1549 resultaten.
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 Materie smelt in de doofpot van
de diepten van het echo lood,
wordt het licht minder toegankelijk
en blijft het leven achter wat
ik eerder zelf verslond, maar op
later tijdstip terug vond op de
vloedlijn, wel of niet recyclebaar,
in die houvast wat niet lang geleden
nog enige twijfelachtige houvast bood,
in de herkenning van onszelf als…
Ik herinner me jou zoals jij was
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
489 Ik hoor nog altijd jouw stem, zo fluweelzacht
trillend met emoties en gevoelens, ongekende diepte
die na een korte zucht te hebben geslaakt, mij trakteert met
fragmenten van gelukzaligheid naar noten vol passie en hartstocht.…
Als ik straks ga (liedversie)
gedicht
1.4 met 18 stemmen
4.389 van je bleek
Gelaat in schaduwen
Van tederheid
De geur van bloemen in je hals
Van nectar, vond ik je mond
In een duizelende
Reis met jou
Als een dagpauwtje naar de zon
Brug:
Rouw niet om wat gewis wegglipte
Uit de diepte…
Poëziebeleving
netgedicht
2.0 met 18 stemmen
1.068 Leve Poëzie
van regels naar vrije vorm
een alternatief
Hoe haar blauwe ogen
schitteren met glans tegelijk hebben ze
kracht en diepte om in iemands ogen durven te kijken
Elkaar kussen tijdens ontmoetingen zowaar duiken naar het onbekende.…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 In de diepte ontvouwt zich
een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust.
Zoals golven de eeuwige
kust steeds weer omhelzen, draagt een
kalme stroom mij naar mijn innerlijk centrum. Tussen het
draaien van tijd en warm verdwijnend licht ontwaakt een stem zonder geluid.…
gelukkig is het nog zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
628 de gedachten verglijden
als de zomerse wolken
boven de uiterwaarde
stromen als de beken
tussen de platgewaaide
vroeggemaaide velden
door naar de rivier waar
het plezier al van af spat
in aanwakkerende wind
hier vindt helder denken
de oersprong naar diepte
van verdronken verhalen
in alle talen langs oevers
als moeders van woorden…
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
303 In de duistere diepten der nacht,
waar winden wijlen
en sterren stil staren als stomme getuigen,
dwaalt de tijd traag en teder,
als een tijdloze tijding
door lege lanen van ’t leven,
vol leed en verlangen.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 Wat sterft, trekt zich terug in ongeziene diepten,
waaruit de aarde zwijgend nieuwe vormen boetseert.
Ik wandel waar de wind de laatste kleuren losmaakt,
met in mijn borst de ruimte van een open wond.
De herfst spreekt niet; hij laat zijn stilte achter,
en alles wat ik voel, wordt even grond.…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt
ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs
getuigen van blinde geboorte en wit geweld
de rivier heft haar stem in een prevelend grijs
waarin elke golf de getijden telt
ga niet zachtmoedig die duisternis in
waar de wortels de koude diepte…
Zanshin
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
8 Ik voel hoe elke trilling die de diepte beroert,
mij uitnodigt aanwezig te zijn zonder te begrijpen.
Mijn zintuigen vangen op wat anderen soms ontgaat,
het fluisteren van wind, de spanning onder woorden.
Toch hoef ik niet te dragen wat het leven in mij achterlaat,
ik mag waarnemen zonder in elke indruk te verdwijnen.…
'S MOLENAARS DOCHTER
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.340 Een vorm zweeft langs 't water in nevelgewaad,
En huivrend herkent zij een dierbaar gelaat;
Het spooksel komt nader, steekt d' arm naar haar heen -
Zij wankelt en stort in de diepte beneên.…
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
poëzie
4.7 met 29 stemmen
2.488 Hoe zulk een, die veroverd had
van aarde-oppervlak tot aan
de helle hoogten van gebergt',
de diepten van de Oceaan,
Die des turkooizen hemels vriend
en onbeperkte gunsteling
de verste grens van het heelal
in zijn grootmeesterschap omving,
En zeggen kon: mijn stalen arm
noopt de bevolkte wereld gans,
dat hij zijn opgebrachte cijns
uitstorten…
De Friesche poëet II
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.593 Slechts vond men er nog op Schokland,
Die zwoeren bij kris en bij kras,
Dat er onder in de diepte
Nog heel wat over was.
Een oude visscher beweerde:
Hij was dikwijls door klokgelui,
Dat uit de zee opkwam, gewaarschuwd
voor een naderende onweersbui.
De torenklok van Oud-Staavren
Die moest dat hebben gedaan.…
De Totaalklever
netgedicht
1.5 met 12 stemmen
1.310 De doorzochte oppervlakte is ergens
de diepte van.
Zwelgend op het lege parkeerterrein
beregend met olieplassen
De Arabische nacht
van een fluorescerend snoeppapiertje
en de verlopen lidmaatschapskaart
van de Golden Retriever club.…
Ernhems Goud
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 de straat
schiep jou zoals je bent geworden
in ruw ongepolijste staat
zing je de blues tot rauwe rock
ballads, klagend zacht verwoordend
dat het de schuld is van de Vrouw
Ernhems Goud, ik hou van jou
je kent de diepste duisternis
het klappen van de zweep
van kindsaf aan
een zoektocht naar Haar
tot op de bodem van je glas
en in de diepten…
Pijn
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.326 Pijn, “snij maar zolang nodig is in mijn egovlees”
Bezorg me maar; of tranen, diepte- of hoogtevrees
Je bent mijn begeleider in mijn doodsnood
Mijn vijand, mijn geliefde, tijd- en bondsgenoot
Je bent soms alles en ook weer ‘niets voor mij’...…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.7 met 9 stemmen
4.503 Dan, waar ik sta, zie ‘k, om end om,
Gods legerwachten waken;
en, in dien eindloos wijden kom,
al ‘s hemels diepten blaken.
Hoe bang ben ik! ‘k En durf bijkans
mijne ogen niet betrouwen,
o Here, op uwe sterrenglans:
hoe zal ik U aanschouwen?
------------------------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
Dolfijn
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.473 Haar sponzige huid breekt het licht
In versnelde splinters
Ik kan enkel het geblaat van haar bloed vermoeden
Hoe ze langs woekerende algen scheert
Akelig vredig
De snuit is in haar romp gesmolten
Ik zoek haar keerpunt
Het ogenblik
Dat ze buigt naar de klare diepte
Dat ze zich uitrekt in het azuren veld
Hoe ze een school laat zwenken na…
In exxtacy...
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
3.178 Pijlsnel zink ik weg
in de diepte van mijn geest
Als een kind verken ik gebieden
waar ik nog niet eerder ben geweest
Onaangeboorde bronnen
van onbegrensde fantasie
Moeilijkheden vervagen
en maken plaats voor euforie
Ik zie voorbij mijn grenzen
helderder dan ooit
En reis af naar die horizon
maar bereiken zal ik haar nooit…
Amor fati *
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.282 het huis staat vol emmers vol
halfvolle glazen stroomt over
van de tuinman de pc-man
de video- en de zwarte man
de spiegelvrouwen verzorgen
de diepte van de tekst
kinders om te knuffelen
en niet naar huis te nemen
een volle buik die tintelstroomt
borsten die begeren
opwekken
een leesbril die wel slim staat
puzzels puzzels puzzels…
Het kleinste verschil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.059 (Naar de kus van Gustav Klimt)
Beroemd voor zijn schakeringen van bladgoud
Verspreid op wenskaarten en kalenders
Vergeet men al gauw
Hoe hij waarde hecht aan betekenis
De diepte in het doek vermijdt
Bezwerend van glans en toon
Stoffelijk zoals men het met rode ogen bewaakt
Spiritueel zoals hij reikt naar een zedig orgasme
Het kan altijd…
Gedichtentrein
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
3.350 Waarom help je me niet bij
Het vormen van mijn gedachten
Onafgemaakt ontsproten uit
De diepte van mijn grijze brein
Ik weet het al je denkt dat ik
Het zelf wel kan het gaat toch
Vanzelf zonder achteraf fatsoeneren
En dat is het hem nu juist
Ik zou met je samen willen dichten
Een inspraak gezamenlijk gedicht
Ik zou de strofen willen vormen…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 scherp
Voelen ze nu liefde… voelen ze het goed
Langzaam verschijnen weer zachte tinten
Op mijn lieve vliegertjes van fluweel satijn
Nieuwsgierig zoekend in hernieuwde kracht
Alsof ze plotseling opnieuw herboren zijn
Mijn hart begint zich te vullen met liefde
Zomaar opeens in mijn leven vol met puin
Ontpopt zich in de leegte van mijn diepte…
lul op een sjetlandponny
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.242 Tja, als gezwets kan het betiteld worden, maar voor hij die zijn oor de juiste trilling op kan laten vangen en het oog dat zijn zicht kan scherpen, voelt de diepte,hoort de wanhoop, proeft de zoute tranen en moet spugen van het misselijke gevoel...het gevoel van....
Dat jou prins op het witte paard een lul op een sjetlandponny blijkt te zijn...…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 . -
Zou het in de schone diepte
van het lager landschap zijn, -
in de heimelijke stilte
van een schaduwvol ravijn,
of in de verheven, kalme
verten van de avondschijn? -
Altijd, - altijd vloeit zij verder...…
Emotiesurvival
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
600 De diepte staart me aan.
Ik ben bang.
Zo gaat mijn tocht.
Gewoon doorgaan.
De eindstreep houd me bezig.
Ik ben moedig.
Mijn tocht gaat door.
Te vroeg gejuicht.
Au, een snijwond valt me aan.
Ik ben verdrietig.
De tocht is moeilijk.
Het moet lukken.
De muggen denken me te kunnen helpen.
Ik ben boos.…
God lof, wij gaan het Paasfeest vieren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 waar jaloezie en razernij
zich fel en luidkeels openbaren,
daar spreekt U openlijk en vrij
met hoeren en met tollenaren,
door de vermoeidheid overmand
treedt U de avondstilte nader,
in rust die heerst aan alle kant
deelt U de nacht met God de Vader,
uw weg is eenzaam en alleen,
de beker zult U moeten drinken,
U gaat door duist're diepten…
Op weg naar eindeloos
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
736 ik verpoos nimmer meer
in een diepe gedachte
dat gaat allengs aan mij voorbij
een vierend touw slingert thans
met eeuwige bewegende beelden
of draagt een haast uitgerekte veer
mij nu doorheen het verleden,
de mij toegevallen wonden en weelde,
doorzakkend naar een verlengde diepte
en traag terug langs gestapelde ramen
van verlangens en tranen…
vrijheid
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.158 Wanneer dan eindelijk de zon haar gouden stralen
laat verdwalen in de diepten van de zee
om plaats te maken voor de maan,
lantaarn van de nacht,
besef ik dat licht nooit verdwijnt,
en altijd overal verschijnt,
betoverend , weldadig zacht.
De zon, de zee , het strand, de wind:
door mij hartstochtelijk bemind.…
Gevecht binnenin mij!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
972 Ik voel wel hoe je telkens naar mij kijkt
op mij aast en gluurt wanneer ik op mijn zwakst ben
In duistere nachten, in de diepte van de nacht
overdag op stille plaatsen
en op vrolijke dagen, ik zal je niet ondermijnen
Ik voel het geprikkel in mijn zij
in mijn ziel en in mijn hart
het geworstel heen en weer, laat je toch zien
ik aanschouw waartoe…