25122 resultaten.
De I van Micro
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
604 't Zijn papegaaien met te domme tongen…
In memoriam patris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ‘t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
Onze taal?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 In 't kader van de Week van 't Nederlands
Breek ik voor u en mij maar eens een lans
We doen aan Engels, maar geen Duits of Frans
Okay, maar wie geeft Onze Taal nog kans?…
herhaaldelijk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
411 de man naar binnen
zitten aan tafel
bedenkt
woorden in onderling verband
die verzanden in vergeefsheid
’t is ’t toegestane niks
dat zich schaamteloos voelen laat
in de bevrijdende leegte
van afgeschafte verwachtingen
de man staat op
loopt blazend
‘t nu
door de maan verdwaasde
schimmenspel van de tuin
in
herhaaldelijk…
De eenvoud
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
396 Men zoekt het nieuwe, 't onbekende pad,
In vrije versen, zonder rijm of maat;
Maar 't hart, dat stille hoop en liefde had,
Verlangt terug naar wat weleer bestond en baadt.…
Schagen - Bergentheim
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
346 't Kan vriezen 't kan dooien
't is maar net waar je woont
ten noordoosten van de lijn
- meteorologisch gezien -
Schagen Bergentheim
tot vlakbij de Duitse grens
in Friesland waar 't wintert
door sneeuw de arreslee
met Jelle en Froukje glijdt
met stoere pake en beppe
Nienke van Hichtums kinders
die, als bekend, pas ontdooien
als…
Een vers dat als een nachtkaars uitgaat
poëzie
3.4 met 30 stemmen
12.115 In een diligence zaten
Negen mensen bij elkaar;
't Was een dag van grote hitte,
En de lucht was drukkend zwaar.
Alles, wat die mensen zeiden,
Kwam zowat op 't zelfde neer:
Niemand hunner sprak tenminste
Anders dan van 't warme weer.…
In de hooiberg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 (voor Franca T.)
Wij kruipen samen door de tunnel in het hooi.
De hooipakjes kriebelen op onze blote huid.
Jij volgt mijn gekleurde indianentooi
en vandaag, zo zeg ik, wordt jij mijn bruid.
Als een minzame squaw kus je mijn mond
en even later gaan we zwetend van bil.…
Holy sh*t
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
420 Een razernij zegt meer dan potvolblommen
Dat is een slappe onomatopee
Kan sh*t of f*cking t*ring gvd
Ons tegenwoordig nog een
z*k verdommen?…
Aan 't engeltje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
797 Ik lig op bed
Ik huil, ik lach
Nu al voor 't vierde uur op rij
En ik denk aan haar
Aan hoe ik haar wangen streel
Aan hoe ik haar lippen kus
Aan hoe ik haar beide handen stevig omarm
met de mijne
Hoe ik haar nooit meer
zou laten gaan…
(T)weedelig
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
487 de mens is een
(t)weeledig wezen
een geest en een verstand
ze voelen elkaar constant
genadeloos aan de tand
en menen elkaar zo
de les te moeten lezen
wat om de zoveel tijd
weer lijdt tot een
gruwelijk misverstand…
Saint' Chapelle
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.426 Maar niets slaat ‘t gevoel dat je overvalt
na ‘t wentelend klimmen van de smalle trap
en je oog in oog staat met de melkweg:
het firmament vertaald in duizend kleuren
dat, eens geraakt door ‘t vage morgenlicht
in wisselend facet nieuw leven wekt.…
Gedaalder zonne
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.511 Aan het golfgeruis huwt
't Westewindje, dat luwt,
Zijn klaag'lijk, melodisch gefluister,
En de scheem'ring slechts rest,
Nu de zon daalde in 't west,
Een poos nog - en de aard ligt in 't duister.
En geen stem meer in 't rond,
Die nog leven verkondt.…
O nacht
poëzie
2.7 met 17 stemmen
2.573 Langzaam zonk in rode pracht
de eedle zonne en smolt in ’t glimmen
en het blaken van de kimmen,
smolt… en al met eens was ’t nacht,
en al met eens was ’t nacht.
Koninginne van de nacht
in de onbewolkte hemel
zwemt de mane in ’t blij gewemel
van haar pinklende erewacht.…
Herdersuurtje (Moet gezongen worden)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
628 't Was genegenheid die er niet om loog:
ze vrijden op de heide.
Ze vrijden op de heide,
de hei-eide.
Op de grote, stille heide
stonden herders, puur natuur
en ze wilden maar niet scheiden;
't werd een heerlijk herdersuur.
Aan 't geluk kwam helaas abrupt een eind;
't sluitingsuur werd doordringend doorgeseind.…
Spes mea fumus est
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.165 Maar nauw is 't smokend kruid verbrand tot stof en as,
Of 'k vind mij in die stand, waar ik voor dees in was:
En nauw zie ik de rook in ijdle lucht verzwinden,
Of 'k zeg, dat ik in 't minst geen onderscheid kan vinden,
In, of ik leef of hoop, of dat 'k een pijpje smook,
Want 't een is niet als wind en 't ander niet als rook.
---------…
Over de stille, stille sneeuw.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.955 ,
Speldronken gierend
't Open gekamert der stille oren in,
't Hoofd soezensvol van het blij-hel geting;
't Ledig der stil-zware lucht, 't zwijgend veld
Vleugligsnel vol van klankvlindertjes, spatjes,
Vonkjes van dartelheid, veel duizend tikjes
Van lachjes, snikjes
Van dolheid, helzilvrig ontweld
Aan het voortsproeiend, wegspoeiend…
HET SPIEGELBEELD.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.228 Vriend, als gij door de wouden dwaalt,
Zingend Uzelf in 't groen vergetend,
Zingend Uzelf in 't groen vergetend,
Dat mederuisend rijst en daalt
Die broederblijheid welkom hetend,
En gij Uw ziel verliest, verdeelt
In 't duizendvoud gelede leven
Zo gans, dat zelfs de dood een beeld
Uit dromen lijkt, met loof omgeven,
Mocht…
Aan zee
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.571 O te luistren naar de zee,
Tot de ziel ga fluistren mee:
Tot haar zwijgen
‘t Wonderwoord
Uit zijn diepten stijgen
Hoort!
Alle malen, hartezwaar,
Kere ons zoekend dwalen naar
‘t Bruisend breken
Van de vloed
Waar de ziele spreken
Moet.…
De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.722 Ik heb gezocht, zo ’t kan, met handen en met voeten.
En ’t slot? ik hield daaruit als onontvreemdbaar deel
de troost van ’t eigen lied, wanneer ik stil gezeten,
des avonds, op de hoge berm een wijsje speel,
niet voor ’t heelal en de eeuwigheid, maar slechts voor ’t heden.
Dat maakt me een blijde dag te meer.…
Wissel van dag en nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Met slapend dichte ogen droom ik ’t beeld van jou
je pracht’ge slanke frêle lijnen tegen ’t licht
geniet ik pose van je dans in ’t hemelsblauw
je bent een visioen, een droom, een schoon gedicht.…
Sorry
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Zeg lieve heer, ik vraag u
was ‘t fout wa’k deed
expres een man van sokken rijden
dat ik ‘t nu ook nog weet
en nog steeds kwaad ben?…
LIEFDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664
Als mensen anderen in ´t geluk gaan delen
en ieder mens elke andere dag gaat stralen,
Zullen ook de oude wonden spoedig helen;
zal geen van schemer tot ´t duister dwalen
Als warm en ´t stil in mensenharten wonen
en elk mens ten slotte zichzelf gaat beleven
Dan zal de mens toch ook zichzelf belonen;
ja, dan pas begint toch ´t echt…
DE VRIENDINNEN I
poëzie
3.6 met 15 stemmen
4.620 ’t Begon op een zomernacht, bijna toevallig:
Terwijl zij zich aan het venster koelde,
Droomde haar lieveling bang en woelde
Zich bloot. Zij vond haar, omziend, bevallig:
De handen naast ’t hoofd geperst in ’t kussen,
’t Dek afgegleden, de knieën hoog
En zelve in zachte boog.…
Kuddenwacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.866 Aan zijn kop van onder de aarde
kroop de snuit uit van een mol,
en de hond die 't merkte sprong er
op met een verwoed gegrol.
In zijn witte tanden hield hij
't beestje, schudde 't ovrentweer,
en langs 't glanzend pelske drupte
't bloed in dunne streepkens neer.…
GEVLUCHT VOOR HET PESTEN
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
913 dit eenzaam is..met vroeger verbonden
____________
Over een meisje dat nu een volwassen
vrouw is..maar die nog altijd door de
draden van eenzaamheid met ‘t pesten
van toen met ’t treiteren is verbonden.…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 web spon
Toen de uitspraak geklonken had
scheen ‘t vooruitzicht kil en koud
Buien wachtte nooit ‘t rechte pad
na elk ontslag opnieuw in de fout
Toen de stilte al lang normaal was
scheen het eenzaam, somber licht
In ‘t dikwijls geledigde borrelglas
over zijn toekomst zonder uitzicht…
DE WIEDSTERKENS
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.697 Onz’ kerels hebben ‘t zaad gezaaid
In Vlaamse grond.
Maar voor dat d’oogst zal afgemaaid,
Zo goudig blond,
Behoeft een zorge zacht en sterk
Van vrouwenhand,
Die doet het edele wiedsterswerk
Op ‘t Vlaamse land.
Weet dat uw veld niet bloeiend wordt,
Wanneer ge tegen ‘t werken mort.…
Zou het wel onopvallend die schaduw zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Was dat verschiet 't kijken 't luisteren en dit registreren
't moment dat ik er zachter als 'n toverlamp over wreef,
men met verf glas en taal uitte, ik niets wilde aborteren,
'n reden dat ik blozend die tijdingen uit leven beschreef.…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte
ruiste de wind de dorste bladeren eruit
Verloor de herfst zijn laatste vruchten
zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid
Toen ‘t gele licht in ’t duister landde
wachtte ‘t donker hem hunkerend op
De zachte gloed, die hem overmande
gleed geruisloos op de hoge duintop
Ik woonde stil in het holst der…