen, laat vogels in wind vallen
- de richtingen nog niet gekend -
ik verslind deuren en bloemen
verbreed verbeelding met het instinct van zwarte
sloten
verwerp mezelf naar het ondoordringbare…
Astrid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
620 Zo graag hadden we
Het jou gegund
Meer dan wie ook -
Altijd verblijdende
Glimlach met ondeugende
Knipoog naar ons aan
Het eind van je verhaal
Aan ' t slot van het Achtuur Journaal
Toch ben jij het niet geworden
Geen reden voor tranen van
Verlies - jij hebt jezelf
Behouden, leeft je ik
Zoals alleen jij dat kan,
Hoeft niet te…
Na het Poseren, Richard Bergh 1884
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 Met lijfgoed achteloos langszij
Het donkerkrullend haar wat slordig opgestoken
De blik vást koel verlangend, licht geloken
Voelt zij zich in haar simpel kleed vereerd en vrij
Hij heeft haar net met vaardig hand geportretteerd
Bespeelt nu met zijn snaren al haar zinnen
Het voorspel om tot slot háár te beminnen
Die hij bij iedre streek reeds…
Vrijheden bespreken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 Je vrijheden moeten
We nog bespreken
Zegt de psychiatrisch
Verpleegkundige tegen
Mij nu ik net noodgedwongen
Ben opgenomen - eerst kom
Je in volledige beperkingen,
Daarna zien we welke vrijheden
Je langzaamaan terug kunt
Krijgen - tot zo lang valt
Elke deur achter jou in
Het slot, ook de tuindeur
Waarachter buiten voor jou
Zo…
gezien (voor J.v.L.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 met één oog
kijkt het opgesloten
kind vanuit de hoogte
naar de wereld buiten
in de binnenkant
van het breekbare
hoofd nestelt zich
het versmalde leven
het volgt een verdwaald
dansend papier
dat tot slot voorgoed
in de goot beland
het hoort de vleugelslag
van overvliegende ganzen
vangt flarden op
van wegstervend gezang
het ziet…
De sleutel van mijn hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
858 mijn kind van me gekregen
Wil je in mijn leven komen
Dan zal je de sleutel met mijn kind moeten delen
Maar mijn kind zal altijd de hoofdsleutel dragen
Pas je in ons leven dan kan je na je proeftijd een reservesleutel vragen
Als mijn kind het goed vindt mag je die om je nek dragen
Mensen komen en gaan in het leven
Een reservesleutel kan in het slot…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
is het de herkenning
die de projectie veroorzaakt
of de projectie
die de herkenning raakt
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
vrouwen met zalmneusjes
mannen die lijken op Pinokkio
bij de sloot zitten een paar…