Alle inzendingen over voor 't

25122 resultaten.

Sorteren op:

De I van Micro

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
't Zijn papegaaien met te domme tongen…
Maxim2 december 2021Lees meer >

In memoriam patris

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
De kracht van de zomer, het groen en het graan, de rode papavers in ’t koren, ‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan, geen vogels in ‘t veld meer te horen, geen licht in de verte dat feestelijk schijnt, geen warmte die koestert de bomen, alleen nog de mist en de dag die verdwijnt nog eer hij, tot volheid gekomen, de mensen het teken…
Adeleyd30 september 2022Lees meer >

Onze taal?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
In 't kader van de Week van 't Nederlands Breek ik voor u en mij maar eens een lans We doen aan Engels, maar geen Duits of Frans Okay, maar wie geeft Onze Taal nog kans?…
Max4 oktober 2022Lees meer >

herhaaldelijk

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 411
de man naar binnen zitten aan tafel bedenkt woorden in onderling verband die verzanden in vergeefsheid ’t is ’t toegestane niks dat zich schaamteloos voelen laat in de bevrijdende leegte van afgeschafte verwachtingen de man staat op loopt blazend ‘t nu door de maan verdwaasde schimmenspel van de tuin in herhaaldelijk…
R.E.N.S.12 april 2025Lees meer >

De eenvoud

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 396
Men zoekt het nieuwe, 't onbekende pad, In vrije versen, zonder rijm of maat; Maar 't hart, dat stille hoop en liefde had, Verlangt terug naar wat weleer bestond en baadt.…

Schagen - Bergentheim

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 346
't Kan vriezen 't kan dooien 't is maar net waar je woont ten noordoosten van de lijn - meteorologisch gezien - Schagen Bergentheim tot vlakbij de Duitse grens in Friesland waar 't wintert door sneeuw de arreslee met Jelle en Froukje glijdt met stoere pake en beppe Nienke van Hichtums kinders die, als bekend, pas ontdooien als…
Maxim24 januari 2026Lees meer >

Een vers dat als een nachtkaars uitgaat

poëzie
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 12.115
In een diligence zaten Negen mensen bij elkaar; 't Was een dag van grote hitte, En de lucht was drukkend zwaar. Alles, wat die mensen zeiden, Kwam zowat op 't zelfde neer: Niemand hunner sprak tenminste Anders dan van 't warme weer.…

In de hooiberg

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
(voor Franca T.) Wij kruipen samen door de tunnel in het hooi. De hooipakjes kriebelen op onze blote huid. Jij volgt mijn gekleurde indianentooi en vandaag, zo zeg ik, wordt jij mijn bruid. Als een minzame squaw kus je mijn mond en even later gaan we zwetend van bil.…

Holy sh*t

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
Een razernij zegt meer dan potvolblommen Dat is een slappe onomatopee Kan sh*t of f*cking t*ring gvd Ons tegenwoordig nog een z*k verdommen?…
Maxim30 augustus 2022Lees meer >

Aan 't engeltje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
Ik lig op bed Ik huil, ik lach Nu al voor 't vierde uur op rij En ik denk aan haar Aan hoe ik haar wangen streel Aan hoe ik haar lippen kus Aan hoe ik haar beide handen stevig omarm met de mijne Hoe ik haar nooit meer zou laten gaan…

(T)weedelig

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
de mens is een (t)weeledig wezen een geest en een verstand ze voelen elkaar constant genadeloos aan de tand en menen elkaar zo de les te moeten lezen wat om de zoveel tijd weer lijdt tot een gruwelijk misverstand…
catrinus20 oktober 2023Lees meer >

Saint' Chapelle

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.426
Maar niets slaat ‘t gevoel dat je overvalt na ‘t wentelend klimmen van de smalle trap en je oog in oog staat met de melkweg: het firmament vertaald in duizend kleuren dat, eens geraakt door ‘t vage morgenlicht in wisselend facet nieuw leven wekt.…
robE19 augustus 2002Lees meer >

Gedaalder zonne

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.511
Aan het golfgeruis huwt 't Westewindje, dat luwt, Zijn klaag'lijk, melodisch gefluister, En de scheem'ring slechts rest, Nu de zon daalde in 't west, Een poos nog - en de aard ligt in 't duister. En geen stem meer in 't rond, Die nog leven verkondt.…

O nacht

poëzie
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.573
Langzaam zonk in rode pracht de eedle zonne en smolt in ’t glimmen en het blaken van de kimmen, smolt… en al met eens was ’t nacht, en al met eens was ’t nacht. Koninginne van de nacht in de onbewolkte hemel zwemt de mane in ’t blij gewemel van haar pinklende erewacht.…

Herdersuurtje (Moet gezongen worden)

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 628
't Was genegenheid die er niet om loog: ze vrijden op de heide. Ze vrijden op de heide, de hei-eide. Op de grote, stille heide stonden herders, puur natuur en ze wilden maar niet scheiden; 't werd een heerlijk herdersuur. Aan 't geluk kwam helaas abrupt een eind; 't sluitingsuur werd doordringend doorgeseind.…
Aubrey13 juli 2009Lees meer >

Spes mea fumus est

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.165
Maar nauw is 't smokend kruid verbrand tot stof en as, Of 'k vind mij in die stand, waar ik voor dees in was: En nauw zie ik de rook in ijdle lucht verzwinden, Of 'k zeg, dat ik in 't minst geen onderscheid kan vinden, In, of ik leef of hoop, of dat 'k een pijpje smook, Want 't een is niet als wind en 't ander niet als rook. ---------…

Over de stille, stille sneeuw.

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.955
, Speldronken gierend 't Open gekamert der stille oren in, 't Hoofd soezensvol van het blij-hel geting; 't Ledig der stil-zware lucht, 't zwijgend veld Vleugligsnel vol van klankvlindertjes, spatjes, Vonkjes van dartelheid, veel duizend tikjes Van lachjes, snikjes Van dolheid, helzilvrig ontweld Aan het voortsproeiend, wegspoeiend…

HET SPIEGELBEELD.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Vriend, als gij door de wouden dwaalt, Zingend Uzelf in 't groen vergetend, Zingend Uzelf in 't groen vergetend, Dat mederuisend rijst en daalt Die broederblijheid welkom hetend, En gij Uw ziel verliest, verdeelt In 't duizendvoud gelede leven Zo gans, dat zelfs de dood een beeld Uit dromen lijkt, met loof omgeven, Mocht…

Aan zee

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.571
O te luistren naar de zee, Tot de ziel ga fluistren mee: Tot haar zwijgen ‘t Wonderwoord Uit zijn diepten stijgen Hoort! Alle malen, hartezwaar, Kere ons zoekend dwalen naar ‘t Bruisend breken Van de vloed Waar de ziele spreken Moet.…

De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.

gedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.722
Ik heb gezocht, zo ’t kan, met handen en met voeten. En ’t slot? ik hield daaruit als onontvreemdbaar deel de troost van ’t eigen lied, wanneer ik stil gezeten, des avonds, op de hoge berm een wijsje speel, niet voor ’t heelal en de eeuwigheid, maar slechts voor ’t heden. Dat maakt me een blijde dag te meer.…

Wissel van dag en nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Met slapend dichte ogen droom ik ’t beeld van jou je pracht’ge slanke frêle lijnen tegen ’t licht geniet ik pose van je dans in ’t hemelsblauw je bent een visioen, een droom, een schoon gedicht.…

Sorry

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
Zeg lieve heer, ik vraag u was ‘t fout wa’k deed expres een man van sokken rijden dat ik ‘t nu ook nog weet en nog steeds kwaad ben?…

LIEFDE

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
    Als mensen anderen in ´t geluk gaan delen en ieder mens elke andere dag gaat stralen, Zullen ook de oude wonden spoedig helen; zal geen van schemer tot ´t duister dwalen     Als warm en ´t stil in mensenharten wonen en elk mens ten slotte zichzelf gaat beleven Dan zal de mens toch ook zichzelf belonen; ja, dan pas begint toch ´t echt…
Ton Rijkers2 februari 2024Lees meer >

DE VRIENDINNEN I

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.620
’t Begon op een zomernacht, bijna toevallig: Terwijl zij zich aan het venster koelde, Droomde haar lieveling bang en woelde Zich bloot. Zij vond haar, omziend, bevallig: De handen naast ’t hoofd geperst in ’t kussen, ’t Dek afgegleden, de knieën hoog En zelve in zachte boog.…

Kuddenwacht

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.866
Aan zijn kop van onder de aarde kroop de snuit uit van een mol, en de hond die 't merkte sprong er op met een verwoed gegrol. In zijn witte tanden hield hij 't beestje, schudde 't ovrentweer, en langs 't glanzend pelske drupte 't bloed in dunne streepkens neer.…

GEVLUCHT VOOR HET PESTEN

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 913
dit eenzaam is..met vroeger verbonden ____________ Over een meisje dat nu een volwassen vrouw is..maar die nog altijd door de draden van eenzaamheid met ‘t pesten van toen met ’t treiteren is verbonden.…

GEDETINEERD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
web spon Toen de uitspraak geklonken had scheen ‘t vooruitzicht kil en koud Buien wachtte nooit ‘t rechte pad na elk ontslag opnieuw in de fout Toen de stilte al lang normaal was scheen het eenzaam, somber licht In ‘t dikwijls geledigde borrelglas over zijn toekomst zonder uitzicht…
Ton Rijkers14 december 2011Lees meer >

DE WIEDSTERKENS

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.697
Onz’ kerels hebben ‘t zaad gezaaid In Vlaamse grond. Maar voor dat d’oogst zal afgemaaid, Zo goudig blond, Behoeft een zorge zacht en sterk Van vrouwenhand, Die doet het edele wiedsterswerk Op ‘t Vlaamse land. Weet dat uw veld niet bloeiend wordt, Wanneer ge tegen ‘t werken mort.…
Alice Nahon24 augustus 2020Lees meer >

Zou het wel onopvallend die schaduw zijn

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Was dat verschiet 't kijken 't luisteren en dit registreren 't moment dat ik er zachter als 'n toverlamp over wreef, men met verf glas en taal uitte, ik niets wilde aborteren, 'n reden dat ik blozend die tijdingen uit leven beschreef.…

SLUIMEREND STIL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 643
Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte ruiste de wind de dorste bladeren eruit Verloor de herfst zijn laatste vruchten zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid   Toen ‘t gele licht in ’t duister landde wachtte ‘t donker hem hunkerend op De zachte gloed, die hem overmande gleed geruisloos op de hoge duintop   Ik woonde stil in het holst der…
Ton Rijkers2 december 2021Lees meer >