2287 resultaten.
Die avond bij het meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.032 Bij het meer
Constant volgden mijn ogen je
Droevige blik
En je haren bewogen toch
Fris als een zomerwind
Gelijk met je stappen
Het was vreemd
Ik voelde me leeg en
Jij lachte naar die late wandelaar die het
Koud had en naar huis wilde
Langzaam stopte je aan de rand van het
Meer en keek rond je
Niemand, alleen mijn schaduw
Onopgemerkt verborgen…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Toch is er nog een Beter Licht
Dan van de schoonste morgen,
Dat nooit meer voor de avond zwicht,
In 's mensen borst verborgen.
O! Liefde Gods! O Lichtfontein!
Straal gij ons zondig harte rein,
Door louter ziel en zinnen,
Gij Zonnetje van binnen!…
De Dapperstraat
gedicht
4.8 met 7117 stemmen
79.028 Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hoge staat.
Dit heb ik bij mijzelve overdacht,
Verregend, op een miezerige morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.
-----------------------------------------------------------
uit de bundel: 'Quiet though sad' (1947)…
kinderkerstfeest
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.103 Van Jezus de Heere,
in Bethlehem geboren,
verborgen in een stal.
Nu vieren wij dat feest,
met al de kinderen,
die zijn gekomen.
Jezus is geboren,
Vredevorst, Sterke God,
het zijn enige van Zijn Grote Namen.
Voor alle mensen,
die ooit eens zijn geboren,
brengt Hij verlossing onbevreesd.…
Werkelijkheid
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
902 vensterglas
Als ik met mijn leesbril kijk
Zie ik zes verlichte klokken
Of een verlichte wielstructuur
In ieder van de geel-oranje zes
Alleen herken ik niet het uur
Wel is het weer een wijze les
De werkelijk toont zich sterk
Op vele en meerdere wijzen
Geen mens kan vaak bewijzen
Dat zijn zicht de waarheid kent
Maar diep in mij verborgen…
Albona?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
677 Albona, schone meid
waar ben je gebleven
op welke webstek verborgen
in welk land ondergedoken
of woon je nog steeds daar
aan het einde van de busrit?…
Mijn alfabet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
688 Letters lachen in de morgen
zinnen maken een verhaal
woorden, soms té diep verborgen
worden wakker met véél kabaal
Medeklinkers worden misbruikt
klinkers relativeren
smuilend als de ochtend ontluikt
zullen de kansen weer keren
Gesproken en geschreven taal
soms waar, soms overbodig
kunnen klinken als krakend staal
scherp, venijnig, vaak…
Doelloos
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.165 Die warme volle lippen
Ik denk het wel
Wat ik voel is niet te beschrijven
Het liefst zou ik altijd blijven
Zijn het je gevoelens diep verborgen
Hopend op een nieuwe morgen
Rustig aan elkaar leren wennen
Is het dat ik je wil leren kennen?…
Een laatste kus aan Gijs (deel twee)
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.053 Ik beleefde vele avonturen,
samen met mijn vriendje Gijs,
want het verbeelden van een wereld
verborg veel getier en kindergekrijs.
Uit kinderhanden vouwde ik dromen,
die op het maanlicht glijdend,
de pijn deden vergeten
tot het ochtendgloren.
Ik ontwaakte echter nooit op de maan.…
Het Raam
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.984 Verborgen achter blonde haren
een longdrinkglas tussen de lippen
zat ze roerloos op haar stoel
verzonken in stille gedachten
naar een onzichtbaar iets te staren
da as van haar sigaret te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten
zo zag ik haar achter het raam
een hand als steun onder haar kaken
moest de harde pijn…
lucht en licht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
755 kijk toch om je heen
en zie mijn geest
dralen en verdwalen
hij gaat en komt
en laat je verhalen
van verborgen schoonheid
van lucht en licht
van lach
van zucht en zicht
hij neemt je mee
naar hoge toppen
geregeld naar
onbekende floppen
maar meestijds
naar warmte en lief
zo diep en graag
in zuiver gerief
zweef mee, mijn mens
drijf mee…
Is die zoen van jou wel echt?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 Ligt het soms verborgen,
Onder zware druk gezwicht
Ben je wat wás vergeten
Door dagelijks gestrenge plicht?
Lieverd, pak het toch, pak
Dát wat ergens in je is
Sta je éénmaal toe te denken:
Ik wil terug wat ik al heel lang mis…
BIDDEN
poëzie
3.5 met 19 stemmen
5.911 Bidden is niet enkel knielen;
’t Is in ’t huis van onbeminden
En in grauw mizerie-zielen
Veel verborgen liefde vinden.
Bidden is de bittere dingen
Met een zacht gezeg vergoeden;
’t Is doorheen zijn tranen zingen
En in alles ’t schoon vermoeden.…
nu je er bent
hartenkreet
1.4 met 10 stemmen
5.846 Diep geborgen, nog verborgen voor de wereld,
onze wereld, ons zo vertrouwd
staat nu klaar met gretige handen
van geef eens en kom maar hier
Nog eventjes onder mijn vleugels
wil ik je houden en koesteren en je vertellen
Hoe verschrikkelijk graag ik je nu al zie,
mijn lief, klein wezentje,
voor ik je toevertrouw en loslaat
naar dat benieuwde…
Eeuwig Aanwezig
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
743 Eeuwig Aanwezig
Zou de Eeuwige niet groot genoeg zijn
om uit allen, ook uit het donkerste
wat bij ons vaak diep verborgen zit
iets goeds kan en wil laten ontstaan.
Zou de Aanwezige niet groot genoeg zijn
om zin te geven aan onze fouten
die voor het licht te houden
te doen verbleken.
Zodat ruimte ontstaat voor vergeving.…
Lazarus
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
476 Achter die steen
is dood verborgen
goed verstopt
geen kans op morgen
zorgvuldig gewikkeld
in linnen.
Achter die steen
ligt een vraag
in diepe duisternis
die het licht
niet kan verdragen.
Jezus huilde
haal die steen
maar weg
laten we
uit de doeken doen
de grootheid van God.
Een vriend die sliep
mocht daar ontwaken.…
Ogen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
968 Maar prachtig ook die ogen die tranen bedwingen
en boven het leed uit kunnen stralen en zingen,
zij houden soms hun droefheid verborgen
maar lachen, om anderen geen leed te bezorgen…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Je lichaam glanst
Een rivier
veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende…
de bidder (haibun)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
624 Zeven was ik en tussen de kattenkoppen zag ik opeens
de liefelijke Mirjam met donkere ogen die ongekende
diepten verborgen. Haar stem tinkelde als de pendule
thuis en sierlijker nog dan het paardje van mijn oom
stapte zij het schoolplein af.
Ik moest en zou haar mijn liefde verklaren maar hoe?…
Innerlijke rust
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
807 Innerlijke rust, het is nergens te koop
We worden rusteloos door angst en zorgen
Door spanning en drukke werkzaamheden
Waaraan we veel tijd en energie besteden,
Ons innerlijk houden we liever verborgen.
Innerlijke rust, waar kunnen we het vinden?…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 om los te laten
vergeven en vergeef mee
meet de lengtes in gelijke zeemijlen
wee
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie haar niet meer
als verborgen…
Contouren,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
722 zal doven,
beleeft de toekomst
in een droom, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden,
verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat
geluk niet zal benijden,
vandaag te beitelen in
contouren van de morgen
vloeit samen in een angst,
in duisternis verborgen…
Innerlijke rust
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
795 Innerlijke rust, het is nergens te koop
We worden rusteloos door angst en zorgen
Door spanning en drukke werkzaamheden
Waaraan we veel tijd en energie besteden,
Ons innerlijk houden we liever verborgen.
Innerlijke rust, waar kunnen we het vinden?…
Stil
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.154 Vanmorgen klonk
het zingen van een vroege vogel
zo zorgeloos,
het verlangen dat
daarin verborgen lag,
die wens om te vliegen,
haast onzichtbaar te landen
in de belofte van
een nieuwe dag
ik probeer dat gevoel
in tijd te vangen, raak
een verloren vrijheid aan
voor een enkel moment
valt het licht uiteen
in schaduwen die ik
nooit…
Als ik het boek niet had
gedicht
2.5 met 33 stemmen
7.312 Ik ken de plekken waar het landschap
tot aan mijn voetzool plooit in veel verborgen
geuren, de zon een feest is. Muziek een
stortbui uit wijde galmgaten. Psalmen
voor een ver verschiet.
Hoe zou ik weten wie de tijd ontstak, aan
ieder woord zijn klinker gaf, zingend
in mijn oor.…
zij zijn de tijd
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
888 en zo ze zijn, zeven kinderen
uit zeven verborgen
hoeken
allen met hetzelfde raam
uit klei
niets bestaat zonder reliëf
wanneer dromen veel verder gaan
dan grenzen
geef hen een hand
veeg het snijden uit hun gezicht
en dat wat er rest tussen Oost en West
laat hen, het daglicht in, veilig
met naakte voetjes slapen
voorbij muren…
Krokussen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
730 Het paars en geel en witte vlekken
haast nog verborgen in het groen
ze willen toch - al is het even
de deur naar moed weer opendoen.…
Ongetemd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 Ik hoorde verborgen
stemmen in de toppen,
orgelpijpen in de storm,
bespeeld en gewogen door
het ritmisch
gorgelen van het riet.
Gedirigeerd door wind en
- wat men alleen maar horen
kan - maar nimmer ziet,
laat zich foppen in het
kreunen van onstembare
instrumenten in ‘t ven
en in de grienden.…
violen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
835 ze houdt van esdoorn en van ebben
waar in het diepe hart
zij vastgeklonken klanken hoort
die om bevrijding smeken
dat is waarom zij vorm geeft
en zich een weg beitelt
naar de ziel die daar verborgen
op ontknoping wacht
dagen, weken maandenlang
schaaft en schraapt zij ruimte
voor geboorte van tonen
die tegen vuren zullen weerkaatsen…
Wolk II
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
812 Het bijtend gedicht
bevrijd ik uit gedachte flarden
en gooi het terug in
het meer van verborgen woorden,
verscholen onder stengels en stenen,
om het levend te houden.
Soms weer opgevist
spartelend aan een lijn van woorden.…