14351 resultaten.
De reis
gedicht
3.5 met 193 stemmen
56.354 Een leven is zo groot
als een lichaam dat trager
in bed zakt. Vlak boven de grond.
I
Ik wil voor haar een tekening
maken. Wat zal ik tekenen,
een zee? Hoe berekenend
moet ik zijn. In de weigering
van haar voet zie ik steeds meer
dan traag bloed alleen. De aderen en de vaten
vernauwen zich naarmate ik haar dichter
nader. Een kind,…
Illegaal
gedicht
3.3 met 96 stemmen
22.559 Hun huid geschramd
aan prikkeldraad en scherven
hun ziel gekneusd
hun vlees gekooid
verscheurd
van kamp naar kamp -
in niemandsland
zelfs niet vogel-vrij.
----------------------------------------------
uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…
HET ORGEL SPEELT...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.048 Het orgel speelt een heel oud liedje
beneden in de stille straat…
Ik luister, leg de penne neder,
berg in mijn handen mijn gelaat.
Een heel onnozel volkskoepletje,
slecht drie, vier noten traag en teer;
maar elke klank, die in mijn oor dringt,
wekt echo’s in mijn binnenste weer.
Ik hoor het oude deuntje klagen,
klagen en zuchten beurt om…
De regenboog
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.105 Zuidoost de zon. Op onze koers verscheen
worp van het noorderlicht een medaillon
tegen de onweerswolken en begon
te stralen als gedolven marmersteen
uit Connemara: groen met daardoorheen
opalen regen, boog die welfde, won
aan gloed van blauw, een purperpoort, een bron
van geel, oranje en dieprood inéén.
Het schip waarop wij stonden zocht…
Stel: de liefde is een klok
gedicht
3.6 met 19 stemmen
10.899 Stel: de liefde is een klok.
Dan wordt duidelijk waarom
ze niet meer rinkelt:
wij winden ons niet meer op.
De tijd, onmeetbaar geworden,
slaat intussen geruisloos toe.
Kijk: er is een hiaat tussen
jou en mij. Een invoeging
Hoort er niet meer bij.
Gemis is nog een vluchtpunt
om af te tasten, blindelings.
----------------------------…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Toen hij geglimlacht heeft, 't eerst van zijn leven,
kwam hij uit verre, stille landen zweven.
Daar had hij geen gehoor en geen gezicht,
en leefde alleenlijk bij inwendig licht.
Daar is het eenzaam en geen enkel ding
wordt er verwacht of laat herinnering.
Alles is daar zeer ernstig, en de nacht
heeft er geen weemoed, en ook niets dat lacht…
'S MORGENS VROEG
poëzie
3.7 met 17 stemmen
5.305 Zij stiet de vensterluiken open:
Een winterdag, een grauwe mist.
Daar komen rasse stappen nader:
’t Zijn vier soldaten met een kist.
Wie dragen zij zo vroeg ten grave?
Een vreemde knaap, een jong soldaat.
De markt is leeg en toe de huizen,
En niemand, die er achter gaat.
Zo ver van huis alleen gestorven
In ’t gasthuis ener vreemde stad,…
Levensloop
gedicht
3.5 met 64 stemmen
28.705 Voor bijna alles heb ik mij geschaamd.
Mijn nek, mijn haar, mijn handschrift en mijn naam,
de schooltas die ik van mijn moeder kreeg,
mijn vader die zich in een blazer hees,
het huis waar ik voor vriendschap heb bedankt.
Maar nu mijn vader aan vijf slangen hangt,
zijn mond steeds heser over afscheid spreekt,
nu hurkt mijn schaamte in een…
GEDACHTE
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.623 De bloem, door gure najaarsvlagen
Verschrompeld en verdord en van de steel geslagen,
Verrukt het oog niet meer;
Maar als de lente naakt, de winterboei verbrekend,
En langs het grazig veld de schoonste kleuren tekent
Dan rijst zij schoner weer.
Zo wisselt alles hier beneden:
’t Verachtelijk slijk, waarin wij vaak met huivring treden,
Is dikwijls…
HERFST
poëzie
3.5 met 13 stemmen
4.583 De avonden donkeren al.
dit is het regenende jaargetijde
waarin wij haar eenmaal ten grave droegen;
ook toen sloegen de bladeren en de regen
over de paden en de zwarte wegen
en het woei duister in de donkre groeve.
alleen was het toen vroeger herfst
en droever.
-----------------------------------------------------------------------
uit:…
EEN VERKLARING
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.126 Ik hou’ van alle vrouwen
Mijn hart is veel te groot
Daar ben ik mee geboren
Daar ga ik ook mee dood
Ik kan geen vrouwen haten
Dat is een groot gevaar
Als d' een mij heeft verlaten
Dan staat een ander klaar
Ik hou’ van alle vrouwen
Dat is een groot verdriet
Met één kan ik maar trouwen
En daarom trouw ik niet
Ik hou’ van alle haren…
LIEFDE
poëzie
3.1 met 24 stemmen
6.956 In peace, Love tunes the shepherd’s reed;
In war, he mounts the warrior’s steed:
In halls, in gay attire is seen;
In hamlets, dances on te green.
Love rules the court, the camp, the grove,
And man below, and saints above;
For love is heaven, and heaven is love.
WALTER SCOTT.
Liefde lokt een zoet geluid
Uit de dwarse herdersfluit,
Lacht…
Prins
gedicht
3.1 met 36 stemmen
14.567 Je prikte je aan mijn pen en sliep in,
en droomde verbitterd de honderd jaren
tussen de werkelijkheid en de prins.
Ik trachtte een gat te maken,
maar de haag bleek onmenselijk dik,
een schuld die groeide en groeide
omdat ze geschreven stond op mijn gezicht.
Wat ik had weg te snoeien was ik,
dit koude, dienstdoende masker
dat liefde bewijst…
Maastricht , 28 december 2000
gedicht
2.6 met 23 stemmen
10.183 Ik ging naar Maastricht om
Moniek Toebosch te zien.
Ik lees je hier, ik hoor je hier,
ik zie je hier geprojecteerd
op witte muren. En als pop
zo groot als jij en in de juiste kleren.
Ik lees op een andere muur
meer woorden over meer daden
dan ik van je gezien heb.
Ik mis je grote plastic oor.
Ik mis je antwoord. Ik besluit:
Moniek…
O LIED
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.896 o Lied! o Lied,
gij helpt de smert
wanneer de rampen raken,
gij kunt, o Lied, de wonde in ‘t hert,
de wonde in ‘t hert vermaken!
o Lied! o Lied!
Gij laaft de dorst,
gij blust het brandend blaken,
gij kunt, o Lied, de droge borst
en ‘t wee daarvan doen staken.
o Lied! o Lied!
het zwijgend nat
dat leekt nu langs mijn kaken,
gij kunt het,…
Natuurlijke historie
gedicht
3.1 met 18 stemmen
11.150 Heel vroeger hadden de mensen niets anders
te doen dan naar de sterren te kijken.
Ze hingen wat rond bij een bron en leefden van
noten en vijgen.
In de vorige werelden was er of stront of niets dan
hel engelenzang uit zeer strenge engelenstrotten.
Er was ooit een wereld waar zwaluwen zwijnen
knipten en schoren, voor niets.
Er was eens een…
VROEGE SNEEUW
poëzie
3.5 met 20 stemmen
3.724 Ik hoor je soms hees fluisteren.
Om ’t bed staat de stilte, de nacht.
De bamboebosjes kraken zacht,
Buiten in het verdere duister,
Want het gaat sneeuwen in de nacht;
Morgen is de wereld wit,
Wordt het winter.
Onze liefde… waarom huiver je?
---------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
geheugenuitbreiding
gedicht
3.3 met 13 stemmen
9.825 schenk de slapende uw
ogen voor het uit de kassen
vallen, voel de ouderdom of bij
werkingen van een innoverend me
dicijn aan de tand kleven.
poets grondig treur niet om belasting
van systemen. uit uw nalatenschap,
uit adem van geschrap. het vormt
uw zekeringenkast, preventief,
vóór de implosie…
Liedje van de luie week
gedicht
2.8 met 45 stemmen
21.110 Maandag
is Kalmpjes-aan-dag.
Dinsdag
is Kom-ik-begin-'s-dag.
Woensdag
is Zou-ik-het-wel-doen-dag,
Donderdag
is Dit-is-een-bijzondere-dag,
want Vrijdag
is Morgen-weer-vrij-dag
en Zaterdag
is 's Avonds-wordt-het-later-dag
en Zondag
is Eet-je-buikje-rond-dag,
dus Maandag,
tja Maandag,
dat is weer Kalmpjes-aan-dag…
NAZOMER
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.241 Weinig schone dagen
Zijn ons nog gegeven.
Laten wij de hemel vragen
Om gelukkig leven:
Nachten wit van dauw,
Die laat optrekt,
En als water zonnelauw
Langs ’t gewas lekt;
Om bezonken klaarte
In vogellied en bruine sloot;
Vruchten vol zoete zwaarte:
Ons blozend brood;
Om groene levensbomen,
En loof in vlam,
Als de engel die ons dromen…
Als ik vrijkom
gedicht
3.9 met 32 stemmen
12.933 Als ik vrijkom
ga ik iemand vragen
mij aan te raken
heel voorzichtig graag
en langzaam
raak me aan
ik wil
weer leren
hoe het leven voelt
ik ben zeven jaar
door niemand aangeraakt
zeven jaar lang
zonder aanraking
en ik weet nu
wat 'onaanraakbare'
betekent...
-------------------------------------------------
uit: 'De dag dat je…
GEBED
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.949 De zuchten aan de ziel ontschoten,
De dankbede aan de borst ontstroomd,
En Gode vlammend opgeschoten,
Als gij zijn gunst en goedheid droomt,
Staan in ’t onfaalbaar boek van ’t leven,
Ginds, onuitwisbaar, opgeschreven.
Door Hem, voor wie geen tijd verloopt:
Gij zult ze als zielsherinneringen,
Eens wedervinden, eens die zingen,
Aan Hem, in wie…
Baai bij avond
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.232 De schemering valt.
een grote, rode maan
stijgt langzaam uit de golven
aan de oosterrand
der nauwlijks ademende avondzee.
de dromen komen met de golven mee
en mijmerend gewordt mij, ongezocht,
waarvoor ik jaren in vertwijfeling vocht,
denkende dat het geluk omstréden moest zijn
en dat het leven zonder smeken niet schenkt.
o, heerlijk is nu…
In een nacht toen het volle maan was
gedicht
2.6 met 36 stemmen
38.955 iemand opent het venster
iemand houdt de nacht over ons heen als een nieuw tentdoek
iemand kent de weg
iemand legt mij zijn oude tweedjasje over de schouders
iemand zegt honing, iemand zingt honing, iemand proeft
iemand gaat met mij de rivier in
iemand zoekt tussen de schelpen
naar de allerkleinste
geopende schelp
iemand zoekt naar een…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Getij van Westerstorm en stille wolkendagen,
Van zondoorvloeide nevel, mistvergulde dauw, -
Alleen de blijdschap van een god kan lachend dragen
De zijden weelde van uw weemoeds kleurge rouw.
Geen mens doorproeft zo zoet als de eerste rode kersen
Der lenten in wier eeuwigheid hij had geloofd,
De rijpe wijn die gist in uwe volle persen,
De koele…
Het woord
gedicht
2.8 met 114 stemmen
41.029 Elk woord is zwanger
van een nieuw gedicht.
Wanneer je in de verte kijkt
druppelen woorden
uit jouw ogen.
Als je verliefde gedichten wilt
nodig mij dan uit
in je bronnen.
-----------------------
Noachs Kat, 2000.…
ontworteld
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
5.349 vandaag is alles anders
de oude man op het bankje
in het park
liep z'n vertrouwde loopje
in de verwachting alles
bij het oude, vertrouwde te vinden
glansden eens zijn ogen
bij het zien van kinderspel
nu voelt hij de lus
knellen in zijn binnenzak
een boom van een vent
geveld door oud zeer
wat eens was,
hij komt niet meer…
DE SPRING-KOORD
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.780 De mens springt in de koord des levens:
God draait de koord.
Elk snakt naar adem tot begevens
en springt toch voort.
Hij zingt er zelfs een wijsje bij
of becijfert elke sprong:
‘ Een … twee … drij …’
O God, Gij houdt de koord,
de dolle koord des levens.
Helaas, toen iemand volop zong
en naarstig sprong:
hij stiet, heel even maar
zijn voet…
DE VLUCHT DES TIJDS
poëzie
3.6 met 19 stemmen
2.741 Dít kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij ’t Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in ’t Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en — vliegt daarheen!…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De zon der nacht kwam uit de bergen klimmen,
En zoomt met zilver de afgedoolde wolken:
Het water wentelt ze in zijn blanke kolken,
En doet ze in kabbelende rimpels glimmen;
Door 't glanzend bergwoud dolen doffe schimmen,
Die, slank en trillend, bos en berg bevolken...
De stilte alleen kan al die rust vertolken:
De nacht houdt de' adem in;…